లిఙ్గపురాణమ్

వర్షం మాల్యవతం చాపి భద్రాశ్వస్య న్యవేదయత్ గన్ధమాదనవర్షం తు కేతుమాలాయ దత్తవాన్

మాల్యవంతం అనే ప్రాంతాన్ని భద్రాశ్వునికి అప్పగించాడు. గంధమాదనాన్ని కేతుమాలునికి ఇచ్చాడు.

ఇత్యేతాని మహాన్తీహ నవ వర్షాణి భాగశః ఆగ్నీధ్రస్తేషు వర్షేషు పుత్రాంస్తానభిషిచ్య వై

ఇలా ఈ తొమ్మిది గొప్ప ప్రాంతాలను విడగొట్టాడు. ఆ ప్రాంతాల్లో ప్రతి ఒక్కదానిలో ఆగ్నీధ్రుడు తన కుమారులను రాజులుగా నియమించాడు.

యథాక్రమం స ధర్మాత్మా తతస్తు తపసి స్థితః తపసా భావితశ్చైవ స్వాధ్యాయనిరతస్త్వభూత్

ఆ ధర్మాత్ముడు క్రమంగా అన్నీ పూర్తిచేసి, తపస్సులో నిమగ్నుడై, తపస్సుతో పవిత్రుడై, స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నుడై ఉన్నాడు.

స్వాధ్యాయనిరతః పశ్చాచ్ ఛివధ్యానరతస్ త్వభూత్ యాని కింపురుషాద్యాని వర్షాణ్యష్టౌ శుభాని చ

ఆయన స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నుడై తరువాత శివధ్యానంలో లీనమయ్యాడు. కింపురుషునితో మొదలయ్యే ఎనిమిది మంగళకరమైన ప్రాంతాలు ఇలా చెప్పబడ్డాయి.

తేషాం స్వభావతః సిద్ధిః సుఖప్రాయా హ్యయత్నతః విపర్యయో న తేష్వస్తి జరామృత్యుభయం న చ

ఆ ప్రాంతాల ప్రజలకు సహజంగా సులభంగా సిద్ధి లభిస్తుంది. వారికి శ్రమ లేకుండా సుఖమే ఉంటుంది. వారికి వ్యతిరేకతలు, వృద్ధాప్యం, మరణం ఉండవు.

ధర్మాధర్మౌ న తేష్వాస్తాం నోత్తమాధమమధ్యమాః న తేష్వస్తి యుగావస్థా క్షేత్రేష్వష్టసు సర్వతః

వారిలో ధర్మం, అధర్మం ఉండవు. ఉత్తములు, మధ్యస్థులు, అధములు లేరు. ఆ ఎనిమిది ప్రాంతాల్లో యుగాల విభాగం ఉండదు.

రుద్రక్షేత్రే మృతాశ్చైవ జఙ్గమాః స్థావరాస్ తథా భక్తాః ప్రాసంగికాశ్చాపి తేషు క్షేత్రేషు యాన్తి తే

రుద్రక్షేత్రాలలో చనిపోయిన చరాచర జీవులు, భక్తులు, అనుబంధంగా ఉన్నవారు కూడా ఆ ప్రాంతాలకు వెళ్తారు.

తేషాం హితాయ రుద్రేణ చాష్టక్షేత్రం వినిర్మితమ్ తత్ర తేషాం మహాదేవః సాన్నిధ్యం కురుతే సదా

వారి మేలుకోసం రుద్రుడు ఆ ఎనిమిది ప్రాంతాలను సృష్టించాడు. అక్కడ మహాదేవుడు వారికి ఎప్పుడూ తన సన్నిధిని కలిగిస్తాడు.

దృష్ట్వా హృది మహాదేవమ్ అష్టక్షేత్రనివాసినః సుఖినః సర్వదా తేషాం స ఏవేహ పరా గతిః

ఆ ఎనిమిది ప్రాంతాలవారు తమ హృదయంలో మహాదేవుని దర్శించి ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉంటారు. వారికి ఇక్కడ పరమగతి ఆయనే.

నాభేర్నిసర్గం వక్ష్యామి హిమాఙ్కే ఽస్మిన్నిబోధత నాభిస్త్వజనయత్పుత్రం మేరుదేవ్యాం మహామతిః

ఇప్పుడు నేను నాభి జననాన్ని చెబుతాను. వినండి. మహామతి నాభి, మెరుదేవితో కలిసి కుమారుని పొందాడు.

ఋషభం పార్థివశ్రేష్ఠం సర్వక్షత్రస్య పూజితమ్ ఋషభాద్భరతో జజ్ఞే వీరః పుత్రశతాగ్రజః

ఆయన ఋషభుడు, రాజులలో శ్రేష్ఠుడు, అందరు క్షత్రియులచే పూజించబడేవాడు. ఋషభుని నుండి వందమంది కుమారులకు పెద్దవాడైన వీరుడు భరతుడు జన్మించాడు.

సో ఽభిషిచ్యాథ ఋషభో భరతం పుత్రవత్సలః జ్ఞానవైరాగ్యమాశ్రిత్య జిత్వేన్ద్రియమహోరగాన్

తన కుమారునిపై అపారమైన ప్రేమతో ఋషభుడు భరతుని రాజుగా కూర్చోబెట్టాడు. జ్ఞానం, వైరాగ్యాన్ని ఆశ్రయించి, ఇంద్రియాల మహాసర్పాలను జయించాడు.

సర్వాత్మనాత్మని స్థాప్య పరమాత్మానమీశ్వరమ్ నగ్నో జటీ నిరాహారశ్ చీరీ ధ్వాన్తగతో హి సః

ఆయన పరమాత్మను తనలో స్థాపించి, పూర్తిగా లీనమై, నగ్నుడై, జటాధారుడై, ఆహారం లేకుండా, వలకట్టుకుని, చీకటిలోకి ప్రవేశించాడు.

నిరాశస్త్యక్తసందేహః శైవమాప పరం పదమ్ హిమాద్రేర్దక్షిణం వర్షం భరతాయ న్యవేదయత్

ఆయన ఆశలు లేకుండా, సందేహాలు లేకుండా, శైవ పరమపదాన్ని పొందాడు. హిమాలయానికి దక్షిణంగా ఉన్న ప్రాంతాన్ని భరతునికి అప్పగించాడు.

తస్మాత్తు భారతం వర్షం తస్య నామ్నా విదుర్బుధాః భరతస్యాత్మజో విద్వాన్ సుమతిర్నామ ధార్మికః

అందువల్ల ఆ ప్రాంతాన్ని భరతుని పేరుతో భరతవర్షం అని పండితులు అంటారు. భరతునికి కుమారుడిగా ధర్మాత్ముడైన సుమతి జన్మించాడు.

బభూవ తస్మింస్తద్రాజ్యం భరతః సంన్యవేశయత్ పుత్రసంక్రామితశ్రీకో వనం రాజా వివేశ సః

ఆ రాజ్యంలో భరతుడు తన కుమారునికి రాజ్యాన్ని అప్పగించి, తన మహిమను కూడా అతనికి వదిలిపెట్టి, ఆ రాజు అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.

అస్య ద్వీపస్య మధ్యే తు మేరుర్ నామ మహాగిరిః నానారత్నమయైః శృఙ్గైః స్థితః స్థితిమతాం వరః

ఈ ద్వీపం మధ్యలో మెరు అనే గొప్ప పర్వతం ఉంది. అది అనేక విలువైన రత్నాలతో మెరిసే శిఖరాలతో అలంకరించబడి, స్థిరంగా నిలిచిన వాటిలో అగ్రస్థానంలో ఉంది.

చతురశీతిసాహస్రమ్ ఉత్సేధేన ప్రకీర్తితః ప్రవిష్టః షోడశాధస్తాద్ విస్తృతః షోడశైవ తు

ఆ పర్వతం ఎత్తు ఎనభై నాలుగు వేల పరిమాణాలు అని చెబుతారు. భూమికి పది ఆరు వేల పరిమాణాలు లోపలికి, అలాగే వెడల్పు కూడా పది ఆరు వేల పరిమాణాలుగా విస్తరించి ఉంది.

శరావవత్ సంస్థితత్వాద్ ద్వాత్రింశన్మూర్ధ్ని విస్తృతః విస్తారాత్ త్రిగుణశ్ చాస్య పరిణాహో ఽనుమణ్డలః

ఆ పర్వతం తలకిందుల పెట్టిన గిన్నెలా ఆకారంలో ఉంటుంది. పైభాగంలో ముప్పై రెండు వేల పరిమాణాలు విస్తరించి, దాని చుట్టుకొలత వెడల్పుకి మూడు రెట్లు ఉంటుంది.

హైమీకృతో మహేశస్య శుభాఙ్గస్పర్శనేన చ ధత్తూరపుష్పసంకాశః సర్వదేవనికేతనః

మహేశ్వరుని పవిత్రమైన శరీర స్పర్శతో అది బంగారంలా మెరిసిపోతుంది. దత్తూరపువ్వు వలె ప్రకాశిస్తూ, అన్ని దేవతలకు నివాసస్థలంగా ఉంది.

క్రీడాభూమిశ్ చ దేవానామ్ అనేకాశ్చర్యసంయుతః లక్షయోజన ఆయామస్ తస్యైవం తు మహాగిరేః

అది దేవతలకు ఆటస్థలంగా, అనేక అద్భుతాలతో నిండి ఉంది. ఆ గొప్ప పర్వతం పొడవు లక్ష యోజనాలు అని చెబుతారు.

తతః షోడశసాహస్రం యోజనాని క్షితేరధః శేషం చోపరి విప్రేన్ద్రా ధరాయాస్తస్య శృఙ్గిణః

ఆ పర్వతం భూమికి క్రింద పది ఆరు వేల యోజనాలు విస్తరించి, పైభాగంలో కూడా మిగిలిన శిఖరాలు ఉన్నాయి, ó బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠులారా.

మూలాయామప్రమాణం తు విస్తారాన్ మూలతో గిరేః ఊచుర్విస్తారమస్యైవ ద్విగుణం మూలతో గిరేః

దాని మూలం ఎంత పొడవు ఉందో కొలవలేము. పర్వతపు అడుగున వెడల్పు, పైభాగం కన్నా రెట్టింపు ఉంటుంది అని చెబుతారు.

పూర్వతః పద్మరాగాభో దక్షిణే హేమసన్నిభః పశ్చిమే నీలసంకాశ ఉత్తరే విద్రుమప్రభః

తూర్పున అది పద్మరాగంలా మెరిసిపోతుంది; దక్షిణంలో బంగారం వలె కనిపిస్తుంది; పడమరలో నీలం వలె ప్రకాశిస్తుంది; ఉత్తరంలో విద్రుమపు కాంతితో మెరిసిపోతుంది.

అమరావతీ పూర్వభాగే నానాప్రాసాదసంకులా నానాదేవగణైః కీర్ణా మణిజాలసమావృతా

తూర్పు వైపున అమరావతి అనే నగరం ఉంది. అది అనేక కోటలు, వివిధ దేవతల సమూహాలతో నిండిపోయి, మణుల వలయాలతో అలంకరించబడి ఉంది.

గోపురైర్వివిధాకారైర్ హేమరత్నవిభూషితైః తోరణైర్ హేమచిత్రైస్తు మణికౢప్తైః పథి స్థితైః

వివిధ ఆకారాల గోపురాలు బంగారం, రత్నాలతో అలంకరించబడి, బంగారు చిత్రాలతో కూడిన తలుపులు, మార్గాల్లో మణులతో అలంకరించిన తోటలు ఉన్నాయి.

సంలాపాలాపకుశలైః సర్వాభరణభూషితైః స్తనభారవినమ్రైశ్ చ మదఘూర్ణితలోచనైః

అందులో సంభాషణలో నైపుణ్యం కలవారు, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన వారు, వక్షోజభారం వలన వంగిన స్త్రీలు, మదంలో కన్నులు తేలిపోతున్నవారు నివసిస్తున్నారు.

స్త్రీసహస్రైః సమాకీర్ణా చాప్సరోభిః సమన్తతః దీర్ఘికాభిర్విచిత్రాభిః ఫుల్లామ్భోరుహసంకులైః

అందులో చుట్టూ వేలాది స్త్రీలు, అప్సరసలు నిండిపోయి, వికసించిన కమలాలతో అలంకరించబడిన అందమైన చెరువులు ఉన్నాయి.

హేమసోపానసంయుక్తైర్ హేమసైకతరాశిభిః నీలోత్పలైశ్చోత్పలైశ్ చ హైమైశ్చాపి సుగన్ధిభిః

బంగారు మెట్లు, బంగారు రేణువుల గుట్టలు, నీలకమలాలు, ఇతర కమలాలు, అలాగే సువాసన గల బంగారు పువ్వులతో అలంకరించబడి ఉంది.