లిఙ్గపురాణమ్

బలవికరిణీం దేవీం బలప్రమథినీం తథా సర్వభూతస్య దమనీం ససృజే చ మనోన్మనీమ్

బలవికిరిణీ, బలప్రమథినీ, సమస్త భూతాలను జయించేవారి, మనోన్మనీ అనే దేవతలను కూడా సృష్టించాడు.

తథాన్యా బహవః సృష్టాస్ తయా నార్యః సహస్రశః రుద్రైశ్చైవ మహాదేవస్ తాభిస్త్రిభువనేశ్వరః

అలాగే ఆమెతో ఎన్నో వేలాది స్త్రీలను సృష్టించాడు. ఆ రుద్రులతో కలిసి మహాదేవుడు మూడు లోకాలకూ అధిపతిగా నిలిచాడు.

సర్వాత్మనశ్ చ తస్యాగ్రే హ్య్ అతిష్ఠత్పరమేశ్వరః మృతస్య తస్య దేవస్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః

అందరి ఆత్మస్వరూపుడైన పరమేశ్వరుడు, మరణించిన ఆ బ్రహ్మ దేవుని ఎదుట నిలిచాడు.

ఘృణీ దదౌ పునః ప్రాణాన్ బ్రహ్మపుత్రో మహేశ్వరః బ్రహ్మణః ప్రదదౌ ప్రాణాన్ ఆత్మస్థాంస్తు తదా ప్రభుః

దయామయుడైన మహేశ్వరుడు, బ్రహ్మపుత్రుడు, తనలో ఉన్న ప్రాణశక్తిని తిరిగి బ్రహ్మకు ఇచ్చి, బ్రహ్మకు మళ్లీ జీవాన్ని ప్రసాదించాడు.

ప్రహృష్టో ఽభూత్తతో రుద్రః కించిత్ప్రత్యాగతాసవమ్ అభ్యభాషత దేవేశో బ్రహ్మాణం పరమం వచః

ఆ సమయంలో రుద్రుడు ఆనందంతో నిండిపోయి, కొంత శక్తిని తిరిగి పొందాడు. దేవతల అధిపతి బ్రహ్మను చూసి, పరమమైన మాటలు పలికాడు.

మా భైర్దేవ మహాభాగ విరిఞ్చ జగతాం గురో మయేహ స్థాపితాః ప్రాణాస్ తస్మాదుత్తిష్ఠ వై ప్రభో

భయపడకురా మహాభాగుడా, విరించీ, లోకాల గురువా! నేను నీ ప్రాణాలను ఇక్కడ స్థాపించాను. అందుకే ప్రభూ, లేవు.

శ్రుత్వా వచస్తతస్తస్య స్వప్నభూతం మనోగతమ్ పితామహః ప్రసన్నాత్మా నేత్రైః ఫుల్లామ్బుజప్రభైః

ఆ మాటలు విని, పితామహుడు కలలోనుండి లేచినట్టు మనస్సు ప్రశాంతంగా మారి, అతని కళ్ళు వికసించిన కమలాల్లా ప్రకాశించాయి.

తతః ప్రత్యాగతప్రాణః సముదైక్షన్ మహేశ్వరమ్ స ఉద్వీక్ష్య చిరం కాలం స్నిగ్ధగంభీరయా గిరా

తర్వాత, ప్రాణాలు తిరిగి వచ్చిన బ్రహ్మ, మహేశ్వరుణ్ణి ఎంతో కాలం ప్రేమతో చూశాడు. ఆ తరువాత మృదువైన, లోతైన స్వరంతో మాట్లాడాడు.

ఉవాచ భగవాన్ బ్రహ్మా సముత్థాయ కృతాఞ్జలిః భో భో వద మహాభాగ ఆనన్దయసి మే మనః

ఆ సమయంలో భగవంతుడు బ్రహ్మ, లేచి చేతులు జోడించి, 'ఓ మహాభాగుడా! నీ మాటలు నా మనసుకు ఆనందాన్ని ఇస్తున్నాయి. దయచేసి చెప్పు' అని అన్నాడు.

కో భవాన్ అష్టమూర్తిర్ వై స్థిత ఏకాదశాత్మకః తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా వ్యాజహార మహేశ్వరః

'ఎవరివి నీవు? ఎనిమిది రూపాలు కలిగి, పదకొండు స్వరూపాలలో స్థితుడవా?' అని అడిగాడు. ఆ మాటలు విని మహేశ్వరుడు సమాధానం చెప్పాడు.

స్పృశన్కరాభ్యాం బ్రహ్మాణం సుఖాభ్యాం స సురారిహా మాం విద్ధి పరమాత్మానమ్ ఏనాం మాయామజామితి

శుభమైన చేతులతో బ్రహ్మను తాకుతూ, దేవతల శత్రువులను నాశనం చేసే వాడు ఇలా అన్నాడు: 'నన్ను పరమాత్మ అని తెలుసుకో. ఈమె నా మాయ, జన్మ లేని తత్వం.'

ఏతే వై సంస్థితా రుద్రాస్ త్వాం రక్షితుమిహాగతాః తతః ప్రణమ్య తం బ్రహ్మా దేవదేవమువాచ హ

'ఈ రుద్రులు నిన్ను రక్షించడానికి ఇక్కడికి వచ్చారు.' తరువాత బ్రహ్మ, దేవతల దేవుడికి నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.

కృతాఞ్జలిపుటో భూత్వా హర్షగద్గదయా గిరా భగవన్దేవదేవేశ దుఃఖైరాకులితో హ్యహమ్

చేతులు జోడించి, ఆనందంతో గొంతు కంపించగా, 'భగవంతుడా! దేవతల దేవా! నేను బాధలతో నిండిపోయాను' అని అన్నాడు.

సంసారాన్మోక్తుమీశాన మామిహార్హసి శఙ్కర తతః ప్రహస్య భగవాన్ పితామహముమాపతిః

'ఈ సంసార బంధనాల నుంచి నన్ను విముక్తి చేయాలి శంకరా!' అని బ్రహ్మ అడిగాడు. అప్పుడు ఉమాపతి భగవంతుడు పితామహుడిని చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు.

తదా రుద్రైర్జగన్నాథస్ తయా చాన్తర్దధే విభుః తస్మాచ్ఛిలాద లోకేషు దుర్లభో వై త్వయోనిజః

ఆ సమయంలో జగన్నాథుడు రుద్రులతో పాటు ఆమెతో కూడి అంతర్ధానమయ్యాడు. అందుకే శిలాదా! లోకాలలో గర్భంలో పుట్టని వాడు చాలా అరుదు.

మృత్యుహీనః పుమాన్విద్ధి సమృత్యుః పద్మజో ఽపి సః కింతు దేవేశ్వరో రుద్రః ప్రసీదతి యదీశ్వరః

మరణం లేని మనిషి చాలా అరుదు. పద్మజుడైన బ్రహ్మకూ మరణం తప్పదు. కానీ దేవతలేశ్వరుడైన రుద్రుడు ప్రసన్నుడైతే అది సాధ్యమే.

న దుర్లభో మృత్యుహీనస్ తవ పుత్రో హ్యయోనిజః మయా చ విష్ణునా చైవ బ్రహ్మణా చ మహాత్మనా

'నీ కుమారుడు గర్భంలో పుట్టని వాడు, మరణం లేని వాడు — నాతో, విష్ణువుతో, మహాత్ముడైన బ్రహ్మతో సాధ్యం కానిది కాదు.'

అయోనిజం మృత్యుహీనమ్ అసమర్థం నివేదితుమ్ ఏవం వ్యాహృత్య విప్రేన్ద్రమ్ అనుగృహ్య చ తం ఘృణీ

'జన్మ లేని, మరణం లేని వాడిని వివరించడం సాధ్యం కాదు.' అని చెప్పి, దయామయుడు ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడిని ఆశీర్వదించాడు.

దేవైర్వృతో యయౌ దేవః సితేనేభేన వై ప్రభుః

దేవతలు చుట్టూ ఉండగా, ప్రభువు తెల్ల ఎద్దుపై ఎక్కి వెళ్లిపోయాడు.

గతే పుణ్యే చ వరదే సహస్రాక్షే శిలాశనః ఆరాధయన్మహాదేవం తపసాతోషయద్భవమ్

పుణ్యాత్ముడైన ఇంద్రుడు, వరదుడు వెళ్లిపోయిన తరువాత, శిలాదుడు మహాదేవుడైన భవుడిని తపస్సుతో ఆరాధిస్తూ సంతోషింపజేయాలని ప్రయత్నించాడు.

అథ తస్యైవమనిశం తత్పరస్య ద్విజస్య తు దివ్యం వర్షసహస్రం తు గతం క్షణమివాద్భుతమ్

ఆ పరమార్థాన్ని కోరిన బ్రాహ్మణునికి, అద్భుతంగా, దివ్యమైన వెయ్యేళ్లు ఒక్క క్షణంలా గడిచిపోయాయి.

వల్మీకేనావృతాఙ్గశ్ చ లక్ష్యః కీటగణైర్మునిః వజ్రసూచీముఖైశ్చాన్యై రక్తకీటైశ్ చ సర్వతః

ఆ మునివరుని శరీరం చుట్టూ పుట్టెడు పెరిగి, అనేక పురుగులు, సూదిపోలా నోట్లు కలిగిన ఎర్ర పురుగులు అన్నీ దాని మీద తిరుగుతూ కప్పేశాయి.

నిర్మాంసరుధిరత్వగ్ వై నిర్లేపః కుడ్యవత్ స్థితః అస్థిశేషో ఽభవత్పశ్చాత్ తమమన్యత శఙ్కరః

ఆ మునికి మాంసం, రక్తం, చర్మం ఏమీ మిగలకుండా, గోడలా ఏమీ అంటకుండా నిలిచిపోయాడు. చివరికి ఎముకలు మాత్రమే మిగిలిపోయాయి. శంకరుడు ఆయనను అలా చూశాడు.

యదా స్పృష్టో మునిస్తేన కరేణ చ స్మరారిణా తదైవ మునిశార్దూలశ్ చోత్ససర్జ క్లమం ద్విజః

కామదుర్మార్గుడైన శివుడు తన చేతితో ఆ మునిని తాకిన వెంటనే, ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు అయిన ద్విజుడు వెంటనే తన అలసటను విడిచిపెట్టాడు.

తపతస్తస్య తపసా ప్రభుస్తుష్టాథ శఙ్కరః తుష్టస్తవేత్యథోవాచ సగణశ్చోమయా సహ

ఆ ముని చేసిన ఘనమైన తపస్సు చూసి ప్రభువైన శంకరుడు, తన గణాలతో పాటు నన్ను కూడా తీసుకుని, సంతోషంతో 'నీ తపస్సు నన్ను సంతృప్తిపర్చింది' అని అన్నాడు.

తపసానేన కిం కార్యం భవతస్తే మహామతే దదామి పుత్రం సర్వజ్ఞం సర్వశాస్త్రార్థపారగమ్

మహామతివంతుడా! నీకు ఈ తపస్సుతో ఇంకేం కావాలి? నేను నీకు సమస్త శాస్త్రార్ధాలను తెలిసిన, సర్వజ్ఞుడైన కుమారుణ్ని ప్రసాదిస్తాను.

తతః ప్రణమ్య దేవేశం స్తుత్వోవాచ శిలాశనః హర్షగద్గదయా వాచా సోమం సోమవిభూషణమ్

అంతట దేవతాధిపతిని నమస్కరించి, స్తుతిస్తూ, ఆనందంతో గదగదలాడుతున్న స్వరంతో శిలాదుడు చంద్రుడిని అలంకరించిన సోముని ప్రశంసించాడు.

భగవన్దేవదేవేశ త్రిపురార్దన శఙ్కర అయోనిజం మృత్యుహీనం పుత్రమిచ్ఛామి సత్తమ

భగవంతుడా, దేవతలలో అధిపతివా, త్రిపురాసురులను సంహరించిన శంకరా! నాకు జననములేని, మరణం లేని ఉత్తమమైన కుమారుణ్ని ఇవ్వాలని కోరుతున్నాను.

పూర్వమారాధితః ప్రాహ తపసా పరమేశ్వరః శిలాదం బ్రహ్మణా రుద్రః ప్రీత్యా పరమయా పునః

మునివరా! ఇంతకు ముందు బ్రహ్మద్వారా శిలాదుని తపస్సు చూసి పరమేశ్వరుడైన రుద్రుడు పరమమైన సంతోషంతో మాట్లాడాడు.