లిఙ్గపురాణమ్

తతః సృష్టిరభూత్తస్మాత్ పూర్వవత్పురుషాచ్ఛివాత్ అథ సృష్టాస్తదా తస్య మనసా తేన మానసాః

అప్పుడతడు, మునుపటిలాగే, శివరూపమైన పురుషుని నుండి సృష్టిని again ప్రారంభించాడు. ఆ సమయంలో ఆయన మనస్సులోంచి మనసుపుట్టినవారిని సృష్టించాడు.

న వ్యవర్ధన్త లోకే ఽస్మిన్ ప్రజాః కమలయోనినా వృద్ధ్యర్థం భగవాన్బ్రహ్మా పుత్రైర్వై మానసైః సహ

కమలయోని సృష్టించిన ప్రజలు ఈ లోకంలో పెరగలేదు. వారి అభివృద్ధికోసం, భగవాన్ బ్రహ్మా తన మనసుపుత్రులతో కలిసి,

దుశ్చరం విచచారేశం సముద్దిశ్య తపః స్వయమ్ తుష్టస్తు తపసా తస్య భవో జ్ఞాత్వా స వాఞ్ఛితమ్

ఈశ్వరుని సాధించేందుకు, కఠినమైన తపస్సు చేశాడు. అతని తపస్సుతో తృప్తిపడి, భవుడు అతని కోరికను తెలుసుకున్నాడు.

లలాటమధ్యం నిర్భిద్య బ్రహ్మణః పురుషస్య తు పుత్రస్నేహమితి ప్రోచ్య స్త్రీపుంరూపో ఽభవత్తదా

బ్రహ్మణుడి నుదుటి మధ్యను చీల్చి, తండ్రి ప్రేమను ఉద్దేశిస్తూ, ప్రభువు ఆ సమయంలో స్త్రీపురుష స్వరూపుడయ్యాడు.

తస్య పుత్రో మహాదేవో హ్య్ అర్ధనారీశ్వరో ఽభవత్ దదాహ భగవాన్సర్వం బ్రహ్మాణం చ జగద్గురుమ్

ఆయన కుమారుడు మహాదేవుడు అర్ధనారీశ్వరుడయ్యాడు. భగవంతుడు బ్రహ్మాను, జగద్గురువును, మొత్తం జగత్తును కాల్చేశాడు.

అథార్ధమాత్రాం కల్యాణీమ్ ఆత్మనః పరమేశ్వరీమ్ బుభుజే యోగమార్గేణ వృద్ధ్యర్థం జగతాం శివః

ఆ తర్వాత శివుడు తన పరమేశ్వరీ అయిన కల్యాణమైన అర్ధాన్ని యోగమార్గంలో అనుభవించాడు, లోకాల అభివృద్ధికోసం.

తస్యాం హరిం చ బ్రహ్మాణం ససర్జ పరమేశ్వరః విశ్వేశ్వరస్తు విశ్వాత్మా చాస్త్రం పాశుపతం తథా

ఆమెలో పరమేశ్వరుడు హరిని, బ్రహ్మను సృష్టించాడు. విశ్వేశ్వరుడు, విశ్వాత్ముడు, పాశుపతాస్త్రాన్ని కూడా సృష్టించాడు.

తస్మాద్బ్రహ్మా మహాదేవ్యాశ్ చాంశజశ్ చ హరిస్ తథా అణ్డజః పద్మజశ్చైవ భవాఙ్గభవ ఏవ చ

అందువల్ల మహాదేవి నుండి బ్రహ్మ వచ్చాడు. ఆమె భాగం నుండి హరి, గుడ్డులో పుట్టినవాడు, పద్మంలో పుట్టినవాడు, భవుని అవయవం నుండి పుట్టినవాడు కూడా జన్మించారు.

ఏతత్తే కథితం సర్వమ్ ఇతిహాసం పురాతనమ్ పరార్ధం బ్రహ్మణో యావత్ తావద్భూతిః సమాసతః

ఈ పురాతన కథ అంతా నీకు చెప్పాను. బ్రహ్మకు పరార్ధం వరకు ఐశ్వర్యం ఉండింది — ఇది సంక్షిప్తంగా చెప్పినది.

వైరాగ్యం బ్రహ్మణో వక్ష్యే తమోద్భూతం సమాసతః నారాయణో ఽపి భగవాన్ ద్విధా కృత్వాత్మనస్తనుమ్

ఇప్పుడు బ్రహ్మకు కలిగిన విరక్తిని, అది చీకటి నుండి పుట్టినదని, సంక్షిప్తంగా చెబుతాను. భగవంతుడు నారాయణుడు కూడా తన రూపాన్ని రెండు భాగాలుగా విడగొట్టాడు.

ససర్జ సకలం తస్మాత్ స్వాఙ్గాదేవ చరాచరమ్ తతో బ్రహ్మాణమసృజద్ బ్రహ్మా రుద్రం పితామహః

తన అవయవం నుండి అన్ని చలించేవి, నిలిచేవి సృష్టించాడు. ఆ తరువాత బ్రహ్మ బ్రాహ్మణులను సృష్టించాడు. పితామహుడు అయిన బ్రహ్మ రుద్రుని సృష్టించాడు.

మునే కల్పాన్తరే రుద్రో హరిం బ్రహ్మాణమ్ ఈశ్వరమ్ తతో బ్రహ్మాణమసృజన్ మునే కల్పాన్తరే హరిః

మహర్షీ! ఒక కల్పాంతంలో రుద్రుడు హరిని, బ్రాహ్మణుడిని, ఈశ్వరుడిని సృష్టించాడు. తరువాత మరో కల్పాంతంలో హరి బ్రాహ్మణుడిని సృష్టించాడు.

నారాయణం పునర్బ్రహ్మా బ్రహ్మాణం చ పునర్భవః తదా విచార్య వై బ్రహ్మా దుఃఖం సంసార ఇత్యజః

తర్వాత బ్రహ్మ నారాయణుణ్ణి సృష్టించాడు. భవుడు బ్రాహ్మణుణ్ణి సృష్టించాడు. అప్పుడు బ్రహ్మ ఆలోచించి, ఈ Samsāram బాధలతో నిండినదని గ్రహించాడు.

సర్గం విసృజ్య చాత్మానమ్ ఆత్మన్యేవ నియోజ్య చ సంహృత్య ప్రాణసఞ్చారం పాషాణ ఇవ నిశ్చలః

సృష్టిని ఉపసంహరించి, తనను తాను లోపల స్థాపించి, ఊపిరి ప్రవాహాన్ని ఆపి, రాయి లా కదలకుండా ఉండిపోయాడు.

దశవర్షసహస్రాణి సమాధిస్థో ఽభవత్ప్రభుః అధోముఖం తు యత్పద్మం హృది సంస్థం సుశోభనమ్

ప్రభువు పది వేల సంవత్సరాలు సమాధిలో ఉన్నాడు. హృదయంలో ఉన్న అందమైన పద్మం కిందకు ముఖం పెట్టి ఉంది.

పూరితం పూరకేణైవ ప్రబుద్ధం చాభవత్తదా తదూర్ధ్వవక్త్రమ్ అభవత్ కుమ్భకేన నిరోధితమ్

ఆ పద్మాన్ని పూరకంతో నింపాడు, అప్పుడు అది మేల్కొంది. దాని పైభాగాన్ని కుంభకంతో ఆపాడు.

తత్పద్మకర్ణికామధ్యే స్థాపయామాస చేశ్వరమ్ తదోమితి శివం దేవమ్ అర్ధమాత్రాపరం పరమ్

ఆ పద్మ మధ్యలో, కర్ణికలో, ఓం అనే పరమ శబ్దాన్ని, శివుడిని, ఆ దేవుణ్ణి, అర్ధమాత్రకు మించి ఉన్న పరమాత్మను స్థాపించాడు.

మృణాలతన్తుభాగైకశతభాగే వ్యవస్థితమ్ యమీ యమవిశుద్ధాత్మా నియమ్యైవం హృదీశ్వరమ్

పద్మ తంతువు వందవ భాగంలో స్థిరంగా ఉండి, హృదయంలో ఈశ్వరుణ్ణి నియంత్రిస్తూ, నియమంతో, శుద్ధమైన మనస్సుతో ఉండేవాడు.

యమపుష్పాదిభిః పూజ్యం యాజ్యో హ్యయజదవ్యయమ్ తస్య హృత్కమలస్థస్య నియోగాచ్చాంశజో విభుః

యమపుష్పం మొదలైన వాటితో పూజించదగినవాడు, యజ్ఞానికి అర్హుడు, వృద్ధాప్యం లేని, నశించని వాడు. హృదయ పద్మంలో నివసించే వాడి ఆజ్ఞతో భాగవంతుడు జన్మించాడు.

లలాటమస్య నిర్భిద్య ప్రాదురాసీత్పితామహాత్ లోహితో ఽభూత్ స్వయం నీలః శివస్య హృదయోద్భవః

పితామహుని లలాటాన్ని చీల్చుకొని బయటకు వచ్చాడు. అతడు ఎరుపు రంగులో, స్వయంగా నీలంగా, శివుని హృదయం నుండి పుట్టినవాడు.

వహ్నేశ్చైవ తు సంయోగాత్ ప్రకృత్య పురుషః ప్రభుః నీలశ్ చ లోహితశ్చైవ యతః కాలాకృతిః పుమాన్

అగ్ని కలయికతో ప్రకృతి నుండి పురుషుడు అయిన ప్రభువు పుట్టాడు. అతడు నీలం, ఎరుపు రంగులో ఉండి, కాల రూపాన్ని కలిగిన వాడు.

నీలలోహిత ఇత్యుక్తస్ తేన దేవేన వై ప్రభుః బ్రహ్మణా భగవాన్కాలః ప్రీతాత్మా చాభవద్విభుః

ఆ దేవుడు అతడిని నీలలోహితుడు అని పిలిచాడు. బ్రహ్మ సంతోషంగా మనసుతో కాల భగవంతుణ్ణి సృష్టించాడు.

సుప్రీతమనసం దేవం తుష్టావ చ పితామహః నామాష్టకేన విశ్వాత్మా విశ్వాత్మానం మహామునే

పితామహుడు ఆనందంతో ఉన్న దేవుణ్ణి, విశ్వాత్ముడైన దేవుణ్ణి, ఎనిమిది పేర్లతో మహర్షీ! విశ్వాత్ముని స్తుతించాడు.

నమస్తే భగవన్ రుద్ర భాస్కరామితతేజసే నమో భవాయ దేవాయ రసాయామ్బుమయాయ తే

నమస్కారం రుద్రా! సూర్యుడి వంటి ప్రకాశవంతుడవు. నమస్కారం భవా! నీకు రసం, నీరు స్వరూపంగా ఉన్న దేవా!

శర్వాయ క్షితిరూపాయ సదా సురభిణే నమః ఈశాయ వాయవే తుభ్యం సంస్పర్శాయ నమో నమః

శర్వా! భూమి రూపంగా, ఎప్పుడూ సువాసనతో ఉన్నవాడవు, నీకు నమస్కారం. ఈశా! గాలిగా, స్పర్శగా ఉన్న నీకు పునఃపునః నమస్కారం.

పశూనాం పతయే చైవ పావకాయాతితేజసే భీమాయ వ్యోమరూపాయ శబ్దమాత్రాయ తే నమః

ప్రాణులన్నిటికీ అధిపతివైనవాడా, అగ్నికన్నా ఎక్కువ కాంతివంతుడా, భయంకరుడా, ఆకాశస్వరూపుడా, శబ్దమే స్వరూపంగా ఉన్నవాడా, నీకు నమస్సులు.

మహాదేవాయ సోమాయ అమృతాయ నమో ఽస్తు తే ఉగ్రాయ యజమానాయ నమస్తే కర్మయోగినే

మహాదేవా, సోమా, అమృతస్వరూపుడా, ఉగ్రుడా, యజ్ఞాన్ని నిర్వహించేవాడా, కర్మయోగి అయినవాడా, నీకు వందనాలు.

యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి పైతామహమిమం స్తవమ్ రుద్రాయ కథితం విప్రాఞ్ శ్రావయేద్వా సమాహితః

ఈ పితామహుడిచే రుద్రునికోసం చెప్పబడిన స్తోత్రాన్ని ఎవరైనా చదువుతారో, వినుతారో, లేక శ్రద్ధగా బ్రాహ్మణులకు వినిపిస్తారో,

అష్టమూర్తేస్తు సాయుజ్యం వర్షాదేకాదవాప్నుయాత్ ఏవం స్తుత్వా మహాదేవమ్ అవైక్షత పితామహః

వారు పదకొండేళ్లలో అష్టమూర్తితో ఏకత్వాన్ని పొందుతారు. ఇలాగే మహాదేవుని స్తుతించి, పితామహుడు ఆయనను దర్శించాడు.