లిఙ్గపురాణమ్

చతుర్యుగానాం సర్వేషామ్ అనేనైవ తు సాధనమ్ ఏషా చతుర్యుగావృత్తిర్ ఆ సహస్రాద్ గుణీకృతా

నాలుగు యుగాలకు ఇదే విధానం. ఈ నాలుగు యుగాల చక్రం వెయ్యి రెట్లు కలిపి తిరుగుతుంది.

బ్రహ్మణస్తదహః ప్రోక్తం రాత్రిశ్చైతావతీ స్మృతా అనార్జవం జడీభావో భూతానామ్ ఆ యుగక్షయాత్

ఇది బ్రహ్మదినంగా చెప్పబడింది. రాత్రి కూడా అంతే పొడవుగా ఉంటుంది. యుగాంతంలో జీవుల్లో మోసము, మాంద్యం కలుగుతుంది.

ఏతదేవ తు సర్వేషాం యుగానాం లక్షణం స్మృతమ్ ఏషాం చతుర్యుగాణాం చ గుణితా హ్యేకసప్తతిః

ఇదే అన్ని యుగాలకు లక్షణంగా గుర్తించబడింది. ఈ నాలుగు యుగాలు కలిపి డబ్బై ఒకటి సార్లు జరుగుతాయి.

క్రమేణ పరివృత్తా తు మనోరన్తరమ్ ఉచ్యతే చతుర్యుగే యథైకస్మిన్ భవతీహ యదా తు యత్

యుగాలు క్రమంగా తిరుగుతుంటే దానిని మన్వంతరంగా అంటారు. ప్రతి యుగంలో ఏది జరుగుతుందో అది ఇక్కడ కూడా జరుగుతుంది.

తథా చాన్యేషు భవతి పునస్తద్వై యథాక్రమమ్ సర్గే సర్గే యథా భేదా ఉత్పద్యన్తే తథైవ తు

ఇతర సృష్టుల్లో కూడా ఇదే విధంగా క్రమంగా జరుగుతుంది. ప్రతి సృష్టిలో భేదాలు ఎలా వస్తాయో అలాగే జరుగుతుంటాయి.

పఞ్చవింశత్పరిమితా న న్యూనా నాధికాస్ తథా తథా కల్పా యుగైః సార్ధం భవన్తి సహ లక్షణైః

ఇరవై అయిదు మాత్రమే ఉంటాయి, తక్కువా ఎక్కువా కావు. ఇలా కల్పాలు యుగాలతో వాటి లక్షణాలతో కలిసి జరుగుతాయి.

మన్వన్తరాణాం సర్వేషామ్ ఏతదేవ తు లక్షణమ్

ఇదే అన్ని మన్వంతరాలకు లక్షణం.

యథా యుగానాం పరివర్తనాని చిరప్రవృత్తాని యుగస్వభావాత్ తథా తు సంతిష్ఠతి జీవలోకః క్షయోదయాభ్యాం పరివర్తమానః

యుగాల మార్పులు ఎప్పటినుంచో జరుగుతున్నట్లే, జీవ లోకము కూడా యుగ స్వభావానికి అనుగుణంగా క్షయం, ఉద్భవంతో తిరుగుతూ నిలుస్తుంది.

ఇత్యేతల్లక్షణం ప్రోక్తం యుగానాం వై సమాసతః అతీతానాగతానాం హి సర్వమన్వన్తరేషు వై

ఇలా యుగాల లక్షణాలు సంక్షిప్తంగా చెప్పబడ్డాయి. గత, భవిష్యత్ మన్వంతరాల్లో ఇవన్నీ వర్తిస్తాయి.

మన్వన్తరేణ చైకేన సర్వాణ్యేవాన్తరాణి చ వ్యాఖ్యాతాని న సందేహః కల్పః కల్పేన చైవ హి

ఒక మన్వంతరం గడిచినప్పుడు, అన్ని మధ్యకాలాలు వివరించబడ్డాయి. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు, ఎందుకంటే ఒక కల్పం మరో కల్పంతో నిర్ణయించబడుతుంది.

అనాగతేషు తద్వచ్చ తర్కః కార్యో విజానతా మన్వన్తరేషు సర్వేషు అతీతానాగతేష్విహ

ఇంకా రానున్న మన్వంతరాల విషయంలో కూడా, గతమైనవాటికీ, భవిష్యత్తులో వచ్చే వాటికీ, తెలిసినవాడు తగిన విధంగా ఆలోచించాలి.

తుల్యాభిమానినః సర్వే నామరూపైర్భవన్త్యుత దేవా హ్యష్టవిధా యే చ యే చ మన్వన్తరేశ్వరాః

సమానమైన గర్వం కలిగినవారు అందరూ, పేర్లు, రూపాలతో, ఎనిమిది విధాలుగా దేవతలుగా, మన్వంతరాధిపతులుగా అవుతారు.

ఋషయో మనవశ్చైవ సర్వే తుల్యప్రయోజనాః ఏవం వర్ణాశ్రమాణాం తు ప్రవిభాగో యుగే యుగే

ఋషులు, మనువులు కూడా అందరూ ఒకే లక్ష్యంతో ఉంటారు. ఇలా ప్రతి యుగంలో వర్ణాశ్రమాల విభజన జరుగుతుంది.

యుగస్వభావశ్ చ తథా విధత్తే వై తదా ప్రభుః వర్ణాశ్రమవిభాగాశ్ చ యుగాని యుగసిద్ధయః

ప్రతి యుగంలో, యుగ స్వభావాన్ని ప్రభువు నిర్ణయిస్తాడు. వర్ణాశ్రమాల విభాగాలు, యుగాలు కూడా ప్రతి యుగంలో స్థిరపడతాయి.

యుగానాం పరిమాణం తే కథితం హి ప్రసఙ్గతః వదామి దేవీపుత్రత్వం పద్మయోనేః సమాసతః

యుగాల పరిమాణాన్ని నీకు సందర్భానుసారం చెప్పాను. ఇప్పుడు పద్మయోనికి దేవపుత్రత్వాన్ని సంక్షిప్తంగా వివరించబోతున్నాను.

పునః ససర్జ భగవాన్ ప్రభ్రష్టాః పూర్వవత్ప్రజాః సహస్రయుగపర్యన్తే ప్రభాతే తు పితామహః

పునః, సహస్రయుగాంతంలో, ఉదయ సమయంలో, భగవంతుడు పితామహుడు, మునుపటిలాగే, నశించిన ప్రజలను తిరిగి సృష్టించాడు.

ఏవం పరార్ధే విప్రేన్ద్ర ద్విగుణే తు తథా గతే తదా ధరామ్భసి వ్యాప్తా హ్య్ ఆపో వహ్నౌ సమీరణే

విప్రశ్రేష్ఠా! పరార్ధం రెండింతలు గడిచినప్పుడు, ఆ సమయంలో భూమిపై నీళ్లు వ్యాపించాయి, అగ్ని వాయుపై వ్యాపించింది.

వహ్నిః సమీరణశ్చైవ వ్యోమ్ని తన్మాత్రసంయుతః ఇన్ద్రియాణి దశైకం చ తన్మాత్రాణి ద్విజోత్తమ

అగ్ని, వాయువు, ఆకాశంలోని సూక్ష్మతత్త్వాలతో కలిసిపోయి, పదకొండు ఇంద్రియాలు, అలాగే సూక్ష్మతత్త్వాలు, బ్రాహ్మణోత్తమా!

అహఙ్కారమనుప్రాప్య ప్రలీనాస్తత్క్షణాదహో అభిమానస్తదా తత్ర మహాన్తం వ్యాప్య వై క్షణాత్

అవి అహంకారాన్ని చేరుకుని వెంటనే లయమయ్యాయి. ఆ సమయంలో అభిమానం మహత్తత్త్వాన్ని వ్యాపించి, క్షణంలోనే లయమైంది.

మహానపి తథా వ్యక్తం ప్రాప్య లీనో ఽభవద్ద్విజ అవ్యక్తం స్వగుణైః సార్ధం ప్రలీనమభవద్భవే

మహత్తత్త్వం కూడా వ్యక్తమై, వెంటనే లయమైంది బ్రాహ్మణా! అవ్యక్తం తన స్వగుణాలతో కలిసి భవంలో లయమైంది.

తతః సృష్టిరభూత్తస్మాత్ పూర్వవత్పురుషాచ్ఛివాత్ అథ సృష్టాస్తదా తస్య మనసా తేన మానసాః

అప్పుడతడు, మునుపటిలాగే, శివరూపమైన పురుషుని నుండి సృష్టిని again ప్రారంభించాడు. ఆ సమయంలో ఆయన మనస్సులోంచి మనసుపుట్టినవారిని సృష్టించాడు.

న వ్యవర్ధన్త లోకే ఽస్మిన్ ప్రజాః కమలయోనినా వృద్ధ్యర్థం భగవాన్బ్రహ్మా పుత్రైర్వై మానసైః సహ

కమలయోని సృష్టించిన ప్రజలు ఈ లోకంలో పెరగలేదు. వారి అభివృద్ధికోసం, భగవాన్ బ్రహ్మా తన మనసుపుత్రులతో కలిసి,

దుశ్చరం విచచారేశం సముద్దిశ్య తపః స్వయమ్ తుష్టస్తు తపసా తస్య భవో జ్ఞాత్వా స వాఞ్ఛితమ్

ఈశ్వరుని సాధించేందుకు, కఠినమైన తపస్సు చేశాడు. అతని తపస్సుతో తృప్తిపడి, భవుడు అతని కోరికను తెలుసుకున్నాడు.

లలాటమధ్యం నిర్భిద్య బ్రహ్మణః పురుషస్య తు పుత్రస్నేహమితి ప్రోచ్య స్త్రీపుంరూపో ఽభవత్తదా

బ్రహ్మణుడి నుదుటి మధ్యను చీల్చి, తండ్రి ప్రేమను ఉద్దేశిస్తూ, ప్రభువు ఆ సమయంలో స్త్రీపురుష స్వరూపుడయ్యాడు.

తస్య పుత్రో మహాదేవో హ్య్ అర్ధనారీశ్వరో ఽభవత్ దదాహ భగవాన్సర్వం బ్రహ్మాణం చ జగద్గురుమ్

ఆయన కుమారుడు మహాదేవుడు అర్ధనారీశ్వరుడయ్యాడు. భగవంతుడు బ్రహ్మాను, జగద్గురువును, మొత్తం జగత్తును కాల్చేశాడు.

అథార్ధమాత్రాం కల్యాణీమ్ ఆత్మనః పరమేశ్వరీమ్ బుభుజే యోగమార్గేణ వృద్ధ్యర్థం జగతాం శివః

ఆ తర్వాత శివుడు తన పరమేశ్వరీ అయిన కల్యాణమైన అర్ధాన్ని యోగమార్గంలో అనుభవించాడు, లోకాల అభివృద్ధికోసం.

తస్యాం హరిం చ బ్రహ్మాణం ససర్జ పరమేశ్వరః విశ్వేశ్వరస్తు విశ్వాత్మా చాస్త్రం పాశుపతం తథా

ఆమెలో పరమేశ్వరుడు హరిని, బ్రహ్మను సృష్టించాడు. విశ్వేశ్వరుడు, విశ్వాత్ముడు, పాశుపతాస్త్రాన్ని కూడా సృష్టించాడు.

తస్మాద్బ్రహ్మా మహాదేవ్యాశ్ చాంశజశ్ చ హరిస్ తథా అణ్డజః పద్మజశ్చైవ భవాఙ్గభవ ఏవ చ

అందువల్ల మహాదేవి నుండి బ్రహ్మ వచ్చాడు. ఆమె భాగం నుండి హరి, గుడ్డులో పుట్టినవాడు, పద్మంలో పుట్టినవాడు, భవుని అవయవం నుండి పుట్టినవాడు కూడా జన్మించారు.

ఏతత్తే కథితం సర్వమ్ ఇతిహాసం పురాతనమ్ పరార్ధం బ్రహ్మణో యావత్ తావద్భూతిః సమాసతః

ఈ పురాతన కథ అంతా నీకు చెప్పాను. బ్రహ్మకు పరార్ధం వరకు ఐశ్వర్యం ఉండింది — ఇది సంక్షిప్తంగా చెప్పినది.