లిఙ్గపురాణమ్

మయా సహ జగత్సర్వం తథాప్యసృజదచ్యుతః జగన్మయో ఽవహద్యస్మాన్ మేఘో భూత్వా దివానిశమ్

నాతో కలిసి అచ్యుతుడు ఈ జగత్తంతా సృష్టించాడు. జగత్తు రూపుడైన ఆయన మేఘంగా మారి, మమ్మల్ని రాత్రింబవళ్ళు మోశాడు.

భవన్తమవహద్విష్ణుర్ దేవదేవం జగద్గురుమ్ నారాయణాదపి విభో భక్తో ఽహం తవ శఙ్కర

విష్ణువు, దేవదేవుడవైన జగద్గురువైన నిన్ను తీసుకొచ్చాడు. ప్రభూ శంకరా! నారాయణుని కన్నా కూడా నేను నీ భక్తుడిని.

ప్రసీద దేహి మే సర్వం సర్వాత్మత్వం తవ ప్రభో తదాథ లబ్ధ్వా భగవాన్ భవాత్సర్వాత్మతాం క్షణాత్

ప్రభూ! నీవు సమస్తానికి ఆత్మవు. దయచేసి నాకు అన్నీ అనుగ్రహించు. అప్పుడు, నీ అనుగ్రహంతో, ఆ భాగవంతుడు క్షణంలోనే సమస్తానికి ఆత్మత్వాన్ని పొందాడు.

త్వరమాణో ఽథ సంగమ్య దదర్శ పురుషోత్తమమ్ ఏకార్ణవాలయే శుభ్రే త్వ్ అన్ధకారే సుదారుణే

అతడు త్వరగా వెళ్లి, ఒక్క సముద్రంలో ఉన్న పవిత్రమైన నివాసంలో, భయంకరమైన అంధకారంలో ఉన్న పరమపురుషుడిని చూశాడు.

హేమరత్నచితే దివ్యే మనసా చ వినిర్మితే దుష్ప్రాప్యే దుర్జనైః పుణ్యైః సనకాద్యైరగోచరే

బంగారం, రత్నాలతో అలంకరించబడిన, మనసుతో నిర్మించబడిన, దుష్టులకు అందని, పుణ్యులతో మాత్రమే చేరగలిగిన, సనకాది మహర్షులకు కూడా కనిపించని ఆ దివ్యస్థలంలో.

జగదావాసహృదయం దదర్శ పురుషం త్వజః అనన్తభోగశయ్యాయాం శాయినం పఙ్కజేక్షణమ్

అజుడు, జగత్తుకు హృదయంగా ఉన్న పురుషుని, అనంత శయనంపై పద్మపువ్వులాంటి కన్నులతో విశ్రాంతిగా ఉన్నవాడిని చూశాడు.

శఙ్ఖచక్రగదాపద్మం ధారయన్తం చతుర్భుజమ్ సర్వాభరణసంయుక్తం శశిమణ్డలసన్నిభమ్

చతుర్భుజుడై, శంఖం, చక్రం, గద, పద్మాన్ని ధరించి, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, చంద్రబింబంలా ప్రకాశించే వాడిని చూశాడు.

శ్రీవత్సలక్షణం దేవం ప్రసన్నాస్యం జనార్దనమ్ రమామృదుకరామ్భోజస్పర్శరక్తపదామ్బుజమ్

శ్రీవత్స లక్షణంతో, కరుణామయమైన ముఖంతో, జనార్దనుడై, లక్ష్మీదేవి మృదువైన చేయి తాకినందున ఎర్రబడిన పద్మపాదాలతో ఉన్న దేవుడిని చూశాడు.

పరమాత్మానమీశానం తమసా కాలరూపిణమ్ రజసా సర్వలోకానాం సర్గలీలాప్రవర్తకమ్

పరమాత్మ అయిన ఈశ్వరుడు, కాలరూపమైన అంధకారంగా, రాజసిక స్వభావంతో అన్ని లోకాల సృష్టి లీలను నడిపించేవాడిగా ఉన్నాడు.

సత్త్వేన సర్వభూతానాం స్థాపకం పరమేశ్వరమ్ సర్వాత్మానం మహాత్మానం పరమాత్మానమీశ్వరమ్

సాత్విక స్వభావంతో సమస్త భూతాలను నిలిపే పరమేశ్వరుడు, సమస్తానికి ఆత్మ, మహాత్మ, పరమాత్మ, ఈశ్వరుడు.

క్షీరార్ణవే ఽమృతమయే శాయినం యోగనిద్రయా తం దృష్ట్వా ప్రాహ వై బ్రహ్మా భగవన్తం జనార్దనమ్

పాలు సముద్రంలో అమృతమయమైన యోగనిద్రలో విశ్రాంతిగా ఉన్న జనార్దనుడిని చూసి, బ్రహ్మ దేవుడు ఆయనతో ఇలా అన్నాడు.

గ్రసామి త్వాం ప్రసాదేన యథాపూర్వం భవానహమ్ స్మయమానస్తు భగవాన్ ప్రతిబుధ్య పితామహమ్

"నీ కృపతో, మునుపటిలా, నిన్ను నేను లోనికి తీసుకుంటాను, ఎందుకంటే నేను నీవే." కానీ భాగవంతుడు చిరునవ్వుతో పితామహుడిని మేల్కొల్పాడు.

ఉదైక్షత మహాబాహుః స్మితమీషచ్చకార సః వివేశ చాణ్డజం తం తు గ్రస్తస్తేన మహాత్మనా

బలమైన భుజాలు కలవాడు అతనిని చూచి స్వల్పంగా నవ్వి, ఆ అండజుడిలో ప్రవేశించాడు. ఆ మహాత్ముడు అతనిని తనలో కలిపేసుకున్నాడు.

తతస్తం చాసృజద్బ్రహ్మా భ్రువోర్మధ్యేన చాచ్యుతమ్ సృష్టస్తేన హరిః ప్రేక్ష్య స్థితస్తస్యాథ సంనిధౌ

అప్పుడతడు, బ్రహ్మ తన కుడివెంపుల మధ్యనుంచి అచ్యుతుడిని సృష్టించాడు. హరిః సృష్టించబడిన తర్వాత అతని సమక్షంలో నిలిచాడు.

ఏతస్మిన్నన్తరే రుద్రః సర్వదేవభవోద్భవః వికృతం రూపమాస్థాయ పురా దత్తవరస్తయోః

ఈలోపులో, సమస్త దేవతలకు మూలమైన రుద్రుడు, మునుపు ఇచ్చిన వరప్రభావంతో, భయంకరమైన రూపాన్ని ధరించి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

ఆగచ్ఛద్యత్ర వై విష్ణుర్ విశ్వాత్మా పరమేశ్వరః ప్రసాదమతులం కర్తుం బ్రహ్మణశ్ చ హరేః ప్రభుః

అక్కడికి విశ్వానికి ఆత్మ అయిన పరమేశ్వరుడు అయిన విష్ణువు వచ్చి, బ్రహ్మకు, హరివు కు అపూర్వమైన కృపను ప్రసాదించేందుకు వచ్చాడు.

తతః సమేత్య తౌ దేవౌ సర్వదేవభవోద్భవమ్ అపశ్యతాం భవం దేవం కాలాగ్నిసదృశం ప్రభుమ్

తర్వాత ఆ ఇద్దరు దేవతలు కలిసి, సమస్త దేవతలకు మూలమైన భవుడిని, కాలాగ్నిలా ప్రకాశించే ప్రభువును చూశారు.

తౌ తం తుష్టువతుశ్చైవ శర్వముగ్రం కపర్దినమ్ ప్రణేమతుశ్ చ వరదం బహుమానేన దూరతః

వారు శర్వుడిని, ఉగ్రుడిని, జటాజూటంతో ఉన్నవాడిని స్తుతించారు. దూరం నుంచే గొప్ప గౌరవంతో వరదాతను నమస్కరించారు.

భవో ఽపి భగవాన్ దేవమ్ అనుగృహ్య పితామహమ్ జనార్దనం జగన్నాథస్ తత్రైవాన్తరధీయత

భవుడు, భాగవంతుడు, బ్రహ్మను, జనార్దనుడిని అనుగ్రహించి, జగన్నాథుడు అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.

గతే మహేశ్వరే దేవే తముద్దిశ్య జనార్దనః ప్రణమ్య భగవాన్ప్రాహ పద్మయోనిమజోద్భవః

మహేశ్వరుడు అక్కడి నుండి వెళ్లిన తరువాత, జనార్దనుడు ఆయనకు నమస్కరించి, పద్మంలో పుట్టిన బ్రహ్మను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.

పరమేశో జగన్నాథః శఙ్కరస్త్వేష సర్వగః ఆవయోరఖిలస్యేశః శరణం చ మహేశ్వరః

పరమేశ్వరుడు, జగన్నాథుడు, శంకరుడు — ఇవన్నీ ఆయనే. ఆయన అన్నింటినీ వ్యాపించి ఉన్నవాడు. మన ఇద్దరికీ, మొత్తం లోకానికి ఆయనే ప్రభువు, శరణు కూడా మహేశ్వరుడే.

అహం వామాఙ్గజో బ్రహ్మన్ శఙ్కరస్య మహాత్మనః భవాన్ భవస్య దేవస్య దక్షిణాఙ్గభవః స్వయమ్

బ్రహ్మా! నేను మహాత్ముడైన శంకరుని ఎడమవైపు నుంచి జన్మించాను. నువ్వు భవుడు అయిన దేవుని కుడివైపు నుంచే పుట్టావు.

మామాహుర్ ఋషయః ప్రేక్ష్య ప్రధానం ప్రకృతిం తథా అవ్యక్తమజమిత్యేవం భవన్తం పురుషస్త్వితి

ఋషులు నన్ను చూసి, ప్రధానమైన ప్రకృతి, అవ్యక్తమైనది, జన్మలేనిదిగా పిలుస్తారు. నిన్ను మాత్రం పురుషుడిగా అంటారు.

ఏవమాహుర్మహాదేవమ్ ఆవయోరపి కారణమ్ ఈశం సర్వస్య జగతః ప్రభుమవ్యయమీశ్వరమ్

అలాగే, మహాదేవుడే మన ఇద్దరికీ కారణమని, జగత్తు అంతటికి అధిపతిగా, నశించని ప్రభువుగా ఋషులు చెబుతారు.

సో ఽపి తస్యామరేశస్య వచనాద్వారిజోద్భవః వరేణ్యం వరదం రుద్రమ్ అస్తువత్ప్రణనామ చ

ఆ అమరేశ్వరుని ఆజ్ఞతో, పద్మంలో పుట్టిన బ్రహ్మా, వరాలిచ్చే, పూజకు అర్హుడైన రుద్రుని స్తుతించి, నమస్కరించాడు.

అథామ్భసా ప్లుతాం భూమీం సమాధాయ జనార్దనః పూర్వవత్స్థాపయామాస వారాహం రూపమాస్థితః

తర్వాత జనార్దనుడు వరాహరూపం ధరించి, నీటిలో మునిగిపోయిన భూమిని మునుపట్లే స్థాపించాడు.

నదీనదసముద్రాంశ్ చ పూర్వవచ్చాకరోత్ప్రభుః కృత్వా చోర్వీం ప్రయత్నేన నిమ్నోన్నతవివర్జితామ్

ప్రభువు నదులు, వాగులు, సముద్రాలను మునుపట్లే సృష్టించాడు. భూమిని కూడా ఎంతో జాగ్రత్తగా, ఎత్తు, పతనాలు లేకుండా సమతలంగా చేశాడు.

ధరాయాం సో ఽచినోత్సర్వాన్ భూధరాన్ భూధరాకృతిః భూరాద్యాంశ్చతురో లోకాన్ కల్పయామాస పూర్వవత్

ఆయన పర్వతాకారంగా మారి, భూమిపై అన్ని పర్వతాలను స్థాపించాడు. భూ మొదలైన నాలుగు లోకాలను మునుపట్లే సృష్టించాడు.

స్రష్టుం చ భగవాంశ్చక్రే మతిం మతిమతాం వరః ముఖ్యం చ తైర్యగ్యోన్యం చ దైవికం మానుషం తథా

భగవంతుడు, జ్ఞానులలో శ్రేష్ఠుడు, సృష్టించాలనే సంకల్పంతో, ముఖ్యమైన జంతువులను, అండజాతులను, దేవతలను, మనుషులను కూడా సృష్టించాడు.