లిఙ్గపురాణమ్

తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా పితా మే లోకవిశ్రుతః శిలాద ఇతి పుణ్యాత్మా పునః ప్రాహ శచీపతిమ్

ఆ మాటలు విని, లోకంలో ప్రసిద్ధుడైన నా తండ్రి శిలాదుడు, పుణ్యాత్ముడు, మళ్లీ శచీపతిని ఇలా అడిగాడు.

భగవన్నణ్డయోనిత్వం పద్మయోనిత్వమేవ చ మహేశ్వరాఙ్గయోనిత్వం శ్రుతం వై బ్రహ్మణో మయా

ప్రభూ! గర్భంలో పుట్టని జన్మ, పద్మంలో పుట్టిన జన్మ, మహేశ్వరుని శరీరంలో పుట్టిన జన్మ, బ్రహ్మదేవుని జన్మ — ఇవన్నీ నేను విన్నాను.

పురా మహేన్ద్రదాయాదాద్ గదతశ్చాస్య పూర్వజాత్ నారదాద్వై మహాబాహో కథమత్రాశు నో వద

మహాబాహువా! పుర్వం మహేంద్ర వంశంలోనూ, పూర్వజన్మల్లోనూ, నారదుని ద్వారా కూడా నేను ఇది విన్నాను. ఇది ఎలా జరిగిందో త్వరగా చెప్పు.

దాక్షాయణీ సా దక్షో ఽపి దేవః పద్మోద్భవాత్మజః పౌత్రీకనకగర్భస్య కథం తస్యాః సుతో విభుః

దక్షాయణి దక్షుని కుమార్తె. పద్మంలో పుట్టిన దేవుడు ఆమె కుమారుడు. మరి ఆమె ఎలా బంగారు గర్భంలో పుట్టింది? ఆ ప్రభువు ఎలా ఆమె కుమారుడు అయ్యాడు?

స్థానే సంశయితుం విప్ర తవ వక్ష్యామి కారణమ్ కల్పే తత్పురుషే వృత్తం బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః

బ్రాహ్మణా! నీవు సందేహించడం సమంజసం. దీనికి కారణం చెబుతాను. పురుష కల్పంలో పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మదేవుని గురించి ఇది జరిగింది.

ససర్జ సకలం ధ్యాత్వా బ్రహ్మాణం పరమేశ్వరః జనార్దనో జగన్నాథః కల్పే వై మేఘవాహనే

ప్రపంచాధిపతి జనార్దనుడు, మేఘవాహన కల్పంలో, ధ్యానం చేసి, బ్రహ్మదేవునితో పాటు సమస్త ప్రాణులను సృష్టించాడు.

దివ్యం వర్షసహస్రం తు మేఘో భూత్వావహద్ధరమ్ నారాయణో మహాదేవం బహుమానేన సాదరమ్

దివ్యమైన వెయ్యేళ్లు మేఘంగా మారి, నారాయణుడు మహాదేవుడిని ఎంతో గౌరవంగా, ఆదరంగా మోశాడు.

దృష్ట్వా భావం మహాదేవో హరేః స్వాత్మని శఙ్కరః ప్రదదౌ తస్య సకలం స్రష్టుం వై బ్రహ్మణా సహ

హరిలోని భావాన్ని తనలో చూసిన శంకరుడు, మహాదేవుడు, బ్రహ్మదేవునితో కలిసి సృష్టించేందుకు ఆయనకు సంపూర్ణమైన శక్తిని ఇచ్చాడు.

తదా తం కల్పమాహుర్వై మేఘవాహనసంజ్ఞయా హిరణ్యగర్భస్తం దృష్ట్వా తస్య దేహోద్భవస్తదా

అప్పుడు ఆ కల్పాన్ని మేఘవాహన కల్పమని పిలిచారు. హిరణ్యగర్భుడు ఆయనను చూచి, ఆ సమయంలో ఆయన శరీరంలో పుట్టాడు.

జనార్దనసుతః ప్రాహ తపసా ప్రాప్య శఙ్కరమ్ తవ వామాఙ్గజో విష్ణుర్ దక్షిణాఙ్గభవో హ్యహమ్

జనార్దనుని కుమారుడు, తపస్సు చేసి శంకరుని పొందిన తరువాత ఇలా అన్నాడు: 'విష్ణువు నీ ఎడమ భాగంలో పుట్టాడు, నేను నీ కుడి భాగంలో పుట్టాను.'

మయా సహ జగత్సర్వం తథాప్యసృజదచ్యుతః జగన్మయో ఽవహద్యస్మాన్ మేఘో భూత్వా దివానిశమ్

నాతో కలిసి అచ్యుతుడు ఈ జగత్తంతా సృష్టించాడు. జగత్తు రూపుడైన ఆయన మేఘంగా మారి, మమ్మల్ని రాత్రింబవళ్ళు మోశాడు.

భవన్తమవహద్విష్ణుర్ దేవదేవం జగద్గురుమ్ నారాయణాదపి విభో భక్తో ఽహం తవ శఙ్కర

విష్ణువు, దేవదేవుడవైన జగద్గురువైన నిన్ను తీసుకొచ్చాడు. ప్రభూ శంకరా! నారాయణుని కన్నా కూడా నేను నీ భక్తుడిని.

ప్రసీద దేహి మే సర్వం సర్వాత్మత్వం తవ ప్రభో తదాథ లబ్ధ్వా భగవాన్ భవాత్సర్వాత్మతాం క్షణాత్

ప్రభూ! నీవు సమస్తానికి ఆత్మవు. దయచేసి నాకు అన్నీ అనుగ్రహించు. అప్పుడు, నీ అనుగ్రహంతో, ఆ భాగవంతుడు క్షణంలోనే సమస్తానికి ఆత్మత్వాన్ని పొందాడు.

త్వరమాణో ఽథ సంగమ్య దదర్శ పురుషోత్తమమ్ ఏకార్ణవాలయే శుభ్రే త్వ్ అన్ధకారే సుదారుణే

అతడు త్వరగా వెళ్లి, ఒక్క సముద్రంలో ఉన్న పవిత్రమైన నివాసంలో, భయంకరమైన అంధకారంలో ఉన్న పరమపురుషుడిని చూశాడు.

హేమరత్నచితే దివ్యే మనసా చ వినిర్మితే దుష్ప్రాప్యే దుర్జనైః పుణ్యైః సనకాద్యైరగోచరే

బంగారం, రత్నాలతో అలంకరించబడిన, మనసుతో నిర్మించబడిన, దుష్టులకు అందని, పుణ్యులతో మాత్రమే చేరగలిగిన, సనకాది మహర్షులకు కూడా కనిపించని ఆ దివ్యస్థలంలో.

జగదావాసహృదయం దదర్శ పురుషం త్వజః అనన్తభోగశయ్యాయాం శాయినం పఙ్కజేక్షణమ్

అజుడు, జగత్తుకు హృదయంగా ఉన్న పురుషుని, అనంత శయనంపై పద్మపువ్వులాంటి కన్నులతో విశ్రాంతిగా ఉన్నవాడిని చూశాడు.

శఙ్ఖచక్రగదాపద్మం ధారయన్తం చతుర్భుజమ్ సర్వాభరణసంయుక్తం శశిమణ్డలసన్నిభమ్

చతుర్భుజుడై, శంఖం, చక్రం, గద, పద్మాన్ని ధరించి, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, చంద్రబింబంలా ప్రకాశించే వాడిని చూశాడు.

శ్రీవత్సలక్షణం దేవం ప్రసన్నాస్యం జనార్దనమ్ రమామృదుకరామ్భోజస్పర్శరక్తపదామ్బుజమ్

శ్రీవత్స లక్షణంతో, కరుణామయమైన ముఖంతో, జనార్దనుడై, లక్ష్మీదేవి మృదువైన చేయి తాకినందున ఎర్రబడిన పద్మపాదాలతో ఉన్న దేవుడిని చూశాడు.

పరమాత్మానమీశానం తమసా కాలరూపిణమ్ రజసా సర్వలోకానాం సర్గలీలాప్రవర్తకమ్

పరమాత్మ అయిన ఈశ్వరుడు, కాలరూపమైన అంధకారంగా, రాజసిక స్వభావంతో అన్ని లోకాల సృష్టి లీలను నడిపించేవాడిగా ఉన్నాడు.

సత్త్వేన సర్వభూతానాం స్థాపకం పరమేశ్వరమ్ సర్వాత్మానం మహాత్మానం పరమాత్మానమీశ్వరమ్

సాత్విక స్వభావంతో సమస్త భూతాలను నిలిపే పరమేశ్వరుడు, సమస్తానికి ఆత్మ, మహాత్మ, పరమాత్మ, ఈశ్వరుడు.

క్షీరార్ణవే ఽమృతమయే శాయినం యోగనిద్రయా తం దృష్ట్వా ప్రాహ వై బ్రహ్మా భగవన్తం జనార్దనమ్

పాలు సముద్రంలో అమృతమయమైన యోగనిద్రలో విశ్రాంతిగా ఉన్న జనార్దనుడిని చూసి, బ్రహ్మ దేవుడు ఆయనతో ఇలా అన్నాడు.

గ్రసామి త్వాం ప్రసాదేన యథాపూర్వం భవానహమ్ స్మయమానస్తు భగవాన్ ప్రతిబుధ్య పితామహమ్

"నీ కృపతో, మునుపటిలా, నిన్ను నేను లోనికి తీసుకుంటాను, ఎందుకంటే నేను నీవే." కానీ భాగవంతుడు చిరునవ్వుతో పితామహుడిని మేల్కొల్పాడు.

ఉదైక్షత మహాబాహుః స్మితమీషచ్చకార సః వివేశ చాణ్డజం తం తు గ్రస్తస్తేన మహాత్మనా

బలమైన భుజాలు కలవాడు అతనిని చూచి స్వల్పంగా నవ్వి, ఆ అండజుడిలో ప్రవేశించాడు. ఆ మహాత్ముడు అతనిని తనలో కలిపేసుకున్నాడు.

తతస్తం చాసృజద్బ్రహ్మా భ్రువోర్మధ్యేన చాచ్యుతమ్ సృష్టస్తేన హరిః ప్రేక్ష్య స్థితస్తస్యాథ సంనిధౌ

అప్పుడతడు, బ్రహ్మ తన కుడివెంపుల మధ్యనుంచి అచ్యుతుడిని సృష్టించాడు. హరిః సృష్టించబడిన తర్వాత అతని సమక్షంలో నిలిచాడు.

ఏతస్మిన్నన్తరే రుద్రః సర్వదేవభవోద్భవః వికృతం రూపమాస్థాయ పురా దత్తవరస్తయోః

ఈలోపులో, సమస్త దేవతలకు మూలమైన రుద్రుడు, మునుపు ఇచ్చిన వరప్రభావంతో, భయంకరమైన రూపాన్ని ధరించి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

ఆగచ్ఛద్యత్ర వై విష్ణుర్ విశ్వాత్మా పరమేశ్వరః ప్రసాదమతులం కర్తుం బ్రహ్మణశ్ చ హరేః ప్రభుః

అక్కడికి విశ్వానికి ఆత్మ అయిన పరమేశ్వరుడు అయిన విష్ణువు వచ్చి, బ్రహ్మకు, హరివు కు అపూర్వమైన కృపను ప్రసాదించేందుకు వచ్చాడు.

తతః సమేత్య తౌ దేవౌ సర్వదేవభవోద్భవమ్ అపశ్యతాం భవం దేవం కాలాగ్నిసదృశం ప్రభుమ్

తర్వాత ఆ ఇద్దరు దేవతలు కలిసి, సమస్త దేవతలకు మూలమైన భవుడిని, కాలాగ్నిలా ప్రకాశించే ప్రభువును చూశారు.

తౌ తం తుష్టువతుశ్చైవ శర్వముగ్రం కపర్దినమ్ ప్రణేమతుశ్ చ వరదం బహుమానేన దూరతః

వారు శర్వుడిని, ఉగ్రుడిని, జటాజూటంతో ఉన్నవాడిని స్తుతించారు. దూరం నుంచే గొప్ప గౌరవంతో వరదాతను నమస్కరించారు.

భవో ఽపి భగవాన్ దేవమ్ అనుగృహ్య పితామహమ్ జనార్దనం జగన్నాథస్ తత్రైవాన్తరధీయత

భవుడు, భాగవంతుడు, బ్రహ్మను, జనార్దనుడిని అనుగ్రహించి, జగన్నాథుడు అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.