లిఙ్గపురాణమ్

భయం దధీచ సర్వత్ర నాస్త్యేవ తవ సువ్రత భవార్చనరతో యస్మాద్ భవాన్ సర్వజ్ఞ ఏవ చ

ఓ దధీచా! నీకు ఎక్కడా ఎలాంటి భయం లేదు, దృఢవ్రతుడా! ఎందుకంటే నీవు భగవంతుని ఆరాధనలో నిమగ్నుడవు, అంతా తెలిసినవాడవు కూడా.

బిభేమీతి సకృద్వక్తుం త్వమర్హసి నమస్తవ నియోగాన్మమ విప్రేన్ద్ర క్షుపం ప్రతి సదస్యథ

నీవు ఒక్కసారి 'నేను భయపడుతున్నాను' అని చెప్పాలి. నీకు నమస్కారం! నా ఆజ్ఞతో, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, సభలో క్షుపునికి ఇది చెప్పు.

ఏవం శ్రుత్వాపి తద్వాక్యం సాన్త్వం విష్ణోర్మహామునిః న బిభేమీతి తం ప్రాహ దధీచో దేవసత్తమమ్

విష్ణువు చెప్పిన ఆ సాంత్వన మాటలు విన్నా, మహర్షి దధీచుడు ఆ దేవతలలో శ్రేష్ఠుడైనవాడికి 'నేను భయపడను' అని చెప్పాడు.

ప్రభావాద్దేవదేవస్య శంభోః సాక్షాత్పినాకినః శర్వస్య శఙ్కరస్యాస్య సర్వజ్ఞస్య మహామునిః

దేవతల దేవుడైన శంభువు, పినాకధారి శర్వుడు, శంకరుడు, సర్వజ్ఞుడు అయిన మహర్షి ప్రభావంతో—

తతస్తస్య మునేః శ్రుత్వా వచనం కుపితో హరిః చక్రముద్యమ్య భగవాన్ దిధక్షుర్మునిసత్తమమ్

ఆ మహర్షి మాటలు విని, హరిదేవుడు కోపంతో తన చక్రాన్ని పైకి ఎత్తి, ఆ మహర్షులలో శ్రేష్ఠుడిని కాల్చడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

అభవత్కుణ్ఠితాగ్రం హి విష్ణోశ్చక్రం సుదర్శనమ్ ప్రభావాద్ధి దధీచస్య క్షుపస్యైవ హి సంనిధౌ

అయితే, క్షుపుని సమక్షంలో, దధీచుని ప్రభావంతో విష్ణువు సుదర్శన చక్రం ముందువైపు ముదిరిపోయింది.

దృష్ట్వా తత్కుణ్ఠితాగ్రం హి చక్రం చక్రిణమాహ సః దధీచః సస్మితం సాక్షాత్ సదసద్వ్యక్తికారణమ్

తన చక్రం ముందువైపు ముదిరిపోయినదాన్ని చూసి, చక్రధారి విష్ణువుతో దధీచుడు చిరునవ్వుతో, జగత్తు, అజగత్తు కారణమైనవాడిగా మాట్లాడాడు.

భగవన్ భవతా లబ్ధం పురాతీవ సుదారుణమ్ సుదర్శనమితి ఖ్యాతం చక్రం విష్ణో ప్రయత్నతః

ప్రభూ! మీరు ఎంతో శ్రమతో పురాతన కాలంలో సంపాదించిన సుదర్శన చక్రం, విష్ణువు ఆయుధంగా ప్రసిద్ధి చెందింది.

భవస్యైతచ్ఛుభం చక్రం న జిఘాంసతి మామిహ బ్రహ్మాస్త్రాద్యైస్తథాన్యైర్హి ప్రయత్నం కర్తుమర్హసి

భవుని ఈ శుభమైన చక్రం నన్ను హానిచేయాలని ఇక్కడ ఆశపడటం లేదు. అందువల్ల బ్రహ్మాస్త్రాలు ఇతర ఆయుధాలతో కూడి ప్రయత్నించాలి.

తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా దృష్ట్వా నిర్వీర్యమాయుధమ్ ససర్జ చ పునస్తస్మై సర్వాస్త్రాణి సమన్తతః

ఆ మాటలు విని, తన ఆయుధం శక్తిహీనమైందని చూసి, అతడు మళ్లీ అన్ని ఆయుధాలను అన్ని వైపులా విడుదల చేశాడు.

చక్రుర్దేవాస్తతస్తస్య విష్ణోః సాహాయ్యమవ్యయాః ద్విజేనైకేన యోద్ధుం హి ప్రవృత్తస్య మహాబలాః

అప్పుడు అక్షయమైన దేవతలు, బ్రాహ్మణుడిని ఒంటరిగా యుద్ధానికి సిద్ధమైన విష్ణువుకు సహాయం చేశారు.

కుశముష్టిం తదాదాయ దధీచః సంస్మరన్భవమ్ ససర్జ సర్వదేవేభ్యో వజ్రాస్థిః సర్వతో వశీ

దధీచి కుశ గడ్డి ముద్దను తీసుకుని భవుని స్మరించగా, అన్ని దేవతలకు అన్ని విధాలా ప్రభావశాలి అయిన వజ్రాస్తిని సృష్టించాడు.

దివ్యం త్రిశూలమ్ అభవత్ కాలాగ్నిసదృశప్రభమ్ దగ్ధుం దేవాన్మతిం చక్రే యుగాన్తాగ్నిరివాపరః

దివ్యమైన త్రిశూలం, యుగాంత అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, దేవతలను కాలగ్నిలా దహించాలనే సంకల్పంతో ప్రత్యక్షమైంది.

ఇన్ద్రనారాయణాద్యైశ్ చ దేవైస్త్యక్తాని యాని తు ఆయుధాని సమస్తాని ప్రణేముస్ త్రిశిఖం మునే

ఇంద్రుడు, నారాయణుడు ఇతర దేవతలు వదిలిన ఆయుధాలన్నీ ఆ త్రిశూలానికి నమస్కరించాయి, మునివరా!

దేవాశ్ చ దుద్రువుః సర్వే ధ్వస్తవీర్యా ద్విజోత్తమ ససర్జ భగవాన్ విష్ణుః స్వదేహాత్పురుషోత్తమః

ద్విజోత్తమా! దేవతలందరి శక్తి నశించి, వారు పారిపోయారు. ఆ సమయంలో పురుషోత్తముడు అయిన విష్ణువు తన స్వదేహం నుండి—

ఆత్మనః సదృశాన్ దివ్యాంల్ లక్షలక్షాయుతాన్ గణాన్ తాని సర్వాణి సహసా దదాహ మునిసత్తమః

తనకు సమానంగా కనిపించే లక్షలాది దివ్య గణాలను సృష్టించాడు. మునిశ్రేష్ఠుడు ఆ గణాలన్నింటిని ఒక్కసారిగా దహించేశాడు.

తతో విస్మయనార్థాయ విశ్వమూర్తిరభూద్ధరిః తస్య దేహే హరేః సాక్షాద్ అపశ్యద్ద్విజసత్తమః

అప్పుడు ఆశ్చర్యం కలిగించేందుకు హరి విశ్వరూపాన్ని ధరించాడు. ఆ హరిలోని రూపాన్ని ద్విజశ్రేష్ఠుడు ప్రత్యక్షంగా చూశాడు.

దధీచో భగవాన్విప్రః దేవతానాం గణాన్ పృథక్ రుద్రాణాం కోటయశ్చైవ గణానాం కోటయస్తదా

భాగవంతుడు అయిన దధీచి, ఆ సమయంలో దేవతల గణాలను, రుద్రుల కోటిలను, వారి గణాల కోటిలను వేరుగా చూశాడు.

అణ్డానాం కోటయశ్చైవ విశ్వమూర్తేస్తనౌ తదా దృష్ట్వైతదఖిలం తత్ర చ్యావనిర్ విస్మితం తదా

అదే సమయంలో విశ్వరూపుడి శరీరంలో బ్రహ్మాండాల కోటిలను కూడా చూశాడు. ఆ దృశ్యాన్ని చూసి చ్యవనుడు ఆశ్చర్యపోయాడు.

విష్ణుమాహ జగన్నాథం జగన్మయమజం విభుమ్ అంభసాభ్యుక్ష్య తం విష్ణుం విశ్వరూపం మహామునిః

విశ్వమయుడైన, జన్మరహితుడైన, జగన్నాధుడైన విష్ణువును సంబోధిస్తూ, ఆ మహాముని, ఆ విశ్వరూప విష్ణువును జలంతో అభిషేకించాడు.

మాయాం త్యజ మహాబాహో ప్రతిభాసా విచారతః విజ్ఞానానాం సహస్రాణి దుర్విజ్ఞేయాని మాధవ

మహాబాహువా! మాయను వదిలేయి. ఈ భ్రమలు మోసపూరితమైనవి. మాధవా! వేలాది రకాల జ్ఞానాలు గ్రహించడానికి కష్టమైనవే.

మయి పశ్య జగత్ సర్వం త్వయా సార్ధమ్ అనిన్దిత బ్రహ్మాణం చ తథా రుద్రం దివ్యాం దృష్టిం దదామి తే

నిందలేని వాడా! నీవు, బ్రహ్మ, రుద్రుడితో పాటు ఈ జగత్తంతా నాలో చూడుము. నీకు దివ్యదృష్టి ఇస్తున్నాను.

ఇత్యుక్త్వా దర్శయామాస స్వతనౌ నిఖిలం మునిః తం ప్రాహ చ హరిం దేవం సర్వదేవభవోద్భవమ్

ఇలా చెప్పి, ఆ ముని తన శరీరంలో సమస్తాన్ని చూపించాడు. ఆ తరువాత హరిని, దేవతలన్నిటికీ మూలమైన దేవుడిని ఉద్దేశించి పలికాడు.

మాయయా హ్యనయా కిం వా మన్త్రశక్త్యాథ వా ప్రభో వస్తుశక్త్యాథ వా విష్ణో ధ్యానశక్త్యాథ వా పునః

ఈ మాయ వల్లా, మంత్రశక్తి వల్లా, పదార్థశక్తి వల్లా, లేక ధ్యానశక్తి వల్లా ఇది జరుగుతోందా, ప్రభూ? విష్ణూ!

త్యక్త్వా మాయామిమాం తస్మాద్ యోద్ధుమర్హసి యత్నతః ఏవం తస్య వచః శ్రుత్వా దృష్ట్వా మాహాత్మ్యమద్భుతమ్

కాబట్టి ఈ మాయను విడిచిపెట్టి, శ్రద్ధతో యుద్ధానికి సిద్ధమవు. అతని మాటలు విని, ఆ అద్భుతమైన మహిమను చూసి—

దేవాశ్ చ దుద్రువుర్భూయో దేవం నారాయణం చ తమ్ వారయామాస నిశ్చేష్టం పద్మయోనిర్జగద్గురుః

దేవతలు మళ్లీ పారిపోయాయి. కానీ, జగత్తుకు గురువైన పద్మజనుడు, నిశ్చలంగా నిల్చున్న నారాయణునిని ఆపాడు.

నిశమ్య వచనం తస్య బ్రహ్మణస్తేన నిర్జితః జగామ భగవాన్ విష్ణుః ప్రణిపత్య మహామునిమ్

బ్రహ్మదేవుడు చెప్పిన మాటలు విని, తనను జయించినవాడి మాటలకు వినయంగా, శ్రీమహావిష్ణువు ఆ మహామునిని దగ్గరకు వెళ్లి నమస్కరించాడు.

క్షుపో దుఃఖాతురో భూత్వా సమ్పూజ్య చ మునీశ్వరమ్ దధీచమభివన్ద్యాశు ప్రార్థయామాస విక్లవః

క్షుపుడు బాధతో కలవరపడి, ఆ మునిశ్రేష్ఠుడిని పూజించి, వెంటనే దధీచిని నమస్కరించి, మనస్తాపంతో ప్రార్థించసాగాడు.

దధీచ క్షమ్యతాం దేవ మయాజ్ఞానాత్కృతం సఖే విష్ణునా హి సురైర్వాపి రుద్రభక్తస్య కిం తవ

దధీచా! దేవా! నీవు క్షమించు. నేను తెలియక చేసిన తప్పు. సఖీ! నీవు రుద్రభక్తుడవు. విష్ణువు గానీ, ఇతర దేవతలు గానీ నీకు ఏమి చేయగలరు?