లిఙ్గపురాణమ్

కిరీటీ పద్మహస్తశ్ చ సర్వాభరణభూషితః పీతాంబరశ్ చ భగవాన్ దేవైర్దైత్యైశ్ చ సంవృతః

కిరీటాన్ని ధరించి, పద్మాన్ని చేతిలో పట్టుకుని, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, పసుపు వస్త్రం ధరించి, దేవతలు, దానవులతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్నాడు.

ప్రదదౌ దర్శనం తస్మై దివ్యం వై గరుడధ్వజః దివ్యేన దర్శనేనైవ దృష్ట్వా దేవం జనార్దనమ్

గరుడధ్వజుడు అతనికి దివ్య దర్శనం ఇచ్చాడు. ఆ దివ్య రూపాన్ని చూసి జనార్దనుడైన దేవుడిని దర్శించాడు.

తుష్టావ వాగ్భిర్ ఇష్టాభిః ప్రణమ్య గరుడధ్వజమ్ త్వమాదిస్త్వమనాదిశ్ చ ప్రకృతిస్త్వం జనార్దనః

అతడు గరుడధ్వజుడిని ఇష్టమైన మాటలతో స్తుతించి, నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు: "నీకు ఆది లేదు, అంతం లేదు, నీవే సర్వానికి మూలము, జనార్దనా!"

పురుషస్త్వం జగన్నాథో విష్ణుర్విశ్వేశ్వరో భవాన్ యో ఽయం బ్రహ్మాసి పురుషో విశ్వమూర్తిః పితామహః

నీవే పురుషుడు, జగన్నాథుడు, విష్ణువు, విశ్వేశ్వరుడు. నీవే బ్రహ్మ, నీవే పురుషుడు, నీవే విశ్వరూపుడు, నీవే పితామహుడు.

తత్త్వమాద్యం భవానేవ పరం జ్యోతిర్జనార్దన పరమాత్మా పరం ధామ శ్రీపతే భూపతే ప్రభో

ప్రభూ, నీవే ఆది సత్యం, పరమ జ్యోతి, పరమాత్మ, పరమ స్థానము, లక్ష్మీపతి, భూపతి, నీవే సర్వానికి అధిపతి.

త్వత్క్రోధసంభవో రుద్రస్ తమసా చ సమావృతః త్వత్ప్రసాదాజ్జగద్ధాతా రజసా చ పితామహః

నీ కోపం వల్ల రుద్రుడు తలెత్తాడు, అతడు తమస్సుతో కప్పబడ్డాడు. నీ కృప వల్ల జగత్తును సృష్టించే బ్రహ్మ, రజోగుణంతో పుట్టాడు.

త్వత్ప్రసాదాత్స్వయం విష్ణుః సత్త్వేన పురుషోత్తమః కాలమూర్తే హరే విష్ణో నారాయణ జగన్మయ

నీ కృప వల్లే స్వయంగా విష్ణువు సత్త్వగుణంతో పురుషోత్తముడయ్యాడు. హరి, విష్ణు, నారాయణా, నీవే కాలస్వరూపుడవు, జగత్తు అంతా నీవే.

మహాంస్ తథా చ భూతాదిస్ తన్మాత్రాణీన్ద్రియాణి చ త్వయైవాధిష్ఠితాన్యేవ విశ్వమూర్తే మహేశ్వర

మహాభూతాలు, తన్ను మాత్రలు, ఇంద్రియాలు అన్నీ నీవే స్థాపించావు, విశ్వరూపుడవు, మహేశ్వరుడవు.

మహాదేవ జగన్నాథ పితామహ జగద్గురో ప్రసీద దేవదేవేశ ప్రసీద పరమేశ్వర

మహాదేవా, జగన్నాథా, పితామహా, జగద్గురూ, దేవతల దేవా, పరమేశ్వరా, దయచూపు.

ప్రసీద త్వం జగన్నాథ శరణ్యం శరణం గతః వైకుణ్ఠ శౌరే సర్వజ్ఞ వాసుదేవ మహాభుజ

జగన్నాథా, దయచూపు. నేను నీ శరణు వచ్చాను. వైకుంఠా, శౌరీ, సర్వజ్ఞా, వాసుదేవా, మహాబాహువా!

సంకర్షణ మహాభాగ ప్రద్యుమ్న పురుషోత్తమ అనిరుద్ధ మహావిష్ణో సదా విష్ణో నమో ఽస్తు తే

సంకర్షణా, మహాభాగుడా, ప్రద్యుమ్నా, పురుషోత్తమా, అనిరుద్ధా, మహావిష్ణువా, ఎప్పుడూ విష్ణువా, నీకు నమస్కారం.

విష్ణో తవాసనం దివ్యమ్ అవ్యక్తం మధ్యతో విభుః సహస్రఫణసంయుక్తస్ తమోమూర్తిర్ధరాధరః

ఓ విష్ణూ, నీ దివ్యాసనం కనిపించని రూపంలో ఉంది. మధ్యలో అంతటా వ్యాపించినవాడు, వెయ్యి పాముల తలలతో కూడినవాడు, చీకటి స్వరూపుడై, భూమిని మోస్తున్నవాడు నిలిచివుంటాడు.

అధశ్ చ ధర్మో దేవేశ జ్ఞానం వైరాగ్యమేవ చ ఐశ్వర్యమాసనస్యాస్య పాదరూపేణ సువ్రత

దేవతల అధినాయకుడా, ఆ ఆసనానికి కింద ధర్మం, జ్ఞానం, విరక్తి ఉన్నాయి. నీ పరాక్రమమే ఆ ఆసనానికి పాదాల రూపంలో ఉంది.

సప్తపాతాలపాదస్త్వం ధరాజఘనమేవ చ వాసాంసి సాగరాః సప్త దిశశ్చైవ మహాభుజాః

నీ పాదాలుగా ఏడు పాతాళాలు, నడుముగా భూమి, వస్త్రాలుగా ఏడు సముద్రాలు, బాహువులుగా దిక్కులు ఉన్నాయి.

ద్యౌర్మూర్ధా తే విభో నాభిః ఖం వాయుర్నాసికాం గతః నేత్రే సోమశ్ చ సూర్యశ్ చ కేశా వై పుష్కరాదయః

ప్రభూ, ఆకాశం నీ తల, ఖగోళం నీ నాభి, గాలి నీ ముక్కులోకి చేరుతుంది, చంద్రుడు, సూర్యుడు నీ కన్నులు, నీ జుట్టు నీలకమలాలు మొదలైన పుష్పాలవంటివి.

నక్షత్రతారకా ద్యౌశ్ చ గ్రైవేయకవిభూషణమ్ కథం స్తోష్యామి దేవేశం పూజ్యశ్ చ పురుషోత్తమః

నక్షత్రాలు, గ్రహాలు, ఆకాశమే నీ గొంతుకు అలంకారాలు. దేవతల అధినాయకుడైన, పూజకు అర్హుడైన పరమపురుషుడిని నేను ఎలా స్తుతించగలను?

శ్రద్ధయా చ కృతం దివ్యం యచ్ ఛ్రుతం యచ్చ కీర్తితమ్ యదిష్టం తత్క్షమస్వేశ నారాయణ నమో ఽస్తు తే

శ్రద్ధతో చేసిన దివ్యమైన కార్యం, వినినది, పఠించినది ఏదైనా లోపం జరిగితే, ప్రభూ, దయచేసి క్షమించు. నారాయణా, నీకు నమస్కారం.

ఇదం తు వైష్ణవం స్తోత్రం సర్వపాపప్రణాశనమ్ యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి క్షుపేణ పరికీర్తితమ్

ఈ విష్ణువు స్తోత్రం అన్ని పాపాలను నశింపజేస్తుంది. దీన్ని ఎవరు చదువుతారో, వినుతారో, చిన్నగా అయినా చెప్పినా,

శ్రావయేద్వా ద్విజాన్ భక్త్యా విష్ణులోకం స గచ్ఛతి

లేదా భక్తితో ద్విజులకు వినిపించినా, వారు విష్ణు లోకాన్ని పొందుతారు.

సమ్పూజ్య చైవం త్రిదశేశ్వరాద్యైః స్తుత్వా స్తుతం దేవమజేయమీశమ్ విజ్ఞాపయామాస నిరీక్ష్య భక్త్యా జనార్దనాయ ప్రణిపత్య మూర్ధ్నా

ఇలా త్రిదశాధిపతులతో పాటు ఆ అపరాజితుడైన దేవుని పూజించి, స్తుతించి, భక్తితో తల వంచి జనార్దనుని సమర్పణగా తెలియజేశారు.

భగవన్బ్రాహ్మణః కశ్చిద్ దధీచ ఇతి విశ్రుతః ధర్మవేత్తా వినీతాత్మా సఖా మమ పురాభవత్

ప్రభూ, దధీచ అని ప్రసిద్ధి చెందిన ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడు, నియమంగా ఉండేవాడు, నా మిత్రుడిగా ఉండేవాడు.

అవధ్యః సర్వదా సర్వైః శఙ్కరార్చనతత్పరః సావజ్ఞం వామపాదేన స మాం మూర్ధ్ని సదస్యథ

అతడు ఎవరూ చంపలేనివాడు, శంకరుని ఆరాధనలో నిమగ్నుడై ఉండేవాడు. సభలో నన్ను అగౌరవంగా ఎడమ కాలితో తలపై తన్నాడు.

తాడయామాస దేవేశ విష్ణో విశ్వజగత్పతే ఉవాచ చ మదావిష్టో న బిభేమీతి సర్వతః

దేవతల అధినాయకుడా, విష్ణూ, జగత్తు పాలకుడా, అతడు నన్ను కొట్టి, గర్వంతో 'నాకు ఎవరినీ భయం లేదు' అని అన్నాడు.

జేతుమిచ్ఛామి తం విప్రం దధీచం జగదీశ్వర యథా హితం తథా కర్తుం త్వమర్హసి జనార్దన

జగత్తు అధినాయకుడా, ఆ బ్రాహ్మణుడైన దధీచుని నేను ఓడించాలనుకుంటున్నాను. నీకు ఏది యోగ్యమో అదే చేయాలి, జనార్దనా.

జ్ఞాత్వా సో ఽపి దధీచస్య హ్య్ అవధ్యత్వం మహాత్మనః సస్మార చ మహేశస్య ప్రభావమతులం హరిః

దధీచుని ఎవ్వరూ చంపలేరని తెలుసుకున్న హరి, మహేశ్వరుని అపారమైన శక్తిని స్మరించాడు.

ఏవం స్మృత్వా హరిః ప్రాహ బ్రహ్మణః క్షుతసంభవమ్ విప్రాణాం నాస్తి రాజేన్ద్ర భయమేత్య మహేశ్వరమ్

హరి ఇలా ఆలోచించి అన్నాడు: రాజా, బ్రహ్మదేవుని ఆకలితో పుట్టిన బ్రాహ్మణులకు మహేశ్వరుని నుండి ఎలాంటి భయం ఉండదు.

విశేషాద్రుద్రభక్తానామ్ అభయం సర్వదా నృప నీచానామపి సర్వత్ర దధీచస్యాస్య కిం పునః

రాజా, ముఖ్యంగా రుద్రుని భక్తులకు ఎప్పుడూ భయం ఉండదు. కనీసం నీచులకు కూడా ఎక్కడైనా భయం లేదు. మరి దధీచునికి ఏముంటుంది?

తస్మాత్తవ మహాభాగ విజయో నాస్తి భూపతే దుఃఖం కరోమి విప్రస్య శాపార్థం ససురస్య మే

కాబట్టి మహాభాగుడా, నీకు విజయం సాధ్యం కాదు రాజా. నేను బ్రాహ్మణుడికి, దేవతలతో పాటు శాపం కోసం బాధను కలిగిస్తాను.

భవితా తస్య శాపేన దక్షయజ్ఞే సురైః సమమ్ వినాశో మమ రాజేన్ద్ర పునరుత్థానమేవ చ

రాజా, అతని శాపం వల్ల దక్షయజ్ఞంలో నాకు, దేవతలతో పాటు నాశనం జరుగుతుంది. ఆ తరువాత మళ్లీ పునరుత్థానం జరుగుతుంది.