లిఙ్గపురాణమ్

క్వ శర్వస్తవ భక్తిశ్ చ క్వ పూజా పూజయా ఫలమ్ క్వ చాహం క్వ చ మే భీతిః శ్వేత బద్ధో ఽసి వై మయా

"నీ భక్తి ఎక్కడ? నీ పూజ ఎక్కడ? పూజ ఫలం ఎక్కడ? నేను ఎక్కడ? నాకు భయం ఎక్కడ? శ్వేతా, నిన్ను నేను బంధించాను," అని అన్నాడు.

లిఙ్గే ఽస్మిన్ సంస్థితః శ్వేత తవ రుద్రో మహేశ్వరః నిశ్చేష్టో ఽసౌ మహాదేవః కథం పూజ్యో మహేశ్వరః

ఈ లింగంలో, ఓ శ్వేతా, నీ రుద్రుడు అయిన మహేశ్వరుడు స్థిరంగా ఉన్నాడు. ఆ కదలని మహాదేవుడిని మనం ఎలా పూజించాలి?

తతః సదాశివః స్వయం ద్విజం నిహన్తుమాగతమ్ నిహన్తుమన్తకం స్మయన్ స్మరారియజ్ఞహా హరః

ఆ సమయంలో సదాశివుడు తానే వచ్చి, సంహారానికి వచ్చిన ద్విజుడిని సంహరించేందుకు, మరణాన్ని నాశనం చేయడానికి, స్మరశత్రువైన హరుడు చిరునవ్వుతో ముందుకు వచ్చాడు.

త్వరన్ వినిర్గతః పరః శివః స్వయం త్రిలోచనః త్రియంబకో ఽమ్బయా సమం సనన్దినా గణేశ్వరైః

వేగంగా త్రినేత్రుడు అయిన పరమశివుడు తానే బయటకు వచ్చి, అంబికా, నందిని, గణాధిపతులతో కలిసి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

ససర్జ జీవితం క్షణాద్ భవం నిరీక్ష్య వై భయాత్ పపాత చాశు వై బలీ మునేస్తు సంనిధౌ ద్విజాః

భయంతో భవుడిని చూసి, క్షణంలోనే ప్రాణాన్ని సృష్టించాడు. ఆ బలవంతుడు ముని సమక్షంలో త్వరగా పడిపోయాడు.

ననాద చోర్ధ్వముచ్చధీర్ నిరీక్ష్య చాన్తకాన్తకమ్ నిరీక్షణేన వై మృతం భవస్య విప్రపుఙ్గవాః

అతడు గట్టిగా అరవడంతో, మరణాంతకుడిని చూసి, కేవలం తన చూపుతోనే, ఓ ఉత్తమ బ్రాహ్మణులారా, భవుడు చనిపోయాడు.

వినేదురుచ్చమీశ్వరాః సురేశ్వరా మహేశ్వరమ్ ప్రణేమురంబికాముమాం మునీశ్వరాస్తు హర్షితాః

దేవతాధిపతులు మహేశ్వరుని ఎదుట గట్టిగా విలపించారు. వారు అంబికా, ఉమాదేవిని నమస్కరించారు. మునిశ్వరులు ఆనందంతో ఉల్లాసించారు.

ససర్జుర్ అస్య మూర్ధ్ని వై మునేర్భవస్య ఖేచరాః సుశోభనం సుశీతలం సుపుష్పవర్షమంబరాత్

ఆకాశవాసులు భవుడైన ముని తలపై నుండి, ఆకాశం నుండి అందమైన, చల్లని, సువాసన గల పువ్వులను వర్షించారు.

అహో నిరీక్ష్య చాన్తకం మృతం తదా సువిస్మితః శిలాశనాత్మజో ఽవ్యయం శివం ప్రణమ్య శఙ్కరమ్

అప్పుడు మరణాన్ని చనిపోయినదాన్ని చూసి, ఆశ్చర్యపోయిన శిలాతనయుడు, అవినాశి అయిన శివుడిని, శంకరుని నమస్కరించాడు.

ఉవాచ బాలధీర్మృతః ప్రసీద చేతి వై మునేః మహేశ్వరం మహేశ్వర-స్య చానుగో గణేశ్వరః

బాలబుద్ధితో ఉన్న ఆ చనిపోయినవాడు, 'దయచేయండి' అని మునీశ్వరునికి, మహేశ్వరునికి, మహేశ్వరుని సేవకుడైన గణాధిపతికి ప్రార్థించాడు.

తతో వివేశ భగవాన్ అనుగృహ్య ద్విజోత్తమమ్ క్షణాద్గూఢశరీరం హి ధ్వస్తం దృష్ట్వాన్తకం క్షణాత్

తర్వాత భగవంతుడు, ఉత్తమ ద్విజుడిపై అనుగ్రహం చూపి, అతనిలో ప్రవేశించాడు. మరణాంతకుడి దాగిన శరీరం నాశనం అయినదాన్ని చూసి, వెంటనే ఆ పని చేశాడు.

తస్మాన్మృత్యుఞ్జయం చైవ భక్త్యా సమ్పూజయే ద్విజాః ముక్తిదం భుక్తిదం చైవ సర్వేషామపి శఙ్కరమ్

కాబట్టి, ద్విజులారా, మృత్యూఞ్జయుడైన శంకరుని భక్తితో పూజించండి. ఆయన అందరికీ మోక్షాన్ని, భోగాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.

బహునా కిం ప్రలాపేన సంన్యస్యాభ్యర్చ్య వై భవమ్ భక్త్యా చాపరయా తస్మిన్ విశోకా వై భవిష్యథ

ఎంత మాటలు చెప్పినా ప్రయోజనం లేదు. భవుడిని త్యజించి, భక్తితో పూజించండి. ఆయనపై పరమభక్తి ఉంటే, మీరు శోకరహితులవుతారు.

ఏవముక్తాస్తదా తేన బ్రహ్మణా బ్రహ్మవాదినః ప్రసీద భక్తిర్దేవేశే భవేద్రుద్రే పినాకిని

అప్పుడు బ్రహ్మద్వారా ఇలా పలికినప్పుడు, బ్రహ్మవేత్తలు ఇలా ప్రార్థించారు: 'దేవతాధిపతియైన రుద్రునిపై, పినాకిని మీద భక్తి కలగాలి.'

కేన వా తపసా దేవ యజ్ఞేనాప్యథ కేన వా వ్రతైర్వా భగవద్భక్తా భవిష్యన్తి ద్విజాతయః

ఏ తపస్సుతో, ఏ యజ్ఞంతో, లేదా ఏ వ్రతాలతో ద్విజులు భగవంతునిపై భక్తులు అవుతారు, ఓ దేవా?

న దానేన మునిశ్రేష్ఠాస్ తపసా చ న విద్యయా యజ్ఞైర్ హోమైర్ వ్రతైర్ వేదైర్ యోగశాస్త్రైర్ నిరోధనైః

ఓ మునిశ్రేష్ఠులారా, దానంతో కాదు, తపస్సుతో కాదు, విద్యతో కాదు, యజ్ఞాలతో, హోమాలతో, వ్రతాలతో, వేదాలతో, యోగశాస్త్రాలతో, నియమాలతో కాదు.

ప్రసాదే నైవ సా భక్తిః శివే పరమకారణే అథ తస్య వచః శ్రుత్వా సర్వే తే పరమర్షయః

శివుని అనుగ్రహంతోనే ఆ భక్తి కలుగుతుంది. ఆ మాటలు విని, ఆ పరమర్షులు అందరూ—

సదారతనయాః శ్రాన్తాః ప్రణేముశ్ చ పితామహమ్ తస్మాత్పాశుపతీ భక్తిర్ ధర్మకామార్థసిద్ధిదా

తమ భార్యలు, పిల్లలతో కలిసి అలసిపోయి, పితామహుని నమస్కరించారు. అందువల్ల, పాశుపత భక్తి ధర్మం, కామం, అర్థం సాధించడంలో సహాయపడుతుంది.

మునేర్ విజయదా చైవ సర్వమృత్యుజయప్రదా దధీచస్తు పురా భక్త్యా హరిం జిత్వామరైర్విభుమ్

మునికి విజయాన్ని ఇస్తుంది, అన్ని రకాల మరణాలను జయించడానికి సహాయపడుతుంది. పురాతన కాలంలో దధీచి భక్తితో, అమరుల అధిపతియైన హరిని జయించాడు.

క్షయం జఘాన పాదేన వజ్రాస్థిత్వం చ లబ్ధవాన్ మయాపి నిర్జితో మృత్యుర్ మహాదేవస్య కీర్తనాత్

క్షయం నా కాలితో తొక్కి పోగొట్టాను, వజ్రంలా దృఢతను పొందాను; మహాదేవుని మహిమను స్మరించటం వల్ల మరణాన్నికూడా జయించగలిగాను.

శ్వేతేనాపి గతేనాస్యం మృత్యోర్మునివరేణ తు మహాదేవప్రసాదేన జితో మృత్యుర్యథా మయా

మహాదేవుని అనుగ్రహంతో నేను మరణాన్ని జయించినట్లే, తెల్ల శరీరమున్న మునివరుడూ మరణాన్ని దాటి పోయాడు.

కథం భవప్రసాదేన దేవదారువనౌకసః ప్రపన్నాః శరణం దేవం వక్తుమర్హసి మే ప్రభో

ప్రభూ! భవుని కృపతో దేవదారుకాననంలో నివసించే వారు ఎలా శరణు పొందారో నాకు చెప్పాలి.

తానువాచ మహాభాగాన్ భగవాన్ ఆత్మభూః స్వయమ్ దేవదారువనస్థాంస్తు తపసా పావకప్రభాన్

ఆ భగవంతుడు, స్వయంభువు, తపస్సుతో ప్రకాశించే ఆ మహాత్ముల దగ్గరికి వచ్చి స్వయంగా వారితో మాట్లాడాడు.

ఏష దేవో మహాదేవో విజ్ఞేయస్తు మహేశ్వరః న తస్మాత్పరమం కించిత్ పదం సమధిగమ్యతే

ఈ దేవుడు మహాదేవుడు, మహేశ్వరుడని తెలుసుకోవాలి; ఆయనకంటే ఎవరూ ఎత్తైన స్థితిని పొందలేరు.

దేవానాం చ ఋషీనాం చ పితౄణాం చైవ స ప్రభుః సహస్రయుగపర్యన్తే ప్రలయే సర్వదేహినః

ఆయనే దేవతలకు, ఋషులకు, పితృదేవతలకు ప్రభువు; వెయ్యి యుగాల అనంతరం సమస్త ప్రాణులను లయంచేస్తాడు.

సంహరత్యేష భగవాన్ కాలో భూత్వా మహేశ్వరః ఏష చైవ ప్రజాః సర్వాః సృజత్యేకః స్వతేజసా

ఈ భగవంతుడు మహేశ్వరుడిగా కాలమై, సమస్త ప్రాణులను లయంచేస్తాడు; తన తేజస్సుతో అన్ని ప్రాణులను సృష్టించేవాడు కూడా ఆయనే.

ఏష చక్రీ చ వజ్రీ చ శ్రీవత్సకృతలక్షణః యోగీ కృతయుగే చైవ త్రేతాయాం క్రతుర్ ఉచ్యతే

ఆయనే చక్రాన్ని, వజ్రాన్ని ధరించినవాడు, శ్రీవత్సం గుర్తుగా ఉన్నవాడు; కృతయుగంలో యోగిగా, త్రేతాయుగంలో యజ్ఞంగా పిలవబడతాడు.

ద్వాపరే చైవ కాలాగ్నిర్ ధర్మకేతుః కలౌ స్మృతః రుద్రస్య మూర్తయస్త్వేతా యే ఽభిధ్యాయన్తి పణ్డితాః

ద్వాపరయుగంలో కాలాగ్నిగా, కలియుగంలో ధర్మధ్వజుడిగా గుర్తించబడతాడు; ఇవన్నీ రుద్రుని రూపాలే అని పండితులు పేర్కొంటారు.

చతురస్రం బహిశ్చాన్తర్ అష్టాస్రం పిణ్డికాశ్రయే వృత్తం సుదర్శనం యోగ్యమ్ ఏవం లిఙ్గం ప్రపూజయేత్

బయట నాలుగు మూలలుగా, పిండికలో ఎనిమిది మూలలుగా, పైభాగం వృత్తాకారంగా, అందంగా ఉన్న లింగాన్ని పూజించాలి.