లిఙ్గపురాణమ్

తస్యాస్తద్వచనం శ్రుత్వా పునః ప్రాహ సుదర్శనః దేయం సర్వం శివాయార్యే శివ ఏవాతిథిః స్వయమ్

ఆమె మాటలు విని, సుదర్శనుడు మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: 'అమ్మా, శివునికి అన్నీ ఇవ్వాలి. ఎందుకంటే అతిథిగా వచ్చినవాడు శివుడే.'

తస్మాత్సర్వే పూజనీయాః సర్వే ఽప్యతిథయః సదా ఏవముక్తా తదా భర్త్రా భార్యా తస్య పతివ్రతా

అందువల్ల, ఇంటికి వచ్చిన ప్రతి అతిథిని ఎప్పుడూ గౌరవించాలి. భర్త ఇలా చెప్పిన తర్వాత, ఆ పతివ్రత భార్య...

శేషామివాజ్ఞామాదాయ మూర్ధ్నా సా ప్రాచరత్తదా పరీక్షితుం తథా శ్రద్ధాం తయోః సాక్షాద్ ద్విజోత్తమాః

ఆమె భర్త చెప్పిన మాటలను పవిత్ర ఆజ్ఞగా భావించి, తలదించుకుని పాటించింది. వారి విశ్వాసాన్ని పరీక్షించేందుకు ఆమె అలా చేసిందని, మునులారా, తెలుసుకోండి.

ధర్మో ద్విజోత్తమో భూత్వా జగామాథ మునేర్గృహమ్ తం దృష్ట్వా చార్చయామాస సార్ఘ్యాద్యైరనఘా ద్విజమ్

ధర్ముడు గొప్ప బ్రాహ్మణుడి రూపంలో ఆ ముని ఇంటికి వెళ్లాడు. అతడిని చూసిన ఆ పాపరహిత భార్య, పాద్యాది ఆహ్వానాలతో బ్రాహ్మణుడిని సత్కరించింది.

సమ్పూజితస్తయా తాం తు ప్రాహ ధర్మో ద్విజః స్వయమ్ భద్రే కుతః పతిర్ధీమాంస్ తవ భర్తా సుదర్శనః

ఆమె చేసిన ఆతిథ్యాన్ని స్వీకరించిన తరువాత, బ్రాహ్మణుడైన ధర్ముడు ఇలా అడిగాడు: 'భాగ్యవతీ, నీ బుద్ధిమంతుడైన భర్త సుదర్శనుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు?'

అన్నాద్యైరలమద్యార్యే స్వం దాతుమిహ చార్హసి సా చ లజ్జావృతా నారీ స్మరన్తీ కథితం పురా

అమ్మా, తిండి, పానీయం సరిపడా ఇచ్చావు. ఇప్పుడు నీవు నీను కూడా ఇక్కడ ఇవ్వాలి. కానీ ఆ స్త్రీ, సిగ్గుతో తలదించుకుని, భర్త చెప్పిన మాటలు గుర్తు చేసుకుంది.

భర్త్రా న్యమీలయన్నేత్రే చచాల చ పతివ్రతా కించేత్యాహ పునస్తం వై ధర్మే చక్రే చ సా మతిమ్

భర్త చూపుతో కళ్లను తక్కువగా చేసి, ఆ పతివ్రత ఒళ్ళు వణికింది. ఏమి చేయాలో ఆలోచిస్తూ, మళ్లీ అతడిని చూసి ధర్మాన్ని మనసులో పెట్టుకుంది.

నివేదితుం కిలాత్మానం తస్మై పత్యురిహాజ్ఞయా ఏతస్మిన్నన్తరే భర్తా తస్యా నార్యాః సుదర్శనః

భర్త ఆజ్ఞతో తనను అతనికి అర్పించబోతుండగా, అదే సమయంలో ఆ స్త్రీ భర్త సుదర్శనుడు...

గృహద్వారం గతో ధీమాంస్ తామువాచ మహామునిః ఏహ్యేహి క్వ గతా భద్రే తమువాచాతిథిః స్వయమ్

ధీశాలి, మహాముని అయిన సుదర్శనుడు ఇంటి ద్వారం వద్దకు వచ్చి, 'రా రా, భాగ్యవతీ, ఎక్కడికి వెళ్లావు?' అని పిలిచాడు. అప్పుడే అతిథి స్వయంగా అతనితో మాట్లాడాడు.

భార్యయా త్వనయా సార్ధం మైథునస్థో ఽహమద్య వై సుదర్శన మహాభాగ కిం కర్తవ్యమిహోచ్యతామ్

'సుదర్శనుడా, అదృష్టవంతుడా, నేడు నీ భార్యతో నేను సంయోగానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను. ఇప్పుడు ఏం చేయాలో చెప్పు.'

సురతాన్తస్తు విప్రేన్ద్ర సంతుష్టో ఽహం ద్విజోత్తమ సుదర్శనస్తతః ప్రాహ సుప్రహృష్టో ద్విజోత్తమః

'బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా, సంయోగం పూర్తైంది. నేను సంతృప్తుడను,' అని ఆ బ్రాహ్మణుడు అన్నాడు. దాంతో సుదర్శనుడు ఎంతో ఆనందంతో బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడితో ఇలా అన్నాడు.

భుఙ్క్ష్వ చైనాం యథాకామం గమిష్యే ఽహం ద్విజోత్తమ హృష్టో ఽథ దర్శయామాస స్వాత్మానం ధర్మరాట్ స్వయమ్

'నీవు కావాలనుకున్నట్లు ఆమెను అనుభవించు. నేను వెళ్లిపోతాను బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా.' అప్పుడు ధర్మరాజు ఆనందంతో తన అసలు రూపాన్ని చూపించాడు.

ప్రదదౌ చేప్సితం సర్వం తమాహ చ మహాద్యుతిః ఏషా న భుక్తా విప్రేన్ద్ర మనసాపి సుశోభనా

అతడు కావలసినన్ని వరాలు ఇచ్చి, ప్రకాశంతో ఇలా అన్నాడు: 'బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా, ఆమెను నేను మనసులో కూడా అనుభవించలేదు.'

మయా చైషా న సందేహః శ్రద్ధాం జ్ఞాతుమిహాగతః జితో వై యస్త్వయా మృత్యుర్ ధర్మేణైకేన సువ్రత

'నేను ఆమెను తాకలేదు అనే విషయములో ఎలాంటి సందేహం లేదు. మీ విశ్వాసాన్ని పరీక్షించేందుకు మాత్రమే వచ్చాను. నీ ధర్మబలంతో, సువ్రతా, నీవు మరణాన్ని జయించావు.'

అహో ఽస్య తపసో వీర్యమ్ ఇత్యుక్త్వా ప్రయయౌ చ సః తస్మాత్తథా పూజనీయాః సర్వే హ్యతిథయః సదా

'అయ్యో, ఇతని తపస్సు ఎంత గొప్పది!' అని చెప్పి, ధర్ముడు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు. అందువల్ల, ప్రతి అతిథిని ఎప్పుడూ ఇలానే గౌరవించాలి.

బహునాత్ర కిముక్తేన భాగ్యహీనా ద్విజోత్తమాః తమేవ శరణం తూర్ణం గన్తుమర్హథ శఙ్కరమ్

ఇంకా ఎంత చెప్పాలి, మహర్షులారా? దురదృష్టం కలిగినవారు వెంటనే శంకరుని ఆశ్రయించాలి.

తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా బ్రహ్మణో బ్రాహ్మణర్షభాః బ్రహ్మాణమభివన్ద్యార్తాః ప్రోచురాకులితేక్షణాః

బ్రహ్మదేవుడు ఇలా అన్న మాటలు విని, అగ్రగణ్య బ్రాహ్మణులు బాధతో, కలవరమైన చూపులతో బ్రహ్మను నమస్కరించి ఇలా పలికారు.

నాపేక్షితం మహాభాగ జీవితం వికృతాః స్త్రియః దృష్టో ఽస్మాభిర్ మహాదేవో నిన్దితో యస్త్వనిన్దితః

మహాభాగా! మేము ప్రాణాలను పట్టించుకోలేదు, స్త్రీలు కూడా విచారంలో ఉన్నారు. మేము నిందించకూడని మహాదేవుడిని చూశాము, అయినా ఆయనను తప్పుగా మాట్లాడాము.

శప్తశ్ చ సర్వగః శూలీ పినాకీ నీలలోహితః అజ్ఞానాచ్ఛాపజా శక్తిః కుణ్ఠితాస్యనిరీక్షణాత్

అందరినీ వ్యాపించినవాడు, త్రిశూలధారి, పినాకధారి, నీలలోహితుడు అయిన ఆయనను మేము శపించాము. కానీ, ఆయనను చూడగానే మన అజ్ఞానంతో చేసిన శాపబలం పనిచేయలేదు.

వక్తుమర్హసి దేవేశ సంన్యాసం వై క్రమేణ తు ద్రష్టుం వై దేవదేవేశమ్ ఉగ్రం భీమం కపర్దినమ్

దేవతల అధినాయకుడా! మేము భయంకరమైన, ఉగ్రుడైన, జటాధారుడైన దేవదేవుని దర్శించేందుకు ఏ క్రమంలో సంయాసం స్వీకరించాలో వివరంగా చెప్పండి.

ఆదౌ వేదానధీత్యైవ శ్రద్ధయా చ గురోః సదా విచార్యార్థం మునేర్ధర్మాన్ ప్రతిజ్ఞాయ ద్విజోత్తమాః

ముందుగా గురువు దగ్గర విశ్వాసంతో వేదాలు నేర్చుకుని, వాటి అర్థాన్ని ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూ, మునుల ధర్మాలను అనుసరిస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేసి ఉండాలి, మహర్షులారా.

గ్రహణాన్తం హి వా విద్వాన్ అథ ద్వాదశవార్షికమ్ స్నాత్వాహృత్య చ దారాన్వై పుత్రానుత్పాద్య సువ్రతాన్

లేదా వేదపాఠం పూర్తయిన తర్వాత, లేదా పన్నెండు సంవత్సరాలు గడిచిన తర్వాత, స్నానం చేసి, భార్యను తీసుకుని, సద్గుణాలున్న కుమారులను పొందిన తర్వాత,

వృత్తిభిశ్చానురూపాభిస్ తాన్ విభజ్య సుతాన్మునిః అగ్నిష్టోమాదిభిశ్చేష్ట్వా యజ్ఞైర్యజ్ఞేశ్వరం విభుమ్

ఆ తరువాత ముని తన పిల్లలకు జీవనోపాధికి తగిన విధంగా ఆస్తిని పంచి, అగ్నిష్టోమాదిగా యజ్ఞాలను చేసి యజ్ఞేశ్వరుడైన పరమేశ్వరుని ఆరాధించాలి.

పూజయేత్ పరమాత్మానం ప్రాప్యారణ్యం విభావసౌ మునిర్ద్వాదశవర్షం వా వర్షమాత్రమ్ అథాపి వా

తర్వాత అరణ్యంలోకి వెళ్లి, ముని పరమాత్మను పూజిస్తూ, అక్కడ పన్నెండు సంవత్సరాలు లేదా ఒక్క సంవత్సరం అయినా, అగ్నిని ఆధారంగా జీవించాలి.

పక్షద్వాదశకం వాపి దినద్వాదశకం తు వా క్షీరభుక్ సంయుతః శాన్తః సర్వాన్ సమ్పూజయేత్సురాన్

లేదా పన్నెండు పక్షాలు, లేదా పన్నెండు రోజులు పాలే తాగుతూ, మనసు ప్రశాంతంగా ఉంచి, అన్ని దేవతలను పూజించాలి.

ఇష్ట్వైవం జుహుయాదగ్నౌ యజ్ఞపాత్రాణి మన్త్రతః అప్సు వై పార్థివం న్యస్య గురవే తైజసాని తు

ఇలా యజ్ఞాలు చేసిన తర్వాత, మంత్రాలతో యజ్ఞపాత్రలను అగ్నిలో సమర్పించి, మట్టి పాత్రలను నీటిలో ఉంచి, లోహ పాత్రలను గురువుకి ఇవ్వాలి.

స్వధనం సకలం చైవ బ్రాహ్మణేభ్యో విశఙ్కయా ప్రణిపత్య గురుం భూమౌ విరక్తః సంన్యసేద్యతిః

తన సర్వసంపదను ఏ సందేహమూ లేకుండా బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చి, భూమిపై గురువుని నమస్కరించి, వేరుపడి, యతి సంయాసాన్ని స్వీకరించాలి.

నికృత్య కేశాన్ సశిఖాన్ ఉపవీతం విసృజ్య చ పఞ్చభిర్ జుహుయాద్ అప్సు భూః స్వాహేతి విచక్షణః

తన జటలను, కేశాలను కత్తిరించి, యజ్ఞోపవీతాన్ని వదిలిపెట్టి, తెలివైనవాడు నీటిలో 'భూః స్వాహా' అంటూ అయిదు అర్పణలు చేయాలి.

తతశ్చోర్ధ్వం చరేదేవం యతిః శివవిముక్తయే వ్రతేనానశనేనాపి తోయవృత్త్యాపి వా పునః

అనంతరం, శివుని మోక్షం కోసం యతి ఇలా వ్రతాలతో, ఉపవాసంతో, లేక నీటిని మాత్రమే తీసుకుంటూ జీవించాలి.