లిఙ్గపురాణమ్

అవిముక్తేశ్వరం ప్రాప్య వారాణస్యాం జనార్దనః క్షీరేణ చాభిషిచ్యేశం దేవదేవం త్రియంబకమ్

వారణాసిలో అవిముక్తేశ్వరుని చేరిన జనార్దనుడు, దేవదేవుడైన త్రయంబకుని పాలతో అభిషేకించాడు.

శ్రద్ధయా పరయా యుక్తో దేహాశ్లేషామృతేన వై నిషిక్తేన స్వయం దేవః క్షీరేణ మధుసూదనః

గాఢమైన భక్తితో, మధుసూదనుడు తన శరీరసంపర్కం ద్వారా కలిగిన అమృతంతో, స్వయంగా పాలతో ప్రభువుని అభిషేకించాడు.

సేచయిత్వాథ భగవాన్ బ్రహ్మణా మునిభిః సమమ్ క్షీరోదం పూర్వవచ్చక్రే నివాసం చాత్మనః ప్రభుః

అతనతరువాత, బ్రహ్మతో పాటు మునులతో కలిసి భగవంతుడు పాలను పోసి, మునుపటిలాగే పాలు సముద్రాన్ని తన నివాసంగా చేసుకున్నాడు.

ధర్మశ్చైవ తథా శప్తో మాణ్డవ్యేన మహాత్మనా వృష్ణయశ్చైవ కృష్ణేన దుర్వాసాద్యైర్మహాత్మభిః

ధర్ముడు మహాత్ముడైన మాండవ్యుని ద్వారా శపించబడ్డాడు. వృష్ణులు కృష్ణుని, దుర్వాసాదుల వంటి మహర్షుల ద్వారా శపించబడ్డారు.

రాఘవః సానుజశ్ చాపి దుర్వాసేన మహాత్మనా శ్రీవత్సశ్ చ మునేః పాద పతనాత్తస్య ధీమతః

రాఘవుడు తన సోదరులతో కలిసి మహాత్ముడైన దుర్వాసుని ద్వారా శపించబడ్డాడు. శ్రీవత్సుడు, ఆ ముని పాదాలకు నమస్కరించినందున శపించబడ్డాడు.

ఏతే చాన్యే చ బహవో విప్రాణాం వశమాగతాః వర్జయిత్వా విరూపాక్షం దేవదేవముమాపతిమ్

ఇవాళ్లు మాత్రమే కాదు, ఇంకా అనేక మంది బ్రాహ్మణుల ఆధీనంలోకి వచ్చారు. వీరూపాక్షుడు, దేవదేవుడైన ఉమాపతి తప్ప.

ఏవం హి మోహితాస్తేన నావబుధ్యన్త శఙ్కరమ్ అత్యుగ్రవచనం ప్రోచుశ్ చోగ్రో ఽప్యన్తరధీయత

అలా అతని మాయలో పడిపోయి, వారు శంకరుని గుర్తించలేకపోయారు. వారు చాలా కఠినంగా మాట్లాడారు. అయినా, ఆయన కనిపించకుండా పోయాడు.

తే ఽపి దారువనాత్తస్మాత్ ప్రాతః సంవిగ్నమానసాః పితామహం మహాత్మానమ్ ఆసీనం పరమాసనే

ఆ మునులు, ఉదయం దారువనాన్ని విడిచి, కలవరమైన మనసుతో, పరమాసనంపై కూర్చున్న మహాత్ముడైన పితామహుని వద్దకు వెళ్లారు.

గత్వా విజ్ఞాపయామాసుః ప్రవృత్తమఖిలం విభోః శుభే దారువనే తస్మిన్ మునయః క్షీణచేతసః

వారు అక్కడికి వెళ్లి, దారువనంలో జరిగిన అన్ని విషయాలను, తమ బలహీనమైన మనసుతో, ప్రభువుకు వివరించారు.

సో ఽపి సంచిన్త్య మనసా క్షణాదేవ పితామహః తేషాం ప్రవృత్తమఖిలం పుణ్యే దారువనే పురా

పితామహుడు తన మనసులో ఆలోచించి, పవిత్రమైన దారువనంలో పూర్వం జరిగిన అన్నిటిని వెంటనే గుర్తు చేసుకున్నాడు.

ఉత్థాయ ప్రాఞ్జలిర్భూత్వా ప్రణిపత్య భవాయ చ ఉవాచ సత్వరం బ్రహ్మా మునీన్దారువనాలయాన్

బ్రహ్ముడు లేచి, చేతులు జోడించి, భవునికి నమస్కరించి, దారువనంలో నివసించే మునులను త్వరగా ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.

ధిగ్ యుష్మాన్ ప్రాప్తనిధనాన్ మహానిధిమ్ అనుత్తమమ్ వృథాకృతం యతో విప్రా యుష్మాభిర్ భాగ్యవర్జితైః

మీరు గొప్ప ధనాన్ని కోల్పోయి, వ్యర్థంగా జీవితం ముగించుకున్నవారు. అదృష్టం లేని బ్రాహ్మణులైన మీరు వృథాగా ప్రవర్తించారు.

యస్తు దారువనే తస్మింల్ లిఙ్గీ దృష్టో ఽప్యలిఙ్గిభిః యుష్మాభిర్ వికృతాకారః స ఏవ పరమేశ్వరః

దారువనంలో మీరు లింగాన్ని ధరించినవానిని చూశారు. అతను వికృతంగా కనిపించినా, ఆయనే పరమేశ్వరుడు.

గృహస్థైశ్ చ న నిన్ద్యాస్తు సదా హ్యతిథయో ద్విజాః విరూపాశ్ చ సురూపాశ్ చ మలినాశ్చాప్యపణ్డితాః

గృహస్థులు ఎప్పుడూ అతిథులను తక్కువగా చూడకూడదు, ద్విజులారా. వారు వికలాంగులైనా, అందగాళ్లైనా, మురికిగా ఉన్నా, విద్యలేనివారైనా.

సుదర్శనేన మునినా కాలమృత్యురపి స్వయమ్ పురా భూమౌ ద్విజాగ్ర్యేణ జితో హ్యతిథిపూజయా

సుదర్శనుడు అనే బ్రాహ్మణుడు అతిథులకు పూజచేసి, భూమిపై కాలమరణుని కూడా ఓడించాడు.

అన్యథా నాస్తి సంతర్తుం గృహస్థైశ్ చ ద్విజోత్తమైః త్యక్త్వా చాతిథిపూజాం తామ్ ఆత్మనో భువి శోధనమ్

ఇంకా, గృహస్థులు మరియు ఉత్తమ బ్రాహ్మణులు, అతిథి పూజను వదిలిపెడితే, భూమిపై తమను తాము శుద్ధి చేసుకునే మార్గం లేదు.

గృహస్థో ఽపి పురా జేతుం సుదర్శన ఇతి శ్రుతః ప్రతిజ్ఞామకరోజ్జాయాం భార్యామాహ పతివ్రతామ్

గృహస్థుడైన సుదర్శనుడు ఒకసారి జయా వద్ద తన భార్యకు, ఆమె పతివ్రతగా ఉండగా, ఒక ప్రతిజ్ఞ చేశాడని వినిపిస్తుంది.

సువ్రతే సుభ్రు సుభగే శృణు సర్వం ప్రయత్నతః త్వయా వై నావమన్తవ్యా గృహే హ్యతిథయః సదా

ధన్యురాలా, అందమైన కనుబొమ్మలతో ఉన్న నీవు, నా మాటలు జాగ్రత్తగా విను. ఇంటికి వచ్చిన అతిథులను ఎప్పుడూ చిన్నచూపు చూడకూడదు.

సర్వ ఏవ స్వయం సాక్షాద్ అతిథిర్యత్పినాకధృక్ తస్మాదతిథయే దత్త్వా ఆత్మానమపి పూజయ

ప్రతి అతిథి నిజంగా పినాకాన్ని ధరించిన పరమేశ్వరుడే. అందుకే అతిథికి ఇచ్చిన తర్వాత, అతడిని నీ ప్రాణంలా గౌరవించాలి.

ఏవముక్త్వాథ సంతప్తా వివశా సా పతివ్రతా పతిమాహ రుదన్తీ చ కిముక్తం భవతా ప్రభో

ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ పతివ్రత తపించిపోయి, బలహీనురాలై, కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ భర్తను అడిగింది: 'ప్రభూ, మీరు ఏమి చెప్పారు?'

తస్యాస్తద్వచనం శ్రుత్వా పునః ప్రాహ సుదర్శనః దేయం సర్వం శివాయార్యే శివ ఏవాతిథిః స్వయమ్

ఆమె మాటలు విని, సుదర్శనుడు మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: 'అమ్మా, శివునికి అన్నీ ఇవ్వాలి. ఎందుకంటే అతిథిగా వచ్చినవాడు శివుడే.'

తస్మాత్సర్వే పూజనీయాః సర్వే ఽప్యతిథయః సదా ఏవముక్తా తదా భర్త్రా భార్యా తస్య పతివ్రతా

అందువల్ల, ఇంటికి వచ్చిన ప్రతి అతిథిని ఎప్పుడూ గౌరవించాలి. భర్త ఇలా చెప్పిన తర్వాత, ఆ పతివ్రత భార్య...

శేషామివాజ్ఞామాదాయ మూర్ధ్నా సా ప్రాచరత్తదా పరీక్షితుం తథా శ్రద్ధాం తయోః సాక్షాద్ ద్విజోత్తమాః

ఆమె భర్త చెప్పిన మాటలను పవిత్ర ఆజ్ఞగా భావించి, తలదించుకుని పాటించింది. వారి విశ్వాసాన్ని పరీక్షించేందుకు ఆమె అలా చేసిందని, మునులారా, తెలుసుకోండి.

ధర్మో ద్విజోత్తమో భూత్వా జగామాథ మునేర్గృహమ్ తం దృష్ట్వా చార్చయామాస సార్ఘ్యాద్యైరనఘా ద్విజమ్

ధర్ముడు గొప్ప బ్రాహ్మణుడి రూపంలో ఆ ముని ఇంటికి వెళ్లాడు. అతడిని చూసిన ఆ పాపరహిత భార్య, పాద్యాది ఆహ్వానాలతో బ్రాహ్మణుడిని సత్కరించింది.

సమ్పూజితస్తయా తాం తు ప్రాహ ధర్మో ద్విజః స్వయమ్ భద్రే కుతః పతిర్ధీమాంస్ తవ భర్తా సుదర్శనః

ఆమె చేసిన ఆతిథ్యాన్ని స్వీకరించిన తరువాత, బ్రాహ్మణుడైన ధర్ముడు ఇలా అడిగాడు: 'భాగ్యవతీ, నీ బుద్ధిమంతుడైన భర్త సుదర్శనుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు?'

అన్నాద్యైరలమద్యార్యే స్వం దాతుమిహ చార్హసి సా చ లజ్జావృతా నారీ స్మరన్తీ కథితం పురా

అమ్మా, తిండి, పానీయం సరిపడా ఇచ్చావు. ఇప్పుడు నీవు నీను కూడా ఇక్కడ ఇవ్వాలి. కానీ ఆ స్త్రీ, సిగ్గుతో తలదించుకుని, భర్త చెప్పిన మాటలు గుర్తు చేసుకుంది.

భర్త్రా న్యమీలయన్నేత్రే చచాల చ పతివ్రతా కించేత్యాహ పునస్తం వై ధర్మే చక్రే చ సా మతిమ్

భర్త చూపుతో కళ్లను తక్కువగా చేసి, ఆ పతివ్రత ఒళ్ళు వణికింది. ఏమి చేయాలో ఆలోచిస్తూ, మళ్లీ అతడిని చూసి ధర్మాన్ని మనసులో పెట్టుకుంది.

నివేదితుం కిలాత్మానం తస్మై పత్యురిహాజ్ఞయా ఏతస్మిన్నన్తరే భర్తా తస్యా నార్యాః సుదర్శనః

భర్త ఆజ్ఞతో తనను అతనికి అర్పించబోతుండగా, అదే సమయంలో ఆ స్త్రీ భర్త సుదర్శనుడు...

గృహద్వారం గతో ధీమాంస్ తామువాచ మహామునిః ఏహ్యేహి క్వ గతా భద్రే తమువాచాతిథిః స్వయమ్

ధీశాలి, మహాముని అయిన సుదర్శనుడు ఇంటి ద్వారం వద్దకు వచ్చి, 'రా రా, భాగ్యవతీ, ఎక్కడికి వెళ్లావు?' అని పిలిచాడు. అప్పుడే అతిథి స్వయంగా అతనితో మాట్లాడాడు.