లిఙ్గపురాణమ్

షష్టిశ్చైవ సహస్రాణి సంఖ్యాతాని తు సంఖ్యయా దివ్యం వర్షసహస్రం తు ప్రాహుః సంఖ్యావిదో జనాః

అరవై వేల సంవత్సరాలు లెక్కించబడ్డాయి. లెక్క తెలిసిన వారు వెయ్యి దివ్య సంవత్సరాలు అని చెబుతారు.

దివ్యేనైవ ప్రమాణేన యుగసంఖ్యాప్రకల్పనమ్ పూర్వం కృతయుగం నామ తతస్త్రేతా విధీయతే

దివ్య ప్రమాణంతో యుగాల లెక్కను నిర్ణయిస్తారు. మొదట కృతయుగం, తరువాత త్రేతాయుగం వస్తుంది.

ద్వాపరశ్చ కలిశ్చైవ యుగాన్యేతాని సువ్రతాః అథ సంవత్సరా దృష్టా మానుషేణ ప్రమాణతః

తర్వాత ద్వాపర, కలియుగాలు వస్తాయి, సద్గుణులారా. ఈ యుగాల సంవత్సరాలు మానవ లెక్క ప్రకారం చూడాలి.

కృతస్యాద్యస్య విప్రేన్ద్రా దివ్యమానేన కీర్తితమ్ సహస్రాణాం శతాన్యాసంశ్ చతుర్దశ చ సంఖ్యయా

బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులారా, కృతయుగం యొక్క కాలాన్ని దేవతల లెక్క ప్రకారం పండితులు ప్రకటించారు. అది పద్నాలుగు లక్షల సంవత్సరాలు, వేలల్లో, వందల్లో లెక్కించబడింది.

చత్వారింశత్సహస్రాణి తథాన్యాని కృతం యుగమ్ తథా దశసహస్రాణాం వర్షాణాం శతసంఖ్యయా

అలాగే, కృతయుగంలో నలభై వేల సంవత్సరాలు ఉన్నాయి. అలాగే, వందలతో గుణించబడిన పది వేల సంవత్సరాలు కూడా ఉన్నాయి.

అశీతిశ్ చ సహస్రాణి కాలస్త్రేతాయుగస్య చ సప్తైవ నియుతాన్యాహుర్ వర్షాణాం మానుషాణి తు

త్రేతాయుగానికి ఎనభై వేల సంవత్సరాల కాలముంటుంది. అలాగే, మానవ సంవత్సరాల్లో ఏడున్నర లక్షలు అని వారు చెబుతారు.

వింశతిశ్ చ సహస్రాణి కాలస్తు ద్వాపరస్య చ తథా శతసహస్రాణి వర్షాణాం త్రీణి సంఖ్యయా

ద్వాపరయుగానికి ఇరవై వేల సంవత్సరాలు కాలంగా ఉంటాయి. అలాగే, మొత్తం మూడు లక్షల సంవత్సరాలు కూడా ఉన్నాయి.

షష్టిశ్చైవ సహస్రాణి కాలః కలియుగస్య తు ఏవం చతుర్యుగః కాల ఋతే సంధ్యాంశకాత్స్మృతః

కలియుగానికి అరవై వేల సంవత్సరాల కాలం ఉంది. ఇలా నాలుగు యుగాల సమయం, సంధ్యా భాగాలను మినహాయించి, గుర్తించబడింది.

నియుతాన్యేవ షట్త్రింశన్ నిరంశాని తు తాని వై చత్వారింశత్తథా త్రీణి నియుతానీహ సంఖ్యయా

సంధ్యా భాగాలు లేకుండా ముప్పై ఆరు లక్షల సంవత్సరాలు ఉంటాయి. ఇక్కడ మొత్తం నలభై మూడు లక్షల సంవత్సరాలు అని లెక్కించబడింది.

వింశతిశ్ చ సహస్రాణి సంధ్యాంశశ్ చ చతుర్యుగః ఏవం చతుర్యుగాఖ్యానాం సాధికా హ్యేకసప్తతిః

నాలుగు యుగాలకు సంధ్యా భాగంగా ఇరవై వేల సంవత్సరాలు ఉన్నాయి. ఇలా సంధ్యా భాగాలతో కలిపి నాలుగు యుగాల మొత్తం డబ్బై ఒక లక్షల సంవత్సరాలు అవుతాయి.

కృతత్రేతాదియుక్తానాం మనోరన్తరముచ్యతే మన్వన్తరస్య సంఖ్యా చ వర్షాగ్రేణ ప్రకీర్తితా

కృత, త్రేతా మొదలైన యుగాలు కలిపిన కాలాన్ని మన్వంతరం అంటారు. మన్వంతర కాలాన్ని సంవత్సరాల ప్రారంభంలో ప్రకటిస్తారు.

త్రింశత్కోట్యస్తు వర్షాణాం మానుషేణ ద్విజోత్తమాః సప్తషష్టిస్తథాన్యాని నియుతాన్యధికాని తు

బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులారా, ఒక మన్వంతరంలో ముప్పై కోట్ల మానవ సంవత్సరాలు ఉంటాయి. అదనంగా అరవై ఏడు లక్షల సంవత్సరాలు కూడా ఉంటాయి.

వింశతిశ్ చ సహస్రాణి కాలో ఽయమ్ అధికం వినా మన్వన్తరస్య సంఖ్యైషా లైఙ్గే ఽస్మిన్కీర్తితా ద్విజాః

ఇరవై వేల సంవత్సరాలు అదనంగా ఉంటాయి, అవి మినహాయించాలి. లింగపురాణంలో మన్వంతర కాలాన్ని ఇలానే వివరించారు, బ్రాహ్మణులారా.

చతుర్యుగస్య చ తథా వర్షసంఖ్యా ప్రకీర్తితా చతుర్యుగసహస్రం వై కల్పశ్చైకో ద్విజోత్తమాః

నాలుగు యుగాల సంవత్సరాల లెక్కను ఇలా చెప్పారు. నాలుగు యుగాల వెయ్యి చక్రాలు కలిపి ఒక కల్పం అవుతుంది, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులారా.

నిశాన్తే సృజతే లోకాన్ నశ్యన్తే నిశి జన్తవః తత్ర వైమానికానాం తు అష్టావింశతికోటయః

రాత్రి ముగిసినప్పుడు లోకాలు సృష్టించబడతాయి. రాత్రి సమయంలో ప్రాణులు నశించిపోతారు. అక్కడ దేవతలకు ఇరవై ఎనిమిది కోట్ల సంఖ్య ఉంది.

మన్వన్తరేషు వై సంఖ్యా సాన్తరేషు యథాతథా త్రీణి కోటిశతాన్యాసన్ కోట్యో ద్వినవతిస్ తథా

మన్వంతరాలలో లెక్క ఇలా ఉంటుంది: మూడు వందల కోట్ల సంఖ్య, అలాగే తొంభై రెండు కోట్లూ ఉన్నాయి.

కల్పే ఽతీతే తు వై విప్రాః సహస్రాణాం తు సప్తతిః పునస్తథాష్టసాహస్రం సర్వత్రైవ సమాసతః

బ్రాహ్మణులారా, గత కల్పంలో డబ్బై వేల సంఖ్య ఉంది. మళ్లీ ఎనిమిది వేల సంఖ్యను అన్ని చోట్ల కలిపి చెప్పవచ్చు.

కల్పావసానికాంస్త్యక్త్వా ప్రలయే సముపస్థితే మహర్లోకాత్ ప్రయాన్త్యేతే జనలోకం జనాస్తతః

కల్పాంతంలో ఉన్నవారిని వదిలి, ప్రళయం వచ్చినప్పుడు, మహర్లोकం నుండి జనులు జనలోకానికి వెళ్ళిపోతారు.

కోటీనాం ద్వే సహస్రే తు అష్టౌ కోటిశతాని తు ద్విషష్టిశ్ చ తథా కోట్యో నియుతాని చ సప్తతిః

రెండు వేల కోట్లూ, ఎనిమిది వందల కోట్లూ, అరవై రెండు కోట్లూ, డబ్బై లక్షలూ ఉన్నాయి.

కల్పార్ధసంఖ్యా దివ్యా వై కల్పమేవం తు కల్పయేత్ కల్పానాం వై సహస్రం తు వర్షమేకమజస్య తు

కల్పార్ధ కాలాన్ని దేవతల లెక్క ప్రకారం ఇలా లెక్కించాలి. వెయ్యి కల్పాలు కలిపి అజన్మునికి ఒక సంవత్సరం అవుతుంది.

వర్షాణామష్టసాహస్రం బ్రాహ్మం వై బ్రహ్మణో యుగమ్ సవనం యుగసాహస్రం సర్వదేవోద్భవస్య తు

ఎనిమిది వేల సంవత్సరాలు బ్రహ్మయుగం, అంటే బ్రహ్మదేవుని యుగం. సవన యుగాల వెయ్యి కలిపి అన్ని దేవతల ఉద్భవానికి కారణం.

సవనానాం సహస్రం తు త్రివిధం త్రిగుణం తథా బ్రహ్మణస్తు తథా ప్రోక్తః కాలః కాలాత్మనః ప్రభో

సహస్రం యజ్ఞాలు మూడు విధాలుగా, మూడు గుణాలతో చెప్పబడ్డాయి. అలాగే, కాలస్వరూపుడైన బ్రహ్మదేవుని కాలాన్ని కూడా ఇలా వివరించారు.

భవోద్భవస్తపశ్చైవ భవ్యో రమ్భః క్రతుః పునః ఋతుర్వహ్నిర్హవ్యవాహః సావిత్రః శుద్ధ ఏవ చ

సృష్టి, ఉద్భవం, తపస్సు, భవిష్యత్తు, వికాసం, మళ్లీ యజ్ఞం, ఋతువు, అగ్ని, హవ్యవాహనుడు, సావిత్రుడు, పవిత్రుడు — ఇవన్నీ ఉన్నాయి.

ఉశికః కుశికశ్చైవ గాన్ధారో మునిసత్తమాః ఋషభశ్ చ తథా షడ్జో మజ్జాలీయశ్ చ మధ్యమః

ఉశికుడు, కుశికుడు, గాంధారుడు, ఋషభుడు, షడ్జుడు, మజ్జాలీయుడు, మధ్యముడు — వీరందరూ మునుల్లో శ్రేష్ఠులు.

వైరాజో వై నిషాదశ్ చ ముఖ్యో వై మేఘవాహనః పఞ్చమశ్చిత్రకశ్చైవ ఆకూతిర్ జ్ఞాన ఏవ చ

వైరాజుడు, నిషాదుడు, ప్రధానుడు అయిన మేఘవాహనుడు, ఐదవుడు అయిన చిత్రకుడు, ఆకృతి, జ్ఞానం — ఇవన్నీ ఉన్నాయి.

మనః సుదర్శో బృంహశ్ చ తథా వై శ్వేతలోహితః రక్తశ్ చ పీతవాసాశ్ చ అసితః సర్వరూపకః

మనస్సు, సుదర్శుడు, బృంహుడు, శ్వేతలోహితుడు, రక్తుడు, పీతవస్త్రధారులు, అసితుడు, అన్ని రూపాలవాడు — వీరందరూ ఉన్నారు.

ఏవం కల్పాస్తు సంఖ్యాతా బ్రహ్మణో ఽవ్యక్తజన్మనః కోటికోటిసహస్రాణి కల్పానాం మునిసత్తమాః

అదేవిధంగా, అవ్యక్త జననుడైన బ్రహ్మదేవుని కల్పాలు లెక్కించబడ్డాయి. మునిశ్రేష్ఠులారా, కల్పాలు కోట్లు కోట్లు ఉన్నాయి.

గతాని తావచ్ఛేషాణి అహర్నిశ్యాని వై పునః పరాన్తే వై వికారాణి వికారం యాన్తి విశ్వతః

ఇంతవరకు ఎన్నో పగలు రాత్రులు గడిచిపోయాయి. పరమాంతంలో, అన్ని మార్పులు తిరిగి మూలానికి చేరుతాయి.

వికారస్య శివస్యాజ్ఞావశేనైవ తు సంహృతిః సంహృతే తు వికారే చ ప్రధానే చాత్మని స్థితే

మార్పుల అంతం శివుని ఆజ్ఞ వల్ల మాత్రమే జరుగుతుంది. మార్పులు లయమైతే, ప్రధానమూ, ఆత్మ కూడా నిలిచిపోతాయి.