లిఙ్గపురాణమ్

తదాప్యహం భవిష్యామి యోగాత్మా యోగమాయయా లోకవిస్మయనార్థాయ బ్రహ్మచారిశరీరకః

అప్పుడు నేనూ యోగమాయతో యోగాత్ముడిగా, లోకాన్ని ఆశ్చర్యపరిచేందుకు బ్రహ్మచారి రూపంలో జన్మిస్తాను.

శ్మశానే మృతమ్ ఉత్సృష్టం దృష్ట్వా కాయమ్ అనాథకమ్ బ్రాహ్మణానాం హితార్థాయ ప్రవిష్టో యోగమాయయా

శ్మశానంలో ఎవ్వరూ పట్టించుకోని మృతదేహాన్ని చూసి, బ్రాహ్మణుల హితార్థంగా, యోగమాయతో ఆ దేహంలో ప్రవేశిస్తాను.

దివ్యాం మేరుగుహాం పుణ్యాం త్వయా సార్ధం చ విష్ణునా భవిష్యామి తదా బ్రహ్మంల్ లకులీ నామ నామతః

దివ్యమైన, పవిత్రమైన మేరు గుహలో, నీతో పాటు విష్ణువుతో కూడి, అప్పుడు నేను బ్రహ్మగా, లకులి అనే పేరుతో అవతరిస్తాను.

కాయావతార ఇత్యేవం సిద్ధక్షేత్రం చ వై తదా భవిష్యతి సువిఖ్యాతం యావద్ భూమిర్ ధరిష్యతి

ఇది కాయావతారం అని పిలుస్తారు. అప్పుడు ఆ పవిత్ర స్థలం భూమి ఉన్నంతకాలం ప్రసిద్ధిగా నిలుస్తుంది.

తత్రాపి మమ తే పుత్రా భవిష్యన్తి తపస్వినః కుశికశ్ చైవ గర్గశ్ చ మిత్రః కౌరుష్య ఏవ చ

అక్కడ కూడా నా కుమారులు తపస్సులో నిమగ్నమైనవారు అవుతారు. కుశికుడు, గర్గుడు, మిత్రుడు, కౌరుష్యుడు కూడా ఉంటారు.

యోగాత్మానో మహాత్మానో బ్రాహ్మణా వేదపారగాః ప్రాప్య మాహేశ్వరం యోగం విమలా హ్యూర్ధ్వరేతసః

యోగంలో స్థిరమైన మహాత్ములు, వేదపారంగత బ్రాహ్మణులు, పరమేశ్వరుని యోగాన్ని పొంది, నిర్మలమైన, శుద్ధమైన శక్తితో ఉంటారు.

రుద్రలోకం గమిష్యన్తి పునరావృత్తిదుర్లభమ్ ఏతే పాశుపతాః సిద్ధా భస్మోద్ధూలితవిగ్రహాః

వారు తిరిగి రాక కష్టమైన రుద్ర లోకానికి వెళ్ళుతారు. వీరు సిద్ధులైన పాశుపతులు, బస్మంతో శరీరాన్ని అలంకరించుకున్నవారు.

లిఙ్గార్చనరతా నిత్యం బాహ్యాభ్యన్తరతః స్థితాః భక్త్యా మయి చ యోగేన ధ్యాననిష్ఠా జితేన్ద్రియాః

వారు ఎప్పుడూ లింగార్చనలో నిమగ్నంగా, లోపల బయటా స్థిరంగా, నాకు భక్తితో, యోగంతో, ధ్యానంలో స్థిరంగా, ఇంద్రియాలను జయించినవారు.

సంసారబన్ధచ్ఛేదార్థం జ్ఞానమార్గప్రకాశకమ్ స్వరూపజ్ఞానసిద్ధ్యర్థం యోగం పాశుపతం మహత్

సంసార బంధాలను తెంచేందుకు, జ్ఞాన మార్గాన్ని వెలుగులోనికి తేవడానికి, స్వరూప జ్ఞానాన్ని సాధించేందుకు, గొప్ప పాశుపత యోగాన్ని పాటిస్తారు.

యోగమార్గా అనేకాశ్ చ జ్ఞానమార్గాస్ త్వ్ అనేకశః న నివృత్తిముపాయాన్తి వినా పఞ్చాక్షరీం క్వచిత్

యోగానికి అనేక మార్గాలు, జ్ఞానానికి అనేక మార్గాలు ఉన్నా, ఎక్కడా పంచాక్షరీ మంత్రం లేకుండా విముక్తి కలగదు.

యదాచరేత్తపశ్చాయం సర్వద్వన్ద్వవివర్జితమ్ తదా స ముక్తో మన్తవ్యః పక్వం ఫలమివ స్థితః

ఎవరైనా అన్ని ద్వంద్వాలను దాటి తపస్సు ఆచరిస్తే, వారు పక్వమైన ఫలం లాగా ముక్తులుగా భావించాలి.

ఏకాహం యః పుమాన్సమ్యక్ చరేత్పాశుపతవ్రతమ్ న సాంఖ్యే పఞ్చరాత్రే వా న ప్రాప్నోతి గతిం కదా

ఒకడు ఒక రోజు పాశుపత వ్రతాన్ని సరిగ్గా ఆచరిస్తే, సంఖ్య లేదా పంచరాత్రంలో ఎప్పుడూ అలాంటి స్థితిని పొందలేడు.

ఇత్యేతద్వై మయా ప్రోక్తమ్ అవతారేషు లక్షణమ్ మన్వాదికృష్ణపర్యన్తమ్ అష్టావింశద్ యుగక్రమాత్

ఇలా నేను మను నుండి కృష్ణుడివరకు, ఇరవై ఎనిమిది యుగాల వరుసగా అవతారాల లక్షణాలను వివరించాను.

తత్ర శ్రుతిసమూహానాం విభాగో ధర్మలక్షణః భవిష్యతి తదా కల్పే కృష్ణద్వైపాయనో యదా

ఆ కాలంలో కృష్ణద్వైపాయనుడు జన్మించినప్పుడు, వేద సమూహాల విభజన ధర్మానికి గుర్తుగా ఉంటుంది.

నిశమ్యైవం మహాతేజా మహాదేవేన కీర్తితమ్ రుద్రావతారం భగవాన్ ప్రణిపత్య మహేశ్వరమ్

ఇలా మహాదేవుడు రుద్రావతారాన్ని వర్ణించిన మాటలు విని, ఆ భాగ్యవంతుడు మహేశ్వరుడికి నమస్కరించాడు.

తుష్టావ వాగ్భిర్ ఇష్టాభిః పునః ప్రాహ చ శఙ్కరమ్ సర్వే విష్ణుమయా దేవాః సర్వే విష్ణుమయా గణాః

తనకు ఇష్టమైన మాటలతో ఆయనను స్తుతించి, మళ్లీ శంకరుని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: 'అన్ని దేవతలు విష్ణుమయం, అన్నీ గణాలు విష్ణుమయం.'

న హి విష్ణుసమా కాచిద్ గతిరన్యా విధీయతే ఇత్యేవం సతతం వేదా గాయన్తి నాత్ర సంశయః

విష్ణువు సమానమైన మార్గం మరొకటి లేదు; వేదాలు ఎప్పుడూ ఇదే పాటిస్తాయి — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

స దేవదేవో భగవాంస్ తవ లిఙ్గార్చనే రతః తవ ప్రణామపరమః కథం దేవో హ్యభూత్ప్రభుః

దేవతలలో దేవుడు అయిన ఆ భాగవంతుడు, నీ లింగార్చనలో నిత్యం రతుడై, నీకు నమస్కరించడంలో పరముడై ఉన్నాడు. అలాంటి దేవుడు ఎలా ప్రభువయ్యాడు?

నిశమ్య వచనం తస్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః ప్రపిబన్నివ చక్షుర్భ్యాం ప్రీతస్తత్ప్రశ్నగౌరవాత్

పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మ మాటలు విని, ఆ ప్రశ్న యొక్క గంభీరతతో సంతోషించి, తన కళ్లతో అతనిని తిలకించాడు.

పూజాప్రకరణం తస్మై తమాలోక్యాహ శఙ్కరః భవాన్నారాయణశ్చైవ శక్రః సాక్షాత్సురోత్తమః

పూజావిధానం గురించి చూచి, శంకరుడు అతనితో ఇలా అన్నాడు: 'నీవే, నారాయణుడు, ఇంకా శక్రుడు — ఈ ముగ్గురూ ప్రత్యక్షంగా ఉన్నారు.'

మునయశ్ చ సదా లిఙ్గం సమ్పూజ్య విధిపూర్వకమ్ స్వంస్వం పదం విభో ప్రాప్తాస్ తస్మాత్ సమ్పూజయన్తి తే

మునులు కూడా ఎప్పుడూ నియమానుసారం లింగాన్ని పూజిస్తూ, తమ తమ స్థితులను పొందారు ప్రభూ; అందుకే వారు దాన్ని పూజిస్తారు.

లిఙ్గార్చనం వినా నిష్ఠా నాస్తి తస్మాజ్జనార్దనః ఆత్మనో యజతే నిత్యం శ్రద్ధయా భగవాన్ప్రభుః

లింగార్చన లేకుండా సిద్ధి లేదు; అందువల్ల జనార్దనుడు, ఆ భాగవంతుడు, నిత్యం విశ్వాసంతో తనను తానే పూజిస్తాడు.

ఇత్యేవముక్త్వా బ్రహ్మాణమ్ అనుగృహ్య మహేశ్వరః పునః సమ్ప్రేక్ష్య దేవేశం తత్రైవాన్తరధీయత

ఇలా చెప్పి, మహేశ్వరుడు బ్రహ్మను అనుగ్రహించి, మళ్లీ దేవతాధిపతిని చూచి, అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.

తముద్దిశ్య తదా బ్రహ్మా నమస్కృత్య కృతాఞ్జలిః స్రష్టుం త్వశేషం భగవాంల్ లబ్ధసంజ్ఞస్తు శఙ్కరాత్

అప్పుడు బ్రహ్మ, అతనిని ఉద్దేశించి, చేతులు జోడించి నమస్కరించి, శంకరుని అనుగ్రహంతో జ్ఞానం పొంది, మిగతా సృష్టిని ప్రారంభించాడు.

కథం పూజ్యో మహాదేవో లిఙ్గమూర్తిర్మహేశ్వరః వక్తుమర్హసి చాస్మాకం రోమహర్షణ సాంప్రతమ్

మహాదేవుడు, లింగమూర్తిగా ఉన్న మహేశ్వరుడు ఎలా పూజించాలి? ఈ విషయాన్ని ఇప్పుడు మాకు చెప్పాలి రోమహర్షణ.

దేవ్యా పృష్టో మహాదేవః కైలాసే తాం నగాత్మజామ్ అఙ్కస్థామాహ దేవేశో లిఙ్గార్చనవిధిం క్రమాత్

కైలాసంలో దేవీ అడిగినప్పుడు, దేవతాధిపతి తన ఒడిలో కూర్చున్న పర్వతకన్యకు లింగార్చన విధానాన్ని క్రమంగా వివరించాడు.

తదా పార్శ్వే స్థితో నన్దీ శాలఙ్కాయనకాత్మజః శ్రుత్వాఖిలం పురా ప్రాహ బ్రహ్మపుత్రాయ సువ్రతాః

అప్పుడు శాలంకాయనుని కుమారుడైన నందీ, పక్కన నిలబడి, అంతా ముందే విని, బ్రహ్మ కుమారునికి ఆ మంగళకరమైన విషయాన్ని వివరించాడు.

సనత్కుమారాయ శుభం లిఙ్గార్చనవిధిం పరమ్ తస్మాద్వ్యాసో మహాతేజాః శ్రుతవాఞ్ఛ్రుతిసంమితమ్

సనత్కుమారునికి ఆ శుభమైన, పరమమైన లింగార్చన విధానాన్ని చెప్పాడు. అందువల్ల మహాతేజస్వి వ్యాసుడు కూడా వేదోక్తంగా దాన్ని తెలుసుకున్నాడు.

స్నానయోగోపచారం చ యథా శైలాదినో ముఖాత్ శ్రుతవాన్ తత్ప్రవక్ష్యామి స్నానాద్యం చార్చనావిధిమ్

శైలాది మొదలైనవారి నోటినుండి నేను వినినట్టు, స్నానం చేయడం, ఉపచారాలు చేయడం, స్నానం మొదలైన పూజావిధానాన్ని ఇప్పుడు వివరించబోతున్నాను.