లిఙ్గపురాణమ్

మత్సమీపముపేష్యన్తి పునరావృత్తిదుర్లభమ్ ఇత్యేవముక్తో భగవాన్ బ్రహ్మా రుద్రేణ వై ద్విజాః

వారు నన్ను చేరుకుంటారు, అక్కడి నుండి తిరిగి రావడం చాలా కష్టం. ఇలా భగవంతుడు బ్రహ్మ దేవుడు రుద్రునితో చెప్పాడు.

ప్రణమ్య ప్రయతో భూత్వా పునరాహ పితామహః య ఏవం భగవాన్ విద్వాన్ గాయత్ర్యా వై మహేశ్వరమ్

ఆయనకు నమస్కరించి, ఏకాగ్రతతో, పితామహుడు మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: 'ఎవరైతే గాయత్రీ ద్వారా మహేశ్వరుని తెలుసుకుంటారో—'

విశ్వాత్మానం హి సర్వం త్వాం గాయత్ర్యాస్తవ చేశ్వర తస్య దేహి పరం స్థానం తథాస్త్వితి చ సో ఽబ్రవీత్

'ప్రభూ! నువ్వే సర్వప్రపంచాలకు ఆత్మవు, ఈ జగత్తంతా నువ్వే. నీ గాయత్రీ ద్వారా ఆయనకు పరమస్థితిని ప్రసాదించు.' అని అన్నాడు.

తస్మాద్విద్వాన్ హి విశ్వత్వమ్ అస్యాశ్చాస్య మహాత్మనః స యాతి బ్రహ్మసాయుజ్యం వచనాద్ బ్రహ్మణః ప్రభోః

కాబట్టి, ఈ మహాత్ముని విశ్వరూపాన్ని తెలుసుకున్న జ్ఞానవంతుడు, బ్రహ్మదేవుని వాక్కు ప్రకారం, బ్రహ్మసాయుజ్యాన్ని పొందుతాడు.

శ్రుత్వైవమఖిలం బ్రహ్మా రుద్రేణ పరిభాషితమ్ పునః ప్రణమ్య దేవేశం రుద్రమాహ ప్రజాపతిః

ఇలా అన్నీ విని, బ్రహ్మ దేవుడు రుద్రుడు చెప్పిన మాటలు ఆలకించి, మళ్లీ దేవతాధిపతియైన రుద్రునికి నమస్కరించి, ప్రజాపతి ఇలా అడిగాడు.

భగవన్దేవదేవేశ విశ్వరూపం మహేశ్వర ఉమాధవ మహాదేవ నమో లోకాభివన్దిత

'భగవంతుడా! దేవతల దేవా! విశ్వరూపుడా! మహేశ్వరా! ఉమాదేవి భర్తా! మహాదేవా! లోకమంతా నమస్కరించే వాడా! నీకు నమస్కారం.'

విశ్వరూప మహాభాగ కస్మిన్కాలే మహేశ్వర యా ఇమాస్తే మహాదేవ తనవో లోకవన్దితాః

'విశ్వరూపుడా! మహాభాగుడా! మహేశ్వరా! లోకమంతా పూజించే నీ రూపాలు ఎప్పుడు ప్రాప్తిస్తాయి?'

కస్యాం వా యుగసంభూత్యాం ద్రక్ష్యన్తీహ ద్విజాతయః కేన వా తపసా దేవ ధ్యానయోగేన కేన వా

'ఏ యుగంలో ఆ రూపాలను బ్రాహ్మణులు ఇక్కడ దర్శించగలుగుతారు? ఏ తపస్సుతో, లేదా ఏ ధ్యానయోగంతో వాటిని చూడగలుగుతారు?'

నమస్తే వై మహాదేవ శక్యో ద్రష్టుం ద్విజాతిభిః తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా శర్వః సమ్ప్రేక్ష్య తం పురః

'మహాదేవా! నీకు నమస్కారం. బ్రాహ్మణులు నిన్ను చూడగలరా?' అని అడిగాడు. ఆ మాటలు విని శర్వుడు ఎదురుగా ఉన్న అతనిని చూశాడు.

స్మయన్ప్రాహ మహాదేవ ఋగ్యజుఃసామసంభవః తపసా నైవ వృత్తేన దానధర్మఫలేన చ

అప్పుడు మహాదేవుడు చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు: 'తపస్సుతో కాదు, మంచి ప్రవర్తనతో కాదు, దానధర్మఫలంతో కూడా కాదు.'

న తీర్థఫలయోగేన క్రతుభిర్ వాప్తదక్షిణైః న వేదాధ్యయనైర్వాపి న విత్తేన న వేదనైః

'తీర్థయాత్ర ఫలితంతో కాదు, పెద్ద యజ్ఞాలతో కాదు, వేదపఠనంతో కాదు, ధనంతో కాదు, జ్ఞానంతో కూడా కాదు.'

న శక్యం మానవైర్ద్రష్టుమ్ ఋతే ధ్యానాదహం త్విహ సప్తమే చైవ వారాహే తతస్తస్మిన్పితామహ

'ఇక్కడ నన్ను మానవులు ధ్యానం తప్ప మరే విధానంతోనూ చూడలేరు. ఏడవ వారం వారాహ కల్పంలో, అప్పుడు, పితామహా!'

కల్పేశ్వరో ఽథ భగవాన్ సర్వలోకప్రకాశనః మనుర్వైవస్వతశ్చైవ తవ పౌత్రో భవిష్యతి

'ఆ కల్పంలో, లోకాలకు వెలుగునిచ్చే భగవంతుడు, కల్పాధిపతి, అలాగే వైవస్వత మనువు నీ మనవడవుతాడు.'

తదా చతుర్యుగావస్థే తస్మిన్కల్పే యుగాన్తికే అనుగ్రహార్థం లోకానాం బ్రాహ్మణానాం హితాయ చ

'అప్పుడు, ఆ నాలుగు యుగాల సమయంలో, యుగాంతంలో, లోకాల క్షేమార్థం, బ్రాహ్మణుల మేలుకోసం—'

ఉత్పత్స్యామి తదా బ్రహ్మన్ పునర్ అస్మిన్ యుగాన్తికే యుగప్రవృత్త్యా చ తదా తస్మింశ్ చ ప్రథమే యుగే

'బ్రహ్మా! అప్పుడు నేను మళ్లీ ఈ యుగాంతంలో, యుగప్రారంభంలో, ఆ కల్పంలో మొదటి యుగంలో జన్మిస్తాను.'

ద్వాపరే ప్రథమే బ్రహ్మన్ యదా వ్యాసః స్వయం ప్రభుః తదాహం బ్రాహ్మణార్థాయ కలౌ తస్మిన్ యుగాన్తికే

బ్రహ్మన్‌! మొదటి ద్వాపరయుగంలో వ్యాసుడు స్వయంగా ప్రభువుగా అవతరించినప్పుడు, ఆ యుగాంతంలో బ్రాహ్మణుల కోసం నేను వచ్చాను.

భవిష్యామి శిఖాయుక్తః శ్వేతో నామ మహామునిః హిమవచ్ఛిఖరే రమ్యే ఛాగలే పర్వతోత్తమే

ఆ తరువాత నేను శిఖధారి, శ్వేతుడు అనే మహామునిగా, హిమవంతం అందమైన శిఖరంపై, చాగలే అనే ఉత్తమ పర్వతంపై అవతరించాను.

తత్ర శిష్యాః శిఖాయుక్తా భవిష్యన్తి తదా మమ శ్వేతః శ్వేతశిఖశ్చైవ శ్వేతాస్యః శ్వేతలోహితః

అక్కడ నా శిష్యులందరూ శిఖధారులుగానే ఉంటారు. అప్పటికి వాళ్ల పేర్లు శ్వేత, శ్వేతశిఖ, శ్వేతాస్య, శ్వేతలోహిత అని ఉంటాయి.

చత్వారస్తు మహాత్మానో బ్రాహ్మణా వేదపారగాః తతస్తే బ్రహ్మభూయిష్ఠా దృష్ట్వా బ్రహ్మగతిం పరామ్

వీరు నలుగురు మహాత్ములు, వేదాల్లో నిపుణులైన బ్రాహ్మణులు. వారు పరబ్రహ్మ మార్గాన్ని తెలుసుకొని, బ్రహ్మస్వరూపాన్ని పొందుతారు.

మత్సమీపం గమిష్యన్తి ధ్యానయోగపరాయణాః తతః పునర్యదా బ్రహ్మన్ ద్వితీయే ద్వాపరే ప్రభుః

వారు ధ్యానం, యోగానికి పరాయణులై, నా దగ్గరికి వస్తారు. ఆ తరువాత, బ్రహ్మన్, రెండవ ద్వాపరయుగంలో ప్రభువు—

ప్రజాపతిర్యదా వ్యాసః సద్యో నామ భవిష్యతి తదా లోకహితార్థాయ సుతారో నామ నామతః

అప్పుడు ప్రజాపతి అయిన వ్యాసుడు సద్యో అనే పేరుతో ఉంటాడు. ఆ సమయంలో లోకహితార్థంగా నేను సుతారుడు అనే పేరుతో ఉంటాను.

భవిష్యామి కలౌ తస్మిన్ శిష్యానుగ్రహకామ్యయా తత్రాపి మమ తే శిష్యా నామతః పరికీర్తితాః

ఆ కాలియుగంలో నా శిష్యులకు అనుగ్రహించాలనే కోరికతో నేను అవతరిస్తాను. అక్కడ కూడా నా శిష్యులు పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతారు.

దున్దుభిః శతరూపశ్ చ ఋచీకః కేతుమాంస్తదా ప్రాప్య యోగం తథా ధ్యానం స్థాప్య బ్రహ్మ చ భూతలే

దుండుభి, శతరూప, ఋచీక, కేతుమాన్ అనే వారు యోగం, ధ్యానం సాధించి, భూమిపై బ్రహ్మను స్థాపిస్తారు.

రుద్రలోకం గమిష్యన్తి సహచారిత్వమేవ చ తృతీయే ద్వాపరే చైవ యదా వ్యాసస్తు భార్గవః

వారు అందరూ కలిసి రుద్రలోకానికి వెళ్తారు. మూడవ ద్వాపరయుగంలో వ్యాసుడు భార్గవ వంశానికి చెందినవాడై ఉంటాడు.

తదాప్యహం భవిష్యామి దమనస్తు యుగాన్తికే తత్రాపి చ భవిష్యన్తి చత్వారో మమ పుత్రకాః

అప్పుడు కూడా నేను యుగాంతంలో దమనం అనే రూపంలో ఉంటాను. అక్కడ కూడా నా నలుగురు కుమారులు జన్మిస్తారు.

వికోశశ్ చ వికేశశ్ చ విపాశః శాపనాశనః తే ఽపి తేనైవ మార్గేణ యోగోక్తేన మహౌజసః

వికోశ, వికేశ, విపాశ, శాపనాశన అనే వీరు గొప్ప తపస్సుతో యోగమార్గాన్ని అనుసరిస్తారు.

రుద్రలోకం గమిష్యన్తి పునరావృత్తిదుర్లభమ్ చతుర్థే ద్వాపరే చైవ యదా వ్యాసో ఽఙ్గిరాః స్మృతః

వారు తిరిగి రాని రుద్రలోకానికి వెళ్తారు. నాలుగవ ద్వాపరయుగంలో వ్యాసుడు అంగిరసునిగా గుర్తించబడతాడు.

తదాప్యహం భవిష్యామి సుహోత్రో నామ నామతః తత్రాపి మమ తే పుత్రాశ్ చత్వారో ఽపి తపోధనాః

అప్పుడు కూడా నేను సుహోత్రుడు అనే పేరుతో ఉంటాను. అక్కడ కూడా నా నలుగురు కుమారులు తపస్సులో ధనులై ఉంటారు.

ద్విజశ్రేష్ఠా భవిష్యన్తి యోగాత్మానో దృఢవ్రతాః సుముఖో దుర్ముఖశ్చైవ దుర్దరో దురతిక్రమః

వారు ద్విజులలో శ్రేష్ఠులు, యోగానికి అంకితులు, దృఢవ్రతులు. వాళ్ల పేర్లు సుముఖ, దుర్ముఖ, దుర్దర, దురతిక్రమ.