ఈ విధంగా, ఆ అపారమైన, స్వయంగా నిలిచిన, అందరికీ అందుబాటులో ఉన్న, పురాతన స్వరూపుడైన, కీర్తికి అధిపతిగా, వరాహ దంతాన్ని ధరించినవాడిగా, పవన స్వరూపుడిగా, బలవంతుడిగా, ఏక నాయకుడిగా ఉన్న పరమేశ్వరుని మహిమను వివరించారు. ఆయనే వేదాలకు ప్రకాశాన్ని ఇచ్చేవాడు, వేదాలను స్వంతంగా ఉంచుకున్నవాడు, అందరికీ మిత్రుడిగా, అనేక రూపాలవాడిగా, లక్ష్మీ ప్రియుడిగా, శివుని మూలంగా, శాంతస్వరూపుడిగా, మంగళకరుడిగా, న్యాయవంతుడిగా స్థితిచెందినవాడు. భూమిలో నివసించేవాడు, సిరిసంపదను సృష్టించేవాడు, సిరిసంపదకే స్వరూపుడైనవాడు, ఆభరణంగా, సమస్త జీవులను భుజాన వేసుకున్నవాడు, శరీరరహితుడైనవాడు, భక్తుని హృదయంలో స్థితుడైనవాడు, కాలజ్ఞుడైనవాడు, కళాస్వరూపుడైనవాడు. సత్యానికి, వ్రతాలకు గొప్ప త్యాగాన్ని చేసినవాడు, స్థిరత, శాంతులకు అంకితుడైనవాడు, ఇతరుల హితానికి కృషిచేసేవాడు, వరప్రదాత, ప్రత్యేకుడు, వేద సముద్రమయమైనవాడు. అయితే ఆయన అలసటలేని వాడు, గుణాలను బాగుగా గ్రహించేవాడు, లక్షణాలతో ఉన్నప్పటికీ దోషాలను తొలగించేవాడు, సహజంగా ఉగ్రుడైనవాడు, పక్షపాతం లేనివాడు, శత్రువులను సంహరించేవాడు, మధ్యాన్ని నాశనం చేసేవాడు. కిరీటాన్ని ధరించినవాడు, కవచాన్ని వేసుకున్నవాడు, కటారిని పట్టుకున్నవాడు, ఉగ్రుడైనవాడు, ఖడ్గాన్ని ధరించినవాడు, ఉంగరాలు, బెల్టులు, కవచాలతో అలంకరించబడినవాడు, మాయకు అధిపతిగా, సంసారరథాన్ని నడిపేవాడు. ఆయన అమరుడైనవాడు, సమస్తాన్ని దర్శించేవాడు, సింహవలె మహోన్నతుడైనవాడు, తేజస్సుకు నిలయమైనవాడు, మణిరత్నంగా, అనేక రూపాలవాడు, పరిమాణంలో అపరిమితుడైనవాడు, శక్తివంతుడు, కార్యదక్షుడు. అతడిని తెలుసుకోవచ్చు, వేదార్థాన్ని గ్రహించి, రక్షించేవాడు, సమస్త ప్రవర్తనలో విశ్వవ్యాప్తుడైనవాడు, మునుల అధిపతి, అపరాజితుడు, దుర్గముడైనవాడు, సౌమ్యుడు, అందమైన రూపముగలవాడు. దేవతాధిపతి, సమస్త శరణార్థులకు శరణు, శబ్దబ్రహ్మ స్వరూపుడు, సద్గతికి లక్ష్యమైనవాడు, కాలాన్ని హరిస్తున్నవాడు, దోషాలను సృష్టించేవాడు, వాసుకిని కంకణంగా ధరించేవాడు. మహాశరధారి, భూమిని పోషించేవాడు, మలినరహితుడు, అణచివేయలేని వాడు, ప్రకాశవంతమైన మణి, సూర్యుని వంటి తేజస్సుగలవాడు, భాగ్యశాలి, సిద్ధిని ప్రసాదించేవాడు, సిద్ధికి మార్గమైనవాడు. నివృతుడైనవాడు, గుప్తుడైనవాడు, నైపుణ్యంతో కూడినవాడు, విశాలమైన ఛాతీ, బలమైన భుజాలు, ఒకే ఒక్క తేజస్సుగలవాడు, విఘ్నాలను దాటి పోయేవాడు, మానవుడిగా, నారాయణునికి ప్రియుడైనవాడు. మలినరహితుడు, లోకానికి అతీతమైన సారమైనవాడు, కలత లేనివాడు, కలకలాన్ని నాశనం చేసేవాడు, స్తుతించదగినవాడు, స్తోత్రాలకు మక్కువగలవాడు, స్వయంగా స్తోత్రకర్త, వ్యాస రూపుడైనవాడు, కలత లేనివాడు. నిర్దోష సిద్ధికి మార్గమైనవాడు, జ్ఞానానికి నిలయమైనవాడు, ధైర్యంలో స్థిరుడైనవాడు, శాంత స్వభావుడు, చిన్నతనాన్ని దూరం చేసే మహోన్నతుడు, నిత్య సౌందర్య స్వరూపుడు. ధైర్యంలో ప్రథముడు, భూమికి అధిపతి, విభాగాల అధిపతి, రాత్రికి అధిపతి, సత్యానికి పరమాచార్యుడు, దర్శనంగా, గురువుగా, శరణాగతులకు అనుకూలుడైనవాడు. సారమైనవాడు, సారాన్ని గ్రహించేవాడు, సమస్తాన్ని తెలిసినవాడు, సమస్త జీవులకు ఆధారంగా ఉన్నవాడు. ఇలా, వెయ్యి పేర్లతో వృషభధ్వజుడైన పరమేశ్వరుని స్తుతించారు. ఆ తేజోవంతుడైనవాడు, మహేశ్వరునికి పరీక్షార్థంగా, కమలాలతో అభిషేకం చేసి, ఆ కమలాలతో పూజ చేశాడు. అప్పుడు లోకనాథుడు ఒక కమలాన్ని దాచేశాడు. ఒక పుష్పం లేకపోవడంతో, హరి ఆశ్చర్యపోయాడు—“ఇది ఏమిటి?” అని తలంచాడు. ఆయనకు తెలియడంతో, తన కన్నును తానే తీసి, సమస్త జీవులకు ఆధారమైన తన దృష్టిని, గురువైన జగత్పతికి, ఆ నామంతో సహా, భక్తితో సమర్పించాడు. అప్పుడు, హరుడు, హరిని అలా చూచి, అగ్నివలయాన్ని విడిచి వేగంగా అవతరించాడు. అతని రూపం కోట్లాది సూర్యుల వంటి తేజస్సుతో, జటాముకుటంతో, అగ్నిమాలలతో, దివ్యంగా, కడుపు పళ్లతో, భయంకరంగా మెరిసింది. వేడు, కటార, గద, చక్ర, శక్తి, పాశాన్ని ధరించి, వరప్రద హస్తములతో, అభయ హస్తంతో, పులిచర్మాన్ని ధరించి, భవుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. అలా బస్మంతో అలంకరించబడిన భవుని చూసిన జనార్దనుడు, ఆనందంతో, వెంటనే దేవాదిదేవుడికి నమస్కరించాడు. దేవతలు, ఇంద్రుడు సహా, ఆ త్రినేత్రుని చుట్టూ ప్రదక్షిణం చేసి, భయంతో పారిపోయారు; బ్రహ్మలోకం కంపించగా, భూమి కంపించింది. శంభు తేజస్సు, కింద, పై, చుట్టూ, నూట యోజనాల దూరం వరకు మండింది; భూమిపై “అయ్యో!” అనే అరుపులు వినిపించాయి. అప్పుడు మహాదేవుడు, శంకరుడు, చిరునవ్వుతో, కరుణతో, రెండు చేతులు జోడించి నిలబడిన విష్ణువును చూచి ఇలా పలికాడు. “ఈ దివ్య సంకల్పాన్ని నేను ఇప్పుడే గ్రహించాను, ఓ జనార్దనా! నీకు ఈ మహామణిగా వెలిగే సుదర్శన చక్రాన్ని ప్రసాదిస్తున్నాను. నీవు చూసిన ఈ భయంకరమైన రూపం, సమస్త లోకాలకు భయంకరమైనది, నీ ప్రయోజనార్థమే, నీకోసమే ప్రత్యక్షమైంది. యుద్ధంలో శాంతి దేవతలకు బాధను కలిగిస్తుంది; శాంతియుతుల చేతిలో ఆయుధం కూడా శాంతియుతమే – శాంతమైన ఆయుధానికి ఫలం ఏముంటుంది? యుద్ధంలో శాంతియుతులకు ఆయుధం శాంతే; మునులకు శాంతియే బలము; శాంతితో యోధుడు శత్రువు బలాన్ని తగ్గించి, తనదాన్ని పెంచుకుంటాడు. దేవతలకు శాంతి లేకపోతే, నా అవినాశి రూపాన్ని ధ్యానం చేయాలి; ఓ దేవద్విషం హంతా, యుద్ధానికి ఆయుధం అవసరం ఏముంది? క్షమా యుద్ధంలో పాటించదగినది కాదు, భవిష్యత్తులోనైనా, గతంలోనైనా, బలహీనతలోనైనా, స్వజన సమూహంలోనైనా. కానీ, సమయం తగినది కాకపోతే, లేదా అధర్మం, అపదలోనైనా, శత్రు సంహారకా, ఇలా చెప్పి, పది వేల సూర్యుల్లా ప్రకాశించే చక్రాన్ని ఇచ్చాడు. అలాగే, లోకనాయకుడైన ఆయన, కమలాన్ని పోలిన కన్నును కూడా ప్రసాదించాడు; అప్పటి నుండి, ఆయన ‘కమలనేత్రుడు’ అని పిలవబడుతున్నాడు. అలా కన్ను, చక్రాన్ని ప్రసాదించిన అనంతరం, నీలలోహితుడు, విష్ణువును అందమైన చేతులతో తాకి ఇలా అన్నాడు. “నేనే వరప్రదుడను, నీవు కోరిన అత్యున్నత వరాన్ని కోరుకో. నీ భక్తితో, ఓ మానవోత్తమా, నేను నిజంగా నీకు అనుగ్రహించబడ్డాను.” ఇలా దేవాదిదేవుడి మాటలు విన్న విష్ణువు, ఆయనకు నమస్కరించి, “ఓ మహాదేవా! నాకు మీపై భక్తి కలిగించండి; ఇదే నాకు పరమ వరం కావాలి,” అన్నాడు. “ఇంకేం కావాలి నాకు; మీ భక్తులకు బాధ అనేది ఉండదు, ప్రభో!” అని చెప్పినపుడు, మహాదేవుడు అపారమైన దయతో నిండిపోయాడు. ఆయన విష్ణువును తాకి, అతనికి శ్రద్ధను ప్రసాదించాడు. చంద్రమండలాన్ని అలంకరించుకున్న మహాదేవుడు, అచ్యుతుని, పరమాత్మను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు. “నా కృపవల్ల, నీవు నాపై భక్తిని పొందుతావు; దేవతలు, దానవులు కూడా నిన్ను పూజిస్తారు, గౌరవిస్తారు, ఓ దేవోత్తమా – దీనిలో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. సతీ, దక్ష కుమార్తె, సుందరదృష్టి కలిగిన ఆమె, తల్లిని, తండ్రిని, దక్షుణ్ణి తప్పుపడినపుడు, ఆమె దేవతల రాణిగా అవుతుంది.