హరి మహాశక్తిని కలిగి ఉన్నవాడు, ఆ గర్వభరితమైన మాటలు విన్నప్పుడు చిరునవ్వుతో, తక్కువగా చూసే తీరుతో మాట్లాడాడు. ‘‘నీవు విశ్వనాయకుడైన, పినాకధారి, సంహారశక్తిని కలిగిన పరమేశ్వరుని గురించి తెలియదా? నీ తప్పుడు వాదనలు, కలహాలు నీ నాశనానికే దారితీస్తాయి. ఇప్పుడు నీకు, ఆయనకు, మరే అవతారాలు మిగిలి ఉన్నాయా? అవి ఎవరి ద్వారా జరిగాయి? ఈ కథలకు అంతం ఎప్పటికైనా వస్తుంది. నీ తప్పును గమనించు; నీవు ఇంత దుస్థితికి వచ్చావు. సంహారంలో నిపుణుడైన ఆ పరమేశ్వరుని చేతిలో నీవు క్షణంలో నాశనం అవుతావు. నీవు ప్రకృతి, రుద్రుడు పురుషుడు; ఆయన శక్తి నందు స్థిరంగా ఉంది. నీ నాభికమలంలో నుండి ఐదు ముఖాల పితామహుడు జన్మించాడు. సృష్టి కోసం, శంకరుడు మొదట ప్రపంచాన్ని తన లలాటంపై ధ్యానం చేస్తూ, నీలం, ఎరుపు రంగులతో ఆలోచించాడు. ఆ లలాట నుంచి సృష్టి కోసం ఆ ప్రాణి ఉద్భవించింది; ఇది తప్పు కాదు. నేను దేవాదిదేవుడైన మహాభైరవుని శక్తిలో భాగం. నిన్ను సంహరించడానికి, వినయంతో, శక్తితో నేను నియమించబడ్డాను; దైత్యుడిని చీల్చి, నీవు శక్తిలో భాగాన్ని పొందావు. పున:పున: నీవు గర్వంతో, అహంతో గర్జిస్తున్నావు; నీ సహాయం దుష్టులకు హానికే. ఓ సింహా! నీవు నిన్ను మహానాయకుడిగా భావిస్తే, నీవు సృష్టికర్త, సంహారకర్త, స్వతంత్రుడవు కాదు. నీవు పినాకధారి చేత కుండగాడి చక్రంలా నడపబడుతున్నావు; ఇప్పటికీ, కూర్మావతారుడి కపాలం నీపై స్థిరంగా ఉంది. హరుని మాలలో నీవు ఉన్నావని గ్రహించలేవా? దంతం పైకెత్తిన బాధతో, ఆ భాగాన్ని మర్చిపోయావా? నేడు, నీవు వరాహరూపంలో, తారకశత్రువైన శివుని త్రిశూలం తలపై నీవు నాశనం అయ్యావు. దక్షయజ్ఞంలో, నీవు యజ్ఞరూపుడిగా నీ తలను నేను తొలగించాను; బ్రహ్మా కుమారుడైన నీ ఐదవ తల ఇప్పటికీ ఉంది. ఆ భాగం, ఆ శక్తి, ఆయన ఉద్దేశ్యంతో విడదీయబడింది; నీవు మరుత్ గణాలతో కలిసి యుద్ధంలో దధీచి చేతిలో ఓడిపోయావు. నీ తలలో మంటపుట్టినప్పుడు, నీకు ప్రియమైన చక్రాన్ని, ధైర్యంగా వ్యవహరించిన ఆయనదే అని ఎలా మర్చిపోయావు? దానిని ఎక్కడ పొందావు, ఎవరు తయారు చేశారు? అది కూడా మర్చిపోయావా? నేను అన్ని లోకాలను స్వాధీనం చేసుకున్నాను, నీవు పాలపొదిలో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నప్పుడు. నీవు సత్త్వగుణుడు అని ఎలా చెప్పగలరు, నీవు నిద్రలో మునిగి ఉన్నప్పుడు, రుద్రుని శక్తి నీ స్థంభం అడుగునుంచి పైకీ విస్తరిస్తోంది. నీవు శక్తివంతుడైనా, ఉగ్రుడైనా, మాయలో పడిపోయావు; మీ ఇద్దరూ ఆ శక్తి మహిమను చూడలేరు. విష్ణువు యొక్క పరమధామాన్ని, స్వర్గభూములను, ఇంద్రుడు, అగ్ని, యమ, వరుణుడు, ఎవరు స్థూలంగా భావిస్తారో, వారు తప్పు చేస్తున్నారు. అంధకార గర్భంలో చంద్రుడు జన్మిస్తాడు; నీవు కాలమూ, పరమేశ్వరుడూ, మహాకాలుడవు, కాలకాలుడవు, ఓ మహానాయకా! అందుకే, నీ ఉగ్రరూపంతో, నీవు మరణానికి మరణంగా మారుతావు; బాణాన్ని పట్టుకుని, సంహారకుడిగా, వీరుడిగా, అందరిలో అధికుడిగా నిలుస్తావు. నీవు చేతిని పైకి ఎత్తి, భయంకరమైన జ్వరరూపంగా, బంగారు జంతువుగా, పక్షిగా మారుతావు; ప్రపంచాన్ని శిక్షించేవాడవు—నీవు, బ్రహ్మా కాదు. ఈ విధంగా, ఈ సమస్తాన్ని చూసి, నీ తత్త్వాన్ని లోనికి ఉపసంహరించు; లేనిచో, ఇప్పుడు మహాభైరవుని కోపం మీద పడుతుంది. స్థాణువు వజ్రాయుధంలా, మరణం నీపై పడుతుంది—ఇలా వీరభద్రుడు నరసింహుని ఉద్దేశించి చెప్పాడు. కోపంతో నరసింహుడు గర్జిస్తూ, అతన్ని పట్టుకోవడానికి దూసుకెళ్లాడు; ఆ సమయంలో, శివశక్తి నుంచి ఉద్భవించిన భయంకరమైన రూపం, శత్రువులకు భయాన్ని కలిగిస్తూ, ఆకాశాన్ని నింపింది. ఆ రూపం బంగారంగా కాదు, మృదువుగా కాదు, సూర్యంగా కాదు, అగ్నిలో జన్మించిందిగా కాదు, మెరుపు లేదా చంద్రునిలా కాదు—అదో అసమానమైన మహానాయకుని రూపం. అన్ని శక్తులు ఆ శంకరుని రూపంలో లయమయ్యాయి; అక్కడ నుంచి వెలుగును ప్రసరిస్తూ, మహా తేజస్సు కనిపించింది. అది రుద్రుని లక్షణాలతో, వక్ర రూపంలో, సంహారరూపంగా, పరమేశ్వరుని స్పష్టంగా దర్శించగలిగారు. దేవతలు చూస్తూ, విజయధ్వని, మంగళశబ్దాలతో, అతను వెయ్యి చేతులతో, జటాజూటంతో, చంద్రకళను కిరీటంగా ధరించి ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆ రూపం అర్ధమృగరూపంగా, రెక్కలతో, ముక్కుతో, పద్మజన్ముడా! అతనికి భయంకరమైన, పదునైన బొమ్మలు, వజ్రపు పంజాలు, ఆయుధాలు ఉన్నాయి. అతని మెడలో కాలుడు, బలిష్టమైన నాలుగు కాళ్ళతో, అగ్నిలో జన్మించినవాడుగా, యుగాంతంలో మేఘాలు గర్జించేలా భయంకరమైన శబ్దంతో ఉన్నాడు. ఆ రూపం ఉగ్రంగా, మూడు కళ్లూ వెలుగు వెలుగుతూ, పళ్లను బయటపెట్టి, దిగువ పెదవిని prominentగా చూపుతూ, హరుడు గర్జనతో నిలిచాడు. హరి, ఆ రూపాన్ని చూసి, తన శక్తి, ప్రౌఢి అంతా కోల్పోయాడు; అతని తేజస్సు సూర్యునిలా ఉన్నా, క్రింద కాంతి కీటకాల మంటలా కనిపించింది. తర్వాత, రెక్కలతో తిప్పుతూ, హరుడు హరిని నాభి, పాదాల నుంచి పైకి ఎత్తాడు; అతని పాదాలను తన వాలుతో బంధించి, చేతులను తన చేతులతో చుట్టాడు. హరిని ఛాతీపై తన చేతులతో కొట్టి, శివుడు అతన్ని పట్టుకుని, దేవతలు, మహర్షులతో కలిసి ఆకాశానికి ఎగిరాడు. అప్పుడే, భయంతో, పక్షిరూపుడు విష్ణువును పట్టుకుని, పైకి పైకి ఎత్తాడు, కిందకు పడేశాడు, మళ్ళీ మళ్ళీ పడేశాడు. ఎగిరిపోతూ, తిరుగుతూ, ఆ దెబ్బలకు తికమకపడి, హరిని, నంది ధ్వజాన్ని, లోకాధిపతిని, ఆ ప్రభువును మోసుకెళ్లాడు. అన్ని దేవతలు అతని వెంట వెళ్లి, మంగళపదాలతో స్తుతించారు; విష్ణువు, శక్తి లేని, నిస్సహాయంగా, ముఖంలో నిరుత్సాహంతో, చేతులు జోడించి, ఆ మహారూపుని ముందుకు నడిపించబడ్డాడు.