ఒకసారి, యోగ సాధన కోసం అత్యంత శుభ్రమైన స్థలాన్ని ఎంచుకోవాలని శాస్త్రాలు ఉపదేశించాయి. ఇది పొలంలో, లేదా బాగా దాచిన ప్రదేశంలో, లేదా మధురమైన అరణ్యంలో, లేదా ఇంటిలో అత్యంత శుభ auspicious స్థలంలో, లేదా జీవులెవరూ లేని ఏకాంత ప్రదేశంలో ఉండాలి. ఆ స్థలం పూర్తిగా శుభ్రమైనదిగా ఉండాలి; బాగా పలిష్ చేసి, అందంగా అలంకరించబడినది, అద్దంలో కనిపించే ప్రకాశంలా మెరుస్తూ, నల్ల గర్వచక్క (black aloe wood) వాసనతో పరిమళించాలి. ఆ ప్రదేశాన్ని వివిధ పుష్పాలతో అలంకరించాలి, పైకి చాట్లు (canopies) వేసి, క్రింద పండ్లు, కొత్త ఆకులతో ముస్తాబు చేసి, పవిత్రమైన దర్భా గడ్డి, పుష్పాలతో సిద్ధం చేయాలి. అటువంటి స్థలంలో, యోగి సరిగ్గా కూర్చుని, ముందు గురువుకు నమస్కరించి, భవ, దేవి, వినాయకునికి నమస్కరించి, యోగాంగాలను శ్రద్ధగా సాధించాలి. యోగాన్ని తెలిసినవాడు, యోగుల అధిపతులు మరియు వారి శిష్యుల సమక్షంలో, స్వస్తిక, బౌండ్, పద్మ లేదా అర్ధ పద్మ ఆసనాన్ని తీసుకుని యోగంలో లయమవ్వాలి. రెండు మోకాల్లు సమంగా, లేదా ఒక మోకాలు కూడా, స్థిరంగా, రెండు పాదాలు కలిపి, కూర్చోవాలి. నోరు మూసి, కళ్లను నియంత్రించి, ఛాతీ నేరుగా ఉంచి, మడమలతో వృషణాలను, అలాగే జననాంగాన్ని రక్షించాలి. తల కొద్దిగా పైకి లేపి, పళ్లను ఒకదానితో ఒకటి తాకకుండా, ముక్కు చివరను తిలకిస్తూ, ఎక్కడికీ చూపు తిప్పకుండా, యోగి యోగంలో నిలదొక్కుకోవాలి. అంధకారాన్ని రాజస్సుతో, రాజస్సును సత్త్వతో కప్పి, సత్త్వంలో స్థిరంగా ఉంటూ, శివునిపై ధ్యానం చేయాలి. ఓం రూపంలో వ్యక్తమయ్యే పరమ పవిత్రమైన రూపాన్ని, పద్మం మధ్యలో, దీప జ్వాలలా, ఏకాగ్రతతో ధ్యానం చేయాలి. లేదా, తెలివైనవాడు నాభి కింద, మూడు వేళ్ల పరిమాణంలో ఉన్న అష్టదళ లేదా పంచదళ పద్మాన్ని ధ్యానించవచ్చు. అలాగే, అగ్ని ప్రాంతంలోని త్రికోణాన్ని, చంద్ర, సూర్య రూపాలను, వాటి శక్తులతో, సూర్య, చంద్ర, అగ్ని క్రమంలో ధ్యానించాలి. అగ్ని, ఆ తర్వాత సూర్య, ఆ తర్వాత చంద్ర—ఈ క్రమంలో, అగ్ని ప్రాంతం కింద వాటిని ఉంచి, ధర్మాది నాలుగు సమూహాలను కూడా తలంపుకోవాలి. మండలం పైన మూడు గుణాలను క్రమంగా ధ్యానించి, సత్త్వంలో స్థిరంగా, తన శక్తితో చుట్టబడ్డ రుద్రునిపై ధ్యానం చేయాలి. ధ్యానం నాభి వద్ద, లేదా గొంతు వద్ద, లేదా కళ్ల మధ్య, లేదా నుదురు మధ్య, లేదా తలపై చేయాలి. శివుని రెండు దళాలు, పదహారు spokes, పన్నెండు spokes, పది spokes, ఆరు, నాలుగు sided పద్మాలలో క్రమంగా contemplate చేయాలి. అది బంగారు వర్ణంలో, కోటలా, శుద్ధ తెలుపుగా, పన్నెండు సూర్యులు ప్రకాశించేలా, లేదా చంద్ర మండలం లా కనిపించవచ్చు. లేదా మెరుపు వలె కనిపించే ప్రదేశంలో, పరమేశ్వరునిపై ధ్యానం చేయాలి; లేదా అగ్ని వర్ణంలో, మెరుపు వలె ఉన్న వృత్తంలో contemplation చేయాలి. వజ్రం చివరలా మెరుస్తూ, లేదా మాణిక్యంలా, లేదా నీల-ఎరుపు వర్ణంలో, యోగి ధ్యానం చేయాలి. మహేశ్వరుని హృదయంలో, సదాశివుని నాభి పద్మంలో, చంద్ర కిరీటాన్ని నుదురులో, శంకరుని కళ్ల మధ్య contemplate చేయాలి. దివ్యమైన, శాశ్వతమైన ప్రదేశంలో, శుద్ధ, విభాగ rahita బ్రహ్మం, పరమ శాంతమయిన, జ్ఞాన స్వరూపమైన శివునిపై ధ్యానం చేయాలి. లక్షణ rahita, వర్ణించలేని, సూక్ష్మమైన, శుభమైన, ఆధార rahita, అర్థం చేయలేని, ఆది-అంత rahita స్వరూపాన్ని contemplate చేయాలి. అది ముక్తి, నిర్వాణం, అత్యున్నతమైన మంగళం, అమరమైన, నశించని బ్రహ్మం, అద్భుతమైన, పునర్జన్మ rahita. అది మహా ఆనందం, పరమ ఆనందం, యోగ ఆనందం, బాధ rahita, స్వీకరణ-నిరాకరణ rahita, సూక్ష్మమైన శివ స్వరూపం. ఆ శివుడు జ్ఞాన స్వరూపుడు, స్వయంగా తెలిసినవాడు, తెలియని వాడు, పరముడు, ఇంద్రియాలకు అందని, రూప rahita, అత్యున్నతమైన వాస్తవం, అత్యున్నతమైనదానికంటే కూడా అధికమైన వాడు. అన్ని పరిమితుల rahita, ధ్యానం, విచారణ ద్వారా పొందదగిన, అద్వితీయుడు, అంధకారానికి పైన స్థిరమైన పరముడు. అలా, మనస్సులో లేదా హృదయ పద్మంలో మహాదేవునిపై contemplate చేయాలి; లేదా నాభిలో సదాశివునిపై, అన్ని దేవతల సారమైన, వ్యాప్తి కలిగిన ప్రభువుపై contemplate చేయాలి. శరీరంలో, శుద్ధ జ్ఞాన స్వరూపుడైన, వ్యాప్తి కలిగిన శివునిపై, కన్యాసా మార్గం ద్వారా, లేదా పైకి పోయే మార్గం ద్వారా, శంకరునిపై contemplation చేయాలి. క్రమంగా కన్యాసా మార్గం, మధ్య మార్గం, లేదా అత్యున్నత మార్గం ద్వారా, కుంభక ద్వారా తపించాలి. హృదయ లేదా నాభిలో concentrationతో, ఇన్హలేషన్, ఎక్స్హలేషన్ విడిచి, ముప్పై రెండు సార్లు శ్వాసను బయటకు వదిలి, కుంభక సాధన చేయాలి. సమానమైన, ప్రత్యక్షమైన లయలో, శివుని శరీరంలో contemplate చేసి, ఏకత్వాన్ని పొందాలి; అక్కడ కలిగే సారాన్ని తెలుసుకోవాలి. సమాన, ప్రత్యక్ష లయలో స్థిరంగా ఉన్నవారు బ్రహ్మ ఆనందాన్ని తెలుసుకుంటారు; concentration పదహారు మోషన్లు, meditation పదహారు concentrationలు. ధ్యానం పదహారు దశల వరకు సమాధి అని పిలుస్తారు; లేదా, బ్రాహ్మణులారా, association ద్వారా కూడా, తెలివైనవారికి అది కలుగుతుంది. లేదా, కృషి ద్వారా, ఇద్దరూ సమానంగా పొందుతారు, whether చాలా కాలం తర్వాత, లేదా త్వరగా; అప్పుడు, సాధనలో ఉన్నవారికి యోగానికి అడ్డంకులు మళ్ళీ వస్తాయి. ఆ అడ్డంకులు కూడా, పునః పునః సాధన, గురువు పట్ల భక్తి ద్వారా నశించిపోతాయి. ముందుగా అలసత్వం వస్తుంది, తర్వాత వ్యాధి బాధిస్తుంది; నిర్లక్ష్యం, సందేహం, మనస్సు స్థిరత్వం లేకపోవడం కలుగుతుంది. విశ్వాసం లేకపోవడం, గ్రహణం లేకపోవడం, అయోమయం, మూడు విధాలుగా బాధలు వస్తాయి; నిరుత్సాహం, అనర్హత అనుచిత విషయాలకు, అర్హత చితమైన విషయాలకు. యోగానికి అడ్డంకులు పది విధాలుగా వస్తాయి: అలసత్వం, క్రియ rahita, శరీరం-మనస్సు భారంగా ఉండటం. శరీర దోషాల imbalance వల్ల వచ్చే వ్యాధులు, కర్మల వల్ల వచ్చే వ్యాధులు, దోషాల వల్ల వచ్చే వ్యాధులు; నిర్లక్ష్యం అంటే, సమాధి సాధన మార్గంపై contemplation లేకపోవడం. ఈ జ్ఞానం రెండు విధాలుగా స్పర్శించబడితే, స్థలంపై సందేహం కలుగుతుంది; యోగిలో మనస్సు స్థిరత లేకపోవడం, స్థిరంగా ఉండడంలో లోపం. ఇలా, యోగ సాధనకు శాస్త్రాలు సూచించిన విధంగా, శుభ్రమైన, పవిత్రమైన స్థలంలో, గురువు పట్ల భక్తితో, శివునిపై contemplationతో, అడ్డంకులు దాటి, పరమ ఆనందాన్ని పొందాలని ఉపదేశించాయి.