లిఙ్గపురాణమ్

దేవుడు వారి ప్రార్థనలకు సమాధానంగా, "అలా జరుగుగాక" అని అనుగ్రహించి, ఆ మాటలు చెప్పిన తరువాత స్వర్గానికి చేరాడు. అప్పుడు మాయాసురుడు తన తపస్సు ద్వారా, పురాతనమైన మూడు అద్భుత నగరాలను నిర్మించాడు. వాటిలో ఒకటి బంగారు నగరం ఆకాశంలో, రెండవది వెండి నగరం మధ్యలో, మూడవది ఇనుప నగరం భూమిపై ఏర్పడ్డాయి. ప్రతి నగరం వెడల్పు, పొడవు రెండూ వంద యోజనాల పరిమాణంలో ఉండేవి. బంగారు నగరాన్ని తారకాక్షుడు పట్టుకున్నాడు, వెండి నగరాన్ని కమలాక్షుడు, ఇనుప నగరాన్ని విద్యున్మాలి తన అధీనంలో ఉంచుకున్నాడు. ఇలా మూడు అద్భుతమైన, అత్యుత్తమమైన కోటలు నిర్మించబడ్డాయి. మాయాసురుడు, దైత్యులు మరియు దానవులందరి గౌరవాన్ని పొందుతూ, ఆ నగరాల్లో నివసించసాగాడు. ఆ బంగారు, వెండి, నల్ల ఇనుప నగరాల్లో మాయాసురుడు తన నివాసాన్ని నిర్మించుకొని, అక్కడ మహాశక్తితో నివసించేవాడు. ఈ విధంగా, ఓ మహర్షీ, దైత్యుల మూడు పురాతన, అత్యంత బలమైన నగరాలు మరో మూడు లోకాలకు సమానంగా వెలుగొందుతూ ఉద్భవించాయి. నగరాలు నిర్మించగానే, దైత్యులు అందరూ వాటిలో ప్రవేశించి, మూడు లోకాలందు అపారమైన బలాన్ని సంపాదించారు. ఆ నగరాలు కామధేనువుల వృక్షాలతో, ఏనుగులు, కుదిరిన గుర్రాలతో నిండిపోయి, అద్భుతమైన భవనాలతో అలంకరించబడి, మణిమయమైన వలయాలతో మెరిసిపోతుండేవి. దేవతా భవనాలతో, సూర్యుడివలె ప్రకాశించే ప్రాసాదాలతో, అన్ని దిక్కులవైపు ఎదురుగా, పద్మరాగంతో నిర్మించబడి, చంద్రబింబంలా మెరిసిపోతుండేవి. ఆ నగరాలకు దేవాలయాలు, గోపురాలు, కైలాస శిఖరాలను పోలిన ద్వారాలు ఉండేవి. ప్రతి నిర్మాణం ప్రత్యేకంగా, మహిమాన్వితంగా వెలుగొందేది. ఆ నగరాల్లో అప్సరసలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, చారణులు నివసించేవారు. ప్రతి ఇంట్లో ద్విజులు రుద్రుని కోసం యాగాలు నిర్వహించేవారు. ప్రతి వైపునూ బావులు, చెరువులు, కుంటలు, పొడవైన వాపులు, మత్తయిన ఏనుగుల మందలు, అద్భుతమైన గుర్రాల సమూహాలతో ఆ నగరాలు చుట్టుముట్టబడి ఉండేవి. వివిధ రూపాల రథాలు, సభామండపాలు, ఆటలకు ప్రత్యేక స్థలాలు ఉండేవి. వేదాధ్యయన పాఠశాలలు ప్రతి చోటా ఉండి, మాయాసురుని మాయాశక్తితో ఎవ్వరూ ఆ నగరాలను తలపోనివ్వని విధంగా బలంగా ఉండేవి. ప్రతి ఇంట్లో భక్తిపరాయణమైన భార్యలు సేవలో ఉండేవారు. వారు ఎంతటి పాపాన్ని చేసినా, శంకరుని ఆరాధన వలన పాపరహితులయ్యేవారు. దైత్యాధిపతులు, తమ భార్యలు, కుమారులతో కలసి వేద, స్మృతి విధులను పాటిస్తూ ధర్మంలో స్థిరంగా ఉండేవారు. వారు మహాదేవుడిని తప్పించి ఇతర దేవతలను పూజించక, ఆయనే ధ్యానిస్తూ, విస్తృతమైన ఛాతులతో, ఎద్దుగొడుగు భుజాలతో, ఆయుధాలను ధరించి ఉండేవారు. ఆ నగరాల్లో ఆకలితో ఉన్నవారు, అగ్నిలా కండ్లతో ఉన్నవారు, శాంతంగానో, కోపంగానో ఉన్నవారు, వంకరవారు, కురుడవారు కూడా ఉండేవారు. వారి జుట్టు నీలకమలపు రంగులో, వంకరగా, లోతైన నీలంగా ఉండేది; వారు నీలగిరి, మెరుపర్వతాన్ని పోలి ఉండేవారు; వారి స్వరాలు మేఘగర్జన వలె గంభీరంగా ఉండేవి. మాయాసురుని యోధులు వీరిని రక్షించేవారు; వారు యుద్ధానికి సిద్ధంగా, శిక్షణతో, ఉత్సాహంగా ఉండేవారు. అటువంటి వీరులతో చుట్టుముట్టబడి, శివుని పాదార్చన వల్ల సులభంగా బలాన్ని పొందిన వారు, సూర్యుడు, వాయువు, ఇంద్రుడిని పోలిన శక్తితో, స్థిరంగా, శూరతతో ఆ నగరాన్ని కాపాడేవారు. కానీ, ఓ మునిశ్రేష్ఠా, ఆ సమయంలో దేవతలు, ఇంద్రుడితో పాటు, వృక్షాలు కూడా త్రిపురాగ్ని వల్ల అగ్నిచ్చెట్లు కాలిపోవునట్లు కాలిపోయాయి; దైత్యుల బలానికి వారు నశించిపోయారు. దేవతలు అంతగా నాశనమయ్యాక, వారు హరివైపు వెళ్లి, ఆయన్ని మహిమతో స్తుతించసాగారు. ఆ మహాత్ముడు నారాయణుడు మనస్సులో "దేవతల కోసం ఏం చేయాలి?" అని ఆలోచించసాగాడు. ఆ సమయంలో జనార్దనుడు, యజ్ఞస్వరూపుడు, యజ్ఞఫలదాత, సమస్తయజ్ఞాధిపతి అయిన ఆయన, యజ్ఞాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు. దేవతల ప్రయోజనార్థంగా యజ్ఞాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకుని, వారు ఆ దివ్యపురుషుడిని నమస్కరించి స్తుతించారు. ఆ సమయంలో భగవంతుడు, ఆ నిత్యయజ్ఞాన్ని దర్శించి, దేవతలను చూచి, వారితో ఇలా అన్నాడు: "ఓ దేవతలారా! ఈ విధంగా పరమేశ్వరుని ఆరాధించండి. మూడు నగరాల వినాశనార్థం, మూడు లోకాల్లో శక్తిని ప్రదర్శించేందుకు ఇదే మార్గం." దేవతలు ఈ జ్ఞానవంతుడైన దేవాదిదేవుని మాటలు విని, గొప్ప గర్జనతో యజ్ఞపతిని స్తుతించసాగారు. ఆ తరువాత జనార్దనుడు తిరిగి ఆ దేవతలందరినీ ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: "ఎవరైనా అన్యాయంగా ప్రాణులను హతమార్చినా, కాల్చినా, భక్షించినా, మహాదేవుని ఆరాధిస్తే పాపరహితుడవుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు. పాపరహితులను ఎప్పుడూ హతమార్చకూడదు; పాపులను మాత్రం యత్నించి హతమార్చాలి—దేవతలను హతమార్చడం ఎలా సాద్యం?" "అసురులు, అహంకారంతో పాపులు అయినా, పరాక్రమశాలి దేవతలు వారిని హతమార్చరాదు; ఎందుకంటే రుద్రుని మహాశక్తి వలన వాళ్ళను హతమార్చలేరు. నేను, బ్రహ్మ, ఇతర దేవతలు, దైత్యులు, శత్రువులను సంహరించే వారు, మహర్షులు కూడా—ప్రభువు అనుగ్రహం లేకుండా ఎవ్వరూ ఏమి చేయలేరు." "ఆయనే సర్వదేవతాధిపతి, సర్వలోకపతి, శాశ్వతుడు, అత్యుత్తముడు, అమరుల నాయకుడు, ఆరాధ్యుడు, ప్రపంచాన్ని పోషించే మహాదేవుడు. ఆయనే తన లీలతో దేవతలను, దైత్యాధిపతులను వేరు చేశాడు. ఆయనను కొంత భాగమైనా ఆరాధించినవారు దేవత్వాన్ని పొందారు; బ్రహ్మ తన స్థానం పొందాడు; నేనూ విష్ణువు స్థితిని పొందాను." "ఈ లోకంలో ఆయనను ఆరాధించకుండా విజయాన్ని ఆశించేవారు ఎవరు? అందువల్ల లింగార్చన విధిని ఆచరించి, ఆయన చేతివల్లే వారిని సంహరించాలి. వారు అందరూ వేదస్మృతిధర్మాలు పాటిస్తూ ధర్మంలో స్థిరంగా ఉన్నా, యజ్ఞద్వారా రుద్రుని ఆరాధన చేసి, మేము దైత్యాధిపతులను జయించగలము." "తపోనిధి మాయాసురుడు కాపాడుతున్న త్రిపుర నగరాన్ని, అది స్ఫటికంలా ప్రకాశిస్తూ, మరెవ్వరు నాశనం చేయగలరు? కేవలం త్రినేత్రుడైన పరమేశ్వరుడే చేయగలడు." ఇలా చెప్పి, హరి యజ్ఞాన్ని ఆచరించి, అక్కడే కూర్చుని, అనేక జీవసమూహాలను దర్శించాడు.