లిఙ్గపురాణమ్

వశిష్ఠ మహర్షి వంశానికి చెందిన మహత్తర సతీ అదృశ్యంతి, తన భర్తను కోల్పోయిన దుఃఖాన్ని వదిలిపెట్టి, వాసిష్ఠుని ఆజ్ఞతో తన చిన్న కుమారుడిని ప్రేమతో సంరక్షించసాగింది. ఆమె యౌవనంలోనే ఉండి, మృగనేత్రాలవంటి కన్నులతో తన కుమారుడిని జాగ్రత్తగా చూసింది. ఒక రోజు, ఆ యువతి అలంకారాలు లేక, కన్నీళ్లతో బాధతో కూర్చున్నదాన్ని చూసిన కుమారుడు, ఆమెను ఇలా అడిగాడు: "అమ్మా, నీ శరీరంపై మంగళకరమైన అలంకారాలు లేకుండా, నీవు ఎందుకు కూర్చున్నావు? రాత్రి చంద్రుని లేకుండా చీకటిగా ఉండటంలా, నీవు ఎందుకు వెలిగిపోవడం లేదు? నీవు నాకు నిజం చెప్పాలి." మళ్లీ, "అమ్మా, నీవు భర్తను కోల్పోయినవారిలా, మంగళసూత్రాలు, అలంకారాలు లేకుండా ఎందుకు కూర్చున్నావు? నీవు నాకు చెప్పాలి," అని ఆ కుమారుడు వేడుకున్నాడు. తన కుమారుడి మాటలు విన్న అదృశ్యంతి, ఏమీ స్పందించలేదు—మంగళకరమైనదిగానీ, అమంగళకరమైనదిగానీ ఒక్క మాట కూడా చెప్పలేదు. ఆ సమయంలో, శక్తి కుమారుడు పరాశరుడు మళ్లీ తన తల్లిని అడిగాడు: "అమ్మా, నా పరాక్రమశాలి తండ్రి ఎక్కడ ఉన్నాడు? చెప్పు, చెప్పు!" తన కుమారుడి ప్రశ్న విని, అదృశ్యంతి తీవ్రమైన దుఃఖంతో కన్నీళ్లు పెట్టి, "నీ తండ్రిని రాక్షసుడు భక్షించాడు," అని చెప్పి, ప్రాణహీనంగా నేలపై పడిపోయింది. తన మనవడి మాటలు విన్న వశిష్ఠుడు కూడా, దయతో కన్నీళ్లు పెట్టి నేలపై పడిపోయాడు. అరుంధతి, ఆశ్రమానికి చెందిన మునులు, ఇతర మహర్షులు కూడా అంతే దుఃఖంతో విలపించారు. తల్లిచేత తన తండ్రిని రాక్షసుడు భక్షించాడని విన్న జ్ఞానవంతుడు పరాశరుడు కన్నీళ్లతో ఇలా అన్నాడు: "దేవతాధిపతిని, చరాచర జగత్కు అధిపతిని పూజించి, తల్లి, నేను క్షణంలోనే మన తండ్రిని నీకు చూపిస్తాను—ఇది నా సంకల్పం." తన కుమారుడి శుభవాక్యాలు విని, ఆశ్చర్యంతో నవ్వుతూ, "ఇది నిజమే," అని చెప్పింది. "బిడ్డా, పూజను నిర్వహించు," అని ప్రేమతో చూశింది. శక్తి కుమారుడి సంకల్పాన్ని గ్రహించిన వశిష్ఠ మహర్షి, జ్ఞానవంతుడైన ఆయన, దయతో పరాశరుడిని ఇలా ఉపదేశించాడు: "మహర్షులలో శ్రేష్ఠుడా, నీ సంకల్పం శ్రేయస్కరం. అయినా విను—ప్రపంచ నాశనం చేయకూడదు. రాక్షసులను తొలగించేందుకు జగత్పతిని పూజించు. మూడు లోకాలు నాశనం అయినా అది నీ తప్పు కాదు." వశిష్ఠుని ఆజ్ఞ మేరకు, పరాశరుడు రాక్షస సంహారానికి సంకల్పించాడు. అప్పుడు, అదృశ్యంతి, వశిష్ఠుడు, అరుంధతికి నమస్కరించి, మహర్షుల సమక్షంలో ఇసుకతో తాత్కాలిక లింగాన్ని నిర్మించాడు. ఆ లింగాన్ని శివసూక్తం, త్ర్యంబక హృదయం, రుద్ర సూక్తం, శివసంకల్పంతో పూజించాడు. అలాగే, నీలరుద్ర, శోభాయుత రుద్ర, వామీయ, పవమాన, పంచబ్రహ్మ మంత్రాలు పఠించాడు. హోతార, లింగసూక్తం, అథర్వశిరస్సు, ఎనిమిది విధాలుగా అర్ఘ్యం సమర్పించి, శాస్త్రోక్తంగా రుద్రుని పూజించాడు. "ప్రభో రుద్రా! నా పరాక్రమశాలి తండ్రిని, అతని సహోదరులను రాక్షసుడు రక్తంతో కూడి భక్షించాడు, ఓ శంకరా!" అని భక్తితో విన్నవించాడు. "ప్రభూ! నేను నా తండ్రిని, అతని సహోదరులతో కలసి చూడాలని కోరుకుంటున్నాను," అని లింగాన్ని పునపునా నమస్కరిస్తూ వేడుకున్నాడు. "ఓ రుద్రా! ఓ రుద్రా!" అని విలపిస్తూ, ఏడుస్తూ నేలపై పడిపోయాడు. అతడిని చూసిన రుద్రుడు, శంకరుడు, పార్వతీదేవికి ఇలా అన్నాడు: "ఈ బాలుడిని చూడు, మహాభాగ్యవంతురాలా! ఇతని కన్నుల్లో కన్నీళ్లు నిండిపోయాయి. నా ధ్యానంలో లీనమై, నా పూజలో నిబద్ధతతో ఉన్నాడు." అతడిని చూసి, దయామయురాలైన పార్వతీ, పరాశరుని తల్లి, దుఃఖంతో కన్నీళ్లతో ఉన్నదాన్ని గమనించింది. ఆ బాలుడు లింగార్చనలో నిమగ్నమై, "ఓ హరా, ఓ రుద్రా!" అని పిలుస్తున్నాడని చూసి, ఉమాదేవి తన భర్త జగదీశ్వరుడిని ఇలా కోరింది: "ప్రభూ! ఇతడు కోరినది అన్నీ ప్రసాదించు. ఇతనిపై అనుగ్రహాన్ని చూపు." ఆమె మాటలు విని, విషపానం చేసిన శంకరుడు ఉమాదేవికి ఇలా అన్నాడు: "ఈ ద్విజబాలుడు, వికసించిన నీలకమలవంటి కన్నులతో ఉన్న ఇతడిని నేను రక్షిస్తాను." "నేను ఇతడికి నా స్వరూప దర్శనం చేసే దృష్టిని ప్రసాదించాను," అని నీలలోహితుడు తన దివ్యగణాలతో కలసి చెప్పాడు. బ్రహ్మ, ఇంద్ర, విష్ణు, రుద్రుడు మొదలైన దేవతల సమక్షంలో, పరాశరుడికి మహాదేవుడు తన దర్శనాన్ని అనుగ్రహించాడు. మహాదేవుడిని దర్శించిన పరాశరుడు, ఆనందబాష్పాలతో కన్నీళ్లు కార్చి, హృదయం ఉల్లాసంతో ఆయన పాదాల దగ్గర నమస్కరించాడు. తర్వాత, భవానీ, మహాత్ముడైన నందికి పాదాభివందనం చేసి, "ఈ రోజు నా జీవితం సాఫల్యమైంది," అని బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలకు చెప్పాడు. "చంద్రకళా అలంకృతుడైన ఆయన నేడు నన్ను రక్షించడానికి వచ్చాడు. లోకంలో దేవతలలోనైనా, రాక్షసులలోనైనా నా సమానుడు ఎవరు?" అయితే, అదే సమయంలో పరాశరుడు, శక్తికి అంకితభావంతో, ఆకాశంలో తన తండ్రిని సహోదరులతో కూడి దర్శించాడు. తండ్రి సహోదరులతో కలసి, భాస్వరమయమైన రథంలో, అన్ని దిక్కులవైపు తిరుగుతూ ఉన్నదాన్ని చూసి, పరాశరుడు ఆనందంతో నమస్కరించాడు. అప్పుడు వృషభధ్వజుడైన దేవుడు, తన భార్య, గణసమేతంగా, వశిష్ఠుని కుమారుడిని ఉత్సాహంగా చూసి ఇలా అన్నాడు: "ఓ శక్తీ! నీ కుమారుడిని చూడు. ఆనందబాష్పాలతో కన్నీళ్లు కారుస్తున్న ఇతడిని చూడు. ఇంకా నీ తండ్రి వశిష్ఠుడు నీకు కనిపించలేదు." "అరుంధతిని చూడు, మహాభాగ్యవంతురాలు, శుభకరమైనది, దేవతలతో సమానమైనది—నీ తల్లి. జ్ఞానవంతుడా, తల్లి తండ్రులను నమస్కరించు." ఆ తర్వాత శక్తి, శంకరుని ఆజ్ఞతో హరుడికి, ఉమకు, వశిష్ఠునికి నమస్కరించాడు. అంతట, జగత్పతియైన దేవుని ఆజ్ఞతో, శక్తి పరాక్రమవంతుడు, తన తల్లి అరుంధతిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: "బిడ్డా, బిడ్డా, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా, పరాశరా, మహాతేజస్వీ! నేను గర్భంలో ఉన్నప్పుడే నీవు నన్ను రక్షించావు, మహాత్ముడా!" ఈ విధంగా పరాశరుని భక్తి, తపస్సు, దైవానుగ్రహంతో ఆయన తండ్రిని దర్శించాడు. వశిష్ఠుని వంశంలో మళ్లీ ఆనందం వెల్లివిరిసింది.