లిఙ్గపురాణమ్

ఓ మహర్షీ, వినుము! రుద్రపురీ అనే ఒక మహానగరం ఉంది. అక్కడ వివిధ రకాల రాజప్రాసాదాలు సముదాయం వంటి వున్నాయి. ఆ నగరంలో పరమేశ్వరుడు తనను తాను వందమంది రూపాలలో విభజించుకొని, అంబాతో కలిసి ఆనందంగా విహరిస్తుంటాడు. అంబా మరియు తన పరివారసభ్యులతో కూడి ఆయన క్రీడించేది అదే శివుని నివాసంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇలా శర్వునికి లక్షలాది పవిత్ర క్షేత్రాలు ఉన్నాయి. ప్రతి ద్వీపంలో, పర్వతాలలో, అరణ్యాలలో, నదీ తీరాలలో, సరస్సుల వద్ద, జలసంధుల వద్ద – ఎక్కడెక్కడైనా శర్వుని పవిత్ర స్థలాలు విస్తరించి ఉన్నాయి. ఎన్నో పవిత్రమైన నదులు అక్కడ ప్రవహిస్తున్నాయి. అవన్నీ ఎప్పుడూ నీటితో నిండిపోయి, మంగళకరంగా ఉంటాయి. అవి సరస్సుల నుండి జన్మించి, ఎన్నో వేల సంఖ్యలో ఉన్నాయని చెప్పబడింది. ఈ నదులు తూర్పు దిశను ఎదుర్కొని, దక్షిణ ముఖాలతో, ఉత్తర ప్రాంతాలనుండి ఉద్భవించి, పశ్చిమ మూలలతో శుభ్రంగా, ప్రతి సంవత్సరమూ ప్రస్తావించబడతాయి. ఆకాశంలో సోమసముద్రం అనే మహాసముద్రం ఉంది. అదే సమస్త భూతాల ఆధారం, దేవతలకు అమృతప్రదాత అయిన మూలస్థానం. ఆ సోమసముద్రం నుండి ఒక పవిత్ర నది ప్రవహిస్తుంది. ఆ నది జలాలు పరిశుద్ధంగా, ఆకాశమార్గంలో ప్రవహిస్తూ, పవనమార్గాన నడిచే ఏడవ నదిగా, అమృతతత్వాన్ని కలిగి ఉంది. ఆ నది తేజోమయమైన దేవతలచే సేవించబడుతూ, ఆకాశంలో కోట్లాది నక్షత్రాలతో కలిసిపోతుంది. చంద్రుడు ఎలా ప్రతి రోజూ తిరుగుతాడో, ఆ నది కూడా అలాగే, ఎనబై నాలుగు వేల యోజనాల మేరకు వ్యాపించి ప్రవహిస్తుంది. ఆ మహా మేరు శిఖరము, శ్రీకంఠుని విహారక్షేత్రముగా, అంతటి విస్తీర్ణాన్ని కలిగి ఉంటుంది. అక్కడ శర్వుడు అంబాతో, గణాధిపతులతో కలిసి కూర్చొని, ఎంతో కాలం ఆనందంగా విహరిస్తాడు. అక్కడ నుండే ఆ పవిత్రమైన నది, మేరు పర్వతాన్ని ప్రదక్షిణంగా చుట్టుకుంటూ ప్రవహిస్తుంది. ఆ నది జలాలు, పవనశక్తితో విభజించబడి, మేరు పర్వతంలోని నాలుగు అంతర్గత శిఖరాలలోకి ప్రవేశించాయి. ఆ నది, దేవదేవుని ఆజ్ఞతో, అన్ని దిక్కుల పర్వతాలకన్నా ఎత్తుగా ప్రవహించి, అన్ని దిశల్లో విభజించబడి, మహాసముద్రంలో కలిసింది. ఆ నదిలో నుండి వందల, వేల నదులు ఉద్భవించి, ద్వీపాల్లో, పర్వతాల్లో, ప్రాంతాల్లో ప్రసిద్ధి చెందాయి. ఎన్నో చిన్న చిన్న నదులు ప్రవహిస్తుంటాయి. కేతుమాల ద్వీపంలో నివసించే ప్రజలు నల్లని వర్ణంతో, గంగాజలపు వస్త్రాలు ధరించి, పంజకాయపండు భక్షణం చేస్తారు. అక్కడి స్త్రీలు కమలపు వర్ణంతో, వారి ఆయువు పది వేల సంవత్సరాలు. భద్రాశ్వ ద్వీపంలో స్త్రీలు చంద్రకాంతి వర్ణంతో ఉంటారు. అక్కడ ప్రజలు నల్ల మామిడిపండ్లు తింటారు. వారు శివభక్తులై, కలహరహితులై, ప్రేమలో ఆనందిస్తూ, పది వేల సంవత్సరాలు ఆయుష్షుతో జీవిస్తారు. వారి మనస్సు పూర్తిగా భగవంతునిపై నిలిచి, వారు బంగారు వర్ణంతో ప్రకాశిస్తారు. రమణక ద్వీపంలో ప్రజలు అశ్వత్థపండు తింటారు. అక్కడ నివసించేవారు శివధ్యానంలో తలమునకలై, లక్ష యాభై వేల సంవత్సరాలు ఆయుష్షుతో జీవిస్తారు. వారు బంగారు వర్ణంతో, మహాభాగ్యశాలులు, బంగారు అడవుల్లో నివసిస్తూ, వారి సంఖ్య పదకొండు వేల నూరయి యాభై మంది. వారు అంతటి సంవత్సరాలు జీవించి, అరిటపండు తింటూ, బంగారంలా మెరిసిపోతారు. వారి మనస్సు నిత్యం భగవంతునికి అర్పణగా ఉంటుంది. కురుల దేశంలో, దేవలోకంలో నుండి పతించబడిన కురులు, స్త్రీపురుష సంయోగంతో జన్మిస్తారు. వారు పాలును తాగుతూ, పాలే ఆహారంగా జీవిస్తారు. పరస్పర ప్రేమతో, చక్రవాక పక్షులవలె, రోగరహితులై, దుఃఖరహితులై, సుఖంగా జీవిస్తారు. వారు మహాబలశాలులు, పదమూడువేల నూరయి యాభై సంవత్సరాలు ఆయుష్షుతో జీవిస్తారు. స్వంత భార్యలను తప్ప మరెవరినీ దగ్గర చేసుకోరు. ఆ కురులు, దేవలోకవాసులు, సమష్టిగా మరణిస్తారు. వారు ఆనందంగా, మహాశ్రేయస్సుతో, అన్ని రకాల అమృతాహారాన్ని ఆస్వాదిస్తారు. వారు ఎల్లప్పుడూ చంద్రకాంతమణులను ధరించి, యౌవనంతో, నల్లవర్ణమైన దేహాలతో, వివిధ ఆభరణాలతో అలంకరించబడి ఉంటారు. జంబూద్వీపంలో కూడా కురుల ప్రాంతం ఉంది. అక్కడ చంద్రప్రభతో మెరిసే శంభుని స్వర్గప్రాసాదం ఉంది. భారతవర్షంలో మానవులు తమ కర్మఫలాలనుబట్టి జీవిస్తారు. వారు దీర్ఘాయుష్కులై, వివిధ వర్ణాలతో, పరిమిత శరీరాలతో ఉంటారు. వారు విభిన్న దేవతారాధనలో, వివిధ కర్మఫలాలను అనుభవిస్తూ, భిన్న జ్ఞాన సంపత్తులతో, బలహీనులై, తక్కువ సుఖాన్ని పొందుతారు. కొంతమంది ఇంద్రద్వీపంలో, మరికొంతమంది కాసేరు ద్వీపంలో నివసిస్తారు. మరికొందరు తామ్రద్వీపంలో, మరికొందరు గభస్తిమత్ అనే ప్రాంతంలో ఉంటారు. మరికొందరు మృదులమైన నాగద్వీపంలో, గంధర్వ, వరుణ ప్రాంతాల్లో స్థిరపడతారు. అక్కడ మ్లేచ్ఛులు, పులిందులు, వివిధ జాతులవారు నివసిస్తారు. తూర్పున కిరాతులు, పాశ్చాత్యానికి చివర్లో యవనులు, మధ్యలో బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, అన్ని చోట్ల శూద్రులు నివసిస్తారు. వారు యజ్ఞాల్లో, యుద్ధాల్లో, వ్యాపారంలో స్థిరంగా ఉంటారు. పరస్పర సంబంధాలు కూడా అక్కడ నడుస్తుంటాయి. వారు ధర్మ, అర్థ, కామాలకు అనుగుణంగా, ప్రతి వర్ణం తన తన కర్తవ్యాలను, ఆశ్రమవిధులను గౌరవంగా నిర్వహిస్తారు. ఇక్కడ మానవులు స్వర్గప్రాప్తికీ, మోక్షానికీ శ్రమిస్తారు. వారి కార్యాలు యుగాలకు అనుగుణంగా జరుగుతాయి. కింపురుషదేశంలో మానవుల ఆయుష్షు పది వేల సంవత్సరాలు. పురుషులు బంగారు వర్ణంలో, స్త్రీలు దేవకన్యలవలె ఉంటారు. వారు రోగరహితులు, దుఃఖరహితులు, శివభక్తులై, పరిశుద్ధులై, బంగారు వర్ణంతో, దంపతులుగా జీవిస్తూ, ప్లక్షపండు తింటారు. హరివర్షంలో ప్రజలు వెండిపోలికతో, దేవతుల నుండి పతించబడి, దివ్యరూపంతో ఉంటారు. వారు సమస్త జగదాధిపతిని – హరుడిని – పూజిస్తూ, పరిశుద్ధమైన చెరకు రసం తాగుతారు. వారిని వృద్ధాప్యం బాధించదు, వారు ఎప్పుడూ యువకులే. అక్కడ మానవులు పది వేల సంవత్సరాలు జీవిస్తారు. ఈ మధ్య ప్రాంతాన్ని ఇలావృత అని పిలుస్తారు. ఇదే మేరు పర్వత పరిసర ప్రాంతాల మహిమాన్విత విశేషం, మహర్షీ!