ఓ ద్విజాతులు, ఒకప్పుడు బ్రహ్మా, తపస్సులో నిపుణులైన ఋషులు, ప్రముఖ దేవతలు నన్ను అవతారార్థంగా పూజించారు. ఇప్పుడు, నేను జన్మించని వాడిగా, నంది అనే పేరుతో నీ కుమారుడిగా అవతరిస్తాను; నీవు నా తండ్రివై ఉంటావు, బ్రహ్మా లోకాలకు తండ్రివంటివాడు అయినట్టు. ఇలా చెప్పిన అనంతరం, అక్కడ భక్తితో నిలబడి ఉన్న శిలాద ఋషిని చూసి, చంద్రుడిలా ప్రకాశవంతంగా ఉన్న సోముడు సంతోషంగా తన రూపాన్ని కనుమరుగయ్యాడు. రుద్రుని నుండి కుమారుడిని పొందిన శిలాద తండ్రి, ఆనందంతో, యజ్ఞజ్ఞానంలో అగ్రగామిగా గొప్ప యజ్ఞవేదికకు చేరాడు. ఆ శంభు యజ్ఞస్థలంలో, ఆయన ఆజ్ఞతో నేను ముందుగా జన్మించాను, యుగాంతంలో అగ్నిప్రకాశంలా వెలుగుతూ. అప్పుడు, మేఘాలు వర్షాన్ని కురిపించగా, ఆకాశంలో దేవతలు, కిన్నరులు, సిద్ధులు, సాధ్యులు గానం చేశారు; నేను శిలాదుని కుమారుడిగా అవతరించినప్పుడు, ఉపేంద్రుడు పుష్పవర్షాన్ని కురిపించాడు. అప్పుడు, నేను యుగాంతంలో సూర్యుడిలా వెలుగుతూ, జటాముకుటాన్ని ధరించి, మూడు కన్నులతో, నాలుగు చేతులతో, త్రిశూలం, పరశు, ముళ్ళను పట్టుకుని ఉన్న బాలుడిగా కనిపించాను. వజ్రాయుధాన్ని పట్టుకుని, వజ్రపు పళ్ళతో, వజ్రాయుధాన్ని ధరించిన ఇంద్రుడు పూజించగా, వజ్రపు కుండలాలు ధరించి, భయంకరంగా, వర్షమేఘంలా గర్జన చేస్తూ ఉన్నాను. అందరినీ బ్రహ్మా, ఇంద్రుడు, మహర్షులు మొదలైన దేవతలు నన్ను ప్రశంసించగా, అన్ని చోట్ల సంగీతం వినిపించింది, అప్సరసులు నాట్యం చేశారు. ఓ ఋషిశ్రేష్ఠా, ఋషులు ఆనందంతో, ఋగ్వేద, యజుర్వేద, సామవేదాల నుండి గొప్ప శైవ మంత్రాలతో నన్ను స్తుతించారు, నమస్కరించారు. బ్రహ్మా, హరి, రుద్రుడు, శక్రుడు, శివుడు, అంబికా స్వయంగా, జీవుడు, చంద్రుడు, భాస్కరుడు, వాయువు, అగ్ని— ఈశానుడు, నిరృతి, యక్షుడు, యముడు, వరుణుడు, విశ్వదేవులు, రుద్రులు, వసువులు— లక్ష్మీ స్వయంగా, శచీ, జ్యేష్ఠా, సరస్వతి, అదితి, దితి, శ్రద్ధా, లజ్జ, ధైర్యం— నందా, భద్రా, సురభి, సుశీలా, సుమనా, ప్రకాశవంతమైన వృషేంద్రుడు, ధర్ముడు, ధర్ముని కుమారుడు— ఇలా నన్ను చుట్టుముట్టి, ఆలింగనం చేసి, నన్ను ప్రశంసించారు. శిలాద నా తండ్రి, ఈ దృశ్యాన్ని చూసి— ఆనందంతో, నమస్కరించి, తన కుమారుడిని, వరప్రదుడైన నన్ను స్తుతించాడు: "ఓ ప్రభూ, దేవాదిదేవా, త్రినేత్రా, నా నిత్యుడా—" "నీవు లోకాలకు రక్షకుడవు, నా కుమారుడవు, ఇంకేమి చెప్పాలి? నీవు లోకాలకు కాపాడువాడవు, నా కుమారుడు సర్వవ్యాపిగా ఉన్నాడు." "అజన్మా, నీకు నమస్కరిస్తున్నాను, విశ్వానికి మూలమైనవాడు, పితామహుడు, తండ్రి, కుమారుడు, మహాప్రభువు, లోకాలకు గురువు." "బాలా, మహాదృష్టి కలిగిన కుమారుడా, నన్ను కాపాడవు, పరమేశ్వరా. నీవు నన్ను ఆనందపరిచావు, దేవాదిదేవా, అందుకే నాకు నంది అనే పేరు వచ్చింది." "అందుకే, నన్ను ఆనందపరచు, ఓ నందీ! విశ్వప్రభువునకు నమస్కరిస్తున్నాను. దయచూపు, నా తల్లిదండ్రులు ఈ రోజు రుద్ర లోకానికి వెళ్లారు, ఓ మహాబలుడా." "నందీ, మహాప్రభువు అవతరించాడని, ఈ లోకంలో నా జన్మ నిజంగా ఫలించింది." "నందీ, నా కుమారుడు నన్ను రక్షించడానికి అవతరించాడని, దేవాదిదేవా, నందీప్రభువా, నీకు నమస్కారం." "బాలా, నన్ను కాపాడవు, మహాబలవంతుడా, దేవాదిదేవా, లోకాలకు గురువు. నిన్ను నా కుమారుడిగా భావిస్తూ, నందీప్రభువా, నేను చెప్పినది—" "దయచూపు, బాలా, నీవు దేవతలు, రాక్షసులచే స్తుతించబడతావు. నా కుమారుడు చెప్పినదాన్ని ఎవరు చదువుతారు లేదా వినిపిస్తారు—" "లేదా భక్తితో ద్విజాతులకు వినిపిస్తే, వారు నాతో కలిసి ఆనందిస్తారు. ఇలా తన కుమారుడిని స్తుతించి, గౌరవంగా నమస్కరించాడు—" శిలాద, వ్రతంలో స్థిరంగా ఉన్న ఋషిశ్రేష్ఠుడు, అన్న ఋషులకు చెప్పాడు: "చూడండి, నా నిత్యమైన మహాదృష్టిని!" "నంది ప్రభువు యజ్ఞస్థలంలో అవతరించినందుకు, ఈ లోకంలో దేవతా, రాక్షసులలో ఎవరు నాకు సమానులు?" "ఈ నంది, యజ్ఞస్థలంలో జన్మించినవాడు, నా ప్రయోజనార్థంగా." నా తండ్రి, ఆనందంతో, మహాప్రభువునకు నమస్కరించి, తక్షణమే తన ఆశ్రమానికి తిరిగిపోయాడు, ధనాన్ని పొందిన పేదవాడిలా. ఓ మహర్షీ, నేను శిలాదుని ఆశ్రమానికి వచ్చినప్పుడు, ఆ సమయంలో నా దివ్యరూపాన్ని వదిలి, మానవరూపాన్ని ధరించాను. ఏదో కారణంగా, నా దివ్యస్మృతి పోయింది; నన్ను మానవరూపంలో చూసిన నా తండ్రి, లోకంలో గౌరవించబడినవాడు, తీవ్రమైన దుఃఖంతో, తన బంధువులతో చుట్టుముట్టబడి, విలపించాడు; అన్నీ తెలిసినవాడు, నా జన్మ సంస్కారాలు, ఇతర కర్మలను నిర్వహించాడు. శాలంకాయనుని కుమారుడు శిలాద, తన కుమారుడిని ప్రేమగా, ఋగ్వేద శాఖను, యజుర్వేదాన్ని కూడా నేర్పించాడు. ఓ మహర్షీ, సామవేదాన్ని, దాని అన్ని భాగాలు, ఉపాంగాలు, ఆయుర్వేదాన్ని, ధనుర్వేదాన్ని, సంగీతాన్ని, గుర్రాల శాస్త్రాన్ని కూడా నేర్పించాడు. ఏనుగుల ప్రవర్తన, మనుషుల లక్షణాలు కూడా నేర్పించాడు; నా ఏడవ సంవత్సరం పూర్తయ్యాక, ఓ ఋషిశ్రేష్ఠా, మిత్ర, వరుణ అనే ఇద్దరు దివ్య ఋషులు, తపస్సు, యోగశక్తులతో, ప్రభువు ఆజ్ఞతో, నన్ను చూడటానికి ఆశ్రమానికి వచ్చారు. ఆ మహాత్ములు, నన్ను పునఃపునః పరిశీలించి, "నంది, శాస్త్రార్థాల్లో నిపుణుడైనా, ఆయుష్కాలం తక్కువ," అని చెప్పారు. "ఇలాంటి అద్భుతం ఎప్పుడూ చూడలేదు; ఈ సంవత్సరానికి తర్వాత ఆయుష్కాలం లేదు." వారు ఇలా చెప్పిన తర్వాత, బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడు శిలాద, తన కుమారుడిని ప్రేమగా, నన్ను ఆలింగనం చేసి, దుఃఖంతో, "అయ్యో, నా కుమారుడా, నా కుమారుడా!" అని గట్టిగా ఏడ్చాడు, చుట్టూ పడిపోయాడు. వేదనతో, "అహ్, ఇదే విధి, సృష్టికర్త శక్తి!" అని అన్నాడు. ఆయన బాధతో కూడిన స్వరాన్ని ఆశ్రమవాసులు వినారు.