லிங்கபுராணம்

அகச்சத்யத்ர ஸோ ऽநந்தோ நாகபோகபதிர் ஹரிஃ ஶீக்ரம் விக்ரமதஸ்தஸ்ய பத்ப்யாம் ஆக்ராந்தபீடிதாஃ

அங்கே நாகங்களின் தலைவனான ஆனந்தன், ஹரி, விரைவாக நடந்தபோது, அவன் காலால் நிலம் அழுத்தப்பட்டு வலியடைந்தது.

உத்பூதாஸ்தூர்ணமாகாஶே ப்ரு'துலாஸ்தோயபிந்தவஃ அத்யுஷ்ணஶ்சாதிஶீதஶ் ச வாயுஸ்தத்ர வவௌ புநஃ

அப்பொழுது, வானில் திடீரென தடித்த நீர்த்துளிகள் விரைவாக எழுந்தன; அங்கே, காற்று மிக அதிகமாக சூடாகவும், மிக அதிகமாக குளிராகவும் வீசியது.

தத்த்ரு'ஷ்ட்வா மஹதாஶ்சர்யம் ப்ரஹ்மா விஷ்ணுமபாஷத அப்பிந்தவஶ் ச ஶீதோஷ்ணாஃ கம்பயந்த்யம்புஜம் ப்ரு'ஶம்

அந்த அதிசயத்தை பார்த்த பிரம்மா, விஷ்ணுவிடம் கூறினான்: 'இந்த சூடானதும் குளிரானதும் ஆகிய நீர்த்துளிகள் தாமரையை மிகவும் அதிர வைத்துள்ளன.'

ஏதந்மே ஸம்ஶயம் ப்ரூஹி கிம் வா த்வந்யச்சிகீர்ஷஸி ஏததேவம்விதம் வாக்யம் பிதாமஹமுகோத்கதம்

'இந்த சந்தேகத்தை எனக்குச் சொல், அல்லது நீ இன்னும் என்ன செய்ய விரும்புகிறாய்?'—இவ்வாறு பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான் கேட்டான்.

ஶ்ருத்வாப்ரதிமகர்மா ஹி பகவாநஸுராந்தக்ரு'த் கிம் நு கல்வத்ர மே நாப்யாம் பூதமந்யத்க்ரு'தாலயம்

இதை கேட்ட அசுரர்களை அழிப்பவரும், ஒப்பற்ற செயல்கள் கொண்டவருமான ஆண்டவன், 'என் நாபியில் வேறு யாராவது உயிரினம் இருக்கிறதா?' என்று எண்ணினான்.

வததி ப்ரியமத்யர்தம் மந்யுஶ்சாஸ்ய மயா க்ரு'தஃ இத்யேவம் மநஸா த்யாத்வா ப்ரத்யுவாசேதமுத்தரம்

அவன் மிக அன்போடு பேசும்போது, நான் அவனிடம் கோபமடைந்தேன்; இதை மனதில் நினைத்து, நான் இவ்வாறு பதில் கூறினேன்.

கிமத்ர பகவாநத்ய புஷ்கரே ஜாதஸம்ப்ரமஃ கிம் மயா ச க்ரு'தம் தேவ யந்மாம் ப்ரியமநுத்தமம்

'இன்று தாமரையில் ஏன் இப்படிப் பெரும் குழப்பம் ஏற்பட்டுள்ளது, ஆண்டவனே? நான் என்ன செய்தேன், தேவா, நீ இவ்வளவு அன்போடு என்னிடம் பேசுவதற்கு?'

பாஷஸே புருஷஶ்ரேஷ்ட கிமர்தம் ப்ரூஹி தத்த்வதஃ ஏவம் ப்ருவாணம் தேவேஶம் லோகயாத்ராநுகம் ததஃ

'மனிதர்களில் சிறந்தவரே, நீ ஏன் இவ்வாறு பேசுகிறாய்? உண்மையை எனக்குச் சொல்.'—இவ்வாறு உலகங்களை நடத்தும் தேவாதிபதி கேட்டான்.

ப்ரத்யுவாசாம்புஜாபாக்ஷம் ப்ரஹ்மா வேதநிதிஃ ப்ரபுஃ யோ ऽஸௌ தவோதரம் பூர்வம் ப்ரவிஷ்டோ ऽஹம் த்வதிச்சயா

வேதங்களின் களஞ்சியமாகிய பிரம்மா, தாமரைப்பூ கண்கள் கொண்ட விஷ்ணுவிடம் பதிலளித்தான்: 'முன்பு நான் உன் வயிற்றுக்குள் நுழைந்தது, அது உன் விருப்பத்தினால்தான்.'

யதா மமோதரே லோகாஃ ஸர்வே த்ரு'ஷ்டாஸ்த்வயா ப்ரபோ ததைவ த்ரு'ஷ்டாஃ கார்த்ஸ்ந்யேந மயா லோகாஸ்தவோதரே

'பிரபுவே, நீ என் வயிற்றில் எல்லா உலகங்களையும் பார்த்தது போலவே, நானும் உன் வயிற்றில் முழுவதும் அந்த உலகங்களை பார்த்தேன்.'

ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராத்து உபாவ்ரு'த்தஸ்ய மே ऽநக த்வயா மத்ஸரபாவேந மாம் வஶீகர்துமிச்சதா

அதன்பின், ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தபின், பாவமில்லாதவனே, நீ போட்ட போட்டியில் என்னை அடக்க விரும்பி, என்னை வெளியே அழைத்தாய்.

ஆஶு த்வாராணி ஸர்வாணி பிஹிதாநி ஸமந்ததஃ ததோ மயா மஹாபாக ஸம்சிந்த்ய ஸ்வேந தேஜஸா

அனைத்து வாசல்களும் எல்லா பக்கமும் விரைவாக மூடப்பட்டன; அதன்பின், பெரும் பாக்கியசாலி, நான் என் சக்தியால் யோசித்தேன்.

லப்தோ நாபிப்ரதேஶேந பத்மஸூத்ராத்விநிர்கமஃ மா பூத்தே மநஸோ ऽல்போ ऽபி வ்யாகாதோ ऽயம் கதம்சந

அப்போது, நாபி இடத்தில் இருந்து தாமரைத் தண்டு வழியாக ஒரு வழி கிடைத்தது; உன் எண்ணத்தில் சிறிதும் தடையோ குழப்பமோ ஏற்பட வேண்டாம்.

இத்யேஷாநுகதிர்விஷ்ணோ கார்யாணாம் ஔபஸர்பிணீ யந்மயாநந்தரம் கார்யம் ப்ரூஹி கிம் கரவாண்யஹம்

இவ்வாறு, விஷ்ணுவே, இப்பணிகளுக்காக இப்படிச் செய்ய வேண்டும்; இனி நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்.

ததஃ பரமமேயாத்மா ஹிரண்யகஶிபோ ரிபுஃ அநவத்யாம் ப்ரியாமிஷ்டாம் ஶிவாம் வாணீம் பிதாமஹாத்

பின்னர், அளவிட முடியாத ஆன்மாவான ஹிரண்யகசிபு என்ற பகைவர், பிதாமகரான பிரம்மாவிடம் இருந்து குறைபாடில்லாத, இனிய, Mangalamana வரத்தைப் பெற்றார்.

ஶ்ருத்வா விகதமாத்ஸர்யம் வாக்யமஸ்மை ததௌ ஹரிஃ ந ஹ்யேவமீத்ரு'ஶம் கார்யம் மயாத்யவஸிதம் தவ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்டு, பொறாமை இல்லாமல், ஹரி அவருக்கு அந்த வரத்தை அளித்தார்; ஏனெனில், உனக்காக இப்படிப்பட்ட செயலை நான் தீர்மானிக்கவில்லை.

த்வாம் போதயிதுகாமேந க்ரீடாபூர்வம் யத்ரு'ச்சயா ஆஶு த்வாராணி ஸர்வாணி காடிதாநி மயாத்மநஃ

உனக்கு அறிவுரை கூறவேண்டும் என்ற ஆசையால், விளையாட்டாகவும், தற்செயலாகவும், நான் விரைவாக என் உள்ளத்திலுள்ள எல்லா வாசல்களையும் மூடினேன்.

ந தே ऽந்யதாவகந்தவ்யம் மாந்யஃ பூஜ்யஶ் ச மே பவாந் ஸர்வம் மர்ஷய கல்யாண யந்மயாபக்ரு'தம் தவ

நீ வேறு விதமாக நினைக்க வேண்டாம்; நீ எனக்கு மதிப்பும், பூஜையும் பெறும் ஒருவர். நான் உனக்கு செய்த தவறுகளை எல்லாம் மன்னித்துவிடு, Mangalamana one.

அஸ்மாந் மயோஹ்யமாநஸ்த்வம் பத்மாதவதர ப்ரபோ நாஹம் பவந்தம் ஶக்நோமி ஸோடும் தேஜோமயம் குரும்

நீயால் நான் மதிக்கப்படுகிறேன், ஆண்டவரே, தாமரையிலிருந்து இறங்கி வா; ஒளிவீசும், மதிப்புக்குரியவரான உன்னை நான் தாங்க முடியவில்லை.

ஸ ஹோவாச வரம் ப்ரூஹி பத்மாதவதர ப்ரபோ புத்ரோ பவ மமாரிக்ந முதம் ப்ராப்ஸ்யஸி ஶோபநாம்

அவர் கூறினார்: 'ஒரு வரம் கேள், ஆண்டவரே, தாமரையிலிருந்து இறங்கி வா; பகைகளை அழிப்பவரே, என் மகனாக வா, நீ மிகுந்த மகிழ்ச்சி பெறுவாய்.'

ஸத்பாவவசநம் ப்ரூஹி பத்மாதவதர ப்ரபோ ஸ த்வம் ச நோ மஹாயோகீ த்வமீட்யஃ ப்ரணவாத்மகஃ

'நல்ல மனதுடன் வார்த்தை பேசு, ஆண்டவரே, தாமரையிலிருந்து இறங்கி வா; நீ நம் பெரிய யோகி, புகழ் பெறும், ஓம் என்ற பிரணவத்தின் ஆதாரம்.'

அத்யப்ரப்ரு'தி ஸர்வேஶஃ ஶ்வேதோஷ்ணீஷவிபூஷிதஃ பத்மயோநிரிதி ஹ்யேவம் க்யாதோ நாம்நா பவிஷ்யஸி

இன்று முதல், எல்லாம் ஆளும் இறைவனே, வெள்ளை தலையில் பட்டை அணிந்தவராய், நீ 'பத்மயோனி' என்ற பெயரால் புகழ்பெறுவாய்.

புத்ரோ மே த்வம் பவ ப்ரஹ்மந் ஸப்தலோகாதிபஃ ப்ரபோ ததஃ ஸ பகவாந்தேவோ வரம் தத்த்வா கிரீடிநே

'என் மகனாக வா, பிரம்மனே, ஏழு உலகங்களின் ஆண்டவரே.' பின்னர், கிரீடம் அணிந்தவருக்கு அந்த வரத்தை அளித்த புனித தேவன்—

ஏவம் பவது சேத்யுக்த்வா ப்ரீதாத்மா கதமத்ஸரஃ ப்ரத்யாஸந்நம் அதாயாந்தம் பாலார்காபம் மஹாநநம்

'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கூறி, மகிழ்ச்சி மற்றும் பொறாமை இல்லாத மனதுடன், அருகில் வந்து கொண்டிருக்கும், எழும் சூரியனைப் போல் முகம் கொண்டவனைப் பார்த்தார்.

பவமத்யத்புதம் த்ரு'ஷ்ட்வா நாராயணமதாப்ரவீத் அப்ரமேயோ மஹாவக்த்ரோ தம்ஷ்ட்ரீ த்வஸ்தஶிரோருஹஃ

அந்த அதிசயமான உருவை பார்த்து, நாராயணன் கூறினார்: 'அளவிட முடியாதவர், பெரிய வாயும், பல்லும், தலைமுடி எரிந்ததும் கொண்டவர்—'

தஶபாஹுஸ்த்ரிஶூலாங்கோ நயநைர்விஶ்வதஃ ஸ்திதஃ லோகப்ரபுஃ ஸ்வயம் ஸாக்ஷாத் விக்ரு'தோ முஞ்ஜமேகலீ

பத்து கை, திரிசூலம் சின்னம், எல்லா பக்கமும் கண்கள், உலகை ஆளும் இறைவன், தானே வெளிப்பட்டவர், வித்தியாசமான உருவம், முன்ஜை கயிறு கட்டியவர்—

மேண்ட்ரேணோர்த்வேந மஹதா நர்தமாநோ ऽதிபைரவம் கஃ கல்வேஷ புமாந் விஷ்ணோ தேஜோராஶிர் மஹாத்யுதிஃ

பெரிய எழுந்த லிங்கத்துடன், மிகவும் பயங்கரமாக கர்ஜித்து, இந்த மனிதர் யார், விஷ்ணுவே, ஒளியின் பெரும் திரளும், மிகுந்த பிரகாசமும் உடையவர்?

வ்யாப்ய ஸர்வா திஶோ த்யாம் ச இத ஏவாபிவர்ததே தேநைவமுக்தோ பகவாந் விஷ்ணுர்ப்ரஹ்மாணமப்ரவீத்

அவர் எல்லா திசைகளையும் வானத்தையும் நிரப்பி, இப்போது அங்கிருந்து முன்னேறுகிறார்; இப்படிச் சொல்லப்பட்டபோது, புனித விஷ்ணு பிரம்மாவிடம் பேசினார்:

பத்ப்யாம் தலநிபாதேந யஸ்ய விக்ரமதோ ऽர்ணவே வேகேந மஹதாகாஶே ऽப்யுத்திதாஶ் ச ஜலஶயாஃ

அவர் காலால் கடலில் அடியிட்டு நடந்தபோது, அந்த வேகத்தால் பெரிய வானிலும் நீர் எழுந்தன.