லிங்கபுராணம்

பகவாநாதிரங்கஶ் ச மத்யம் காலோ திஶோ நபஃ நாஹமந்தம் ப்ரபஶ்யாமி உதரஸ்ய தவாநக

"பெரியவரே, நீங்களே ஆதியும், இடமும், நடுவும், காலமும், திசைகளும், ஆகாயமும். உங்களுடைய வயிற்றின் முடிவை நான் காணவில்லை, பாவமில்லாதவரே" என்றார்.

ஏவமுக்த்வாப்ரவீத்பூயஃ பிதாமஹமிதம் ஹரிஃ பகவாநேவமேவாஹம் ஶாஶ்வதம் ஹி மமோதரம்

இவ்வாறு கூறி, ஹரி மீண்டும் பிரம்மாவை நோக்கி, "பகவானே, என் வயிறும் இப்படியே — என்றும் நிலைத்தது" என்று சொன்னார்.

ப்ரவிஶ்ய லோகாந் பஶ்யைதாந் அநௌபம்யாந்ஸுரோத்தம ததஃ ப்ராஹ்லாதிநீம் வாணீம் ஶ்ருத்வா தஸ்யாபிநந்த்ய ச

"தேவர்களில் சிறந்தவரே, இந்த ஒப்பற்ற உலகங்களை நீங்கள் நுழைந்து பாருங்கள்" என்று சொன்னார். பிறகு, அந்த இனிய வார்த்தைகளை கேட்டு அவர் மகிழ்ந்தார்.

ஶ்ரீபதேருதரம் பூயஃ ப்ரவிவேஶ பிதாமஹஃ தாநேவ லோகாந் கர்பஸ்தாந் அபஶ்யத் ஸத்யவிக்ரமஃ

பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான், திடமான மனதுடன், மீண்டும் ஸ்ரீபதியின் வயிற்றுக்குள் நுழைந்து, அந்த உலகங்களை அங்கேயே கருவில் காண்டார்.

பர்யடித்வா து தேவஸ்ய தத்ரு'ஶே ऽந்தம் ந வை ஹரேஃ ஜ்ஞாத்வா கதிம் தஸ்ய பிதாமஹஸ்ய த்வாராணி ஸர்வாணி பிதாய விஷ்ணுஃ விபுர்மநஃ கர்துமியேஷ சாஶு ஸுகம் ப்ரஸுப்தோ ऽஹமிதி ப்ரசிந்த்ய

அந்த ஆண்டவரின் உடலில் எங்கும் சுற்றிப் பார்த்தும், ஹரியின் எல்லையை காண முடியவில்லை; பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான் இவ்வாறு நடக்குமென்று உணர்ந்த விஷ்ணு, எல்லா வாயில்களையும் மூடிவிட்டு, என்ன செய்வது என்று எண்ணி, 'நான் இப்போது சௌகரியமாக உறங்குவேன்' என்று விரைவாக நினைத்தான்.

ததோ த்வாராணி ஸர்வாணி பிஹிதாநி ஸமீக்ஷ்ய வை ஸூக்ஷ்மம் க்ரு'த்வாத்மநோ ரூபம் நாப்யாம் த்வாரமவிந்தத

அப்போது, எல்லா வாயில்களும் மூடப்பட்டிருப்பதை பார்த்து, தன் உருவத்தை மிகச் சிறியதாக மாற்றி, நாபியில் ஒரு வழியை கண்டுபிடித்தான்.

பத்மஸூத்ராநுஸாரேண சாந்வபஶ்யத்பிதாமஹஃ உஜ்ஜஹாராத்மநோ ரூபம் புஷ்கராச்சதுராநநஃ

தாமரைத் தண்டு வழியாகப் பின்பற்றி, பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான் பார்த்து, தாமரையிலிருந்து நான்கு முகங்களுடன் தன் உருவத்தில் வெளிப்பட்டான்.

விரராஜாரவிந்தஸ்தஃ பத்மகர்பஸமத்யுதிஃ ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூர்பகவாஞ் ஜகத்யோநிஃ பிதாமஹஃ

தாமரையில் அமர்ந்திருக்கும், தாமரை கருவின் ஒளியுடன் பிரகாசிக்கும், சுயம்புவாக தோன்றிய பிரம்மா, உலகத்தின் ஆதியாகிய பிதாமகன், மிக அழகாகத் தோன்றினான்.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே தாப்யாம் ஏகைகஸ்ய து க்ரு'த்ஸ்நஶஃ வர்தமாநே து ஸம்கர்ஷே மத்யே தஸ்யார்ணவஸ்ய து

இந்த நேரத்தில், அந்த இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் முழுமையாக மோதிக் கொண்டிருக்க, அந்த பெரும் கடலில் ஒரு பெரிய சண்டை எழுந்தது.

குதோ ऽப்யபரிமேயாத்மா பூதாநாம் ப்ரபுரீஶ்வரஃ ஶூலபாணிர்மஹாதேவோ ஹேமவீராம்பரச்சதஃ

எங்கிருந்தோ அளவிட முடியாத தன்மை கொண்ட, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆண்டவனாகிய, சூலம் பிடித்த மகாதேவன், பொன்னிற வீர ஆடையுடன் தோன்றினான்.

அகச்சத்யத்ர ஸோ ऽநந்தோ நாகபோகபதிர் ஹரிஃ ஶீக்ரம் விக்ரமதஸ்தஸ்ய பத்ப்யாம் ஆக்ராந்தபீடிதாஃ

அங்கே நாகங்களின் தலைவனான ஆனந்தன், ஹரி, விரைவாக நடந்தபோது, அவன் காலால் நிலம் அழுத்தப்பட்டு வலியடைந்தது.

உத்பூதாஸ்தூர்ணமாகாஶே ப்ரு'துலாஸ்தோயபிந்தவஃ அத்யுஷ்ணஶ்சாதிஶீதஶ் ச வாயுஸ்தத்ர வவௌ புநஃ

அப்பொழுது, வானில் திடீரென தடித்த நீர்த்துளிகள் விரைவாக எழுந்தன; அங்கே, காற்று மிக அதிகமாக சூடாகவும், மிக அதிகமாக குளிராகவும் வீசியது.

தத்த்ரு'ஷ்ட்வா மஹதாஶ்சர்யம் ப்ரஹ்மா விஷ்ணுமபாஷத அப்பிந்தவஶ் ச ஶீதோஷ்ணாஃ கம்பயந்த்யம்புஜம் ப்ரு'ஶம்

அந்த அதிசயத்தை பார்த்த பிரம்மா, விஷ்ணுவிடம் கூறினான்: 'இந்த சூடானதும் குளிரானதும் ஆகிய நீர்த்துளிகள் தாமரையை மிகவும் அதிர வைத்துள்ளன.'

ஏதந்மே ஸம்ஶயம் ப்ரூஹி கிம் வா த்வந்யச்சிகீர்ஷஸி ஏததேவம்விதம் வாக்யம் பிதாமஹமுகோத்கதம்

'இந்த சந்தேகத்தை எனக்குச் சொல், அல்லது நீ இன்னும் என்ன செய்ய விரும்புகிறாய்?'—இவ்வாறு பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான் கேட்டான்.

ஶ்ருத்வாப்ரதிமகர்மா ஹி பகவாநஸுராந்தக்ரு'த் கிம் நு கல்வத்ர மே நாப்யாம் பூதமந்யத்க்ரு'தாலயம்

இதை கேட்ட அசுரர்களை அழிப்பவரும், ஒப்பற்ற செயல்கள் கொண்டவருமான ஆண்டவன், 'என் நாபியில் வேறு யாராவது உயிரினம் இருக்கிறதா?' என்று எண்ணினான்.

வததி ப்ரியமத்யர்தம் மந்யுஶ்சாஸ்ய மயா க்ரு'தஃ இத்யேவம் மநஸா த்யாத்வா ப்ரத்யுவாசேதமுத்தரம்

அவன் மிக அன்போடு பேசும்போது, நான் அவனிடம் கோபமடைந்தேன்; இதை மனதில் நினைத்து, நான் இவ்வாறு பதில் கூறினேன்.

கிமத்ர பகவாநத்ய புஷ்கரே ஜாதஸம்ப்ரமஃ கிம் மயா ச க்ரு'தம் தேவ யந்மாம் ப்ரியமநுத்தமம்

'இன்று தாமரையில் ஏன் இப்படிப் பெரும் குழப்பம் ஏற்பட்டுள்ளது, ஆண்டவனே? நான் என்ன செய்தேன், தேவா, நீ இவ்வளவு அன்போடு என்னிடம் பேசுவதற்கு?'

பாஷஸே புருஷஶ்ரேஷ்ட கிமர்தம் ப்ரூஹி தத்த்வதஃ ஏவம் ப்ருவாணம் தேவேஶம் லோகயாத்ராநுகம் ததஃ

'மனிதர்களில் சிறந்தவரே, நீ ஏன் இவ்வாறு பேசுகிறாய்? உண்மையை எனக்குச் சொல்.'—இவ்வாறு உலகங்களை நடத்தும் தேவாதிபதி கேட்டான்.

ப்ரத்யுவாசாம்புஜாபாக்ஷம் ப்ரஹ்மா வேதநிதிஃ ப்ரபுஃ யோ ऽஸௌ தவோதரம் பூர்வம் ப்ரவிஷ்டோ ऽஹம் த்வதிச்சயா

வேதங்களின் களஞ்சியமாகிய பிரம்மா, தாமரைப்பூ கண்கள் கொண்ட விஷ்ணுவிடம் பதிலளித்தான்: 'முன்பு நான் உன் வயிற்றுக்குள் நுழைந்தது, அது உன் விருப்பத்தினால்தான்.'

யதா மமோதரே லோகாஃ ஸர்வே த்ரு'ஷ்டாஸ்த்வயா ப்ரபோ ததைவ த்ரு'ஷ்டாஃ கார்த்ஸ்ந்யேந மயா லோகாஸ்தவோதரே

'பிரபுவே, நீ என் வயிற்றில் எல்லா உலகங்களையும் பார்த்தது போலவே, நானும் உன் வயிற்றில் முழுவதும் அந்த உலகங்களை பார்த்தேன்.'

ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராத்து உபாவ்ரு'த்தஸ்ய மே ऽநக த்வயா மத்ஸரபாவேந மாம் வஶீகர்துமிச்சதா

அதன்பின், ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தபின், பாவமில்லாதவனே, நீ போட்ட போட்டியில் என்னை அடக்க விரும்பி, என்னை வெளியே அழைத்தாய்.

ஆஶு த்வாராணி ஸர்வாணி பிஹிதாநி ஸமந்ததஃ ததோ மயா மஹாபாக ஸம்சிந்த்ய ஸ்வேந தேஜஸா

அனைத்து வாசல்களும் எல்லா பக்கமும் விரைவாக மூடப்பட்டன; அதன்பின், பெரும் பாக்கியசாலி, நான் என் சக்தியால் யோசித்தேன்.

லப்தோ நாபிப்ரதேஶேந பத்மஸூத்ராத்விநிர்கமஃ மா பூத்தே மநஸோ ऽல்போ ऽபி வ்யாகாதோ ऽயம் கதம்சந

அப்போது, நாபி இடத்தில் இருந்து தாமரைத் தண்டு வழியாக ஒரு வழி கிடைத்தது; உன் எண்ணத்தில் சிறிதும் தடையோ குழப்பமோ ஏற்பட வேண்டாம்.

இத்யேஷாநுகதிர்விஷ்ணோ கார்யாணாம் ஔபஸர்பிணீ யந்மயாநந்தரம் கார்யம் ப்ரூஹி கிம் கரவாண்யஹம்

இவ்வாறு, விஷ்ணுவே, இப்பணிகளுக்காக இப்படிச் செய்ய வேண்டும்; இனி நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்.

ததஃ பரமமேயாத்மா ஹிரண்யகஶிபோ ரிபுஃ அநவத்யாம் ப்ரியாமிஷ்டாம் ஶிவாம் வாணீம் பிதாமஹாத்

பின்னர், அளவிட முடியாத ஆன்மாவான ஹிரண்யகசிபு என்ற பகைவர், பிதாமகரான பிரம்மாவிடம் இருந்து குறைபாடில்லாத, இனிய, Mangalamana வரத்தைப் பெற்றார்.

ஶ்ருத்வா விகதமாத்ஸர்யம் வாக்யமஸ்மை ததௌ ஹரிஃ ந ஹ்யேவமீத்ரு'ஶம் கார்யம் மயாத்யவஸிதம் தவ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்டு, பொறாமை இல்லாமல், ஹரி அவருக்கு அந்த வரத்தை அளித்தார்; ஏனெனில், உனக்காக இப்படிப்பட்ட செயலை நான் தீர்மானிக்கவில்லை.

த்வாம் போதயிதுகாமேந க்ரீடாபூர்வம் யத்ரு'ச்சயா ஆஶு த்வாராணி ஸர்வாணி காடிதாநி மயாத்மநஃ

உனக்கு அறிவுரை கூறவேண்டும் என்ற ஆசையால், விளையாட்டாகவும், தற்செயலாகவும், நான் விரைவாக என் உள்ளத்திலுள்ள எல்லா வாசல்களையும் மூடினேன்.

ந தே ऽந்யதாவகந்தவ்யம் மாந்யஃ பூஜ்யஶ் ச மே பவாந் ஸர்வம் மர்ஷய கல்யாண யந்மயாபக்ரு'தம் தவ

நீ வேறு விதமாக நினைக்க வேண்டாம்; நீ எனக்கு மதிப்பும், பூஜையும் பெறும் ஒருவர். நான் உனக்கு செய்த தவறுகளை எல்லாம் மன்னித்துவிடு, Mangalamana one.

அஸ்மாந் மயோஹ்யமாநஸ்த்வம் பத்மாதவதர ப்ரபோ நாஹம் பவந்தம் ஶக்நோமி ஸோடும் தேஜோமயம் குரும்

நீயால் நான் மதிக்கப்படுகிறேன், ஆண்டவரே, தாமரையிலிருந்து இறங்கி வா; ஒளிவீசும், மதிப்புக்குரியவரான உன்னை நான் தாங்க முடியவில்லை.