லிங்கபுராணம்

தமேவமுக்த்வா பகவாந் விஷ்ணுஃ புநரதாப்ரவீத் கஸ்த்வம் கலு ஸமாயாதஃ ஸமீபம் பகவாந்குதஃ

இவ்வாறு கூறிய பின், பகவான் விஷ்ணு மீண்டும், "நீங்கள் யார்? எங்கிருந்து வந்தீர்கள்? அருகில் வந்த இந்த பெரியவரே, உங்கள் வருகையின் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டார்.

க்வ வா பூயஶ் ச கந்தவ்யம் கஶ் ச வா தே ப்ரதிஶ்ரயஃ கோ பவாந் விஶ்வமூர்திர்வை கர்தவ்யம் கிம் ச தே மயா

"மீண்டும் எங்கு செல்ல விரும்புகிறீர்கள்? உங்களுக்கு அடைக்கலம் எது? நீர் யார்? உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்தவரே, நான் உங்களுக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டார்.

ஏவம் ப்ருவந்தம் வைகுண்டம் ப்ரத்யுவாச பிதாமஹஃ மாயயா மோஹிதஃ ஶம்போர் அவிஜ்ஞாய ஜநார்தநம்

இவ்வாறு வைகுண்டத்தில் இருப்பவரை நோக்கி பேசும் போது, பிரம்மா, சம்புவின் மாயையால் மயங்கிப் போய், ஜனார்த்தனனை உணராமல் பதில் கூறினார்.

மாயயா மோஹிதம் தேவம் அவிஜ்ஞாதம் மஹாத்மநஃ யதா பவாம்ஸ்ததைவாஹம் ஆதிகர்தா ப்ரஜாபதிஃ

மாயையால் மயங்கிய பிரம்மா, அந்த மகாத்மாவை அறியாமல், "நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்களோ, நானும் அப்படியே — ஆதிகர்த்தா, பிரஜாபதி" என்று கூறினார்.

ஸவிஸ்மயம் வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணோ லோகதந்த்ரிணஃ அநுஜ்ஞாதஶ் ச தே நாத வைகுண்டோ விஶ்வஸம்பவஃ

உலகங்களை நடத்தும் பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை ஆச்சரியத்துடன் கேட்ட வைகுண்டநாதன், உலகத்தின் ஆதாரமானவர், சம்மதம் தெரிவித்தார்.

கௌதூஹலாந்மஹாயோகீ ப்ரவிஷ்டோ ப்ரஹ்மணோ முகம் இமாநஷ்டாதஶ த்வீபாந் ஸஸமுத்ராந் ஸபர்வதாந்

ஆர்வத்தால், அந்த மகாயோகி, இந்த பதினெட்டு தீவுகளும், அவற்றுடன் கூடிய கடல்களும், மலைகளும் உடன், பிரம்மாவின் வாயில் நுழைந்தார்.

ப்ரவிஶ்ய ஸுமஹாதேஜாஶ் சாதுர்வர்ண்யஸமாகுலாந் ப்ரஹ்மணஸ்தம்பபர்யந்தம் ஸப்தலோகாந் ஸநாதநாந்

பெரும் ஒளியுடன், நான்கு வகை மக்களால் நிரம்பிய உலகங்களை, பிரம்மாவின் தண்டு முடிவுவரை, அந்த எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் ஏழு உலகங்களையும் அவர் நுழைந்து பார்த்தார்.

ப்ரஹ்மணஸ்தூதரே த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வாந்விஷ்ணுர்மஹாபுஜஃ அஹோ ऽஸ்ய தபஸோ வீர்யம் இத்யுக்த்வா ச புநஃ புநஃ

பிரம்மாவின் வயிற்றுக்குள், வலிமை மிகுந்த விஷ்ணு எல்லாவற்றையும் பார்த்து, "அவரது தவத்தின் வலிமை என்னும்!" என்று மீண்டும் மீண்டும் கூறினார்.

அடித்வா விவிதாம்ல்லோகாந் விஷ்ணுர்நாநாவிதாஶ்ரயாந் ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே நாந்தம் ஹி தத்ரு'ஶே யதா

விஷ்ணு பல்வேறு உலகங்களிலும், பலவிதமான இடங்களிலும் ஆயிரம் ஆண்டுகள் சுற்றிப் பார்த்தும், அந்த முடிவை காணவில்லை.

ததாஸ்ய வக்த்ராந்நிஷ்க்ரம்ய பந்நகேந்த்ரநிகேதநஃ நாராயணோ ஜகத்தாதா பிதாமஹமதாப்ரவீத்

பின்னர், பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து வெளியே வந்த உலகத்தைத் தாங்கும் நாராயணன், பாம்பின் மீது உறைவிடமாக கொண்டவர், பிரம்மாவை நோக்கி பேசினார்.

பகவாநாதிரங்கஶ் ச மத்யம் காலோ திஶோ நபஃ நாஹமந்தம் ப்ரபஶ்யாமி உதரஸ்ய தவாநக

"பெரியவரே, நீங்களே ஆதியும், இடமும், நடுவும், காலமும், திசைகளும், ஆகாயமும். உங்களுடைய வயிற்றின் முடிவை நான் காணவில்லை, பாவமில்லாதவரே" என்றார்.

ஏவமுக்த்வாப்ரவீத்பூயஃ பிதாமஹமிதம் ஹரிஃ பகவாநேவமேவாஹம் ஶாஶ்வதம் ஹி மமோதரம்

இவ்வாறு கூறி, ஹரி மீண்டும் பிரம்மாவை நோக்கி, "பகவானே, என் வயிறும் இப்படியே — என்றும் நிலைத்தது" என்று சொன்னார்.

ப்ரவிஶ்ய லோகாந் பஶ்யைதாந் அநௌபம்யாந்ஸுரோத்தம ததஃ ப்ராஹ்லாதிநீம் வாணீம் ஶ்ருத்வா தஸ்யாபிநந்த்ய ச

"தேவர்களில் சிறந்தவரே, இந்த ஒப்பற்ற உலகங்களை நீங்கள் நுழைந்து பாருங்கள்" என்று சொன்னார். பிறகு, அந்த இனிய வார்த்தைகளை கேட்டு அவர் மகிழ்ந்தார்.

ஶ்ரீபதேருதரம் பூயஃ ப்ரவிவேஶ பிதாமஹஃ தாநேவ லோகாந் கர்பஸ்தாந் அபஶ்யத் ஸத்யவிக்ரமஃ

பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான், திடமான மனதுடன், மீண்டும் ஸ்ரீபதியின் வயிற்றுக்குள் நுழைந்து, அந்த உலகங்களை அங்கேயே கருவில் காண்டார்.

பர்யடித்வா து தேவஸ்ய தத்ரு'ஶே ऽந்தம் ந வை ஹரேஃ ஜ்ஞாத்வா கதிம் தஸ்ய பிதாமஹஸ்ய த்வாராணி ஸர்வாணி பிதாய விஷ்ணுஃ விபுர்மநஃ கர்துமியேஷ சாஶு ஸுகம் ப்ரஸுப்தோ ऽஹமிதி ப்ரசிந்த்ய

அந்த ஆண்டவரின் உடலில் எங்கும் சுற்றிப் பார்த்தும், ஹரியின் எல்லையை காண முடியவில்லை; பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான் இவ்வாறு நடக்குமென்று உணர்ந்த விஷ்ணு, எல்லா வாயில்களையும் மூடிவிட்டு, என்ன செய்வது என்று எண்ணி, 'நான் இப்போது சௌகரியமாக உறங்குவேன்' என்று விரைவாக நினைத்தான்.

ததோ த்வாராணி ஸர்வாணி பிஹிதாநி ஸமீக்ஷ்ய வை ஸூக்ஷ்மம் க்ரு'த்வாத்மநோ ரூபம் நாப்யாம் த்வாரமவிந்தத

அப்போது, எல்லா வாயில்களும் மூடப்பட்டிருப்பதை பார்த்து, தன் உருவத்தை மிகச் சிறியதாக மாற்றி, நாபியில் ஒரு வழியை கண்டுபிடித்தான்.

பத்மஸூத்ராநுஸாரேண சாந்வபஶ்யத்பிதாமஹஃ உஜ்ஜஹாராத்மநோ ரூபம் புஷ்கராச்சதுராநநஃ

தாமரைத் தண்டு வழியாகப் பின்பற்றி, பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான் பார்த்து, தாமரையிலிருந்து நான்கு முகங்களுடன் தன் உருவத்தில் வெளிப்பட்டான்.

விரராஜாரவிந்தஸ்தஃ பத்மகர்பஸமத்யுதிஃ ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூர்பகவாஞ் ஜகத்யோநிஃ பிதாமஹஃ

தாமரையில் அமர்ந்திருக்கும், தாமரை கருவின் ஒளியுடன் பிரகாசிக்கும், சுயம்புவாக தோன்றிய பிரம்மா, உலகத்தின் ஆதியாகிய பிதாமகன், மிக அழகாகத் தோன்றினான்.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே தாப்யாம் ஏகைகஸ்ய து க்ரு'த்ஸ்நஶஃ வர்தமாநே து ஸம்கர்ஷே மத்யே தஸ்யார்ணவஸ்ய து

இந்த நேரத்தில், அந்த இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் முழுமையாக மோதிக் கொண்டிருக்க, அந்த பெரும் கடலில் ஒரு பெரிய சண்டை எழுந்தது.

குதோ ऽப்யபரிமேயாத்மா பூதாநாம் ப்ரபுரீஶ்வரஃ ஶூலபாணிர்மஹாதேவோ ஹேமவீராம்பரச்சதஃ

எங்கிருந்தோ அளவிட முடியாத தன்மை கொண்ட, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆண்டவனாகிய, சூலம் பிடித்த மகாதேவன், பொன்னிற வீர ஆடையுடன் தோன்றினான்.

அகச்சத்யத்ர ஸோ ऽநந்தோ நாகபோகபதிர் ஹரிஃ ஶீக்ரம் விக்ரமதஸ்தஸ்ய பத்ப்யாம் ஆக்ராந்தபீடிதாஃ

அங்கே நாகங்களின் தலைவனான ஆனந்தன், ஹரி, விரைவாக நடந்தபோது, அவன் காலால் நிலம் அழுத்தப்பட்டு வலியடைந்தது.

உத்பூதாஸ்தூர்ணமாகாஶே ப்ரு'துலாஸ்தோயபிந்தவஃ அத்யுஷ்ணஶ்சாதிஶீதஶ் ச வாயுஸ்தத்ர வவௌ புநஃ

அப்பொழுது, வானில் திடீரென தடித்த நீர்த்துளிகள் விரைவாக எழுந்தன; அங்கே, காற்று மிக அதிகமாக சூடாகவும், மிக அதிகமாக குளிராகவும் வீசியது.

தத்த்ரு'ஷ்ட்வா மஹதாஶ்சர்யம் ப்ரஹ்மா விஷ்ணுமபாஷத அப்பிந்தவஶ் ச ஶீதோஷ்ணாஃ கம்பயந்த்யம்புஜம் ப்ரு'ஶம்

அந்த அதிசயத்தை பார்த்த பிரம்மா, விஷ்ணுவிடம் கூறினான்: 'இந்த சூடானதும் குளிரானதும் ஆகிய நீர்த்துளிகள் தாமரையை மிகவும் அதிர வைத்துள்ளன.'

ஏதந்மே ஸம்ஶயம் ப்ரூஹி கிம் வா த்வந்யச்சிகீர்ஷஸி ஏததேவம்விதம் வாக்யம் பிதாமஹமுகோத்கதம்

'இந்த சந்தேகத்தை எனக்குச் சொல், அல்லது நீ இன்னும் என்ன செய்ய விரும்புகிறாய்?'—இவ்வாறு பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான் கேட்டான்.

ஶ்ருத்வாப்ரதிமகர்மா ஹி பகவாநஸுராந்தக்ரு'த் கிம் நு கல்வத்ர மே நாப்யாம் பூதமந்யத்க்ரு'தாலயம்

இதை கேட்ட அசுரர்களை அழிப்பவரும், ஒப்பற்ற செயல்கள் கொண்டவருமான ஆண்டவன், 'என் நாபியில் வேறு யாராவது உயிரினம் இருக்கிறதா?' என்று எண்ணினான்.

வததி ப்ரியமத்யர்தம் மந்யுஶ்சாஸ்ய மயா க்ரு'தஃ இத்யேவம் மநஸா த்யாத்வா ப்ரத்யுவாசேதமுத்தரம்

அவன் மிக அன்போடு பேசும்போது, நான் அவனிடம் கோபமடைந்தேன்; இதை மனதில் நினைத்து, நான் இவ்வாறு பதில் கூறினேன்.

கிமத்ர பகவாநத்ய புஷ்கரே ஜாதஸம்ப்ரமஃ கிம் மயா ச க்ரு'தம் தேவ யந்மாம் ப்ரியமநுத்தமம்

'இன்று தாமரையில் ஏன் இப்படிப் பெரும் குழப்பம் ஏற்பட்டுள்ளது, ஆண்டவனே? நான் என்ன செய்தேன், தேவா, நீ இவ்வளவு அன்போடு என்னிடம் பேசுவதற்கு?'

பாஷஸே புருஷஶ்ரேஷ்ட கிமர்தம் ப்ரூஹி தத்த்வதஃ ஏவம் ப்ருவாணம் தேவேஶம் லோகயாத்ராநுகம் ததஃ

'மனிதர்களில் சிறந்தவரே, நீ ஏன் இவ்வாறு பேசுகிறாய்? உண்மையை எனக்குச் சொல்.'—இவ்வாறு உலகங்களை நடத்தும் தேவாதிபதி கேட்டான்.

ப்ரத்யுவாசாம்புஜாபாக்ஷம் ப்ரஹ்மா வேதநிதிஃ ப்ரபுஃ யோ ऽஸௌ தவோதரம் பூர்வம் ப்ரவிஷ்டோ ऽஹம் த்வதிச்சயா

வேதங்களின் களஞ்சியமாகிய பிரம்மா, தாமரைப்பூ கண்கள் கொண்ட விஷ்ணுவிடம் பதிலளித்தான்: 'முன்பு நான் உன் வயிற்றுக்குள் நுழைந்தது, அது உன் விருப்பத்தினால்தான்.'