லிங்கபுராணம்

கிமப்யசிந்த்யம் யோகாத்மா யோகமாஸ்தாய யோகவித் பணாஸஹஸ்ரகலிதம் தமப்ரதிமவர்சஸம்

யோகத்தை மேற்கொண்டு, யோகத்தில் நிலைபெற்று, யோகத்தில் வல்லவராக, எண்ணிக்க முடியாத சக்தியுடன், ஆயிரம் பாம்பு தலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, ஒப்பற்ற ஒளியுடன் பிரகாசித்தான்.

மஹாபோகபதேர்போகம் ஸாத்வாஸ்தீர்ய மஹோச்ச்ரயம் தஸ்மிந்மஹதி பர்யங்கே ஶேதே சைகார்ணவே ப்ரபுஃ

பெரும் பாம்பின் சுருள்களை மெத்தையாக விரித்து, அந்த உயர்ந்த பெரிய படுக்கையில், அந்த கடலில் ஆண்டவன் படுத்திருந்தான்.

ஏவம் தத்ர ஶயாநேந விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா ஆத்மாராமேண க்ரீடார்தம் லீலயாக்லிஷ்டகர்மணா

அவ்வாறு அங்கு படுத்திருந்த பெருமைமிக்க விஷ்ணு, தன் உள்ளத்தில் ஆனந்தமடைந்து, விளையாட்டாக எவ்வித சிரமமும் இல்லாமல் செயல்பட்டான்.

ஶதயோஜநவிஸ்தீர்ணம் தருணாதித்யஸந்நிபம் வஜ்ரதண்டம் மஹோத்ஸேதம் நாப்யாம் ஸ்ரு'ஷ்டம் து புஷ்கரம்

அவனது நாபியில் இருந்து நூறு யோஜனை அகலமும், இளம் சூரியனைப் போல ஒளிரும், வஜ்ரம் போன்ற தண்டு, மிக உயரம் கொண்ட ஒரு தாமரை மலர் தோன்றியது.

தஸ்யைவம் க்ரீடமாநஸ்ய ஸமீபம் தேவமீடுஷஃ ஹேமகர்பாண்டஜோ ப்ரஹ்மா ருக்மவர்ணோ ஹ்யதீந்த்ரியஃ

அந்தப் பெருமானாகிய தேவன் இவ்வாறு விளையாடிக் கொண்டிருக்கையில், அவனருகே தங்கம் போன்ற நிறம், தாமரையில் பிறந்த பிரம்மா, அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டவன் தோன்றினான்.

சதுர்வக்த்ரோ விஶாலாக்ஷஃ ஸமாகம்ய யத்ரு'ச்சயா ஶ்ரியா யுக்தேந திவ்யேந ஸுஶுபேந ஸுகந்திநா

நான்கு முகங்களும், விரிந்த கண்களும் உடைய பிரம்மா, தெய்வீகமான, அழகான, மணமுள்ள ஒளியுடன் அங்கு தானாகவே வந்தார்.

க்ரீடமாநம் ச பத்மேந த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மா ஶுபேக்ஷணம் ஸவிஸ்மயமதாகம்ய ஸௌம்யஸம்பந்நயா கிரா

அழகான பார்வையுடன் தாமரைப்பூவால் விளையாடிக் கொண்டிருந்த பிரம்மாவை பார்த்து, ஆச்சரியத்துடன் அருகில் சென்று, மென்மையான இனிய வார்த்தைகளால் அவரை நோக்கி பேசினார்.

ப்ரோவாச கோ பவாஞ்சேதே ஹ்ய் ஆஶ்ரிதோ மத்யமம்பஸாம் அத தஸ்யாச்யுதஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணஸ்து ஶுபம் வசஃ

"நீர் யார்? நீர் இந்த நீருக்குள் தங்கி இருப்பவர் யார்?" என்று கேட்டார். பிறகு பிரம்மாவின் இந்த நல்ல வார்த்தைகளை கேட்ட அசுடிதன் பதில் கூறினார்.

உததிஷ்டத பர்யங்காத் விஸ்மயோத்புல்லலோசநஃ ப்ரத்யுவாசோத்தரம் சைவ கல்பே கல்பே ப்ரதிஶ்ரயஃ

தன் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து, ஆச்சரியத்தால் கண்கள் விரிந்தவாறு, "ஒவ்வொரு யுகத்திலும் நான் எல்லோருக்கும் அடைக்கலம்" என்று பதிலளித்தார்.

கர்தவ்யம் ச க்ரு'தம் சைவ க்ரியதே யச்ச கிம்சந த்யௌரந்தரிக்ஷம் பூஶ்சைவ பரம் பதமஹம் புவஃ

"செய்ய வேண்டியதும், செய்யப்பட்டதும், செய்யப்படுகிறதும், ஆகாயம், இடைவெளி, பூமி — இவை எல்லாவற்றையும் தாண்டிய உயர்ந்த இடம் நானே" என்றார்.

தமேவமுக்த்வா பகவாந் விஷ்ணுஃ புநரதாப்ரவீத் கஸ்த்வம் கலு ஸமாயாதஃ ஸமீபம் பகவாந்குதஃ

இவ்வாறு கூறிய பின், பகவான் விஷ்ணு மீண்டும், "நீங்கள் யார்? எங்கிருந்து வந்தீர்கள்? அருகில் வந்த இந்த பெரியவரே, உங்கள் வருகையின் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டார்.

க்வ வா பூயஶ் ச கந்தவ்யம் கஶ் ச வா தே ப்ரதிஶ்ரயஃ கோ பவாந் விஶ்வமூர்திர்வை கர்தவ்யம் கிம் ச தே மயா

"மீண்டும் எங்கு செல்ல விரும்புகிறீர்கள்? உங்களுக்கு அடைக்கலம் எது? நீர் யார்? உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்தவரே, நான் உங்களுக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டார்.

ஏவம் ப்ருவந்தம் வைகுண்டம் ப்ரத்யுவாச பிதாமஹஃ மாயயா மோஹிதஃ ஶம்போர் அவிஜ்ஞாய ஜநார்தநம்

இவ்வாறு வைகுண்டத்தில் இருப்பவரை நோக்கி பேசும் போது, பிரம்மா, சம்புவின் மாயையால் மயங்கிப் போய், ஜனார்த்தனனை உணராமல் பதில் கூறினார்.

மாயயா மோஹிதம் தேவம் அவிஜ்ஞாதம் மஹாத்மநஃ யதா பவாம்ஸ்ததைவாஹம் ஆதிகர்தா ப்ரஜாபதிஃ

மாயையால் மயங்கிய பிரம்மா, அந்த மகாத்மாவை அறியாமல், "நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்களோ, நானும் அப்படியே — ஆதிகர்த்தா, பிரஜாபதி" என்று கூறினார்.

ஸவிஸ்மயம் வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணோ லோகதந்த்ரிணஃ அநுஜ்ஞாதஶ் ச தே நாத வைகுண்டோ விஶ்வஸம்பவஃ

உலகங்களை நடத்தும் பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை ஆச்சரியத்துடன் கேட்ட வைகுண்டநாதன், உலகத்தின் ஆதாரமானவர், சம்மதம் தெரிவித்தார்.

கௌதூஹலாந்மஹாயோகீ ப்ரவிஷ்டோ ப்ரஹ்மணோ முகம் இமாநஷ்டாதஶ த்வீபாந் ஸஸமுத்ராந் ஸபர்வதாந்

ஆர்வத்தால், அந்த மகாயோகி, இந்த பதினெட்டு தீவுகளும், அவற்றுடன் கூடிய கடல்களும், மலைகளும் உடன், பிரம்மாவின் வாயில் நுழைந்தார்.

ப்ரவிஶ்ய ஸுமஹாதேஜாஶ் சாதுர்வர்ண்யஸமாகுலாந் ப்ரஹ்மணஸ்தம்பபர்யந்தம் ஸப்தலோகாந் ஸநாதநாந்

பெரும் ஒளியுடன், நான்கு வகை மக்களால் நிரம்பிய உலகங்களை, பிரம்மாவின் தண்டு முடிவுவரை, அந்த எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் ஏழு உலகங்களையும் அவர் நுழைந்து பார்த்தார்.

ப்ரஹ்மணஸ்தூதரே த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வாந்விஷ்ணுர்மஹாபுஜஃ அஹோ ऽஸ்ய தபஸோ வீர்யம் இத்யுக்த்வா ச புநஃ புநஃ

பிரம்மாவின் வயிற்றுக்குள், வலிமை மிகுந்த விஷ்ணு எல்லாவற்றையும் பார்த்து, "அவரது தவத்தின் வலிமை என்னும்!" என்று மீண்டும் மீண்டும் கூறினார்.

அடித்வா விவிதாம்ல்லோகாந் விஷ்ணுர்நாநாவிதாஶ்ரயாந் ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே நாந்தம் ஹி தத்ரு'ஶே யதா

விஷ்ணு பல்வேறு உலகங்களிலும், பலவிதமான இடங்களிலும் ஆயிரம் ஆண்டுகள் சுற்றிப் பார்த்தும், அந்த முடிவை காணவில்லை.

ததாஸ்ய வக்த்ராந்நிஷ்க்ரம்ய பந்நகேந்த்ரநிகேதநஃ நாராயணோ ஜகத்தாதா பிதாமஹமதாப்ரவீத்

பின்னர், பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து வெளியே வந்த உலகத்தைத் தாங்கும் நாராயணன், பாம்பின் மீது உறைவிடமாக கொண்டவர், பிரம்மாவை நோக்கி பேசினார்.

பகவாநாதிரங்கஶ் ச மத்யம் காலோ திஶோ நபஃ நாஹமந்தம் ப்ரபஶ்யாமி உதரஸ்ய தவாநக

"பெரியவரே, நீங்களே ஆதியும், இடமும், நடுவும், காலமும், திசைகளும், ஆகாயமும். உங்களுடைய வயிற்றின் முடிவை நான் காணவில்லை, பாவமில்லாதவரே" என்றார்.

ஏவமுக்த்வாப்ரவீத்பூயஃ பிதாமஹமிதம் ஹரிஃ பகவாநேவமேவாஹம் ஶாஶ்வதம் ஹி மமோதரம்

இவ்வாறு கூறி, ஹரி மீண்டும் பிரம்மாவை நோக்கி, "பகவானே, என் வயிறும் இப்படியே — என்றும் நிலைத்தது" என்று சொன்னார்.

ப்ரவிஶ்ய லோகாந் பஶ்யைதாந் அநௌபம்யாந்ஸுரோத்தம ததஃ ப்ராஹ்லாதிநீம் வாணீம் ஶ்ருத்வா தஸ்யாபிநந்த்ய ச

"தேவர்களில் சிறந்தவரே, இந்த ஒப்பற்ற உலகங்களை நீங்கள் நுழைந்து பாருங்கள்" என்று சொன்னார். பிறகு, அந்த இனிய வார்த்தைகளை கேட்டு அவர் மகிழ்ந்தார்.

ஶ்ரீபதேருதரம் பூயஃ ப்ரவிவேஶ பிதாமஹஃ தாநேவ லோகாந் கர்பஸ்தாந் அபஶ்யத் ஸத்யவிக்ரமஃ

பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான், திடமான மனதுடன், மீண்டும் ஸ்ரீபதியின் வயிற்றுக்குள் நுழைந்து, அந்த உலகங்களை அங்கேயே கருவில் காண்டார்.

பர்யடித்வா து தேவஸ்ய தத்ரு'ஶே ऽந்தம் ந வை ஹரேஃ ஜ்ஞாத்வா கதிம் தஸ்ய பிதாமஹஸ்ய த்வாராணி ஸர்வாணி பிதாய விஷ்ணுஃ விபுர்மநஃ கர்துமியேஷ சாஶு ஸுகம் ப்ரஸுப்தோ ऽஹமிதி ப்ரசிந்த்ய

அந்த ஆண்டவரின் உடலில் எங்கும் சுற்றிப் பார்த்தும், ஹரியின் எல்லையை காண முடியவில்லை; பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான் இவ்வாறு நடக்குமென்று உணர்ந்த விஷ்ணு, எல்லா வாயில்களையும் மூடிவிட்டு, என்ன செய்வது என்று எண்ணி, 'நான் இப்போது சௌகரியமாக உறங்குவேன்' என்று விரைவாக நினைத்தான்.

ததோ த்வாராணி ஸர்வாணி பிஹிதாநி ஸமீக்ஷ்ய வை ஸூக்ஷ்மம் க்ரு'த்வாத்மநோ ரூபம் நாப்யாம் த்வாரமவிந்தத

அப்போது, எல்லா வாயில்களும் மூடப்பட்டிருப்பதை பார்த்து, தன் உருவத்தை மிகச் சிறியதாக மாற்றி, நாபியில் ஒரு வழியை கண்டுபிடித்தான்.

பத்மஸூத்ராநுஸாரேண சாந்வபஶ்யத்பிதாமஹஃ உஜ்ஜஹாராத்மநோ ரூபம் புஷ்கராச்சதுராநநஃ

தாமரைத் தண்டு வழியாகப் பின்பற்றி, பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பெருமான் பார்த்து, தாமரையிலிருந்து நான்கு முகங்களுடன் தன் உருவத்தில் வெளிப்பட்டான்.

விரராஜாரவிந்தஸ்தஃ பத்மகர்பஸமத்யுதிஃ ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூர்பகவாஞ் ஜகத்யோநிஃ பிதாமஹஃ

தாமரையில் அமர்ந்திருக்கும், தாமரை கருவின் ஒளியுடன் பிரகாசிக்கும், சுயம்புவாக தோன்றிய பிரம்மா, உலகத்தின் ஆதியாகிய பிதாமகன், மிக அழகாகத் தோன்றினான்.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே தாப்யாம் ஏகைகஸ்ய து க்ரு'த்ஸ்நஶஃ வர்தமாநே து ஸம்கர்ஷே மத்யே தஸ்யார்ணவஸ்ய து

இந்த நேரத்தில், அந்த இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் முழுமையாக மோதிக் கொண்டிருக்க, அந்த பெரும் கடலில் ஒரு பெரிய சண்டை எழுந்தது.