லிங்கபுராணம்

த்ரிதா பிந்நோ ஹ்யஹம் விஷ்ணோ ப்ரஹ்மவிஷ்ணுபவாக்யயா ஸர்கரக்ஷாலயகுணைர் நிஷ்கலஃ பரமேஶ்வரஃ

விஷ்ணுவே, நான் மூன்று வகைகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளேன் — பிரம்மா, விஷ்ணு, பவா என்று; படைப்பு, பாதுகாப்பு, அழிப்பு குணங்களால். ஆனாலும், நான் பகுத்தறிய முடியாத பரம ஈசன்.

ஸம்மோஹம் த்யஜ போ விஷ்ணோ பாலயைநம் பிதாமஹம் பாத்மே பவிஷ்யதி ஸுதஃ கல்பே தவ பிதாமஹஃ

விஷ்ணுவே, மயக்கத்தை விட்டு விடு; இந்த பிதாமகனை (பிரம்மாவை) காப்பாற்று. பத்ம கல்பத்தில் அவன் உன் மகனாகவும், நீ அவனுக்கு பிதாமகனாகவும் இருப்பாய்.

ததா த்ரக்ஷ்யஸி மாம் சைவம் ஸோ ऽபி த்ரக்ஷ்யதி பத்மஜஃ ஏவமுக்த்வா ஸ பகவாம்ஸ் தத்ரைவாந்தரதீயத

அப்போது நீயும், அந்த தாமரையிலிருந்து பிறந்தவரும், என்னை இப்படியே காண்பீர்கள். இப்படிச் சொல்லியவுடன் அந்த பகவான் அங்கேயே மறைந்துவிட்டார்.

ததாப்ரப்ரு'தி லோகேஷு லிங்கார்சா ஸுப்ரதிஷ்டிதா லிங்கவேதீ மஹாதேவீ லிங்கம் ஸாக்ஷாந்மஹேஶ்வரஃ

அந்த நேரத்திலிருந்து உலகங்களில் லிங்க வழிபாடு உறுதியாக நிலைபெற்றது; லிங்க வேதி மகாதேவி, லிங்கம் தான் நேரடியாக மகேசுவரன்.

லயநால்லிங்கமித்யுக்தம் தத்ரைவ நிகிலம் ஸுராஃ யஸ்து லைங்கம் படேந்நித்யம் ஆக்யாநம் லிங்கஸந்நிதௌ

அழிவால் லிங்கம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அங்கே எல்லா தேவர்களும் இருக்கிறார்கள். யார் லிங்கத்தின் அருகில் தினமும் லிங்கக் கதையை வாசிக்கிறாரோ—

ஸ யாதி ஶிவதாம் விப்ரோ நாத்ர கார்யா விசாரணா

அவர் சிவபதத்தை அடைவார்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

கதம் பாத்மே புரா கல்பே ப்ரஹ்மா பத்மோத்பவோ ऽபவத் பவம் ச த்ரு'ஷ்டவாம்ஸ்தேந ப்ரஹ்மணா புருஷோத்தமஃ

பழைய பத்ம கல்பத்தில், பிரம்மா எப்படி தாமரையில் இருந்து தோன்றினார்? அந்த பிரம்மாவால் பரமபுருஷன் எவ்வாறு சிவனை கண்டார்?

ஏதத்ஸர்வம் விஶேஷேண ஸாம்ப்ரதம் வக்துமர்ஹஸி ஆஸீதேகார்ணவம் கோரம் அவிபாகம் தமோமயம்

இவை அனைத்தையும் விரிவாக இப்போது சொல்ல வேண்டும்: அப்போது ஒரே ஒரு பயங்கரமான, பிரிக்க முடியாத இருண்ட கடல் இருந்தது.

மத்யே சைகார்ணவே தஸ்மிந் ஶங்கசக்ரகதாதரஃ ஜீமூதாபோ ऽம்புஜாக்ஷஶ் ச கிரீடீ ஶ்ரீபதிர்ஹரிஃ

அந்த ஒரே கடலின் நடுவில், சங்கு, சக்கரம், கேடயம் கொண்ட, மேகம் போன்ற நிறம், தாமரை போன்ற கண்கள், கிரீடம் சூடிய திருமகளின் கணவர் ஹரி இருந்தார்.

நாராயணமுகோத்கீர்ணஸர்வாத்மா புருஷோத்தமஃ அஷ்டபாஹுர்மஹாவக்ஷா லோகாநாம் யோநிருச்யதே

அனைத்திற்கும் ஆதாரமான பரமபுருஷன், எட்டு கைகளும், பெரும் மார்பும் உடைய நாராயணன், அவன் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்டான்.

கிமப்யசிந்த்யம் யோகாத்மா யோகமாஸ்தாய யோகவித் பணாஸஹஸ்ரகலிதம் தமப்ரதிமவர்சஸம்

யோகத்தை மேற்கொண்டு, யோகத்தில் நிலைபெற்று, யோகத்தில் வல்லவராக, எண்ணிக்க முடியாத சக்தியுடன், ஆயிரம் பாம்பு தலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, ஒப்பற்ற ஒளியுடன் பிரகாசித்தான்.

மஹாபோகபதேர்போகம் ஸாத்வாஸ்தீர்ய மஹோச்ச்ரயம் தஸ்மிந்மஹதி பர்யங்கே ஶேதே சைகார்ணவே ப்ரபுஃ

பெரும் பாம்பின் சுருள்களை மெத்தையாக விரித்து, அந்த உயர்ந்த பெரிய படுக்கையில், அந்த கடலில் ஆண்டவன் படுத்திருந்தான்.

ஏவம் தத்ர ஶயாநேந விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா ஆத்மாராமேண க்ரீடார்தம் லீலயாக்லிஷ்டகர்மணா

அவ்வாறு அங்கு படுத்திருந்த பெருமைமிக்க விஷ்ணு, தன் உள்ளத்தில் ஆனந்தமடைந்து, விளையாட்டாக எவ்வித சிரமமும் இல்லாமல் செயல்பட்டான்.

ஶதயோஜநவிஸ்தீர்ணம் தருணாதித்யஸந்நிபம் வஜ்ரதண்டம் மஹோத்ஸேதம் நாப்யாம் ஸ்ரு'ஷ்டம் து புஷ்கரம்

அவனது நாபியில் இருந்து நூறு யோஜனை அகலமும், இளம் சூரியனைப் போல ஒளிரும், வஜ்ரம் போன்ற தண்டு, மிக உயரம் கொண்ட ஒரு தாமரை மலர் தோன்றியது.

தஸ்யைவம் க்ரீடமாநஸ்ய ஸமீபம் தேவமீடுஷஃ ஹேமகர்பாண்டஜோ ப்ரஹ்மா ருக்மவர்ணோ ஹ்யதீந்த்ரியஃ

அந்தப் பெருமானாகிய தேவன் இவ்வாறு விளையாடிக் கொண்டிருக்கையில், அவனருகே தங்கம் போன்ற நிறம், தாமரையில் பிறந்த பிரம்மா, அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டவன் தோன்றினான்.

சதுர்வக்த்ரோ விஶாலாக்ஷஃ ஸமாகம்ய யத்ரு'ச்சயா ஶ்ரியா யுக்தேந திவ்யேந ஸுஶுபேந ஸுகந்திநா

நான்கு முகங்களும், விரிந்த கண்களும் உடைய பிரம்மா, தெய்வீகமான, அழகான, மணமுள்ள ஒளியுடன் அங்கு தானாகவே வந்தார்.

க்ரீடமாநம் ச பத்மேந த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மா ஶுபேக்ஷணம் ஸவிஸ்மயமதாகம்ய ஸௌம்யஸம்பந்நயா கிரா

அழகான பார்வையுடன் தாமரைப்பூவால் விளையாடிக் கொண்டிருந்த பிரம்மாவை பார்த்து, ஆச்சரியத்துடன் அருகில் சென்று, மென்மையான இனிய வார்த்தைகளால் அவரை நோக்கி பேசினார்.

ப்ரோவாச கோ பவாஞ்சேதே ஹ்ய் ஆஶ்ரிதோ மத்யமம்பஸாம் அத தஸ்யாச்யுதஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணஸ்து ஶுபம் வசஃ

"நீர் யார்? நீர் இந்த நீருக்குள் தங்கி இருப்பவர் யார்?" என்று கேட்டார். பிறகு பிரம்மாவின் இந்த நல்ல வார்த்தைகளை கேட்ட அசுடிதன் பதில் கூறினார்.

உததிஷ்டத பர்யங்காத் விஸ்மயோத்புல்லலோசநஃ ப்ரத்யுவாசோத்தரம் சைவ கல்பே கல்பே ப்ரதிஶ்ரயஃ

தன் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து, ஆச்சரியத்தால் கண்கள் விரிந்தவாறு, "ஒவ்வொரு யுகத்திலும் நான் எல்லோருக்கும் அடைக்கலம்" என்று பதிலளித்தார்.

கர்தவ்யம் ச க்ரு'தம் சைவ க்ரியதே யச்ச கிம்சந த்யௌரந்தரிக்ஷம் பூஶ்சைவ பரம் பதமஹம் புவஃ

"செய்ய வேண்டியதும், செய்யப்பட்டதும், செய்யப்படுகிறதும், ஆகாயம், இடைவெளி, பூமி — இவை எல்லாவற்றையும் தாண்டிய உயர்ந்த இடம் நானே" என்றார்.

தமேவமுக்த்வா பகவாந் விஷ்ணுஃ புநரதாப்ரவீத் கஸ்த்வம் கலு ஸமாயாதஃ ஸமீபம் பகவாந்குதஃ

இவ்வாறு கூறிய பின், பகவான் விஷ்ணு மீண்டும், "நீங்கள் யார்? எங்கிருந்து வந்தீர்கள்? அருகில் வந்த இந்த பெரியவரே, உங்கள் வருகையின் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டார்.

க்வ வா பூயஶ் ச கந்தவ்யம் கஶ் ச வா தே ப்ரதிஶ்ரயஃ கோ பவாந் விஶ்வமூர்திர்வை கர்தவ்யம் கிம் ச தே மயா

"மீண்டும் எங்கு செல்ல விரும்புகிறீர்கள்? உங்களுக்கு அடைக்கலம் எது? நீர் யார்? உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்தவரே, நான் உங்களுக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டார்.

ஏவம் ப்ருவந்தம் வைகுண்டம் ப்ரத்யுவாச பிதாமஹஃ மாயயா மோஹிதஃ ஶம்போர் அவிஜ்ஞாய ஜநார்தநம்

இவ்வாறு வைகுண்டத்தில் இருப்பவரை நோக்கி பேசும் போது, பிரம்மா, சம்புவின் மாயையால் மயங்கிப் போய், ஜனார்த்தனனை உணராமல் பதில் கூறினார்.

மாயயா மோஹிதம் தேவம் அவிஜ்ஞாதம் மஹாத்மநஃ யதா பவாம்ஸ்ததைவாஹம் ஆதிகர்தா ப்ரஜாபதிஃ

மாயையால் மயங்கிய பிரம்மா, அந்த மகாத்மாவை அறியாமல், "நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்களோ, நானும் அப்படியே — ஆதிகர்த்தா, பிரஜாபதி" என்று கூறினார்.

ஸவிஸ்மயம் வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணோ லோகதந்த்ரிணஃ அநுஜ்ஞாதஶ் ச தே நாத வைகுண்டோ விஶ்வஸம்பவஃ

உலகங்களை நடத்தும் பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை ஆச்சரியத்துடன் கேட்ட வைகுண்டநாதன், உலகத்தின் ஆதாரமானவர், சம்மதம் தெரிவித்தார்.

கௌதூஹலாந்மஹாயோகீ ப்ரவிஷ்டோ ப்ரஹ்மணோ முகம் இமாநஷ்டாதஶ த்வீபாந் ஸஸமுத்ராந் ஸபர்வதாந்

ஆர்வத்தால், அந்த மகாயோகி, இந்த பதினெட்டு தீவுகளும், அவற்றுடன் கூடிய கடல்களும், மலைகளும் உடன், பிரம்மாவின் வாயில் நுழைந்தார்.

ப்ரவிஶ்ய ஸுமஹாதேஜாஶ் சாதுர்வர்ண்யஸமாகுலாந் ப்ரஹ்மணஸ்தம்பபர்யந்தம் ஸப்தலோகாந் ஸநாதநாந்

பெரும் ஒளியுடன், நான்கு வகை மக்களால் நிரம்பிய உலகங்களை, பிரம்மாவின் தண்டு முடிவுவரை, அந்த எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் ஏழு உலகங்களையும் அவர் நுழைந்து பார்த்தார்.

ப்ரஹ்மணஸ்தூதரே த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வாந்விஷ்ணுர்மஹாபுஜஃ அஹோ ऽஸ்ய தபஸோ வீர்யம் இத்யுக்த்வா ச புநஃ புநஃ

பிரம்மாவின் வயிற்றுக்குள், வலிமை மிகுந்த விஷ்ணு எல்லாவற்றையும் பார்த்து, "அவரது தவத்தின் வலிமை என்னும்!" என்று மீண்டும் மீண்டும் கூறினார்.

அடித்வா விவிதாம்ல்லோகாந் விஷ்ணுர்நாநாவிதாஶ்ரயாந் ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே நாந்தம் ஹி தத்ரு'ஶே யதா

விஷ்ணு பல்வேறு உலகங்களிலும், பலவிதமான இடங்களிலும் ஆயிரம் ஆண்டுகள் சுற்றிப் பார்த்தும், அந்த முடிவை காணவில்லை.