லிங்கபுராணம்

வ்ரு'ஷாரூடாய ஸர்வஸ்ய ஹர்த்ரே கர்த்ரே நமோநமஃ வீரராமாதிராமாய ராமநாதாய தே விபோ

எருதின் மீது ஏறி இருப்பவருக்கும், எல்லாவற்றையும் உருவாக்கி அழிப்பவருக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். வீரர்களுக்குப் பெரும் ஆனந்தம் தருபவருக்கும், வீரத்தில் தலைசிறந்தவருக்கும், இராமனின் நாதனாகிய பெருமைக்குரியவருக்கும் என் வணக்கம்.

நமோ ராஜாதிராஜாய ராஜ்ஞாமதிகதாய தே நமஃ பாலாதிபதயே பாலாஶாக்ரு'ந்ததே நமஃ

அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசனாக இருப்பவருக்கும், அரசர்களால் அடையப்படுபவருக்கும் வணக்கம். பாதுகாப்பவர்களின் தலைவருக்கும், பாதுகாப்பவர்களின் கிளைகளை வெட்டுபவருக்கும் வணக்கம்.

நமஃ கேயூரபூஷாய கோபதே தே நமோநமஃ நமஃ ஶ்ரீகண்டநாதாய நமோ லிகுசபாணயே

கைமணிகள் மற்றும் வளையல்கள் அணிந்தவருக்கும், மாடுகளின் ஆண்டவருக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். ஸ்ரீகண்டநாதருக்கும், கையில் கோல் பிடித்தவருக்கும் வணக்கம்.

புவநேஶாய தேவாய வேதஶாஸ்த்ர நமோ ऽஸ்து தே ஸாரங்காய நமஸ்துப்யம் ராஜஹம்ஸாய தே நமஃ

உலகின் ஆண்டவராகிய தேவனுக்கும், வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் சாரமாக இருப்பவருக்கும் வணக்கம். வில்லுடன் இருப்பவருக்கும், ராஜஹம்சமாகியவருக்கும் என் வணக்கம்.

கநகாங்கதஹாராய நமஃ ஸர்போபவீதிநே ஸர்பகுண்டலமாலாய கடிஸூத்ரீக்ரு'தாஹிநே

பொன்னால் ஆன வளையல்கள், மாலைகள் அணிந்தவருக்கும், பாம்பை பூணலாக அணிந்தவருக்கும், பாம்புகளால் ஆன காது குண்டலங்களும், இடுப்பில் பாம்பை கட்டியவருக்கும் வணக்கம்.

வேதகர்பாய கர்பாய விஶ்வகர்பாய தே ஶிவ விரராமேதி ஸம்ஸ்துத்வா ப்ரஹ்மணா ஸஹிதோ ஹரிஃ

வேதங்களை உள்ளத்தில் தாங்கியவருக்கும், உலகுக்குத் தாயாக இருப்பவருக்கும், எல்லா பிரபஞ்சத்துக்கும் ஆதாரமாக இருப்பவருக்கும், சிவனே, வணக்கம். இவ்வாறு பிரம்மாவும் ஹரியும் சேர்ந்து 'விரராம' என்று புகழ்ந்தனர்.

ஏதத்ஸ்தோத்ரவரம் புண்யம் ஸர்வபாபப்ரணாஶநம் யஃ படேச்ச்ராவயேத்வாபி ப்ராஹ்மணாந் வேதபாரகாந்

இந்த சிறந்த, புனிதமான ஸ்தோத்திரம் எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும். இதை யார் வாசிப்பாரோ அல்லது வேதம் கற்ற பிராமணர்களிடம் வாசிக்க வைப்பாரோ—

ஸ யாதி ப்ரஹ்மணோ லோகே பாபகர்மரதோ ऽபி வை தஸ்மாஜ்ஜபேத்படேந்நித்யம் ஶ்ராவயேத்ப்ராஹ்மணாஞ்சுபாந்

அவர் பாவகர்மங்களில் ஈடுபட்டிருந்தாலும் பிரம்மாவின் உலகை அடைவார். ஆகவே, இதை எப்போதும் ஜபிக்கவும், படிக்கவும், நல்ல பிராமணர்களிடம் கேட்கவும் செய்ய வேண்டும்.

ஸர்வபாபவிஶுத்த்யர்தம் விஷ்ணுநா பரிபாஷிதம்

எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மை பெறும் பொருட்டு, இதை விஷ்ணு கூறினார்.

அதோவாச மஹாதேவஃ ப்ரீதோ ऽஹம் ஸுரஸத்தமௌ பஶ்யதாம் மாம் மஹாதேவம் பயம் ஸர்வம் விமுச்யதாம்

அப்போது மகாதேவன் பேசினார்: 'நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன், தேவர்களுக்குள் சிறந்தவர்களே. என்னை, மகாதேவனைப் பாருங்கள்; உங்கள் எல்லா பயமும் நீங்கட்டும்.'

யுவாம் ப்ரஸூதௌ காத்ராப்யாம் மம பூர்வம் மஹாபலௌ அயம் மே தக்ஷிணே பார்ஶ்வே ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ

நீங்கள் இருவரும், மிகுந்த பலம் உடையவர்களாக, முன்பு என் உடலிலிருந்து பிறந்தவர்கள். என் வலப்பக்கத்தில் உலகுக்குத் தாத்தாவாகிய பிரம்மா இருக்கிறார்.

வாமே பார்ஶ்வே ச மே விஷ்ணுர் விஶ்வாத்மா ஹ்ரு'தயோத்பவஃ ப்ரீதோ ऽஹம் யுவயோஃ ஸம்யக் வரம் தத்மி யதேப்ஸிதம்

என் இடப்புறத்தில் பிரபஞ்சத்தின் ஆத்மாவாகிய விஷ்ணு, என் இதயத்திலிருந்து தோன்றியவர், இருக்கிறார். நீங்கள் இருவரிடமும் நான் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், விரும்பும் வரத்தை அளிக்கிறேன்.

ஏவமுக்த்வா து தம் விஷ்ணும் கராப்யாம் பரமேஶ்வரஃ பஸ்பர்ஶ ஸுபகாப்யாம் து க்ரு'பயா து க்ரு'பாநிதிஃ

இவ்வாறு கூறியபின், பரம ஈசன், கருணையுடன், தனது புண்ணியமான கைகளால் விஷ்ணுவைத் தொட்டார்.

ததஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டமநஸா ப்ரணிபத்ய மஹேஶ்வரம் ப்ராஹ நாராயணோ நாதம் லிங்கஸ்தம் லிங்கவர்ஜிதம்

பின்னர் ஆனந்தமுள்ள மனதுடன் நாராயணன் மகேசுவரனுக்கு வணங்கி, லிங்கத்திலும் அதற்கும் அப்பாற்பட்டவராகிய ஆண்டவரை நோக்கி பேசினார்.

யதி ப்ரீதிஃ ஸமுத்பந்நா யதி தேயோ வரஶ் ச நௌ பக்திர்பவது நௌ நித்யம் த்வயி சாவ்யபிசாரிணீ

நீங்கள் உண்மையில் மகிழ்ச்சி அடைந்திருப்பீர்கள், எங்களுக்கு ஒரு வரம் தர விரும்பினால், எப்போதும் உங்களிடம் உறுதியான பக்தி எங்களுக்கு கிடைக்க வேண்டும்.

தேவஃ ப்ரதத்தவாந் தேவாஃ ஸ்வாத்மந்யவ்யபிசாரிணீம் ப்ரஹ்மணே விஷ்ணவே சைவ ஶ்ரத்தாம் ஶீதாம்ஶுபூஷணஃ

தண்மையான சந்திரனை அலங்காரமாக கொண்ட தேவன், பிரம்மாவுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் தன்னிடம் நிலையான நம்பிக்கையையும் பக்தியையும் அருளினார்.

ஜாநுப்யாமவநீம் கத்வா புநர்நாராயணஃ ஸ்வயம் ப்ரணிபத்ய ச விஶ்வேஶம் ப்ராஹ மந்ததரம் வஶீ

பின்னர் நாராயணன் தானே முழங்காலில் விழுந்து, உலகின் ஆண்டவரை வணங்கி, அமைதியுடன், கட்டுப்பாட்டுடன் மெதுவாகப் பேசினார்.

ஆவயோர்தேவதேவேஶ விவாதமதிஶோபநம் இஹாகதோ பவாந் யஸ்மாத் விவாதஶமநாய நௌ

தேவதேவனே, எங்களுக்குள் ஏற்பட்ட இந்த சிறந்த வாதத்தை முடிவுக்கு கொண்டு வரவே, நீ இங்கு வந்துள்ளாய்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா புநஃ ப்ராஹ ஹரோ ஹரிம் ப்ரணிபத்ய ஸ்திதம் மூர்த்நா க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடம் ஸ்மயந்

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட சிவபெருமான், வணக்கம் செய்து, தலை குனிந்து, கைகள் கூப்பி, சிரித்த முகத்துடன் நின்ற ஹரியிடம் மீண்டும் பேசினார்.

ப்ரலயஸ்திதிஸர்காணாம் கர்தா த்வம் தரணீபதே வத்ஸ வத்ஸ ஹரே விஷ்ணோ பாலயைதச்சராசரம்

பூமியின் அரசனே, நீயே படைப்பு, பாதுகாப்பு, அழிப்பு ஆகியவற்றை செய்பவன். என் பிள்ளையே, ஹரியே, விஷ்ணுவே, நிலைபெற்றதும் அசையும் அனைத்தையும் காப்பாற்று.

த்ரிதா பிந்நோ ஹ்யஹம் விஷ்ணோ ப்ரஹ்மவிஷ்ணுபவாக்யயா ஸர்கரக்ஷாலயகுணைர் நிஷ்கலஃ பரமேஶ்வரஃ

விஷ்ணுவே, நான் மூன்று வகைகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளேன் — பிரம்மா, விஷ்ணு, பவா என்று; படைப்பு, பாதுகாப்பு, அழிப்பு குணங்களால். ஆனாலும், நான் பகுத்தறிய முடியாத பரம ஈசன்.

ஸம்மோஹம் த்யஜ போ விஷ்ணோ பாலயைநம் பிதாமஹம் பாத்மே பவிஷ்யதி ஸுதஃ கல்பே தவ பிதாமஹஃ

விஷ்ணுவே, மயக்கத்தை விட்டு விடு; இந்த பிதாமகனை (பிரம்மாவை) காப்பாற்று. பத்ம கல்பத்தில் அவன் உன் மகனாகவும், நீ அவனுக்கு பிதாமகனாகவும் இருப்பாய்.

ததா த்ரக்ஷ்யஸி மாம் சைவம் ஸோ ऽபி த்ரக்ஷ்யதி பத்மஜஃ ஏவமுக்த்வா ஸ பகவாம்ஸ் தத்ரைவாந்தரதீயத

அப்போது நீயும், அந்த தாமரையிலிருந்து பிறந்தவரும், என்னை இப்படியே காண்பீர்கள். இப்படிச் சொல்லியவுடன் அந்த பகவான் அங்கேயே மறைந்துவிட்டார்.

ததாப்ரப்ரு'தி லோகேஷு லிங்கார்சா ஸுப்ரதிஷ்டிதா லிங்கவேதீ மஹாதேவீ லிங்கம் ஸாக்ஷாந்மஹேஶ்வரஃ

அந்த நேரத்திலிருந்து உலகங்களில் லிங்க வழிபாடு உறுதியாக நிலைபெற்றது; லிங்க வேதி மகாதேவி, லிங்கம் தான் நேரடியாக மகேசுவரன்.

லயநால்லிங்கமித்யுக்தம் தத்ரைவ நிகிலம் ஸுராஃ யஸ்து லைங்கம் படேந்நித்யம் ஆக்யாநம் லிங்கஸந்நிதௌ

அழிவால் லிங்கம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அங்கே எல்லா தேவர்களும் இருக்கிறார்கள். யார் லிங்கத்தின் அருகில் தினமும் லிங்கக் கதையை வாசிக்கிறாரோ—

ஸ யாதி ஶிவதாம் விப்ரோ நாத்ர கார்யா விசாரணா

அவர் சிவபதத்தை அடைவார்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

கதம் பாத்மே புரா கல்பே ப்ரஹ்மா பத்மோத்பவோ ऽபவத் பவம் ச த்ரு'ஷ்டவாம்ஸ்தேந ப்ரஹ்மணா புருஷோத்தமஃ

பழைய பத்ம கல்பத்தில், பிரம்மா எப்படி தாமரையில் இருந்து தோன்றினார்? அந்த பிரம்மாவால் பரமபுருஷன் எவ்வாறு சிவனை கண்டார்?

ஏதத்ஸர்வம் விஶேஷேண ஸாம்ப்ரதம் வக்துமர்ஹஸி ஆஸீதேகார்ணவம் கோரம் அவிபாகம் தமோமயம்

இவை அனைத்தையும் விரிவாக இப்போது சொல்ல வேண்டும்: அப்போது ஒரே ஒரு பயங்கரமான, பிரிக்க முடியாத இருண்ட கடல் இருந்தது.

மத்யே சைகார்ணவே தஸ்மிந் ஶங்கசக்ரகதாதரஃ ஜீமூதாபோ ऽம்புஜாக்ஷஶ் ச கிரீடீ ஶ்ரீபதிர்ஹரிஃ

அந்த ஒரே கடலின் நடுவில், சங்கு, சக்கரம், கேடயம் கொண்ட, மேகம் போன்ற நிறம், தாமரை போன்ற கண்கள், கிரீடம் சூடிய திருமகளின் கணவர் ஹரி இருந்தார்.