லிங்கபுராணம்

ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திஶ்சேதி யதாஹுர்லிங்கமுத்தமம் கந்தவர்ணரஸைர்ஹீநம் ஶப்தஸ்பர்ஶாதிவர்ஜிதம்

அவர்கள் உயர்ந்த லிங்கத்தை முதன்மை மற்றும் இயற்கை என்று சொல்வார்கள்; அது மணம், நிறம், ருசி இவற்றின்றி, ஒலி, தொடுதல் போன்றவற்றிலிருந்து விலகியதாகும்.

அகுணம் த்ருவமக்ஷய்யம் அலிங்கம் ஶிவலக்ஷணம் கந்தவர்ணரஸைர்யுக்தம் ஶப்தஸ்பர்ஶாதிலக்ஷணம்

குணமில்லாதது, நிலையானது, அழிவில்லாதது, அவ்யக்தமே சிவனின் குறியீடு; மணம், நிறம், ருசி உடையது, ஒலி, தொடுதல் ஆகிய தன்மைகளைக் கொண்டது.

ஜகத்யோநிம் மஹாபூதம் ஸ்தூலம் ஸூக்ஷ்மம் த்விஜோத்தமாஃ விக்ரஹோ ஜகதாம் லிங்கம் அலிங்காத் அபவத்ஸ்வயம்

இருமுறை பிறந்தவர்களே, உலகத்தின் மூலமான பெரிய பொருள், பெரிதும் நுண்மையானது, உலகங்களின் வடிவம் ஆகிய லிங்கம், அவ்யக்தத்திலிருந்து தானாக எழுந்தது.

ஸப்ததாசாஷ்டதா சைவ ததைகாதஶதா புநஃ லிங்காந்யலிங்கஸ்ய ததா மாயயா விததாநி து

ஏழாகவும், எட்டாகவும், பின்பு பதினொன்றாகவும், அவ்யக்தத்தின் லிங்கங்கள் மாயையால் பரவுகின்றன.

தேப்யஃ ப்ரதாநதேவாநாம் த்ரயமாஸீச்சிவாத்மகம் ஏகஸ்மாத்த்ரிஷ்வபூத்விஶ்வம் ஏகேந பரிரக்ஷிதம்

அவற்றிலிருந்து, முதன்மை தேவர்களுள் மூவர் சிவனின் இயல்புடன் தோன்றினர். ஒருவரிலிருந்து மூன்று வகையில் உலகம் உருவானது; ஒருவரால் அது பாதுகாக்கப்படுகிறது.

ஏகேநைவ ஹ்ரு'தம் விஶ்வம் வ்யாப்தம் த்வேவம் ஶிவேந து அலிங்கம் சைவ லிங்கம் ச லிங்காலிங்காநி மூர்தயஃ

ஒருவரால் உலகம் மீண்டும் உட்கொள்ளப்படுகிறது; இவ்வாறு சிவனால் அனைத்தும் நிறைந்துள்ளன. அவ்யக்தமும் லிங்கமும், அவற்றின் வடிவங்களும், இவை எல்லாம் உருவங்கள்.

யதாவத்கதிதாஶ்சைவ தஸ்மாத்ப்ரஹ்ம ஸ்வயம் ஜகத் அலிங்கீ பகவாந் பீஜீ ஸ ஏவ பரமேஶ்வரஃ

விளக்கப்பட்டபடி, பிரம்மாவே உலகம். அவ்யக்தமான ஆண்டவர் விதையாக இருக்கிறார்; அவரே உயர்ந்த ஆண்டவர்.

பீஜம் யோநிஶ் ச நிர்பீஜம் நிர்பீஜோ பீஜமுச்யதே பீஜயோநிப்ரதாநாநாம் ஆத்மாக்யா வர்ததே த்விஹ

விதை, யோனி, விதையில்லாதது; விதையில்லாததே விதை என்று அழைக்கப்படுகிறது. விதை, யோனி, முதன்மை ஆகியவற்றில் ஆத்மா இங்கு உள்ளது.

பரமாத்மா முநிர்ப்ரஹ்ம நித்யபுத்தஸ்வபாவதஃ விஶுத்தோ ऽயம் ததா ருத்ரஃ புராணே ஶிவ உச்யதே

பரமாத்மா, முனிவர் பிரம்மா, இயல்பாக எப்போதும் அறிவுள்ளவர், தூயவர்; அதுபோல் ருத்ரனும், புராணத்தில் சிவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஶிவேந த்ரு'ஷ்டா ப்ரக்ரு'திஃ ஶைவீ ஸமபவத்த்விஜாஃ ஸர்காதௌ ஸா குணைர்யுக்தா புராவ்யக்தா ஸ்வபாவதஃ

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, சிவபெருமான் பார்வையிட்டபோது, இயற்கை சிவீயாக மாறினாள்; படைப்பின் ஆரம்பத்தில், முன்பு வெளிப்படாதவளாக இருந்த அவள், குணங்களுடன் தோன்றினாள்.

அவ்யக்தாதிவிஶேஷாந்தம் விஶ்வம் தஸ்யாஃ ஸமுச்ச்ரிதம் விஶ்வதாத்ரீ த்வஜாக்யா ச ஶைவீ ஸா ப்ரக்ரு'திஃ ஸ்ம்ரு'தா

அவளிலிருந்து, வெளிப்படாததிலிருந்து குறிப்பிட்டவற்றுவரை இந்த உலகம் தோன்றியது; அவள் உலகத்துக்குத் தாயாகவும், அஜா என்ற பெயராலும், சிவீயாகிய இயற்கை என்றும் நினைவுபடுத்தப்படுகிறாள்.

தாமஜாம் லோஹிதாம் ஶுக்லாம் க்ரு'ஷ்ணாமேகாம் பஹுப்ரஜாம் ஜநித்ரீமநுஶேதே ஸ்ம ஜுஷமாணஃ ஸ்வரூபிணீம்

அந்த பிறப்பில்லாதவள் சிவந்த, வெள்ளை, கருப்பு நிறங்களுடன், பல உயிர்களுக்கு ஒரே தாயாக இருந்தாள்; தன் சொந்த வடிவில் மகிழ்ந்த சிவபெருமான், அவளோடு சேர்ந்தார்.

தாமேவாஜாமஜோ ऽந்யஸ்து புக்தபோகாம் ஜஹாதி ச அஜா ஜநித்ரீ ஜகதாம் ஸாஜேந ஸமதிஷ்டிதா

வேறொரு பிறப்பில்லாதவன், அவளுடைய இன்பங்களை அனுபவித்தபின் விலகிச் செல்கிறான்; உலகங்களுக்கு தாயான அந்த அஜா, பிறப்பில்லாதவனுடன் நிலைபெற்றிருக்கிறாள்.

ப்ராதுர்பபூவ ஸ மஹாந் புருஷாதிஷ்டிதஸ்ய ச அஜாஜ்ஞயா ப்ரதாநஸ்ய ஸர்ககாலே குணைஸ் த்ரிபிஃ

அந்த அஜாவின் கட்டளையின்படி, படைப்பின் நேரத்தில், மூன்று குணங்களுடன், புருஷன் ஆட்சி செய்யும் வகையில், மகத் உருவானது.

ஸிஸ்ரு'க்ஷயா சோத்யமாநஃ ப்ரவிஶ்யாவ்யக்தமவ்யயம் வ்யக்தஸ்ரு'ஷ்டிம் விகுருதே சாத்மநாதிஷ்டிதோ மஹாந்

படைக்க விரும்பி உந்தப்பட்ட மகத், வெளிப்படாத, அழியாததை அடைந்து, தானாகவே நிலைபெற்று, வெளிப்பட்ட படைப்பை உருவாக்குகிறது.

மஹதஸ்து ததா வ்ரு'த்திஃ ஸம்கல்பாத்யவஸாயிகா மஹதஸ் த்ரிகுணஸ் தஸ்மாத் அஹம்காரோ ரஜோ ऽதிகஃ

மகத்திலிருந்து தீர்மானிக்கும் செயலும் தோன்றுகிறது; மூன்று குணங்களும் கொண்ட மகத்திலிருந்து, ராஜஸ் அதிகம் கொண்ட அஹங்காரம் பிறக்கிறது.

தேநைவ சாவ்ரு'தஃ ஸம்யக் அஹம்காரஸ் தமோ ऽதிகஃ மஹதோ பூததந்மாத்ரம் ஸர்கக்ரு'த்வை பபூவ ச

அந்தத் தமஸ் அதிகமான அஹங்காரம் மூடி, மகத்திலிருந்து உயிர்கள் உருவாகும் நுண்ணிய பொருள்கள் தோன்றின.

அஹம்காராச்சப்தமாத்ரம் தஸ்மாதாகாஶமவ்யயம் ஸஶப்தமாவ்ரு'ணோத்பஶ்சாத் ஆகாஶம் ஶப்தகாரணம்

அஹங்காரத்திலிருந்து ஒலி என்ற நுண்மம் தோன்றுகிறது; அதிலிருந்து அழியாத ஆகாயம் பிறக்கிறது; ஆகாயம், ஒலியைக் கொண்டது, பின்னர் அதை மூடுகிறது; ஆகாயமே ஒலிக்குக் காரணம்.

தந்மாத்ராத்பூதஸர்கஶ் ச த்விஜாஸ்த்வேவம் ப்ரகீர்திதஃ ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ததாகாஶாத் தஸ்மாத்வாயுர் மஹாந்முநே

நுண்மங்களிலிருந்து, உயிர்கள் உருவாகும் படைப்பு நிகழ்கிறது என்று கூறப்படுகிறது; ஆகாயத்திலிருந்து தொடும் நுண்மம், அதிலிருந்து காற்று, ஓ மகா முனிவரே, தோன்றுகிறது.

தஸ்மாச்ச ரூபமாத்ரம் து ததோ ऽக்நிஶ்ச ரஸஸ்ததஃ ரஸாதாபஃ ஶுபாஸ்தாப்யோ கந்தமாத்ரம் தரா ததஃ

அதிலிருந்து உருவின் நுண்மம், பின்னர் அக்கினி, ருசியிலிருந்து நீர், அதிலிருந்து மணத்தின் நுண்மம், பின்னர் பூமி தோன்றியது.

ஆவ்ரு'ணோத்தி ததாகாஶம் ஸ்பர்ஶமாத்ரம் த்விஜோத்தமாஃ ஆவ்ரு'ணோத்ரூபமாத்ரம் து வாயுர்வாதி க்ரியாத்மகஃ

ஓ சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களே, ஆகாயம் தொடும் நுண்மத்தை மூடியது; செயலில் வல்ல காற்று உருவின் நுண்மத்தை மூடியது.

ஆவ்ரு'ணோத்ரஸமாத்ரம் வை தேவஃ ஸாக்ஷாத்விபாவஸுஃ ஆவ்ரு'ண்வாநா கந்தமாத்ரம் ஆபஃ ஸர்வரஸாத்மிகாஃ

தேவன் அக்கினி நேரடியாக ருசியின் நுண்மத்தை மூடினான்; எல்லா ருசிகளும் கொண்ட நீர் மணத்தின் நுண்மத்தை மூடின.

க்ஷ்மா ஸா பஞ்சகுணா தஸ்மாத் ஏகோநா ரஸஸம்பவாஃ த்ரிகுணோ பகவாந்வஹ்நிர் த்விகுணஃ ஸ்பர்ஶஸம்பவஃ

அதனால் பூமி ஐந்து குணங்கள் கொண்டது; அதிலிருந்து குறைவான ருசிகள் உடையவை தோன்றுகின்றன; பகவான் அக்கினி மூன்று குணங்கள் கொண்டவன்; தொடுதலிலிருந்து தோன்றும் காற்று இரண்டு குணங்கள் கொண்டது.

அவகாஶஸ்ததோ தேவ ஏகமாத்ரஸ்து நிஷ்கலஃ தந்மாத்ராத்பூதஸர்கஶ் ச விஜ்ஞேயஶ் ச பரஸ்பரம்

அதன்பின், ஆகாயம் ஒரு குணம் கொண்ட, பகுத்தறிய முடியாத தேவனாகும்; நுண்மங்களிலிருந்து உருவான பொருட்களின் படைப்பும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையதாக அறியப்பட வேண்டும்.

வைகாரிகஃ ஸாத்த்விகோ வை யுகபத்ஸம்ப்ரவர்ததே ஸர்கஸ் ததாப்யஹம்காராத் ஏவமத்ர ப்ரகீர்திதஃ

வைகாரிகம் என்ற சாத்த்விகம் ஒரே நேரத்தில் செயல்படுகிறது; இப்படியே, அஹங்காரத்திலிருந்து படைப்பு நிகழ்கிறது என்று இங்கு கூறப்பட்டது.

பஞ்ச புத்தீந்த்ரியாண்யஸ்ய பஞ்ச கர்மேந்த்ரியாணி து ஶப்தாதீநாமவாப்த்யர்தம் மநஶ்சைவோபயாத்மகம்

அதிலிருந்து ஐந்து அறிவு உறுப்புகள், ஐந்து செயல் உறுப்புகள், இரண்டும் சேர்ந்து செயல்படும் மனம், ஒலி முதலியவற்றை அறிய உருவாகின்றன.

மஹதாதிவிஶேஷாந்தா ஹ்ய் அண்டமுத்பாதயந்தி ச ஜலபுத்புதவத்தஸ்மாத் அவதீர்ணஃ பிதாமஹஃ

மகத்திலிருந்து குறிப்பிட்ட பொருட்கள் வரை, அவை அண்டத்தை உருவாக்குகின்றன; அந்த அண்டத்தில், நீரில் புட்பம் தோன்றுவது போல, பிதாமகன் அவ்விடம் தோன்றினார்.

ஸ ஏவ பகவாந் ருத்ரோ விஷ்ணுர்விஶ்வகதஃ ப்ரபுஃ தஸ்மிந்நண்டே த்விமே லோகா அந்தர்விஶ்வமிதம் ஜகத்

அந்த பரமன் ருத்ரனே விஷ்ணுவாகவும், உலகெங்கும் நிறைந்த தலைவனாகவும் இருக்கிறார். அந்த அண்டத்துக்குள் இந்த உலகங்கள் எல்லாம், இந்த பிரபஞ்சம் முழுவதும் உள்ளன.

அண்டம் தஶகுணேநைவ வாரிணா ப்ராவ்ரு'தம் பஹிஃ ஆபோ தஶகுணேநைவ தத்பாஹ்யஸ்தேஜஸா வ்ரு'தாஃ

அண்டத்தை வெளியே பத்து மடங்கு பெரிய நீர் சூழ்ந்துள்ளது; அந்த நீரையும் வெளியே, அதைவிட பத்து மடங்கு பெரிய அகம் சூழ்ந்துள்ளது.