லிங்கபுராணம்

மாத்ராஸ்திஸ்ரஸ்த்வர்தமாத்ரம் நாதாக்யம் ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதம் ரு'க்யஜுஃஸாமவேதா வை மாத்ராரூபேண மாதவஃ

மூன்று அளவுகளும், அரை அளவும் உண்டு; அது 'நாதம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது, அது பிரம்மம் என அறியப்படுகிறது; ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களின் அளவுகளாக மாதவன் உள்ளான்.

வேதஶப்தேப்ய ஏவேஶம் விஶ்வாத்மாநமசிந்தயத் ததாபவத்ரு'ஷிர்வேத ரு'ஷேஃ ஸாரதமம் ஶுபம்

வேதத்தின் சொற்களில் இருந்து, இறைவன் உலகுக்குத் தெய்வீக ஆத்மாவைத் தியானித்தான்; அப்போது முனிவர் வேதமாக ஆனார், அந்த முனிவரிலிருந்து தூய சாரமும் பிறந்தது.

தேநைவ ரு'ஷிணா விஷ்ணுர் ஜ்ஞாதவாந் பரமேஶ்வரம் சிந்தயா ரஹிதோ ருத்ரோ வாசோ யந்மநஸா ஸஹ

அந்த முனிவரால் விஷ்ணு பரமாத்மாவை அறிந்தான்; சிந்தனை இல்லாமல் ருத்ரன், வாக்கும் மனமும் கொண்டு அவரைத் தியானித்தான்.

அப்ராப்ய தம் நிவர்தந்தே வாச்யஸ்த்வேகாக்ஷரேண ஸஃ ஏகாக்ஷரேண தத்வாச்யம் ரு'தம் பரமகாரணம்

அவரை அடையாதவர்கள் திரும்பிச் செல்கின்றனர்; அவர் ஒரே எழுத்தால் கூறப்படுகிறான்; அந்த ஒரே எழுத்தால் சத்தியமும், பரம காரணமும் சொல்லப்படுகிறது.

ஸத்யமாநந்தமம்ரு'தம் பரம் ப்ரஹ்ம பராத்பரம் ஏகாக்ஷராதகாராக்யோ பகவாந்கநகாண்டஜஃ

சத்தியம், ஆனந்தம், அமரத்துவம், பரம்பொருள், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தது; 'அ' என்ற ஒரே எழுத்திலிருந்து பொன்னிற முட்டையிலிருந்து பிறந்த இறைவன் தோன்றினான்.

ஏகாக்ஷராதுகாராக்யோ ஹரிஃ பரமகாரணம் ஏகாக்ஷராந்மகாராக்யோ பகவாந்நீலலோஹிதஃ

'உ' என்ற ஒரே எழுத்திலிருந்து ஹரி, பரம காரணமாக தோன்றினான்; 'ம' என்ற ஒரே எழுத்திலிருந்து நீலலோஹிதன் எனும் இறைவன் தோன்றினான்.

ஸர்ககர்தா த்வகாராக்யோ ஹ்ய் உகாராக்யஸ்து மோஹகஃ மகாராக்யஸ் தயோர் நித்யம் அநுக்ரஹகரோ ऽபவத்

'அ' என்றது படைப்பை உருவாக்கும் படைப்பாளி; 'உ' என்பது மயக்குபவன்; 'ம' என்றது எப்போதும் இருவருக்கும் அருள் வழங்குபவன்.

மகாராக்யோ விபுர்பீஜீ ஹ்ய் அகாரோ பீஜமுச்யதே உகாராக்யோ ஹரிர்யோநிஃ ப்ரதாநபுருஷேஶ்வரஃ

'ம' என்றது விதையைக் கொண்டவன்; 'அ' என்பது விதை எனப்படுகிறது; 'உ' என்பது ஹரி, கருவறை, முதன்மை மற்றும் புருஷரின் இறைவன்.

பீஜீ ச பீஜம் தத்யோநிர் நாதாக்யஶ் ச மஹேஶ்வரஃ பீஜீ விபஜ்ய சாத்மாநம் ஸ்வேச்சயா து வ்யவஸ்திதஃ

விதையைக் கொண்டவன், விதை, அந்தக் கருவறை, 'நாதம்' என அழைக்கப்படுபவன் மகேசுவரன்; விதையைக் கொண்டவன் தன் விருப்பப்படி தன்னைப் பிரித்து நிலைத்தான்.

அஸ்ய லிங்காதபூத்பீஜம் அகாரோ பீஜிநஃ ப்ரபோஃ உகாரயோநௌ நிக்ஷிப்தம் அவர்தத ஸமந்ததஃ

இந்த லிங்கத்திலிருந்து விதையைக் கொண்ட இறைவனின் 'அ' என்ற விதை தோன்றியது; அது 'உ' என்ற கருவறையில் இடப்பட்டு, எல்லா திசைகளிலும் வளர்ந்தது.

ஸௌவர்ணமபவச்சாண்டம் ஆவேஷ்ட்யாத்யம் ததக்ஷரம் அநேகாப்தம் ததா சாப்ஸு திவ்யமண்டம் வ்யவஸ்திதம்

பொன்னிற முட்டை தோன்றி, முதல் எழுத்தைச் சுற்றி அடைத்தது; பல ஆண்டுகள் நீரிலே தெய்வீக வட்டம் நிலைபெற்றது.

ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே த்விதா க்ரு'தமஜோத்பவம் அண்டம் அப்ஸு ஸ்திதம் ஸாக்ஷாத் ஆத்யாக்யேநேஶ்வரேண து

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, காரணமில்லாமல் பிறந்த அந்த முட்டை இரண்டாகப் பிளந்தது; நீரில் இருந்த அந்த முட்டை, ஆதியெனும் இறைவனால் பிளக்கப்பட்டது.

தஸ்யாண்டஸ்ய ஶுபம் ஹைமம் கபாலம் சோர்த்வஸம்ஸ்திதம் ஜஜ்ஞே யத்த்யௌஸ்ததபரம் ப்ரு'திவீ பஞ்சலக்ஷணா

அந்த முட்டையின் மேல் பகுதி பொன்னிறமான நல்ல ஓடு; கீழே இருந்தது, ஐந்து தன்மை கொண்ட பூமியாக ஆனது.

தஸ்மாதண்டோத்பவோ ஜஜ்ஞே த்வ் அகாராக்யஶ்சதுர்முகஃ ஸ ஸ்ரஷ்டா ஸர்வலோகாநாம் ஸ ஏவ த்ரிவிதஃ ப்ரபுஃ

அந்த முட்டிலிருந்து 'அ' என்று அழைக்கப்படும் நான்முகன் பிறந்தான்; அவனே எல்லா உலகங்களையும் படைத்தவன், மூன்று வடிவில் உள்ள இறைவன்.

ஏவமோமோமிதி ப்ரோக்தம் இத்யாஹுர்யஜுஷாம் வராஃ யஜுஷாம் வசநம் ஶ்ருத்வா ரு'சஃ ஸாமாநி ஸாதரம்

இவ்வாறு 'ஓம் ஓம்' என்று சொல்லப்படுகிறது என்று யஜுர் வேதத்திலுள்ள சிறந்தோர் கூறுகின்றனர்; யஜுர் வேதத்தின் சொற்களைக் கேட்டு, ரிக், சாம வேதங்கள் மரியாதையுடன் ஒலிக்கின்றன.

ஏவமேவ ஹரே ப்ரஹ்மந்ந் இத்யாஹுஃ ஶ்ருதயஸ்ததா ததோ விஜ்ஞாய தேவேஶம் யதாவச்ச்ருதிஸம்பவைஃ

இப்படியே, ஹரியே, பிரம்மனே, அந்த நேரத்தில் வேதங்கள் கூறின. பிறகு, அந்த வேதங்களில் விவரிக்கப்பட்டபடி தேவதைகளின் தலைவரை உணர்ந்தான்.

மந்த்ரைர்மஹேஶ்வரம் தேவம் துஷ்டாவ ஸுமஹோதயம் ஆவயோஃ ஸ்துதிஸம்துஷ்டோ லிங்கே தஸ்மிந்நிரஞ்ஜநஃ

வேதங்களில் தோன்றிய மந்திரங்களால், அந்த மகா பெருமானை, எல்லாம் உடைய தேவனை புகழ்ந்தான்; நம்முடைய புகழ்ச்சியில் திருப்தி அடைந்த குற்றமற்றவன் அந்த லிங்கத்தில் நிலைத்தான்.

திவ்யம் ஶப்தமயம் ரூபம் ஆஸ்தாய ப்ரஹஸந் ஸ்திதஃ அகாரஸ்தஸ்ய மூர்தா து லலாடம் தீர்கமுச்யதே

தெய்வீகமான, ஒலி வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, சிரித்தபடி அவர் அங்கு நின்றார்; 'அ' என்ற எழுத்து அவருடைய தலை,额ம் நீளமானது என்று கூறப்படுகிறது.

இகாரோ தக்ஷிணம் நேத்ரம் ஈகாரோ வாமலோசநம் உகாரோ தக்ஷிணம் ஶ்ரோத்ரம் ஊகாரோ வாமமுச்யதே

'இ' என்பது அவரது வலது கண், 'ஈ' என்பது இடது கண்; 'உ' என்பது வலது செவி, 'ஊ' என்பது இடது செவி என்று கூறப்படுகிறது.

ரு'காரோ தக்ஷிணம் தஸ்ய கபோலம் பரமேஷ்டிநஃ வாமம் கபோலம் ரூ'காரோ லு' லூ' நாஸாபுடே உபே

'஋' என்பது பரமேஷ்டியின் வலது கன்னம்; '஌' என்பது இடது கன்னம்; 'ள' மற்றும் 'ளீ' இரண்டும் அவரது மூக்குத்துளைகள்.

ஏகாரம் ஓஷ்டமூர்த்த்வஶ் ச ஐகாரஸ்த்வதரோ விபோஃ ஓகாரஶ் ச ததௌகாரோ தந்தபங்க்தித்வயம் க்ரமாத்

'ஏ' என்பது மேல்தோள், 'ஐ' என்பது கீழ்தோள்; 'ஓ' மற்றும் 'ஔ' என்பது இரண்டு பற்கள் வரிசையாக.

அமஸ்து தாலுநீ தஸ்ய தேவதேவஸ்ய தீமதஃ காதிபஞ்சாக்ஷராண்யஸ்ய பஞ்ச ஹஸ்தாநி தக்ஷிணே

'அம்' என்பது அந்த புத்திசாலி தேவதைகளின் தலைவரின் வாய் மண்டபம்; 'க' முதல் ஐந்து எழுத்துகள் அவரது வலது கை ஐந்தும்.

சாதிபஞ்சாக்ஷராண்யேவம் பஞ்ச ஹஸ்தாநி வாமதஃ டாதிபஞ்சாக்ஷரம் பாதஸ் தாதிபஞ்சாக்ஷரம் ததா

அதேபோல், 'ச' முதல் ஐந்து எழுத்துகள் அவரது இடது கை ஐந்தும்; 'ட' முதல் ஐந்து எழுத்துகள் அவரது கால்கள், 'த' முதல் ஐந்து எழுத்துகளும் அதுபோலவே.

பகாரமுதரம் தஸ்ய பகாரஃ பார்ஶ்வமுச்யதே பகாரோ வாமபார்ஶ்வம் வை பகாரம் ஸ்கந்தமஸ்ய தத்

'ப' என்பது அவரது வயிறு, 'ப' என்பது பக்கமாகும்; 'ப' என்பது இடது பக்கம், 'ப' என்பது அவரது தோள்.

மகாரம் ஹ்ரு'தயம் ஶம்போர் மஹாதேவஸ்ய யோகிநஃ யகாராதிஸகாராந்தம் விபோர்வை ஸப்த தாதவஃ

'ம' என்பது சம்புவின், அந்த மகாதேவனின், யோகியின் இதயம்; 'ய' முதல் 'ஸ' வரை எழுத்துகள் அந்த இறைவனின் ஏழு உயிர் பொருட்கள்.

ஹகார ஆத்மரூபம் வை க்ஷகாரஃ க்ரோத உச்யதே தம் த்ரு'ஷ்ட்வா உமயா ஸார்தம் பகவந்தம் மஹேஶ்வரம்

'ஹ' என்பது உண்மையில் அவரது ஆத்மா, 'க்ஷ' என்பது கோபம் என்று கூறப்படுகிறது; அந்த உமையுடன் கூடிய மகேசுவரனை பார்த்தபோது,

ப்ரணம்ய பகவாந் விஷ்ணுஃ புநஶ்சாபஶ்யதூர்த்த்வதஃ ஓங்காரப்ரபவம் மந்த்ரம் கலாபஞ்சகஸம்யுதம்

வணங்கி, பகவான் விஷ்ணு மீண்டும் மேலே பார்த்தான்; ஓம் எழுத்திலிருந்து தோன்றும் மந்திரத்தை, ஐந்து கலைகளுடன் கூடியதை கண்டான்.

ஶுத்தஸ்படிகஸம்காஶம் ஸுபாஷ்டத்ரிம்ஶதக்ஷரம் மேதாகரம் அபூத்பூயஃ ஸர்வதர்மார்தஸாதகம்

அது தூய பளிங்கு போல் பிரகாசித்தது, அழகான முப்பத்திரண்டு எழுத்துகளால் ஆனது, அறிவை அளிப்பது, எப்போதும் எல்லா தர்மங்களையும் நிறைவேற்றுவது.

காயத்ரீப்ரபவம் மந்த்ரம் ஹரிதம் வஶ்யகாரகம் சதுர்விம்ஶதிவர்ணாட்யம் சதுஷ்கலமநுத்தமம்

காயத்ரியில் இருந்து தோன்றிய மந்திரத்தை, பச்சை நிறத்தில், எல்லாவற்றையும் வசப்படுத்தும் சக்தியுடன், இருபத்து நான்கு எழுத்துகளும் நான்கு கலைகளும் உடையதை, உன்னதமானதை கண்டான்.