லிங்கபுராணம்

ததைவ பகவாந் விஷ்ணுஃ ஶ்ராந்தஃ ஸம்த்ரஸ்தலோசநஃ ஸர்வதேவபவஸ்தூர்ணம் உத்திதஃ ஸஃ மஹாவபுஃ

அதேபோல், பகவான் விஷ்ணுவும் சோர்வுடன், கண்கள் நடுங்க, எல்லா தேவர்களும் காணும்படி, தனது பெரிய உருவத்துடன் விரைவாக மேலே எழுந்தார்.

ஸமாகதோ மயா ஸார்தம் ப்ரணிபத்ய மஹாமநாஃ மாயயா மோஹிதஃ ஶம்போஸ் தஸ்தௌ ஸம்விக்நமாநஸஃ

அவர் என்னுடன் சேர்ந்தார், மனமார்ந்த பணிவுடன் வணங்கி, சாம்புவின் மாயையால் மயங்கிய மனதுடன் அங்கே நின்றார்.

ப்ரு'ஷ்டதஃ பார்ஶ்வதஶ்சைவ சாக்ரதஃ பரமேஶ்வரம் ப்ரணிபத்ய மயா ஸார்தம் ஸஸ்மார கிமிதம் த்விதி

பரம ஈசனை, பின்புறமும், பக்கமும், முன்னும், நானும் அவர் கூட வணங்கி, 'இது என்ன?' என்று ஆச்சரியப்பட்டார்.

ததா ஸமபவத்தத்ர நாதோ வை ஶப்தலக்ஷணஃ ஓமோமிதி ஸுரஶ்ரேஷ்டாஃ ஸுவ்யக்தஃ ப்லுதலக்ஷணஃ

அப்போது அங்கே ஓர் ஒலி எழுந்தது; 'ஓம், ஓம்' என்ற அந்த ஒலி, தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, தெளிவாக நீளமானதாக ஒலித்தது.

கிமிதம் த்விதி ஸம்சிந்த்ய மயா திஷ்டந்மஹாஸ்வநம் லிங்கஸ்ய தக்ஷிணே பாகே ததாபஶ்யத்ஸநாதநம்

'இது என்ன?' என்று சிந்தித்து, அந்த பெரும் ஒலியைக் கேட்டு நின்றேன்; அப்போது லிங்கத்தின் வலப்புறத்தில் சனாதனனைப் பார்த்தேன்.

ஆத்யவர்ணமகாரம் து உகாரம் சோத்தரே ததஃ மகாரம் மத்யதஶ்சைவ நாதாந்தம் தஸ்ய சௌமிதி

முதல் எழுத்தான 'அ' வலப்புறத்தில்; அதன் பின் 'உ' இடப்புறத்தில்; 'ம' நடுவில்; இறுதியில் 'ஓம்' என்ற ஒலியைக் கண்டேன்.

ஸூர்யமண்டலவத்த்ரு'ஷ்ட்வா வர்ணமாத்யம் து தக்ஷிணே உத்தரே பாவகப்ரக்யம் உகாரம் புருஷர்ஷபஃ

முதல் எழுத்து சூரிய மண்டலத்தைப் போல் பிரகாசமாக வலப்புறத்தில்; இடப்புறத்தில் தீயைப் போல் ஒளிரும் 'உ' எழுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரே.

ஶீதாம்ஶுமண்டலப்ரக்யம் மகாரம் மத்யமம் ததா தஸ்யோபரி ததாபஶ்யச் சுத்தஸ்படிகவத் ப்ரபும்

அந்தச் செவ்வானின் ஒளிபோல் மத்தியில் 'ம' என்ற எழுத்தை அவர் கண்டார்; அதன் மேலே, தூய மணிக்கல் போல் பிரபுவும் இருந்தார்.

துரீயாதீதம் அம்ரு'தம் நிஷ்கலம் நிருபப்லவம் நிர்த்வந்த்வம் கேவலம் ஶூந்யம் பாஹ்யாப்யந்தரவர்ஜிதம்

நான்காவது நிலையைத் தாண்டிய, மரணமில்லாத, பகுதியற்ற, கலக்கம் இல்லாத, இரட்டையில்லாத, ஒருமை, வெறுமை, உள்ளும் புறமும் இல்லாதவனாக இருந்தான்.

ஸபாஹ்யாப்யந்தரம் சைவ ஸபாஹ்யாப்யந்தரஸ்திதம் ஆதிமத்யாந்தரஹிதம் ஆநந்தஸ்யாபி காரணம்

இருப்பினும், உள்ளும் புறமும் உடையவனாகவும், அவற்றில் நிலைத்தவனாகவும், ஆரம்பம், நடுவு, முடிவு இல்லாதவனாகவும், ஆனந்தத்துக்கே காரணமாகவும் இருந்தான்.

மாத்ராஸ்திஸ்ரஸ்த்வர்தமாத்ரம் நாதாக்யம் ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதம் ரு'க்யஜுஃஸாமவேதா வை மாத்ராரூபேண மாதவஃ

மூன்று அளவுகளும், அரை அளவும் உண்டு; அது 'நாதம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது, அது பிரம்மம் என அறியப்படுகிறது; ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களின் அளவுகளாக மாதவன் உள்ளான்.

வேதஶப்தேப்ய ஏவேஶம் விஶ்வாத்மாநமசிந்தயத் ததாபவத்ரு'ஷிர்வேத ரு'ஷேஃ ஸாரதமம் ஶுபம்

வேதத்தின் சொற்களில் இருந்து, இறைவன் உலகுக்குத் தெய்வீக ஆத்மாவைத் தியானித்தான்; அப்போது முனிவர் வேதமாக ஆனார், அந்த முனிவரிலிருந்து தூய சாரமும் பிறந்தது.

தேநைவ ரு'ஷிணா விஷ்ணுர் ஜ்ஞாதவாந் பரமேஶ்வரம் சிந்தயா ரஹிதோ ருத்ரோ வாசோ யந்மநஸா ஸஹ

அந்த முனிவரால் விஷ்ணு பரமாத்மாவை அறிந்தான்; சிந்தனை இல்லாமல் ருத்ரன், வாக்கும் மனமும் கொண்டு அவரைத் தியானித்தான்.

அப்ராப்ய தம் நிவர்தந்தே வாச்யஸ்த்வேகாக்ஷரேண ஸஃ ஏகாக்ஷரேண தத்வாச்யம் ரு'தம் பரமகாரணம்

அவரை அடையாதவர்கள் திரும்பிச் செல்கின்றனர்; அவர் ஒரே எழுத்தால் கூறப்படுகிறான்; அந்த ஒரே எழுத்தால் சத்தியமும், பரம காரணமும் சொல்லப்படுகிறது.

ஸத்யமாநந்தமம்ரு'தம் பரம் ப்ரஹ்ம பராத்பரம் ஏகாக்ஷராதகாராக்யோ பகவாந்கநகாண்டஜஃ

சத்தியம், ஆனந்தம், அமரத்துவம், பரம்பொருள், எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தது; 'அ' என்ற ஒரே எழுத்திலிருந்து பொன்னிற முட்டையிலிருந்து பிறந்த இறைவன் தோன்றினான்.

ஏகாக்ஷராதுகாராக்யோ ஹரிஃ பரமகாரணம் ஏகாக்ஷராந்மகாராக்யோ பகவாந்நீலலோஹிதஃ

'உ' என்ற ஒரே எழுத்திலிருந்து ஹரி, பரம காரணமாக தோன்றினான்; 'ம' என்ற ஒரே எழுத்திலிருந்து நீலலோஹிதன் எனும் இறைவன் தோன்றினான்.

ஸர்ககர்தா த்வகாராக்யோ ஹ்ய் உகாராக்யஸ்து மோஹகஃ மகாராக்யஸ் தயோர் நித்யம் அநுக்ரஹகரோ ऽபவத்

'அ' என்றது படைப்பை உருவாக்கும் படைப்பாளி; 'உ' என்பது மயக்குபவன்; 'ம' என்றது எப்போதும் இருவருக்கும் அருள் வழங்குபவன்.

மகாராக்யோ விபுர்பீஜீ ஹ்ய் அகாரோ பீஜமுச்யதே உகாராக்யோ ஹரிர்யோநிஃ ப்ரதாநபுருஷேஶ்வரஃ

'ம' என்றது விதையைக் கொண்டவன்; 'அ' என்பது விதை எனப்படுகிறது; 'உ' என்பது ஹரி, கருவறை, முதன்மை மற்றும் புருஷரின் இறைவன்.

பீஜீ ச பீஜம் தத்யோநிர் நாதாக்யஶ் ச மஹேஶ்வரஃ பீஜீ விபஜ்ய சாத்மாநம் ஸ்வேச்சயா து வ்யவஸ்திதஃ

விதையைக் கொண்டவன், விதை, அந்தக் கருவறை, 'நாதம்' என அழைக்கப்படுபவன் மகேசுவரன்; விதையைக் கொண்டவன் தன் விருப்பப்படி தன்னைப் பிரித்து நிலைத்தான்.

அஸ்ய லிங்காதபூத்பீஜம் அகாரோ பீஜிநஃ ப்ரபோஃ உகாரயோநௌ நிக்ஷிப்தம் அவர்தத ஸமந்ததஃ

இந்த லிங்கத்திலிருந்து விதையைக் கொண்ட இறைவனின் 'அ' என்ற விதை தோன்றியது; அது 'உ' என்ற கருவறையில் இடப்பட்டு, எல்லா திசைகளிலும் வளர்ந்தது.

ஸௌவர்ணமபவச்சாண்டம் ஆவேஷ்ட்யாத்யம் ததக்ஷரம் அநேகாப்தம் ததா சாப்ஸு திவ்யமண்டம் வ்யவஸ்திதம்

பொன்னிற முட்டை தோன்றி, முதல் எழுத்தைச் சுற்றி அடைத்தது; பல ஆண்டுகள் நீரிலே தெய்வீக வட்டம் நிலைபெற்றது.

ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே த்விதா க்ரு'தமஜோத்பவம் அண்டம் அப்ஸு ஸ்திதம் ஸாக்ஷாத் ஆத்யாக்யேநேஶ்வரேண து

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, காரணமில்லாமல் பிறந்த அந்த முட்டை இரண்டாகப் பிளந்தது; நீரில் இருந்த அந்த முட்டை, ஆதியெனும் இறைவனால் பிளக்கப்பட்டது.

தஸ்யாண்டஸ்ய ஶுபம் ஹைமம் கபாலம் சோர்த்வஸம்ஸ்திதம் ஜஜ்ஞே யத்த்யௌஸ்ததபரம் ப்ரு'திவீ பஞ்சலக்ஷணா

அந்த முட்டையின் மேல் பகுதி பொன்னிறமான நல்ல ஓடு; கீழே இருந்தது, ஐந்து தன்மை கொண்ட பூமியாக ஆனது.

தஸ்மாதண்டோத்பவோ ஜஜ்ஞே த்வ் அகாராக்யஶ்சதுர்முகஃ ஸ ஸ்ரஷ்டா ஸர்வலோகாநாம் ஸ ஏவ த்ரிவிதஃ ப்ரபுஃ

அந்த முட்டிலிருந்து 'அ' என்று அழைக்கப்படும் நான்முகன் பிறந்தான்; அவனே எல்லா உலகங்களையும் படைத்தவன், மூன்று வடிவில் உள்ள இறைவன்.

ஏவமோமோமிதி ப்ரோக்தம் இத்யாஹுர்யஜுஷாம் வராஃ யஜுஷாம் வசநம் ஶ்ருத்வா ரு'சஃ ஸாமாநி ஸாதரம்

இவ்வாறு 'ஓம் ஓம்' என்று சொல்லப்படுகிறது என்று யஜுர் வேதத்திலுள்ள சிறந்தோர் கூறுகின்றனர்; யஜுர் வேதத்தின் சொற்களைக் கேட்டு, ரிக், சாம வேதங்கள் மரியாதையுடன் ஒலிக்கின்றன.

ஏவமேவ ஹரே ப்ரஹ்மந்ந் இத்யாஹுஃ ஶ்ருதயஸ்ததா ததோ விஜ்ஞாய தேவேஶம் யதாவச்ச்ருதிஸம்பவைஃ

இப்படியே, ஹரியே, பிரம்மனே, அந்த நேரத்தில் வேதங்கள் கூறின. பிறகு, அந்த வேதங்களில் விவரிக்கப்பட்டபடி தேவதைகளின் தலைவரை உணர்ந்தான்.

மந்த்ரைர்மஹேஶ்வரம் தேவம் துஷ்டாவ ஸுமஹோதயம் ஆவயோஃ ஸ்துதிஸம்துஷ்டோ லிங்கே தஸ்மிந்நிரஞ்ஜநஃ

வேதங்களில் தோன்றிய மந்திரங்களால், அந்த மகா பெருமானை, எல்லாம் உடைய தேவனை புகழ்ந்தான்; நம்முடைய புகழ்ச்சியில் திருப்தி அடைந்த குற்றமற்றவன் அந்த லிங்கத்தில் நிலைத்தான்.

திவ்யம் ஶப்தமயம் ரூபம் ஆஸ்தாய ப்ரஹஸந் ஸ்திதஃ அகாரஸ்தஸ்ய மூர்தா து லலாடம் தீர்கமுச்யதே

தெய்வீகமான, ஒலி வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, சிரித்தபடி அவர் அங்கு நின்றார்; 'அ' என்ற எழுத்து அவருடைய தலை,额ம் நீளமானது என்று கூறப்படுகிறது.

இகாரோ தக்ஷிணம் நேத்ரம் ஈகாரோ வாமலோசநம் உகாரோ தக்ஷிணம் ஶ்ரோத்ரம் ஊகாரோ வாமமுச்யதே

'இ' என்பது அவரது வலது கண், 'ஈ' என்பது இடது கண்; 'உ' என்பது வலது செவி, 'ஊ' என்பது இடது செவி என்று கூறப்படுகிறது.