லிங்கபுராணம்

கர்தா நேதா ச ஹர்தா ச ந மயாஸ்தி ஸமோ விபுஃ அஹமேவ பரம் ப்ரஹ்ம பரம் தத்த்வம் பிதாமஹ

"நான் மட்டுமே படைப்பாளி, தலைவன், அழிப்பவன்; எனக்கு சமன் யாரும் இல்லை, பெருமையுள்ளவரே. நான் ஒருவனே பரம்பொருள், உயர்ந்த உண்மை, பிரமனே."

அஹமேவ பரம் ஜ்யோதிஃ பரமாத்மா த்வஹம் விபுஃ யத்யத்த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ருதம் ஸர்வம் ஜகத்யஸ்மிம்ஶ்சராசரம்

"நான் ஒருவனே பரம் ஜோதி, பரமாத்மா, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன். இந்த உலகில் காணப்படும், கேட்கப்படும், அசையும், அசையாத எல்லாமும் என்னுள் தான் உள்ளது."

தத்தத்வித்தி சதுர்வக்த்ர ஸர்வம் மந்மயமித்யத மயா ஸ்ரு'ஷ்டம் புராவ்யக்தம் சதுர்விம்ஶதிகம் ஸ்வயம்

"நான்கு முகத்தவரே, இவை அனைத்தும் என்னால் ஆனவை என்பதை அறிக. முன்பே, வெளிப்படாத இருபத்து நான்கு தத்துவங்களை நான் உருவாக்கினேன்."

நித்யாந்தா ஹ்யணவோ பத்தாஃ ஸ்ரு'ஷ்டாஃ க்ரோதோத்பவாதயஃ ப்ரஸாதாத்தி பவாநண்டாந்ய் அநேகாநீஹ லீலயா

"நித்தியமான அணுக்கள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து, கோபம் முதலியவை தோன்றி, உருவாக்கப்பட்டன. உன் அருளால், இங்கு பல அண்டங்கள் விளையாட்டாக உருவாகின்றன."

ஸ்ரு'ஷ்டா புத்திர்மயா தஸ்யாம் அஹங்காரஸ்த்ரிதா ததஃ தந்மாத்ராபஞ்சகம் தஸ்மாந் மநஃ ஷஷ்டேந்த்ரியாணி ச

"புத்தியை நான் உருவாக்கினேன்; அதிலிருந்து மூன்று வகை அகங்காரம் தோன்றியது. அதிலிருந்து ஐந்து சூட்சுமப் பொருள்கள், அவற்றிலிருந்து மனமும் ஆறுபெரும் அறிவுகளும் தோன்றின."

ஆகாஶாதீநி பூதாநி பௌதிகாநி ச லீலயா இத்யுக்தவதி தஸ்மிம்ஶ் ச மயி சாபி வசஸ் ததா

"ஆகாயம் முதலிய பஞ்சபூதங்கள், அவற்றின் நிலையான வடிவங்களும், என் விளையாட்டாக உருவாக்கப்பட்டன." அவர் இவ்வாறு கூற, நானும் அதேபோல் பதிலளித்தேன்.

ஆவயோஶ்சாபவத்யுத்தம் ஸுகோரம் ரோமஹர்ஷணம் ப்ரலயார்ணவமத்யே து ரஜஸா பத்தவைரயோஃ

அப்போது நம்மிடையே, இருவரும் ரஜோகுணத்தால் பகை கொண்டு, பிரளயக் கடலுக்குள், மிகவும் பயங்கரமான, முடி பறிக்கும் போர் எழுந்தது.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே லிங்கம் அபவச்சாவயோஃ புரஃ விவாதஶமநார்தம் ஹி ப்ரபோதார்தம் ச பாஸ்வரம்

அந்த நேரத்தில், நம்மிருவருக்கும் முன்பாக, நம் வாதத்தை முடிக்கவும், உணர்வை எழுப்பவும், ஒளிவீசும் ஒரு லிங்கம் தோன்றியது.

ஜ்வாலாமாலாஸஹஸ்ராட்யம் காலாநலஶதோபமம் க்ஷயவ்ரு'த்திவிநிர்முக்தம் ஆதிமத்யாந்தவர்ஜிதம்

அது ஆயிரக்கணக்கான ஜ்வாலை மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; நூற்றுக்கணக்கான காலாக்னிகளைப் போன்றது; வளர்ச்சியும் அழிவும் இல்லாதது; தொடக்கம், நடுவு, முடிவும் அற்றது.

அநௌபம்யமநிர்தேஶ்யம் அவ்யக்தம் விஶ்வஸம்பவம் தஸ்ய ஜ்வாலாஸஹஸ்ரேண மோஹிதோ பகவாந் ஹரிஃ

ஒப்பில்லாதது, விவரிக்க முடியாதது, வெளிப்படாதது, உலகத்தின் ஆதியாகிய அந்த பொருளின் ஆயிரம் ஜ்வாலைகளால் பகவான் ஹரியும் மயங்கினார்.

மோஹிதம் ப்ராஹ மாமத்ர பரீக்ஷாவோ ऽக்நிஸம்பவம் அதோகமிஷ்யாம்யநலஸ்தம்பஸ்யாநுபமஸ்ய ச

அந்த மயக்கத்தில் அவர் என்னிடம், 'இந்த அக்கினியில் தோன்றிய தூணை நாம் சோதனை செய்யலாம்; நான் கீழே இந்த ஒப்பற்ற அக்கினித் தூணில் இறங்குகிறேன்' என்று சொன்னார்.

பவாநூர்த்வம் ப்ரயத்நேந கந்துமர்ஹஸி ஸத்வரம் ஏவம் வ்யாஹ்ரு'த்ய விஶ்வாத்மா ஸ்வரூபமகரோத்ததா

'நீ விரைவாக மேலே செல்ல முயற்சி செய்ய வேண்டும்' என்று கூறி, அந்த உலகின் ஆத்மா தன் இயல்பான உருவத்தை எடுத்தார்.

வாராஹமஹமப்யாஶு ஹம்ஸத்வம் ப்ராப்தவாந்ஸுராஃ ததாப்ரப்ரு'தி மாமாஹுர்ஹ் அம்ஸம் ஹம்ஸோ விராடிதி

நானும் விரைவாக ஒரு பன்றியின் உருவத்தை எடுத்தேன்; தேவர்கள் ஹரியை அன்னப்பறவையாகப் பார்த்தார்கள். அந்த நாளிலிருந்து, அவர்கள் என்னை 'அன்னம்', 'பெரிய அன்னம்' என்று அழைக்கத் தொடங்கினார்கள்.

ஹம்ஸஹம்ஸேதி யோ ப்ரூயாந் மாம் ஹம்ஸஃ ஸ பவிஷ்யதி ஸுஶ்வேதோ ஹ்யநலாக்ஷஶ் ச விஶ்வதஃ பக்ஷஸம்யுதஃ

யார் என்னை 'அன்னம், அன்னம்' என்று அழைப்பாரோ, அவர் தூய வெண்மை, தீயைப் போன்ற கண்கள், எல்லா பக்கங்களிலும் இறக்கைகள் உடைய அன்னமாக மாறுவார்.

மநோ ऽநிலஜவோ பூத்வா கதோ ऽஹம் சோர்த்வதஃ ஸுராஃ நாராயணோ ऽபி விஶ்வாத்மா நீலாஞ்ஜநசயோபமம்

நான் மனதின் வேகத்தையும் காற்றின் வேகத்தையும் கொண்டு மேலே சென்றேன், தேவர்களே; நாராயணனும், உலகின் ஆத்மா, கரிய கஜளத்துடன் ஒப்பான உருவத்தில்,

தஶயோஜநவிஸ்தீர்ணம் ஶதயோஜநமாயதம் மேருபர்வதவர்ஷ்மாணம் கௌரதீக்ஷ்ணாக்ரதம்ஷ்ட்ரிணம்

பத்து யோஜனை அகலமும் நூறு யோஜனை நீளமும் கொண்ட, மேரு மலையின் உயரமும், வெளிர் நிறமும் கூரிய பற்களும் உடைய பன்றியின் உருவத்தை எடுத்தார்.

காலாதித்யஸமாபாஸம் தீர்ககோணம் மஹாஸ்வரம் ஹ்ரஸ்வபாதம் விசித்ராங்கம் ஜைத்ரம் த்ரு'டம் அநௌபமம்

காலத்தின் முடிவில் சூரியனின் பிரகாசத்தைப் போல், நீண்ட தும்பியும், பெரும் குரலும், குறுகிய கால்களும், விசித்திரமான உடலுறுப்புகளும், வெற்றியும் உறுதியும் ஒப்பில்லாத தன்மையும் உடையவராக இருந்தார்.

வாராஹமஸிதம் ரூபம் ஆஸ்தாய கதவாநதஃ ஏவம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து த்வரந்விஷ்ணுரதோகதஃ

அந்த கரிய பன்றியின் உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு அவர் கீழே இறங்கினார்; இவ்வாறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் விஷ்ணு விரைவாக கீழே சென்றார்.

நாபஶ்யதல்பமப்யஸ்ய மூலம் லிங்கஸ்ய ஸூகரஃ தாவத்காலம் கதோ ஹ்யூர்த்வம் அஹமப்யரிஸூதநஃ

அந்த பன்றி லிங்கத்தின் அடிப்பகுதியைச் சிறிதளவும் காணவில்லை; அதே கால அளவில், நானும், பகைவரை அழிப்பவனாக, மேலே சென்றேன்.

ஸத்வரம் ஸர்வயத்நேந தஸ்யாந்தம் ஜ்ஞாதுமிச்சயா ஶ்ராந்தோ ஹ்யத்ரு'ஷ்ட்வா தஸ்யாந்தம் அஹங்காராததோகதஃ

அதன் முடிவை அறிய விரும்பி, எல்லா முயற்சியுடனும் விரைவாக சென்றேன்; ஆனால் அதன் முடிவைக் காண முடியாமல் சோர்ந்து, அகம்பாவால் கீழே இறங்கினேன்.

ததைவ பகவாந் விஷ்ணுஃ ஶ்ராந்தஃ ஸம்த்ரஸ்தலோசநஃ ஸர்வதேவபவஸ்தூர்ணம் உத்திதஃ ஸஃ மஹாவபுஃ

அதேபோல், பகவான் விஷ்ணுவும் சோர்வுடன், கண்கள் நடுங்க, எல்லா தேவர்களும் காணும்படி, தனது பெரிய உருவத்துடன் விரைவாக மேலே எழுந்தார்.

ஸமாகதோ மயா ஸார்தம் ப்ரணிபத்ய மஹாமநாஃ மாயயா மோஹிதஃ ஶம்போஸ் தஸ்தௌ ஸம்விக்நமாநஸஃ

அவர் என்னுடன் சேர்ந்தார், மனமார்ந்த பணிவுடன் வணங்கி, சாம்புவின் மாயையால் மயங்கிய மனதுடன் அங்கே நின்றார்.

ப்ரு'ஷ்டதஃ பார்ஶ்வதஶ்சைவ சாக்ரதஃ பரமேஶ்வரம் ப்ரணிபத்ய மயா ஸார்தம் ஸஸ்மார கிமிதம் த்விதி

பரம ஈசனை, பின்புறமும், பக்கமும், முன்னும், நானும் அவர் கூட வணங்கி, 'இது என்ன?' என்று ஆச்சரியப்பட்டார்.

ததா ஸமபவத்தத்ர நாதோ வை ஶப்தலக்ஷணஃ ஓமோமிதி ஸுரஶ்ரேஷ்டாஃ ஸுவ்யக்தஃ ப்லுதலக்ஷணஃ

அப்போது அங்கே ஓர் ஒலி எழுந்தது; 'ஓம், ஓம்' என்ற அந்த ஒலி, தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, தெளிவாக நீளமானதாக ஒலித்தது.

கிமிதம் த்விதி ஸம்சிந்த்ய மயா திஷ்டந்மஹாஸ்வநம் லிங்கஸ்ய தக்ஷிணே பாகே ததாபஶ்யத்ஸநாதநம்

'இது என்ன?' என்று சிந்தித்து, அந்த பெரும் ஒலியைக் கேட்டு நின்றேன்; அப்போது லிங்கத்தின் வலப்புறத்தில் சனாதனனைப் பார்த்தேன்.

ஆத்யவர்ணமகாரம் து உகாரம் சோத்தரே ததஃ மகாரம் மத்யதஶ்சைவ நாதாந்தம் தஸ்ய சௌமிதி

முதல் எழுத்தான 'அ' வலப்புறத்தில்; அதன் பின் 'உ' இடப்புறத்தில்; 'ம' நடுவில்; இறுதியில் 'ஓம்' என்ற ஒலியைக் கண்டேன்.

ஸூர்யமண்டலவத்த்ரு'ஷ்ட்வா வர்ணமாத்யம் து தக்ஷிணே உத்தரே பாவகப்ரக்யம் உகாரம் புருஷர்ஷபஃ

முதல் எழுத்து சூரிய மண்டலத்தைப் போல் பிரகாசமாக வலப்புறத்தில்; இடப்புறத்தில் தீயைப் போல் ஒளிரும் 'உ' எழுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரே.

ஶீதாம்ஶுமண்டலப்ரக்யம் மகாரம் மத்யமம் ததா தஸ்யோபரி ததாபஶ்யச் சுத்தஸ்படிகவத் ப்ரபும்

அந்தச் செவ்வானின் ஒளிபோல் மத்தியில் 'ம' என்ற எழுத்தை அவர் கண்டார்; அதன் மேலே, தூய மணிக்கல் போல் பிரபுவும் இருந்தார்.

துரீயாதீதம் அம்ரு'தம் நிஷ்கலம் நிருபப்லவம் நிர்த்வந்த்வம் கேவலம் ஶூந்யம் பாஹ்யாப்யந்தரவர்ஜிதம்

நான்காவது நிலையைத் தாண்டிய, மரணமில்லாத, பகுதியற்ற, கலக்கம் இல்லாத, இரட்டையில்லாத, ஒருமை, வெறுமை, உள்ளும் புறமும் இல்லாதவனாக இருந்தான்.