லிங்கபுராணம்

ஏரகாலாபதோ ऽந்யோந்யம் விவாதே வ்ரு'ஷ்ணிவிக்ரஹஃ லீலயா சைவ க்ரு'ஷ்ணேந ஸ்வகுலஸ்ய ச ஸம்ஹ்ரு'திஃ

எரகக் கம்பு கிடைத்ததால், அவர்களுக்குள் சண்டை, விருஷ்ணிகள் சண்டைபோட்டு, கிருஷ்ணன் தன் குலத்தை தானே அழித்தது—allவிதமான விளையாட்டாக நடந்தது—

ஏரகாஸ்த்ரபலேநைவ கமநம் ஸ்வேச்சயைவ து ப்ரஹ்மணஶ்சைவ மோக்ஷஸ்ய விஜ்ஞாநம் து ஸுவிஸ்தரம்

ஏரகா புல்லின் சக்தியால், விருப்பப்படி செல்லும் திறனும், முக்தி மற்றும் பரமத்தின் அறிவும் விரிவாக விளக்கப்படுகின்றன.

புராந்தகாக்நிதக்ஷாணாம் ஶக்ரேபம்ரு'கரூபிணாம் மதநஸ்யாதிதேவஸ்ய ப்ரஹ்மணஶ் சாமராரிணாம்

பழைய அந்தகன், அக்னி, தக்ஷன், இந்திரன், யானை, மான் ஆகிய உருவங்களை எடுத்தவர்கள், முதன்மை தேவனான மதனன், பிரம்மா, அமரர்களுக்கு எதிரியானவர்களின் கதைகள்—

ஹலாஹலஸ்ய தைத்யஸ்ய க்ரு'தாவஜ்ஞா பிநாகிநா ஜாலம்தரவதஶ்சைவ ஸுதர்ஶநஸமுத்பவஃ

அந்த ஹலாஹலன் என்ற அசுரன், பினாகி அவனை அவமதித்தது, ஜலந்தரனை அழித்தது, சுதர்சனத்தின் தோற்றம்—

விஷ்ணோர்வராயுதாவாப்திஸ் ததா ருத்ரஸ்ய சேஷ்டிதம் ததாந்யாநி ச ருத்ரஸ்ய சரிதாநி ஸஹஸ்ரஶஃ

விஷ்ணு வராயுதத்தை பெற்றது, ருத்ரனின் செயல்கள், மேலும் ருத்ரனின் எண்ணற்ற பிற செய்கைகள்—

ஹரேஃ பிதாமஹஸ்யாத ஶக்ரஸ்ய ச மஹாத்மநஃ ப்ரபாவாநுபவஶ்சைவ ஶிவலோகஸ்ய வர்ணநம்

ஹரி, பிதாமகன் மற்றும் மகாத்மா இந்திரனின் வலிமையும் அனுபவமும், சிவலோகத்தின் விவரமும்—

பூமௌ ருத்ரஸ்ய லோகம் ச பாதாலே ஹாடகேஶ்வரம் தபஸாம் லக்ஷணம் சைவ த்விஜாநாம் வைபவம் ததா

பூமியில் ருத்ரனின் உலகம், பாதாளத்தில் ஹாடகேஸ்வரர், தவத்தின் தன்மைகள், மற்றும் இருமுறை பிறந்தவர்களின் மகிமை—

ஆதிக்யம் ஸர்வமூர்தீநாம் லிங்கமூர்தேர்விஶேஷதஃ லிங்கே ऽஸ்மிந்நாநுபூர்வ்யேண விஸ்தரேணாநுகீர்த்யதே

அனைத்து வடிவங்களிலும், குறிப்பாக லிங்க வடிவத்தின் மேன்மை, இங்கு முறையாகவும் விரிவாகவும் விவரிக்கப்படுகிறது.

ஏதஜ்ஜ்ஞாத்வா புராணஸ்ய ஸம்க்ஷேபம் கீர்தயேத்து யஃ ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ ப்ரஹ்மலோகம் ஸ கச்சதி

இதை அறிந்து, புராணத்தின் சுருக்கத்தை பாடும் ஒருவர், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, பரமத்தின் உலகை அடைவார்.

அலிங்கோ லிங்கமூலம் து அவ்யக்தம் லிங்கமுச்யதே அலிங்கஃ ஶிவ இத்யுக்தோ லிங்கம் ஶைவமிதி ஸ்ம்ரு'தம்

அவ்யக்தம் லிங்கத்தின் மூலமாகும்; அவ்வியக்த லிங்கம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அவ்யக்தமே சிவன் என்று கூறப்படுகிறது; லிங்கம் சிவத்துடன் தொடர்புடையதாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திஶ்சேதி யதாஹுர்லிங்கமுத்தமம் கந்தவர்ணரஸைர்ஹீநம் ஶப்தஸ்பர்ஶாதிவர்ஜிதம்

அவர்கள் உயர்ந்த லிங்கத்தை முதன்மை மற்றும் இயற்கை என்று சொல்வார்கள்; அது மணம், நிறம், ருசி இவற்றின்றி, ஒலி, தொடுதல் போன்றவற்றிலிருந்து விலகியதாகும்.

அகுணம் த்ருவமக்ஷய்யம் அலிங்கம் ஶிவலக்ஷணம் கந்தவர்ணரஸைர்யுக்தம் ஶப்தஸ்பர்ஶாதிலக்ஷணம்

குணமில்லாதது, நிலையானது, அழிவில்லாதது, அவ்யக்தமே சிவனின் குறியீடு; மணம், நிறம், ருசி உடையது, ஒலி, தொடுதல் ஆகிய தன்மைகளைக் கொண்டது.

ஜகத்யோநிம் மஹாபூதம் ஸ்தூலம் ஸூக்ஷ்மம் த்விஜோத்தமாஃ விக்ரஹோ ஜகதாம் லிங்கம் அலிங்காத் அபவத்ஸ்வயம்

இருமுறை பிறந்தவர்களே, உலகத்தின் மூலமான பெரிய பொருள், பெரிதும் நுண்மையானது, உலகங்களின் வடிவம் ஆகிய லிங்கம், அவ்யக்தத்திலிருந்து தானாக எழுந்தது.

ஸப்ததாசாஷ்டதா சைவ ததைகாதஶதா புநஃ லிங்காந்யலிங்கஸ்ய ததா மாயயா விததாநி து

ஏழாகவும், எட்டாகவும், பின்பு பதினொன்றாகவும், அவ்யக்தத்தின் லிங்கங்கள் மாயையால் பரவுகின்றன.

தேப்யஃ ப்ரதாநதேவாநாம் த்ரயமாஸீச்சிவாத்மகம் ஏகஸ்மாத்த்ரிஷ்வபூத்விஶ்வம் ஏகேந பரிரக்ஷிதம்

அவற்றிலிருந்து, முதன்மை தேவர்களுள் மூவர் சிவனின் இயல்புடன் தோன்றினர். ஒருவரிலிருந்து மூன்று வகையில் உலகம் உருவானது; ஒருவரால் அது பாதுகாக்கப்படுகிறது.

ஏகேநைவ ஹ்ரு'தம் விஶ்வம் வ்யாப்தம் த்வேவம் ஶிவேந து அலிங்கம் சைவ லிங்கம் ச லிங்காலிங்காநி மூர்தயஃ

ஒருவரால் உலகம் மீண்டும் உட்கொள்ளப்படுகிறது; இவ்வாறு சிவனால் அனைத்தும் நிறைந்துள்ளன. அவ்யக்தமும் லிங்கமும், அவற்றின் வடிவங்களும், இவை எல்லாம் உருவங்கள்.

யதாவத்கதிதாஶ்சைவ தஸ்மாத்ப்ரஹ்ம ஸ்வயம் ஜகத் அலிங்கீ பகவாந் பீஜீ ஸ ஏவ பரமேஶ்வரஃ

விளக்கப்பட்டபடி, பிரம்மாவே உலகம். அவ்யக்தமான ஆண்டவர் விதையாக இருக்கிறார்; அவரே உயர்ந்த ஆண்டவர்.

பீஜம் யோநிஶ் ச நிர்பீஜம் நிர்பீஜோ பீஜமுச்யதே பீஜயோநிப்ரதாநாநாம் ஆத்மாக்யா வர்ததே த்விஹ

விதை, யோனி, விதையில்லாதது; விதையில்லாததே விதை என்று அழைக்கப்படுகிறது. விதை, யோனி, முதன்மை ஆகியவற்றில் ஆத்மா இங்கு உள்ளது.

பரமாத்மா முநிர்ப்ரஹ்ம நித்யபுத்தஸ்வபாவதஃ விஶுத்தோ ऽயம் ததா ருத்ரஃ புராணே ஶிவ உச்யதே

பரமாத்மா, முனிவர் பிரம்மா, இயல்பாக எப்போதும் அறிவுள்ளவர், தூயவர்; அதுபோல் ருத்ரனும், புராணத்தில் சிவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஶிவேந த்ரு'ஷ்டா ப்ரக்ரு'திஃ ஶைவீ ஸமபவத்த்விஜாஃ ஸர்காதௌ ஸா குணைர்யுக்தா புராவ்யக்தா ஸ்வபாவதஃ

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, சிவபெருமான் பார்வையிட்டபோது, இயற்கை சிவீயாக மாறினாள்; படைப்பின் ஆரம்பத்தில், முன்பு வெளிப்படாதவளாக இருந்த அவள், குணங்களுடன் தோன்றினாள்.

அவ்யக்தாதிவிஶேஷாந்தம் விஶ்வம் தஸ்யாஃ ஸமுச்ச்ரிதம் விஶ்வதாத்ரீ த்வஜாக்யா ச ஶைவீ ஸா ப்ரக்ரு'திஃ ஸ்ம்ரு'தா

அவளிலிருந்து, வெளிப்படாததிலிருந்து குறிப்பிட்டவற்றுவரை இந்த உலகம் தோன்றியது; அவள் உலகத்துக்குத் தாயாகவும், அஜா என்ற பெயராலும், சிவீயாகிய இயற்கை என்றும் நினைவுபடுத்தப்படுகிறாள்.

தாமஜாம் லோஹிதாம் ஶுக்லாம் க்ரு'ஷ்ணாமேகாம் பஹுப்ரஜாம் ஜநித்ரீமநுஶேதே ஸ்ம ஜுஷமாணஃ ஸ்வரூபிணீம்

அந்த பிறப்பில்லாதவள் சிவந்த, வெள்ளை, கருப்பு நிறங்களுடன், பல உயிர்களுக்கு ஒரே தாயாக இருந்தாள்; தன் சொந்த வடிவில் மகிழ்ந்த சிவபெருமான், அவளோடு சேர்ந்தார்.

தாமேவாஜாமஜோ ऽந்யஸ்து புக்தபோகாம் ஜஹாதி ச அஜா ஜநித்ரீ ஜகதாம் ஸாஜேந ஸமதிஷ்டிதா

வேறொரு பிறப்பில்லாதவன், அவளுடைய இன்பங்களை அனுபவித்தபின் விலகிச் செல்கிறான்; உலகங்களுக்கு தாயான அந்த அஜா, பிறப்பில்லாதவனுடன் நிலைபெற்றிருக்கிறாள்.

ப்ராதுர்பபூவ ஸ மஹாந் புருஷாதிஷ்டிதஸ்ய ச அஜாஜ்ஞயா ப்ரதாநஸ்ய ஸர்ககாலே குணைஸ் த்ரிபிஃ

அந்த அஜாவின் கட்டளையின்படி, படைப்பின் நேரத்தில், மூன்று குணங்களுடன், புருஷன் ஆட்சி செய்யும் வகையில், மகத் உருவானது.

ஸிஸ்ரு'க்ஷயா சோத்யமாநஃ ப்ரவிஶ்யாவ்யக்தமவ்யயம் வ்யக்தஸ்ரு'ஷ்டிம் விகுருதே சாத்மநாதிஷ்டிதோ மஹாந்

படைக்க விரும்பி உந்தப்பட்ட மகத், வெளிப்படாத, அழியாததை அடைந்து, தானாகவே நிலைபெற்று, வெளிப்பட்ட படைப்பை உருவாக்குகிறது.

மஹதஸ்து ததா வ்ரு'த்திஃ ஸம்கல்பாத்யவஸாயிகா மஹதஸ் த்ரிகுணஸ் தஸ்மாத் அஹம்காரோ ரஜோ ऽதிகஃ

மகத்திலிருந்து தீர்மானிக்கும் செயலும் தோன்றுகிறது; மூன்று குணங்களும் கொண்ட மகத்திலிருந்து, ராஜஸ் அதிகம் கொண்ட அஹங்காரம் பிறக்கிறது.

தேநைவ சாவ்ரு'தஃ ஸம்யக் அஹம்காரஸ் தமோ ऽதிகஃ மஹதோ பூததந்மாத்ரம் ஸர்கக்ரு'த்வை பபூவ ச

அந்தத் தமஸ் அதிகமான அஹங்காரம் மூடி, மகத்திலிருந்து உயிர்கள் உருவாகும் நுண்ணிய பொருள்கள் தோன்றின.

அஹம்காராச்சப்தமாத்ரம் தஸ்மாதாகாஶமவ்யயம் ஸஶப்தமாவ்ரு'ணோத்பஶ்சாத் ஆகாஶம் ஶப்தகாரணம்

அஹங்காரத்திலிருந்து ஒலி என்ற நுண்மம் தோன்றுகிறது; அதிலிருந்து அழியாத ஆகாயம் பிறக்கிறது; ஆகாயம், ஒலியைக் கொண்டது, பின்னர் அதை மூடுகிறது; ஆகாயமே ஒலிக்குக் காரணம்.

தந்மாத்ராத்பூதஸர்கஶ் ச த்விஜாஸ்த்வேவம் ப்ரகீர்திதஃ ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ததாகாஶாத் தஸ்மாத்வாயுர் மஹாந்முநே

நுண்மங்களிலிருந்து, உயிர்கள் உருவாகும் படைப்பு நிகழ்கிறது என்று கூறப்படுகிறது; ஆகாயத்திலிருந்து தொடும் நுண்மம், அதிலிருந்து காற்று, ஓ மகா முனிவரே, தோன்றுகிறது.