லிங்கபுராணம்

புங்க்ஷ்வ போகாந்யதாகாமம் பாந்தவைஃ பஶ்ய வத்ஸ மே

என் பிள்ளையே, நீ விரும்பும் போல் உறவினர்களுடன் எல்லா இன்பங்களையும் அனுபவிக்கவும், பார்ப்பாயா.

மயா புத்ரீக்ரு'தோ ऽஸ்யத்ய தத்தஃ க்ஷீரோததிஸ் ததா மதுநஶ்சார்ணவஶ்சைவ தத்நஶ்சார்ணவ ஏவ ச

இன்று நான் உன்னை என் மகனாக ஏற்றுக்கொண்டேன்; பாற்கடல், தேன்கடல், தயிர்கடல் ஆகியவற்றையும் உனக்கு அளித்தேன்.

ஆஜ்யோதநார்ணவஶ்சைவ பலலேஹ்யார்ணவஸ் ததா அபூபகிரயஶ்சைவ பக்ஷ்யபோஜ்யார்ணவஃ புநஃ

நெய்க்கடல், பழம், இனிப்பு கடல், அப்பம் மலைகள், மீண்டும் உண்ணும் உணவுகளின் கடல் ஆகியவற்றையும் உனக்காக வைத்துள்ளேன்.

பிதா தவ மஹாதேவஃ பிதா வை ஜகதாம் முநே மாதா தவ மஹாபாகா ஜகந்மாதா ந ஸம்ஶயஃ

முனிவரே, உன் தந்தை மகாதேவன், உலகங்களுக்கெல்லாம் தந்தை; உன் தாய், பெரும் பாக்கியவளே, இந்த உலகத்துக்குத் தாயும் ஆவாள் — இதில் சிறிதும் சந்தேகம் இல்லை.

அமரத்வம் மயா தத்தம் காணபத்யம் ச ஶாஶ்வதம் வராந்வரய தாஸ்யாமி நாத்ர கார்யா விசாரணா

நான் உனக்கு அமரத்துவத்தையும், கணங்களுக்குத் தலைமை என்றும் வழங்கினேன்; இன்னும் வேண்டுவன ஏதேனும் இருந்தால் கேள், தயங்க வேண்டாம், நான் தருவேன்.

ஏவமுக்த்வா மஹாதேவஃ கராப்யாமுபக்ரு'ஹ்ய தம் ஆக்ராய மூர்தநி விபுர் ததௌ தேவ்யாஸ்ததா பவஃ

இவ்வாறு கூறி, மகாதேவன் அவனைத் தழுவி, அவன் தலையில் மணம் வீசி, தேவியுடன் சேர்ந்து ஆசீர்வாதம் அளித்தான்.

தேவீ தநயமாலோக்ய ததௌ தஸ்மை கிரீந்த்ரஜா யோகைஶ்வர்யம் ததா துஷ்டா ப்ரஹ்மவித்யாம் த்விஜோத்தமாஃ

தன் மகனைப் பார்த்த தேவியும் மகிழ்ச்சி கொண்டு, அவனுக்கு யோக வல்லமை மற்றும் பரம்பொருள் அறிவையும் வழங்கினாள், உத்தமப் பிராமணர்களே.

ஸோ ऽபி லப்த்வா வரம் தஸ்யாஃ குமாரத்வம் ச ஸர்வதா துஷ்டாவ ச மஹாதேவம் ஹர்ஷகத்கதயா கிரா

அவள் அருளால் என்றும் இளமை பெற்ற அவனும், மகிழ்ச்சியில் குரல் நடுங்கி, மகாதேவனைப் புகழ்ந்தான்.

வரயாமாஸ ச ததா வரேண்யம் விரஜேக்ஷணம் க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா ப்ரணிபத்ய புநஃ புநஃ

அப்போது, கையைக் கூப்பி, மீண்டும் மீண்டும் வணங்கி, குற்றமில்லாத கண்களையுடைய பெருமையரசரிடம் இன்னும் ஒரு வரம் வேண்டினான்.

ப்ரஸீத தேவதேவேஶ த்வயி சாவ்யபிசாரிணீ ஶ்ரத்தா சைவ மஹாதேவ ஸாந்நித்யம் சைவ ஸர்வதா

தேவதேவரே, தயவு செய்; மகாதேவா, எனக்குள் எப்போதும் அசையாத நம்பிக்கையும், உன் அருளும் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

ஏவமுக்தஸ்ததா தேந ப்ரஹஸந்நிவ ஶங்கரஃ தத்த்வேப்ஸிதம் ஹி விப்ராய தத்ரைவாந்தரதீயத

அவன் இவ்வாறு கேட்டபோது, சங்கரன் சிரித்தபடியே, அந்த பிராமணனுக்குத் தேவையான வரத்தை அளித்து, உடனே அங்கு மறைந்தான்.

த்ரு'ஷ்டோ ऽஸௌ வாஸுதேவேந க்ரு'ஷ்ணேநாக்லிஷ்டகர்மணா தௌம்யாக்ரஜஸ்ததோ லப்தம் திவ்யம் பாஶுபதம் வ்ரதம்

அழுக்காறு இல்லாத செயல்கள் கொண்ட வாசுதேவன், கிருஷ்ணன், அவனைப் பார்த்தான்; பின்னர், தௌம்யரின் மூத்த சகோதரரிடமிருந்து தெய்வீகமான பாசுபத விரதத்தைப் பெற்றான்.

கதம் லப்தம் ததா ஜ்ஞாநம் தஸ்மாத்க்ரு'ஷ்ணேந தீமதா வக்துமர்ஹஸி தாம் ஸூத கதாம் பாதகநாஶிநீம்

அப்போது கிருஷ்ணன் அந்த அறிவை எவ்வாறு பெற்றான்? பாவங்களை நீக்கும் அந்தக் கதையை நீ சொல்ல வேண்டும், சூதா.

ஸ்வேச்சயா ஹ்யவதீர்ணோ ऽபி வாஸுதேவஃ ஸநாதநஃ நிந்தயந்நேவ மாநுஷ்யம் தேஹஶுத்திம் சகார ஸஃ

வாசுதேவன் என்றென்றும் நிலைத்தவன், தானாகவே இவ்வுலகில் தோன்றினாலும், மனித உடலைப் பழித்தபடி, உடல் தூய்மையை மேற்கொண்டான்.

புத்ரார்தம் பகவாம்ஸ்தத்ர தபஸ்தப்தும் ஜகாம ச ஆஶ்ரமம் சோபமந்யோர்வை த்ரு'ஷ்டவாம்ஸ்தத்ர தம் முநிம்

மகன் பெற விரும்பி, பகவான் அங்கு தவம் செய்யச் சென்றான்; அங்கே உபமன்யுவின் ஆசிரமத்தில் அந்த முனிவரைப் பார்த்தான்.

நமஶ்சகார தம் த்ரு'ஷ்ட்வா தௌம்யாக்ரஜமஹோ த்விஜாஃ பஹுமாநேந வை க்ரு'ஷ்ணஸ் த்ரிஃ க்ரு'த்வா வை ப்ரதக்ஷிணம்

அவனைப் பார்த்த கிருஷ்ணன், தௌம்யரின் மூத்த சகோதரருக்கு மிகுந்த மரியாதையுடன் வணங்கி, மூன்று முறை சுற்றிவந்து, பிராமணர்களே, மரியாதை செய்தான்.

தஸ்யாவலோகநாதேவ முநேஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய தீமதஃ நஷ்டமேவ மலம் ஸர்வம் காயஜம் கர்ம்மஜம் ததா

அந்த முனிவரை ஒரு பார்வை பார்த்ததிலேயே, கிருஷ்ணனின் உடலிலும் செயல்களாலும் ஏற்பட்ட அனைத்து மாசும் அழிந்துவிட்டது.

பஸ்மநோத்தூலநம் க்ரு'த்வா உபமந்யுர்மஹாத்யுதிஃ தமக்நிரிதி விப்ரேந்த்ரா வாயுரித்யாதிபிஃ க்ரமாத்

பெரும் ஒளியுடைய உபமன்யு, பசுமை பூசி, அவனை முறையே 'அக்னி', 'வாயு' என்று அழைத்தான், பிராமணர்களில் சிறந்தவர்களே.

திவ்யம் பாஶுபதம் ஜ்ஞாநம் ப்ரததௌ ப்ரீதமாநஸஃ முநேஃ ப்ரஸாதாந்மாந்யோ ऽஸௌ க்ரு'ஷ்ணஃ பாஶுபதே த்விஜாஃ

மனமகிழ்ச்சி கொண்டு, உபமன்யு கிருஷ்ணனுக்கு தெய்வீகமான பாசுபத அறிவை வழங்கினான்; அந்த முனிவரின் அருளால் கிருஷ்ணன் பாசுபதத்திற்கு தகுதியானவனானான், பிராமணர்களே.

தபஸா த்வேகவர்ஷாந்தே த்ரு'ஷ்ட்வா தேவம் மஹேஶ்வரம் ஸாம்பம் ஸகணமவ்யக்ரம் லப்தவாந்புத்ரமாத்மநஃ

ஒரு வருடம் தவம் முடிந்தபின், சமாதானமாக, சாம்பனும் கணங்களும் உடன் இருந்த மகேஸ்வரனைக் காண, கிருஷ்ணன் மகனைப் பெற்றான்.

ததாப்ரப்ரு'தி தம் க்ரு'ஷ்ணம் முநயஃ ஸம்ஶிதவ்ரதாஃ திவ்யாஃ பாஶுபதாஃ ஸர்வே தஸ்துஃ ஸம்வ்ரு'த்ய ஸர்வதா

அந்த நாளிலிருந்து, தவநெறி கடைப்பிடிக்கும் முனிவர்கள் அனைவரும், தெய்வீகமான பாசுபதத்துடன் கிருஷ்ணனுடன் எப்போதும் இருந்தனர்.

அந்யம் ச கதயிஷ்யாமி முக்த்யர்தம் ப்ராணிநாம் ஸதா ஸௌவர்ணீம் மேகலாம் க்ரு'த்வா ஆதாரம் தண்டதாரணம்

மக்கள் விடுதலையை அடைய எப்போதும் செய்ய வேண்டிய மற்றொரு முறையை நான் சொல்கிறேன்: பொன்னால் ஒரு இடுப்புப் பட்டை செய்து, ஒரு தண்டை ஆதரவாகக் கட்டிக்கொள்ள வேண்டும்.

ஸௌவர்ணம் பிண்டிகம் சாபி வ்யஜநம் தண்டமேவ ச நரைஃ ஸ்த்ரியாத வா கார்யம் மஷீபாஜநலேகநீம்

ஆண்கள் அல்லது பெண்கள் பொன்னால் ஒரு இருக்கை, ஒரு விசிறி, ஒரு தண்டு, மேலும் மைபானையும் எழுதுகோலும் செய்ய வேண்டும்.

க்ஷுராஃ கர்தரிகா சாபி அத பாத்ரமதாபி வா பாஶுபதாய தாதவ்யம் பஸ்மோத்தூலிதவிக்ரஹைஃ

கத்திகள், கத்தரிகள் அல்லது ஒரு பாத்திரம் ஆகியவற்றையும் பசுமை பூசிய பாசுபதருக்கு தர வேண்டும்.

ஸௌவர்ணம் ராஜதம் வாபி தாம்ரம் வாத நிவேதயேத் ஆத்மவித்தாநுஸாரேண யோகிநம் பூஜயேத்புதஃ

இவை பொன், வெள்ளி அல்லது செம்பு ஆகியவற்றால், தன் வசதிக்கு ஏற்ப செய்து, யோகியை அறிவுடன் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

தே ஸர்வே பாபநிர்முக்தாஃ ஸமஸ்தகுலஸம்யுதாஃ யாந்தி ருத்ரபதம் திவ்யம் நாத்ர கார்யா விசாரணா

இவற்றை செய்தவர்கள், தங்கள் குடும்பத்தினருடன், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, ருத்ரனின் தெய்வீக நிலையை அடைவார்கள்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

தஸ்மாதநேந தாநேந க்ரு'ஹஸ்தோ முச்யதே பவாத் யோகிநாம் ஸம்ப்ரதாநேந ஶிவஃ க்ஷிப்ரம் ப்ரஸீததி

அதனால், இந்த தானம் செய்வதனால் ஒரு குடும்பஸ்தர் பிறவிச் சுழற்சியில் இருந்து விடுபடுகிறார்; யோகிகளுக்கு அர்ப்பணிப்பதால் சிவன் விரைவில் திருப்தி அடைவார்.

ராஜ்யம் புத்ரம் தநம் பவ்யம் அஶ்வம் யாநமதாபி வா ஸர்வஸ்வம் வாபி தாதவ்யம் யதீச்சேந்மோக்ஷமுத்தமம்

உயர்ந்த விடுதலை விரும்பினால், இராஜ்யம், பிள்ளைகள், நல்ல செல்வம், குதிரைகள், வாகனங்கள் அல்லது தன் சொத்துக்களை எல்லாம் கூட தானமாக வழங்க வேண்டும்.

அத்ருவேண ஶரீரேண த்ருவம் ஸாத்யம் ப்ரயத்நதஃ பவ்யம் பாஶுபதம் நித்யம் ஸம்ஸாரார்ணவதாரகம்

நிலையற்ற இந்த உடலை வைத்து, நிலையான குறிக்கோளை, அதாவது நித்தியமான பாசுபத மார்க்கத்தை, உலகச் சாகரத்தை கடக்க முயற்சியுடன் அடைய வேண்டும்.