லிங்கபுராணம்

அஜாமேகாம் லோஹிதாம் ஶுக்லக்ரு'ஷ்ணாம் விஶ்வப்ரஜாம் ஸ்ரு'ஜமாநாம் ஸரூபாம் அஜோ ऽஹம் மாம் வித்தி தாம் விஶ்வரூபம் காயத்ரீம் காம் விஶ்வரூபாம் ஹி புத்த்யா

அவளை பிறப்பில்லாதவள், ஒரேவள், சிவப்பும் வெள்ளையும் கருப்பும் உடையவள், எல்லா உயிர்களையும் உருவாக்குபவள், தன்னைப் போலவே உருவம் கொண்டவள் என்று அறிக. நான் பிறப்பில்லாதவன், என்னை அவளாகவும், உலகமெங்கும் பரவிய வடிவம் கொண்டவளாகவும், காயத்ரியாகவும், உலக பசுவாகவும் அறிவாயாக.

ஏவமுக்த்வா மஹாதேவஃ ஸஸர்ஜ பரமேஶ்வரஃ ததஶ் ச பார்ஶ்வகா தேவ்யாஃ ஸர்வரூபகுமாரகாஃ

இவ்வாறு கூறி, மகாதேவன், பரமேசுவரன் படைத்தான்; பின்னர், தேவியின் பக்கத்திலிருந்து எல்லா வடிவங்களும் கொண்ட சிறுவர்கள் தோன்றினர்.

ஜடீ முண்டீ ஶிகண்டீ ச அர்தமுண்டஶ் ச ஜஜ்ஞிரே ததஸ்தேந யதோக்தேந யோகேந ஸுமஹௌஜஸஃ

ஜடையுடன், முட்டையுடன், சிகை உடையவனாகவும், பாதி முட்டையுடன் பிறந்தவர்களாகவும், அப்போதும் கூறிய யோகத்தின் மூலம் மிகுந்த சக்தியுடன் அவர்கள் தோன்றினர்.

திவ்யவர்ஷஸஹஸ்ராந்தே உபாஸித்வா மஹேஶ்வரம் தர்மோபதேஶமகிலம் க்ரு'த்வா யோகமயம் த்ரு'டம்

ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் முடிவில், மகேஸ்வரனை ஆராதித்து, தர்மத்தின் முழு உபதேசத்தையும் பின்பற்றி, திடமான யோகத்தில் நிலைபெற்றான்.

ஶிஷ்டாஶ் ச நியதாத்மாநஃ ப்ரவிஷ்டா ருத்ரமீஶ்வரம்

அவரது சீடர்கள் தம்மை கட்டுப்படுத்தி, ருத்ரன் எனும் ஈஸ்வரனுள் இணைந்தார்கள்.

ஏவம் ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தஃ ஸஹ்யாதீநாம் ஸமுத்பவஃ யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி ஶ்ராவயேத்வா த்விஜோத்தமாந்

இவ்வாறு, சஹ்யாதி மலைகளின் தோற்றம் சுருக்கமாக கூறப்பட்டது; யார் இதை வாசிக்கிறாரோ, கேட்கிறாரோ, அல்லது மற்ற பிராமணர்களுக்கு கேட்டுக்கொடுப்பாரோ,

ஸ யாதி ப்ரஹ்மஸாயுஜ்யம் ப்ரஸாதாத்பரமேஷ்டிநஃ கதம் லிங்கமபூல்லிங்கே ஸமப்யர்ச்யஃ ஸ ஶங்கரஃ

அவர் பரம எஸ்வரனின் அருளால் பிரம்மாவுடன் ஒன்றாகச் சேர்வார்; லிங்கத்தில் லிங்கம் எவ்வாறு தோன்றியது, சங்கரனை எப்படி ஆராதித்தார்கள்?

கிம் லிங்கம் கஸ் ததா லிங்கீ ஸூத வக்துமிஹார்ஹஸி ஏவம் தேவாஶ் ச ரு'ஷயஃ ப்ரணிபத்ய பிதாமஹம்

எது லிங்கம்? யார் லிங்கி? சூதா, நீ இங்கு சொல்ல வேண்டும்; இப்படிச் தேவர்களும் முனிவர்களும் பிதாமகரை வணங்கி,

அப்ரு'ச்சந் பகவம்ல்லிங்கம் கதமாஸீதிதி ஸ்வயம் லிங்கே மஹேஶ்வரோ ருத்ரஃ ஸமப்யர்ச்யஃ கதம் த்விதி

அவரிடம், 'பகவனே, லிங்கம் எப்படி தோன்றியது?' என்றும், 'மகேஸ்வர ருத்ரனை லிங்கத்தில் எப்படி ஆராதிக்க வேண்டும்?' என்றும் கேட்டார்கள்.

கிம் லிங்கம் கஸ் ததா லிங்கீ ஸோ ऽப்யாஹ ச பிதாமஹஃ ப்ரதாநம் லிங்கமாக்யாதம் லிங்கீ ச பரமேஶ்வரஃ

எது லிங்கம்? யார் லிங்கி? என்று அவர்கள் கேட்டபோது, பிதாமகர் பதிலளித்தார்: முதன்மை லிங்கம் கூறப்பட்டது; லிங்கி பரமேஸ்வரன் ஆவார்.

ரக்ஷார்தமம்புதௌ மஹ்யம் விஷ்ணோஸ்த்வாஸீத் ஸுரோத்தமாஃ வைமாநிகே கதே ஸர்கே ஜநலோகம் ஸஹர்ஷிபிஃ

கடலில் பாதுகாப்புக்காக விஷ்ணு எனக்கு இருந்தான், உத்தம தேவர்களே; வானுலகத்தில் படைப்புகள் முனிவர்களுடன் ஜனலோகத்திற்கு சென்றபோது,

ஸ்திதிகாலே ததா பூர்ணே ததஃ ப்ரத்யாஹ்ரு'தே ததா சதுர்யுகஸஹஸ்ராந்தே ஸத்யலோகம் கதே ஸுராஃ

பொறுப்புக் காலம் முடிந்தபோது, அது திரும்ப அழிக்கப்பட்டது; நான்கு யுகங்களின் ஆயிரம் சுற்று முடிவில், தேவர்கள் சத்தியலோகத்திற்கு சென்றார்கள்.

விநாதிபத்யம் ஸமதாம் கதே ऽந்தே ப்ரஹ்மணோ மம ஶுஷ்கே ச ஸ்தாவரே ஸர்வே த்வ் அநாவ்ரு'ஷ்ட்யா ச ஸர்வஶஃ

பிரம்மாவின் கால முடிவில், ஆட்சி இல்லாமல் சமம் ஏற்பட்டது; பிறகு, முழுமையான வறட்சியால் எல்லா நிலைபெற்றவை உலர்ந்துபோயின.

பஶவோ மாநுஷா வ்ரு'க்ஷாஃ பிஶாசாஃ பிஶிதாஶநாஃ கந்தர்வாத்யாஃ க்ரமேணைவ நிர்தக்தா பாநுபாநுபிஃ

மாடுகள், மனிதர்கள், மரங்கள், இறைச்சி உண்ணும் பேய்கள், கந்தர்வர்கள் முதலியோர், ஒவ்வொருவரும் சூரியனின் கதிர்களால் எரியப்பட்டார்கள்.

ஏகார்ணவே மஹாகோரே தமோபூதே ஸமந்ததஃ ஸுஷ்வாபாம்பஸி யோகாத்மா நிர்மலோ நிருபப்லவஃ

ஒரே பெரிய கடலில், எல்லை இல்லாத இருளில், யோகத்தினால் தூய்மையானவன், குறையில்லாதவன், அந்த நீரில் உறங்கினான்.

ஸஹஸ்ரஶீர்ஷா விஶ்வாத்மா ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸஹஸ்ரபாத் ஸஹஸ்ரபாஹுஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வதேவபவோத்பவஃ

ஆயிரம் தலைகள் கொண்டவன், உலகத்தின் ஆத்மா, ஆயிரம் கண்கள், ஆயிரம் கால்கள், ஆயிரம் கரங்கள், எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லா தேவர்களின் தோற்றம்.

ஹிரண்யகர்போ ரஜஸா தமஸா ஶங்கரஃ ஸ்வயம் ஸத்த்வேந ஸர்வகோ விஷ்ணுஃ ஸர்வாத்மத்வே மஹேஶ்வரஃ

ஹிரண்யகர்பன், இராஜஸ் மற்றும் தமஸ் மூலம் சங்கரன் ஆகிறார்; சத்த்வத்தால் விஷ்ணு எல்லா இடத்திலும் உள்ளவன்; மகேஸ்வரன் எல்லாவற்றின் ஆத்மா.

காலாத்மா காலநாபஸ்து ஶுக்லஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்து நிர்குணஃ நாராயணோ மஹாபாஹுஃ ஸர்வாத்மா ஸதஸந்மயஃ

காலத்தின் ஆத்மா, காலமே நாபி உடையவன், வெண்மை உடையவன்; கருப்பு நிறமுடையவன் குணமில்லாதவன்; நாராயணன் வலிமைமிக்கவன், எல்லாவற்றின் ஆத்மா, இருப்பும் இல்லாமையும் கொண்டவன்.

ததாபூதமஹம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶயாநம் பங்கஜேக்ஷணம் மாயயா மோஹிதஸ்தஸ்ய தமவோசமமர்ஷிதஃ

அந்தப் படியில், தாமரைக் கண்கள் உடையவனை படுத்திருப்பதைப் பார்த்து, அவன் மாயையால் நான் மயங்கி, கோபத்துடன் அவனிடம் பேசினேன்.

கஸ்த்வம் வதேதி ஹஸ்தேந ஸமுத்தாப்ய ஸநாதநம் ததா ஹஸ்தப்ரஹாரேண தீவ்ரேண ஸ த்ரு'டேந து

நீ யார்? என்று சொல்லி, அந்த சனாதனனை கையால் எழுப்பினேன்; அப்போது, கையால் வலுவாகத் தட்டியதில்,

ப்ரபுத்தோ ऽஹீயஶயநாத் ஸமாஸீநஃ க்ஷணம் வஶீ ததர்ஶ நித்ராவிக்லிந்நநீரஜாமலலோசநஃ

அவன் பாம்பு படுக்கையிலிருந்து விழித்து, ஒரு கணம் அமைதியாக அமர்ந்தான்; தூக்கத்தால் கலங்காத தூய்மையான கண்களால் பார்த்தான்.

மாமக்ரே ஸம்ஸ்திதம் பாஸாத்யாஸிதோ பகவாந் ஹரிஃ ஆஹ சோத்தாய பகவாந் ஹஸந்மாம் மதுரம் ஸக்ரு'த்

என் முன்னிலையில் பிரகாசமாகவும், ஒளிவீசியும், அருளாளனாகிய ஹரியும் நின்றார். அவர் எழுந்து, ஒரு இனிய புன்னகையுடன் என்னை நோக்கி பேசினார்.

ஸ்வாகதம்ஸ்வாகதம் வத்ஸ பிதாமஹ மஹாத்யுதே தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ஸ்மிதபூர்வம் ஸுரர்ஷபாஃ

"வருக, வருக, மகனே, பிரமனே, மிகுந்த ஒளியுடையவரே!" என்றார். அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட தேவர்களில் சிறந்தவரும், புன்னகையுடன் பதிலளித்தார்.

ரஜஸா பத்தவைரஶ் ச தமவோசம் ஜநார்தநம் பாஷஸே வத்ஸ வத்ஸேதி ஸர்கஸம்ஹாரகாரணம்

ரஜோகுணத்தால் வெறுப்பும் பகையும் கொண்டு, நான் ஜனார்த்தனனை நோக்கி, "நீ என்னை ஏன் 'மகனே, மகனே' என்று அழைக்கிறாய்? நீயே படைப்பு, அழிவு ஆகியவற்றுக்கு காரணம் அல்லவா?" என்று கேட்டேன்.

மாம் இஹாந்தஃஸ்மிதம் க்ரு'த்வா குருஃ ஶிஷ்யமிவாநக கர்தாரம் ஜகதாம் ஸாக்ஷாத் ப்ரக்ரு'தேஶ் ச ப்ரவர்தகம்

இங்கே, சிறிது புன்னகையுடன், குற்றமற்றவரே, நீ ஒரு ஆசான் மாணவனைப் போல் என்னை அழைக்கிறாய். ஆனால் நான் உலகங்களை நேரடியாக உருவாக்கும் படைப்பாளி, இயற்கையை இயக்குபவன்.

ஸநாதநமஜம் விஷ்ணும் விரிஞ்சிம் விஶ்வஸம்பவம் விஶ்வாத்மாநம் விதாதாரம் தாதாரம் பங்கஜேக்ஷணம்

நீ என்னை என்றும் நிலைத்திருக்கும், பிறப்பில்லாத விஷ்ணுவாகவும், படைப்பாளியாகவும், உலகத்தின் ஆதியாகவும், எல்லாவற்றிற்கும் ஆத்மாவாகவும், உருவாக்குபவனாகவும், ஆதரவாகவும், தாமரைப்பூ கண்களையுடையவனாகவும் அழைக்கிறாய்.

கிமர்தம் பாஷஸே மோஹாத் வக்துமர்ஹஸி ஸத்வரம் ஸோ ऽபி மாமாஹ ஜகதாம் கர்தாஹமிதி லோகய

நீ ஏன் இவ்வாறு மயக்கத்தால் பேசுகிறாய்? உண்மையை விரைவாகச் சொல்ல வேண்டும். அப்போது அவர் என்னிடம், "நான் உலகங்களை உருவாக்குபவன்—பார்!" என்றார்.

பர்தா ஹர்தா பவாந் அங்காத் அவதீர்ணோ மமாவ்யயாத் விஸ்ம்ரு'தோ ऽஸி ஜகந்நாதம் நாராயணமநாமயம்

"நீ தான் பாதுகாப்பும், அழிப்பும் செய்யும்வன்; என் அழியாத உடலிலிருந்து தோன்றியவன். நீ உலகத்தின் ஆண்டவனான, துன்பமற்ற நாராயணனை மறந்துவிட்டாய்."

புருஷம் பரமாத்மாநம் புருஹூதம் புருஷ்டுதம் விஷ்ணுமச்யுதமீஶாநம் விஶ்வஸ்ய ப்ரபவோத்பவம்

"அந்த பரம புருஷன், பரமாத்மா, பலர் வேண்டுகின்றவர், மனிதர்களால் மிகப் புகழப்படுபவர், நிலையான விஷ்ணு, எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியும் காரணமும் ஆன ஆண்டவன்."