லிங்கபுராணம்

பவப்ரஸாதஜம் ஸர்வம் நாந்யதேவப்ரஸாதஜம் அந்யதேவேஷு நிரதா துஃகார்தா விப்ரமந்தி ச

எல்லாம் சிவனின் அருளால் கிடைக்கும்; மற்ற தெய்வங்களின் அருளால் கிடைப்பதில்லை. மற்ற தெய்வங்களை வழிபடுபவர்கள் துயரத்தில் தவித்து, குழப்பத்தில் அலைகிறார்கள்.

க்ஷீரம் தத்ர குதோ ऽஸ்மாகம் மஹாதேவோ ந பூஜிதஃ பூர்வஜந்மநி யத்தத்தம் ஶிவமுத்யம்ய வை ஸுத

இங்கே நமக்கு பால் எங்கே கிடைக்கும்? மகாதேவன் வழிபடப்படவில்லை. முன்பொரு பிறவியில் சிவனை வழிபட்டதனால் எது கிடைத்ததோ, அதுவே கிடைக்கும், மகனே.

ததேவ லப்யம் நாந்யத்து விஷ்ணுமுத்யம்ய வா ப்ரபும் நிஶம்ய வசநம் மாதுர் உபமந்யுர்மஹாத்யுதிஃ

அதுவே கிடைக்கும்; வேறு எதுவும் கிடையாது—even விஷ்ணுவை இறைஞ்சி வழிபட்டாலும். தாயாரின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட உபமன்யு, ஒளிவுடன்,

பாலோ ऽபி மாதரம் ப்ராஹ ப்ரணிபத்ய தபஸ்விநீம் த்யஜ ஶோகம் மஹாபாகே மஹாதேவோ ऽஸ்தி சேத்க்வசித்

இளம் வயதிலேயே, தன் தவமிருக்கும் தாயாரை வணங்கி, "பெரும் பாக்கியவளே, துயரை விடு; மகாதேவன் எங்கோ இருக்கிறார்" என்று சொன்னான்.

சிராத்வா ஹ்யசிராத்வாபி க்ஷீரோதம் ஸாதயாம்யஹம் தாம் ப்ரணம்யைவமுக்த்வா ஸ தபஃ கர்தும் ப்ரசக்ரமே

"அதிக காலமாக இருந்தாலும், விரைவாக இருந்தாலும், நான் பாலும் பெருங்கடலையும் பெறுவேன்" என்று கூறி, தாயை வணங்கி, தவம் செய்யத் தொடங்கினான்.

தமாஹ மாதா ஸுஶுபம் குர்விதி ஸுதராம் ஸுதம் அநுஜ்ஞாதஸ்தயா தத்ர தபஸ்தேபே ஸுதுஸ்தரம்

அப்போது தாயார், "நல்ல காரியங்களைச் செய்" என்று மகனை ஆசீர்வதித்து, தனக்கு அனுமதி அளித்தாள். அவ்வாறு, அவன் அங்கே கடும் தவம் செய்தான்.

ஹிமவத்பர்வதம் ப்ராப்ய வாயுபக்ஷஃ ஸமாஹிதஃ தபஸா தஸ்ய விப்ரஸ்ய விதூபிதமபூஜ்ஜகத்

இமயமலைக்கு சென்று, காற்றை மட்டும் உணவாக கொண்டு, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, அந்த பிராமணன் செய்த தவத்தால் உலகமே அதிர்ந்தது.

ப்ரணம்யாஹுஸ்து தத்ஸர்வே ஹரயே தேவஸத்தமாஃ ஶ்ருத்வா தேஷாம் ததா வாக்யம் பகவாந்புருஷோத்தமஃ

அனைவரும் தலைவணங்கி, அந்த உத்தம தேவர்கள் ஹரியிடம் பேசினார்கள்; அவர்களது வார்த்தைகளை கேட்ட புனிதனும், உயர்ந்த புருஷனும்,

கிமிதம் த்விதி ஸம்சிந்த்ய ஜ்ஞாத்வா தத்காரணம் ச ஸஃ ஜகாம மந்தரம் தூர்ணம் மஹேஶ்வரதித்ரு'க்ஷயா

‘இது என்ன?’ என்று சிந்தித்து, அதன் காரணத்தை அறிந்து, அவர் மகேஷ்வரனைப் பார்க்க விரும்பி விரைவாக மந்தரமலைக்கு சென்றார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தேவம் ப்ரணம்யைவம் ப்ரோவாசேதம் க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ பகவந் ப்ராஹ்மணஃ கஶ்சித் உபமந்யுரிதிஶ்ருதஃ

அந்த தேவனை பார்த்து, வணங்கி, கைவைத்துக்கொண்டு, ‘பிரபு, உபமன்யு என்று பெயர் கொண்ட ஒரு பிராமணர் இருக்கிறார் என்று கேட்டுள்ளோம்’ என்று கூறினார்.

க்ஷீரார்தமதஹத்ஸர்வம் தபஸா தம் நிவாரய ஏதஸ்மிந்நந்தரே தேவஃ பிநாகீ பரமேஶ்வரஃ ஶக்ரரூபம் ஸமாஸ்தாய கந்தும் சக்ரே மதிம் ததா

‘பாலுக்காக எல்லாவற்றையும் அர்ப்பணித்துள்ளார்; அவரை இந்த தவத்திலிருந்து நிறுத்துங்கள்’ என்றார். அந்த நேரத்தில், பினாகி எனும் பரமேஸ்வரன், சக்ரரூபத்தை எடுத்துக் கொண்டு செல்ல எண்ணினார்.

அத ஜகாம முநேஸ்து தபோவநம் கஜவரேண ஸிதேந ஸதாஶிவஃ ஸஹ ஸுராஸுரஸித்தமஹோரகைர் அமரராஜதநும் ஸ்வயமாஸ்திதஃ

பின் சதாசிவன், தேவர்கள், அசுரர்கள், சித்தர்கள், மகா நாகர்களுடன், அமரர்களின் அரசனாகத் தன்னை மாற்றிக்கொண்டு, பெரிய வெள்ளை யானையில் முனிவரின் தவவனத்திற்கு சென்றார்.

வாமேந ஶச்யா ஸஹிதம் ஸுரேந்த்ரம் கரேண சாந்யேந ஸிதாதபத்ரம்

இடப்புறம் சசியையும், மற்றொரு கையில் வெள்ளை குடையையும் வைத்திருந்தார்.

ரராஜ பகவாந் ஸோமஃ ஶக்ரரூபீ ஸதாஶிவஃ ஸிதாதபத்ரேண யதா சந்த்ரபிம்பேந மந்தரஃ

புனித சோமனும், சக்ரரூபம் எடுத்த சதாசிவனும், வெள்ளை குடையுடன், சந்திரன் மண்டலத்தில் மந்தரமலை பிரகாசிப்பதைப் போல ஒளிர்ந்தார்.

ஆஸ்தாயைவம் ஹி ஶக்ரஸ்ய ஸ்வரூபம் பரமேஶ்வரஃ ஜகாமாநுக்ரஹம் கர்தும் உபமந்யோஸ் ததாஶ்ரமம்

இவ்வாறு சக்ரரூபத்தை எடுத்த பரமேஸ்வரன், உபமன்யுவின் ஆசிரமத்திற்கு அருள் செய்யச் சென்றார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பரமேஶாநம் ஶக்ரரூபதரம் ஶிவம் ப்ரணம்ய ஶிரஸா ப்ராஹ முநிர்முநிவராஃ ஸ்வயம்

பரமேஷ்வரனை, சக்ரரூபம் எடுத்த சிவனை பார்த்த முனிவர், தலை வணங்கி, தானே பேசினார்.

பாவிதஶ்சாஶ்ரமஶ்சாயம் மம தேவேஶ்வரஃ ஸ்வயம் ப்ராப்தஃ ஶக்ரோ ஜகந்நாதோ பகவாந்பாநுநா ப்ரபுஃ

‘இந்த ஆசிரமம் புனிதமானது; தேவாதி தேவன் தானே வந்துள்ளார்; சக்ரன், உலகத்தின் ஆண்டவன், புனிதனும் பிரகாசமுள்ள பெருமானும் வந்துள்ளார்.’

ஏவமுக்த்வா ஸ்திதம் வீக்ஷ்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடம் த்விஜம் ப்ராஹ கம்பீரயா வாசா ஶக்ரரூபதரோ ஹரஃ

இவ்வாறு கூறி, கைவைத்துக்கொண்டு நின்ற பிராமணனைப் பார்த்து, சக்ரரூபம் எடுத்த ஹரன், ஆழமான வார்த்தைகளால் பேசினார்.

துஷ்டோ ऽஸ்மி தே வரம் ப்ரூஹி தபஸாநேந ஸுவ்ரத ததாமி சேப்ஸிதாந் ஸர்வாந் தௌம்யாக்ரஜ மஹாமதே

‘நான் உன்னால் மகிழ்ந்துள்ளேன்; விருப்பமான வரம் கேள். இந்த தவத்தால், உனக்கு வேண்டிய அனைத்தையும் தருவேன், ஞானமிக்க தௌம்யரின் மூத்தவரே.’

ஏவமுக்தஸ்ததா தேந ஶக்ரேண முநிஸத்தமஃ வரயாமி ஶிவே பக்திம் இத்யுவாச க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

சக்ரன் இவ்வாறு கூற, அந்த முனிவர் கைவைத்துக்கொண்டு, ‘நான் சிவபக்தியையே வரமாக விரும்புகிறேன்’ என்று கூறினார்.

ததோ நிஶம்ய வசநம் முநேஃ குபிதவத்ப்ரபுஃ ப்ராஹ ஸவ்யக்ரமீஶாநஃ ஶக்ரரூபதரஃ ஸ்வயம்

முனிவரின் வார்த்தையை கேட்டதும், ஆண்டவன், சக்ரரூபம் எடுத்தவாறே, சிறிது கோபத்துடன் கலங்கிய மனதுடன் பேசினார்.

மாம் ந ஜாநாஸி தேவர்ஷே தேவராஜாநமீஶ்வரம் த்ரைலோக்யாதிபதிம் ஶக்ரம் ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தம்

‘நீ என்னை அறியவில்லையா, தெய்வீக முனிவரே? நான் தேவர்களின் அரசனும், ஈஸ்வரனும், மூன்று உலகங்களின் ஆண்டவனும், எல்லா தேவராலும் வணங்கப்படுவோனும் ஆவேன்.’

மத்பக்தோ பவ விப்ரர்ஷே மாமேவார்சய ஸர்வதா ததாமி ஸர்வம் பத்ரம் தே த்யஜ ருத்ரம் ச நிர்குணம்

‘பிராமணரின் சிறந்தவரே, என் பக்தனாகவும், எப்போதும் என்னை வழிபடவும் செய். உனக்கு எல்லா நன்மைகளும் தருவேன்; ரூபமற்ற ருத்ரனை விட்டு விடு.’

ததஃ ஶக்ரஸ்ய வசநம் ஶ்ருத்வா ஶ்ரோத்ரவிதாரணம் உபமந்யுரிதம் ப்ராஹ ஜபந் பஞ்சாக்ஷரம் ஶுபம்

அப்போது சக்ரனின் காதைக் கிழிக்கும் வார்த்தைகளை கேட்ட உபமன்யு, புனிதமான ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை ஜபித்து, இவ்வாறு கூறினார்.

மந்யே ஶக்ரஸ்ய ரூபேண நூநம் அத்ராகதஃ ஸ்வயம் கர்தும் தைத்யாதமஃ கஶ்சித் தர்மவிக்நம் ச நாந்யதா

‘நிச்சயமாக, சக்ரரூபத்தில் யாரோ ஒரு தாழ்ந்த அசுரன், தர்மத்திற்கு இடையூறு செய்யவே இங்கு வந்திருக்க வேண்டும்; வேறு விதமாக இருக்க முடியாது’ என்றார்.

த்வயைவ கதிதம் ஸர்வம் பவநிந்தாரதேந வை ப்ரஸம்காத்தேவதேவஸ்ய நிர்குணத்வம் மஹாத்மநஃ

நீயே எல்லாவற்றையும் சொன்னாய்; உன்னுள் பிறந்த அவமான உணர்வால், தேவாதி தேவனான பரமாத்மாவின் உயர்ந்த தன்மை, எல்லாம் நீயே வெளிப்படுத்தினாய்.

பஹுநாத்ர கிமுக்தேந மயாத்யாநுமிதம் மஹத் பவாந்தரக்ரு'தம் பாபம் ஶ்ருதா நிந்தா பவஸ்ய து

இங்கே நான் இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? இன்று தான், வேறொருவர் சிவபெருமானை அவமதித்த பாவத்தை நான் உணர்ந்தேன்.

ஶ்ருத்வா நிந்தாம் பவஸ்யாத தத்க்ஷணாதேவ ஸம்த்யஜேத் ஸ்வதேஹம் தம் நிஹத்யாஶு ஶிவலோகம் ஸ கச்சதி

யாராவது சிவனைப் பற்றி அவமதிப்பு கேட்கும்போது, உடனே தன் உடலை விட்டுவிட வேண்டும்; அப்படி செய்தால், உடனே சிவலோகத்தை அடைவான்.

யோ வாசோத்பாடயேஜ்ஜிஹ்வாம் ஶிவநிந்தாரதஸ்ய து த்ரிஃ ஸப்தகுலமுத்த்ரு'த்ய ஶிவலோகம் ஸ கச்சதி

யார் சிவனை அவமதிப்பதில் மகிழும் ஒருவரின் நாவை பிடித்து கிழிக்கிறாரோ, அவர் இருபத்து ஒன்று தலைமுறையையும் உயர்த்தி, சிவலோகத்தை அடைவார்.