லிங்கபுராணம்

கிரிஜாம் பூர்வவச்சம்போர் த்ரு'ஷ்ட்வா பார்ஶ்வஸ்திதாம் ஶுபாம் மாயயா மோஹிதஸ்தஸ்யாஃ ஸர்வஜ்ஞோ ऽபி சதுர்முகஃ

கிரிஜாவை, முன்புபோல் சம்புவின் பக்கத்தில் நின்ற அழகானவளாகப் பார்த்த பிரம்மா, எல்லாம் அறிந்த நான்முகனாக இருந்தும், அவளது மாயையால் மயங்கினான்.

ஸா ப்ரவிஷ்டா தநும் தஸ்ய தேவதேவஸ்ய பார்வதீ கண்டஸ்தேந விஷேணாஸ்ய தநும் சக்ரே ததாத்மநஃ

அப்போது பார்வதி, அந்த தேவாதி தேவனின் உடலில் புகுந்தாள்; அவன் களுத்தில் இருந்த நஞ்சால், அவள் அந்த உடலை தன் உடலாக மாற்றினாள்.

தாம் ச ஜ்ஞாத்வா ததாபூதாம் த்ரு'தீயேநேக்ஷணேந வை ஸஸர்ஜ காலீம் காமாரிஃ காலகண்டீம் கபர்திநீம்

அவளை இப்படியாக மாறியதை மூன்றாவது கண் கொண்டு பார்த்த காமனை எதிர்க்கும் இறைவன், களுத்தில் கருப்பு நிறம் மற்றும் முடியில் ஜடைகள் உடைய காளியைக் உருவாக்கினார்.

ஜாதா யதா காலிமகாலகண்டீ ஜாதா ததாநீம் விபுலா ஜயஶ்ரீஃ தேவேதராணாமஜயஸ்த்வஸித்த்யா துஷ்டிர்பவாந்யாஃ பரமேஶ்வரஸ்ய

களுத்தில் கருப்பு நிறம் உடைய காளி தோன்றியதும், தேவர்களுக்கு பெரும் புகழும் வெற்றியும் கிடைத்தது; மற்றவர்கள் தோல்வியடைந்தார்கள்; பவானிக்கும் பரமேசுவரனுக்கும் திருப்தி ஏற்பட்டது.

ஜாதாம் ததாநீம் ஸுரஸித்தஸம்கா த்ரு'ஷ்ட்வா பயாத் துத்ருவுர் அக்நிகல்பாம் காலீம் கராலம்க்ரு'தகாலகண்டீம் உபேந்த்ரபத்மோத்பவஶக்ரமுக்யாஃ

அப்போது, நஞ்சால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கருப்பு களுத்து உடைய, அக்னியைப் போல ஒளிரும் காளியைப் பார்த்து, உபேந்திரன், பத்மத்தில் பிறந்தவன், இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவரும் சித்தர்களும் பயத்தில் ஓடினர்.

ததைவ ஜாதம் நயநம் லலாடே ஸிதாம்ஶுலேகா ச ஶிரஸ்யுதக்ரா கண்டே கராலம் நிஶிதம் த்ரிஶூலம் கரே கராலம் ச விபூஷணாநி

அதேபோல், அவளது நெற்றியில் ஒரு கண் தோன்றியது; தலை மீது வெள்ளி நிலா பிரகாசித்தது; களுத்தில் கொடிய திரிசூலம், கையில் கூரிய திரிசூலம், உடலில் பயங்கரமான ஆபரணங்கள் இருந்தன.

ஸார்தம் திவ்யாம்பரா தேவ்யாஃ ஸர்வாபரணபூஷிதாஃ ஸித்தேந்த்ரஸித்தாஶ் ச ததா பிஶாசா ஜஜ்ஞிரே புநஃ

அந்த தேவியுடன், தெய்வீக உடை மற்றும் எல்லா ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சித்தர்களின் தலைவர்களும் மற்ற சித்தர்களும், பிசாசுகளும் மீண்டும் பிறந்தார்கள்.

ஆஜ்ஞயா தாருகம் தஸ்யாஃ பார்வத்யாஃ பரமேஶ்வரீ தாநவம் ஸூதயாமாஸ ஸூதயந்தம் ஸுராதிபாந்

அந்த பரமேசுவரி பார்வதியின் ஆணையின்படி, தேவர்களின் தலைவர்களை அழித்துக் கொண்டிருந்த தானவனான தாருகன் அழிக்கப்பட்டான்.

ஸம்ரம்பாதிப்ரஸம்காத் வை தஸ்யாஃ ஸர்வமிதம் ஜகத் க்ரோதாக்நிநா ச விப்ரேந்த்ராஃ ஸம்பபூவ ததாதுரம்

அவளது மிகுந்த கோபத்தாலும் ஆத்திரத்தாலும், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே, இந்த உலகமெங்கும் அவளது கோபத்தின் தீயால் வாடியது.

பவோ ऽபி பாலரூபேண ஶ்மஶாநே ப்ரேதஸம்குலே ருரோத மாயயா தஸ்யாஃ க்ரோதாக்நிம் பாதும் ஈஶ்வரஃ

பவனும், குழந்தை வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு, பிசாசுகள் நிறைந்த சுடுகாட்டில், அவளது கோபத்தை குடிப்பதற்காக, தன் மாயையால் அழுதான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பாலமீஶாநம் மாயயா தஸ்ய மோஹிதா உத்தாப்யாக்ராய வக்ஷோஜம் ஸ்தநம் ஸா ப்ரததௌ த்விஜாஃ

அந்த குழந்தை ஈசானனை அவளது மாயையால் மயங்கிப் பார்த்து, அவள் அவனை தூக்கி, மார்பை மணந்து, தன் மார்புப்பாலைக் கொடுத்தாள், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ஸ்தநஜேந ததா ஸார்தம் கோபமஸ்யாஃ பபௌ புநஃ க்ரோதேநாநேந வை பாலஃ க்ஷேத்ராணாம் ரக்ஷகோ ऽபவத்

அவளது பாலை உடன் அவளது கோபத்தையும் அவன் குடித்தான்; அந்த கோபத்தால் அந்தக் குழந்தை புனித நிலங்களை காப்பவராக ஆனான்.

மூர்தயோ ऽஷ்டௌ ச தஸ்யாபி க்ஷேத்ரபாலஸ்ய தீமதஃ ஏவம் வை தேந பாலேந க்ரு'தா ஸா க்ரோதமூர்சிதா

அந்த அறிவுள்ள க்ஷேத்ரபாலனுக்குப் பட்டு உருவங்கள் தோன்றின; அந்தக் குழந்தை மூலம் கோபத்தில் மூழ்கிய அவள் அமைதியடைந்தாள்.

க்ரு'தமஸ்யாஃ ப்ரஸாதார்தம் தேவதேவேந தாண்டவம் ஸம்த்யாயாம் ஸர்வபூதேந்த்ரைஃ ப்ரேதைஃ ப்ரீதேந ஶூலிநா

அவளுக்கு மனம் திருப்தியாக, தேவாதி தேவன், எல்லா உயிரினங்களின் தலைவர்களும், பிசாசுகளும், திரிசூலம் ஏந்தியவனும் சேர்ந்து, சந்த்யா நேரத்தில் தாண்டவம் ஆடினார்.

பீத்வா ந்ரு'த்யாம்ரு'தம் ஶம்போர் ஆகண்டம் பரமேஶ்வரீ நநர்த ஸா ச யோகிந்யஃ ப்ரேதஸ்தாநே யதாஸுகம்

சம்புவின் நடன அமிர்தத்தை முழுமையாகக் குடித்தபின், பரமேசுவரி ஆடினாள்; யோகினியரும் பிசாசுகள் இருக்கும் இடத்தில் விருப்பப்படி ஆடினார்கள்.

தத்ர ஸப்ரஹ்மகா தேவாஃ ஸேந்த்ரோபேந்த்ராஃ ஸமந்ததஃ ப்ரணேமுஸ்துஷ்டுவுஃ காலீம் புநர்தேவீம் ச பார்வதீம்

அங்கே பிரம்மாவுடன் கூடிய தேவர்கள், இந்திரன், உபேந்திரன் ஆகியோர் எல்லா பக்கமும் காளியையும் மீண்டும் பார்வதியையும் வணங்கி, புகழ்ந்தார்கள்.

ஏவம் ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தம் தாண்டவம் ஶூலிநஃ ப்ரபோஃ யோகாநந்தேந ச விபோஸ் தாண்டவம் சேதி சாபரே

இவ்வாறு, திரிசூலம் ஏந்திய இறைவனின் தாண்டவம் சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டது; யோக ஆனந்தத்தில் நிறைந்த பராக்கிரமி தாண்டவம் என்றும் மற்றவர்கள் அழைப்பர்.

புரோபமந்யுநா ஸூத காணபத்யம் மஹேஶ்வராத் க்ஷீரார்ணவஃ கதம் லப்தோ வக்துமர்ஹஸி ஸாம்ப்ரதம்

சூதா, உபமன்யு மகேசுவரனிடமிருந்து காணபத்யம் எவ்வாறு பெற்றான், பாற்கடலை எவ்வாறு அடைந்தான் என்பதை இப்போது கூற வேண்டும்.

ஏவம் காலீம் உபாலப்ய கதே தேவே த்ரியம்பகே உபமந்யுஃ ஸமப்யர்ச்ய தபஸா லப்தவாந்பலம்

இவ்வாறு, காளியை வழிபட்டு, மூன்று கண் உடைய தேவன் சென்றபின், உபமன்யு தவம் செய்து வழிபட்டு, அதன் பலனை பெற்றான்.

உபமந்யுரிதி க்யாதோ முநிஶ் ச த்விஜஸத்தமாஃ குமார இவ தேஜஸ்வீ க்ரீடமாநோ யத்ரு'ச்சயா

முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, உபமன்யு என்று புகழ்பெற்ற ஒரு முனிவர் இருந்தார். அவர் இளம் வயதில் ஒளிவுடன், விருப்பப்படி விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்.

கதாசித் க்ஷீரம் அல்பம் ச பீதவாந் மாதுலாஶ்ரமே ஈர்ஷ்யயா மாதுலஸுதோ ஹ்ய் அபிபத் க்ஷீரம் உத்தமம்

ஒரு நாள், தன் மாமாவின் ஆசிரமத்தில், அவர் சிறிது பால் குடித்தார். அதை பார்த்து பொறாமையால், அவரது மாமாவின் மகன் சிறந்த பாலை குடித்தான்.

பீத்வா ஸ்திதம் யதாகாமம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரோவாச மாதரம் மாதர்மாதர்மஹாபாகே மம தேஹி தபஸ்விநி

விருப்பப்படி பாலை குடித்த பிறகு, அதை பார்த்து, அவர் தாயிடம், "அம்மா, பெரும் பாக்கியவளே, தவமிருப்பவளே, எனக்கும் கொடு" என்று கேட்டார்.

கவ்யம் க்ஷீரம் அதிஸ்வாது நால்பமுஷ்ணம் நமாம்யஹம் உபலாலிதைவம் புத்ரேண புத்ரம் ஆலிங்க்ய ஸாதரம்

"மாடுப் பால் மிகவும் இனிமையாக இருக்கிறது, கொஞ்சமும் சூடாக இல்லை; உன்னை வணங்குகிறேன்" என்று மகன் அன்புடன் கூற, தாயும் மகனை அன்போடு அணைத்தாள்.

துஃகிதா விலலாபார்தா ஸ்ம்ரு'த்வா நைர்தந்யமாத்மநஃ ஸ்ம்ரு'த்வா ஸ்ம்ரு'த்வா புநஃ க்ஷீரம் உபமந்யுரபி த்விஜாஃ தேஹி தேஹீதி தாமாஹ ரோதமாநோ மஹாத்யுதிஃ

தன் வறுமையை நினைத்து, தாயார் துயரத்துடன் அழுதாள். மறுபடியும் மறுபடியும் நினைத்து, உபமன்யுவும், முனிவர்களே, "கொடு, கொடு" என்று அழுதவாறு தாயிடம் கேட்டான்.

உஞ்சவ்ரு'த்த்யார்ஜிதாந் பீஜாந் ஸ்வயம் பிஷ்ட்வா ச ஸா ததா பீஜபிஷ்டம் ததாலோட்ய தோயேந கலபாஷிணீ

அப்போது, தாயார் உழைப்பால் கிடைத்த விதைகளை எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றை அரைத்து, தண்ணீரில் கலந்து, மென்மையாகப் பேசினார்.

ஐஹ்யேஹி மம புத்ரேதி ஸாமபூர்வம் ததஃ ஸுதம் ஆலிங்க்யாதாய துஃகார்தா ப்ரததௌ க்ரு'த்ரிமம் பயஃ

"வா, என் மகனே" என்று இனிமையாக அழைத்து, துயரத்தில் இருந்த மகனை அணைத்து, அந்த செயற்கைப் பாலை கொடுத்தாள்.

பீத்வா ச க்ரு'த்ரிமம் க்ஷீரம் மாத்ரா தத்தம் த்விஜோத்தமாஃ நைதத்க்ஷீரமிதி ப்ராஹ மாதரம் சாதிவிஹ்வலஃ

தாயார் கொடுத்த செயற்கைப் பாலை குடித்த பிறகு, முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, உபமன்யு மிகுந்த கவலையுடன், "இது பால் இல்லை" என்று தாயிடம் சொன்னான்.

துஃகிதா ஸா ததா ப்ராஹ ஸம்ப்ரேக்ஷ்யாக்ராய மூர்தநி ஸம்மார்ஜ்ய நேத்ரே புத்ரஸ்ய கராப்யாம் கமலாயதே

அப்போது, தாயார் துயரத்துடன், மகனைப் பார்த்து, அவன் தலையை மணந்து, தன் கரங்களால் மகனின் தாமரை போன்ற கண்களை மெதுவாகத் துடைத்தாள்.

தடிநீ ரத்நபூர்ணாஸ்தே ஸ்வர்கபாதாலகோசராஃ பாக்யஹீநா ந பஶ்யந்தி பக்திஹீநாஶ் ச யே ஶிவே

வானுலகத்திலும் பாதாளத்திலும், ரத்தினங்கள் நிறைந்த நதிகள் உள்ளன; ஆனால், அதிர்ஷ்டமில்லாதவரும் சிவபக்தி இல்லாதவரும் அவற்றை காண முடியாது.