லிங்கபுராணம்

ப்ரஹ்மஸ்தாநமிதம் சாபி யத்ர ப்ராப்தம் த்வயா ப்ரபோ த்வத்தஃ பரதரம் தேவ விஷ்ணுநா தத்பதம் ஶுபம்

இது பிரம்மாவின் இடம், பிரபுவே, நீ அடைந்திருக்கிறாய். உன்னைக் கடந்த உயர்ந்த நிலை, விஷ்ணுவின் புனிதமான அந்த இடம்.

வைகுண்டேந விஶுத்தேந மம வாமாங்கஜேந வா ததாப்ரப்ரு'தி கல்பஶ் ச த்ரயஸ்த்ரிம்ஶத்தமோ ஹ்யயம்

வைகுண்டனாகிய விஷ்ணுவால், அல்லது என் இடப்பாகத்திலிருந்து பிறந்தவனால், அப்போதிலிருந்து இந்த முப்பத்தி மூன்றாவது கல்பம் தொடங்கியது.

ஶதம் ஶதஸஹஸ்ராணாம் அதீதா யே ஸ்வயம்புவஃ புரஸ்தாத்தவ தேவேஶ தச்ச்ரு'ணுஷ்வ மஹாமதே

நூறு நூறு ஆயிரம் காலங்கள் கடந்துவிட்டன, அவை தானாகப் பிறந்தவர்களின் காலங்கள். முன்பு நடந்ததை, தேவர்களின் தலைவனே, நீ கேள், பெரிய மனத்தையுடையவனே.

ஆநந்தஸ்து ஸ விஜ்ஞேய ஆநந்தத்வே வ்யவஸ்திதஃ மாண்டவ்யகோத்ரஸ்தபஸா மம புத்ரத்வமாகதஃ

அவன் ஆனந்தன் என்று அறியப்பட வேண்டும்; ஆனந்த நிலையில் நிலைத்திருப்பவன். மாண்டவ்ய குலத்தைச் சேர்ந்தவன், தவம் செய்து எனக்கு மகனாக ஆனான்.

த்வயி யோகம் ச ஸாம்க்யம் ச தபோவித்யாவிதிக்ரியாஃ ரு'தம் ஸத்யம் தயா ப்ரஹ்ம அஹிம்ஸா ஸந்மதிஃ க்ஷமா

உன்னில் யோகம், சாங்கியம், தவம், அறிவு, விதி முறைகள், உண்மை, நிஜம், கருணை, பரம்பொருள், அஹிம்சை, நல்ல புத்தி, பொறுமை ஆகியவை உள்ளன.

த்யாநம் த்யேயம் தமஃ ஶாந்திர் வித்யாவித்யா மதிர்த்ரு'திஃ காந்திர்நீதிஃ ப்ரதா மேதா லஜ்ஜா த்ரு'ஷ்டிஃ ஸரஸ்வதீ

தியானம், தியானிக்கப்படுவது, மனக்கட்டுப்பாடு, அமைதி, அறிவும் அறியாமையும், புத்தியும் உறுதியும், அழகும் நெறியும், புகழும் ஞானமும், வெட்கமும் பார்வையும் சரஸ்வதியும் உள்ளன.

துஷ்டிஃ புஷ்டிஃ க்ரியா சைவ ப்ரஸாதஶ் ச ப்ரதிஷ்டிதாஃ த்வாத்ரிம்ஶத்ஸுகுணா ஹ்யேஷா த்வாத்ரிம்ஶாக்ஷரஸம்ஜ்ஞயா

திருப்தி, செழிப்பு, செயல், அருள் ஆகியவை நிலைத்துள்ளன; இந்த முப்பத்து இரண்டு நல்ல பண்புகள், முப்பத்து இரண்டு எழுத்துகளால் அழைக்கப்படுகின்றன.

ப்ரக்ரு'திர்விஹிதா ப்ரஹ்மம்ஸ் த்வத்ப்ரஸூதிர்மஹேஶ்வரீ விஷ்ணோர்பகவதஶ்சாபி ததாந்யேஷாமபி ப்ரபோ

பிரம்மனே, இயற்கை நிர்ணயிக்கப்பட்டது; மகேசுவரியின் மகளாக நீ பிறந்தாய், அதுபோல் பாக்கியசாலி விஷ்ணுவுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் நீ வந்தாய், பிரபுவே.

ஸைஷா பகவதீ தேவீ மத்ப்ரஸூதிஃ ப்ரதிஷ்டிதா சதுர்முகீ ஜகத்யோநிஃ ப்ரக்ரு'திர் கௌஃ ப்ரதிஷ்டிதா

இந்த புண்ணியவதி தேவியார் என் மகளாக நிலைத்திருக்கிறார்; நான்கு முகம் உடையவள், உலகத்தின் ஆதாரமாகவும், இயற்கையாகவும், பசுவாகவும் நிலைத்திருக்கிறார்.

கௌரீ மாயா ச வித்யா ச க்ரு'ஷ்ணா ஹைமவதீதி ச ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திஶ்சைவ யாமாஹுஸ்தத்த்வசிந்தகாஃ

அவளை கவுரி, மாயை, அறிவு, கிருஷ்ணா, ஹைமவதி, முதன்மை, இயற்கை என்று உண்மை சிந்திப்பவர்கள் கூறுகின்றனர்.

அஜாமேகாம் லோஹிதாம் ஶுக்லக்ரு'ஷ்ணாம் விஶ்வப்ரஜாம் ஸ்ரு'ஜமாநாம் ஸரூபாம் அஜோ ऽஹம் மாம் வித்தி தாம் விஶ்வரூபம் காயத்ரீம் காம் விஶ்வரூபாம் ஹி புத்த்யா

அவளை பிறப்பில்லாதவள், ஒரேவள், சிவப்பும் வெள்ளையும் கருப்பும் உடையவள், எல்லா உயிர்களையும் உருவாக்குபவள், தன்னைப் போலவே உருவம் கொண்டவள் என்று அறிக. நான் பிறப்பில்லாதவன், என்னை அவளாகவும், உலகமெங்கும் பரவிய வடிவம் கொண்டவளாகவும், காயத்ரியாகவும், உலக பசுவாகவும் அறிவாயாக.

ஏவமுக்த்வா மஹாதேவஃ ஸஸர்ஜ பரமேஶ்வரஃ ததஶ் ச பார்ஶ்வகா தேவ்யாஃ ஸர்வரூபகுமாரகாஃ

இவ்வாறு கூறி, மகாதேவன், பரமேசுவரன் படைத்தான்; பின்னர், தேவியின் பக்கத்திலிருந்து எல்லா வடிவங்களும் கொண்ட சிறுவர்கள் தோன்றினர்.

ஜடீ முண்டீ ஶிகண்டீ ச அர்தமுண்டஶ் ச ஜஜ்ஞிரே ததஸ்தேந யதோக்தேந யோகேந ஸுமஹௌஜஸஃ

ஜடையுடன், முட்டையுடன், சிகை உடையவனாகவும், பாதி முட்டையுடன் பிறந்தவர்களாகவும், அப்போதும் கூறிய யோகத்தின் மூலம் மிகுந்த சக்தியுடன் அவர்கள் தோன்றினர்.

திவ்யவர்ஷஸஹஸ்ராந்தே உபாஸித்வா மஹேஶ்வரம் தர்மோபதேஶமகிலம் க்ரு'த்வா யோகமயம் த்ரு'டம்

ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் முடிவில், மகேஸ்வரனை ஆராதித்து, தர்மத்தின் முழு உபதேசத்தையும் பின்பற்றி, திடமான யோகத்தில் நிலைபெற்றான்.

ஶிஷ்டாஶ் ச நியதாத்மாநஃ ப்ரவிஷ்டா ருத்ரமீஶ்வரம்

அவரது சீடர்கள் தம்மை கட்டுப்படுத்தி, ருத்ரன் எனும் ஈஸ்வரனுள் இணைந்தார்கள்.

ஏவம் ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தஃ ஸஹ்யாதீநாம் ஸமுத்பவஃ யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி ஶ்ராவயேத்வா த்விஜோத்தமாந்

இவ்வாறு, சஹ்யாதி மலைகளின் தோற்றம் சுருக்கமாக கூறப்பட்டது; யார் இதை வாசிக்கிறாரோ, கேட்கிறாரோ, அல்லது மற்ற பிராமணர்களுக்கு கேட்டுக்கொடுப்பாரோ,

ஸ யாதி ப்ரஹ்மஸாயுஜ்யம் ப்ரஸாதாத்பரமேஷ்டிநஃ கதம் லிங்கமபூல்லிங்கே ஸமப்யர்ச்யஃ ஸ ஶங்கரஃ

அவர் பரம எஸ்வரனின் அருளால் பிரம்மாவுடன் ஒன்றாகச் சேர்வார்; லிங்கத்தில் லிங்கம் எவ்வாறு தோன்றியது, சங்கரனை எப்படி ஆராதித்தார்கள்?

கிம் லிங்கம் கஸ் ததா லிங்கீ ஸூத வக்துமிஹார்ஹஸி ஏவம் தேவாஶ் ச ரு'ஷயஃ ப்ரணிபத்ய பிதாமஹம்

எது லிங்கம்? யார் லிங்கி? சூதா, நீ இங்கு சொல்ல வேண்டும்; இப்படிச் தேவர்களும் முனிவர்களும் பிதாமகரை வணங்கி,

அப்ரு'ச்சந் பகவம்ல்லிங்கம் கதமாஸீதிதி ஸ்வயம் லிங்கே மஹேஶ்வரோ ருத்ரஃ ஸமப்யர்ச்யஃ கதம் த்விதி

அவரிடம், 'பகவனே, லிங்கம் எப்படி தோன்றியது?' என்றும், 'மகேஸ்வர ருத்ரனை லிங்கத்தில் எப்படி ஆராதிக்க வேண்டும்?' என்றும் கேட்டார்கள்.

கிம் லிங்கம் கஸ் ததா லிங்கீ ஸோ ऽப்யாஹ ச பிதாமஹஃ ப்ரதாநம் லிங்கமாக்யாதம் லிங்கீ ச பரமேஶ்வரஃ

எது லிங்கம்? யார் லிங்கி? என்று அவர்கள் கேட்டபோது, பிதாமகர் பதிலளித்தார்: முதன்மை லிங்கம் கூறப்பட்டது; லிங்கி பரமேஸ்வரன் ஆவார்.

ரக்ஷார்தமம்புதௌ மஹ்யம் விஷ்ணோஸ்த்வாஸீத் ஸுரோத்தமாஃ வைமாநிகே கதே ஸர்கே ஜநலோகம் ஸஹர்ஷிபிஃ

கடலில் பாதுகாப்புக்காக விஷ்ணு எனக்கு இருந்தான், உத்தம தேவர்களே; வானுலகத்தில் படைப்புகள் முனிவர்களுடன் ஜனலோகத்திற்கு சென்றபோது,

ஸ்திதிகாலே ததா பூர்ணே ததஃ ப்ரத்யாஹ்ரு'தே ததா சதுர்யுகஸஹஸ்ராந்தே ஸத்யலோகம் கதே ஸுராஃ

பொறுப்புக் காலம் முடிந்தபோது, அது திரும்ப அழிக்கப்பட்டது; நான்கு யுகங்களின் ஆயிரம் சுற்று முடிவில், தேவர்கள் சத்தியலோகத்திற்கு சென்றார்கள்.

விநாதிபத்யம் ஸமதாம் கதே ऽந்தே ப்ரஹ்மணோ மம ஶுஷ்கே ச ஸ்தாவரே ஸர்வே த்வ் அநாவ்ரு'ஷ்ட்யா ச ஸர்வஶஃ

பிரம்மாவின் கால முடிவில், ஆட்சி இல்லாமல் சமம் ஏற்பட்டது; பிறகு, முழுமையான வறட்சியால் எல்லா நிலைபெற்றவை உலர்ந்துபோயின.

பஶவோ மாநுஷா வ்ரு'க்ஷாஃ பிஶாசாஃ பிஶிதாஶநாஃ கந்தர்வாத்யாஃ க்ரமேணைவ நிர்தக்தா பாநுபாநுபிஃ

மாடுகள், மனிதர்கள், மரங்கள், இறைச்சி உண்ணும் பேய்கள், கந்தர்வர்கள் முதலியோர், ஒவ்வொருவரும் சூரியனின் கதிர்களால் எரியப்பட்டார்கள்.

ஏகார்ணவே மஹாகோரே தமோபூதே ஸமந்ததஃ ஸுஷ்வாபாம்பஸி யோகாத்மா நிர்மலோ நிருபப்லவஃ

ஒரே பெரிய கடலில், எல்லை இல்லாத இருளில், யோகத்தினால் தூய்மையானவன், குறையில்லாதவன், அந்த நீரில் உறங்கினான்.

ஸஹஸ்ரஶீர்ஷா விஶ்வாத்மா ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸஹஸ்ரபாத் ஸஹஸ்ரபாஹுஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வதேவபவோத்பவஃ

ஆயிரம் தலைகள் கொண்டவன், உலகத்தின் ஆத்மா, ஆயிரம் கண்கள், ஆயிரம் கால்கள், ஆயிரம் கரங்கள், எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லா தேவர்களின் தோற்றம்.

ஹிரண்யகர்போ ரஜஸா தமஸா ஶங்கரஃ ஸ்வயம் ஸத்த்வேந ஸர்வகோ விஷ்ணுஃ ஸர்வாத்மத்வே மஹேஶ்வரஃ

ஹிரண்யகர்பன், இராஜஸ் மற்றும் தமஸ் மூலம் சங்கரன் ஆகிறார்; சத்த்வத்தால் விஷ்ணு எல்லா இடத்திலும் உள்ளவன்; மகேஸ்வரன் எல்லாவற்றின் ஆத்மா.

காலாத்மா காலநாபஸ்து ஶுக்லஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்து நிர்குணஃ நாராயணோ மஹாபாஹுஃ ஸர்வாத்மா ஸதஸந்மயஃ

காலத்தின் ஆத்மா, காலமே நாபி உடையவன், வெண்மை உடையவன்; கருப்பு நிறமுடையவன் குணமில்லாதவன்; நாராயணன் வலிமைமிக்கவன், எல்லாவற்றின் ஆத்மா, இருப்பும் இல்லாமையும் கொண்டவன்.

ததாபூதமஹம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶயாநம் பங்கஜேக்ஷணம் மாயயா மோஹிதஸ்தஸ்ய தமவோசமமர்ஷிதஃ

அந்தப் படியில், தாமரைக் கண்கள் உடையவனை படுத்திருப்பதைப் பார்த்து, அவன் மாயையால் நான் மயங்கி, கோபத்துடன் அவனிடம் பேசினேன்.