லிங்கபுராணம்

அவிமுக்தே ஸுகாஸீநம் ப்ரணம்ய வ்ரு'ஷபத்வஜம் அப்ரு'ச்சத்க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யம் பவாநீ ஹர்ஷிதாநநா

அவிமுக்தத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் அமர்ந்திருந்த வृषபத்வஜனை, முகம் மகிழ்ச்சியால் பிரகாசித்த பவானி வணங்கி, அந்தத் தலத்தின் பெருமையை கேட்டாள்.

அதாஹார்தேந்துதிலகஃ க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யமுத்தமம் அவிமுக்தஸ்ய மாஹாத்ம்யம் விஸ்தராச்சக்யதே நஹி

பின்னர் சந்திரசூடியார், அந்தத் தலத்தின் உயர்ந்த பெருமையைப் பற்றி கூறினார்: 'அவிமுக்தத்தின் மகத்துவத்தை விரிவாக விவரிக்க முடியாது' என்றார்.

வக்தும் மயா ஸுரேஶாநி ரு'ஷிஸம்காபிபூஜிதம் கிம் மயா வர்ண்யதே தேவீ ஹ்ய் அவிமுக்தபலோதயஃ

'தேவர்களின் அரசியே, முனிவர்கள் போற்றும் இடம் இது; அவிமுக்தம் விடுதலையின் பலனைத் தரும் இடம் என்பதை நான் எவ்வாறு முழுமையாக விவரிக்க முடியும்?' என்றார்.

பாபிநாம் யத்ர முக்திஃ ஸ்யாந் ம்ரு'தாநாம் ஏகஜந்மநா அந்யத்ர து க்ரு'தம் பாபம் வாராணஸ்யாம் வ்யபோஹதி

'அங்கே, பாவம் செய்தவர்களும் ஒரே பிறவியில் இறந்து விடுதலை பெறுவார்கள்; வேறு எங்கும் செய்த பாவம், வாராணசியில் தான் நீங்கும்.'

வாராணஸ்யாம் க்ரு'தம் பாபம் பைஶாச்யநரகாவஹம் க்ரு'த்வா பாபஸஹஸ்ராணி பிஶாசத்வம் வரம் ந்ரு'ணாம்

'வாராணசியில் செய்த பாவம், பிசாச மற்றும் நரக உலகில் வீழ்ச்சிக்கு காரணமாகும்; ஆயிரம் பாவங்கள் செய்தாலும், மனிதருக்கு பிசாசாக மாறுவது கூட மேலானது.'

ந து ஶக்ரஸஹஸ்ரத்வம் ஸ்வர்கே காஶீபுரீம் விநா யத்ர த்ரிவிஷ்டபோ தேவோ யத்ர விஶ்வேஶ்வரோ விபுஃ

'வாராணசி நகரை தவிர்த்து, ஆயிரம் இந்திரர்களாக ஆகும் பெருமை கூட சமம் இல்லை; அங்கு மூன்று உலகங்களின் கடவுளும், எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவனும் இருக்கிறார்.'

ஓம்காரேஶஃ க்ரு'த்திவாஸா ம்ரு'தாநாம் ந புநர்பவஃ உக்த்வா க்ஷேத்ரஸ்ய மாஹாத்ம்யம் ஸம்க்ஷேபாச்சஶிஶேகரஃ

'ஓங்காரேசன், தோல் அணிந்தவர், அங்கே இருக்கிறார்; அங்கு இறந்தவர்களுக்கு மறுபிறவி இல்லை.' என்று அந்தத் தலத்தின் பெருமையை சுருக்கமாக சந்திரசூடியார் கூறினார்.

தர்ஶயாமாஸ சோத்யாநம் பரித்யஜ்ய கணேஶ்வராந் தத்ரைவ பகவாந் ஜாதோ கஜவக்த்ரோ விநாயகஃ

பின்னர், தோட்டத்தைக் காண்பித்து, கணேசர்களை அங்கேயே விட்டு, அந்த இடத்திலேயே பகவான், யானை முகத்துடன் விநாயகராக பிறந்தார்.

தைத்யாநாம் விக்நரூபார்தம் அவிக்நாய திவௌகஸாம் ஏதத்வஃ கதிதம் ஸர்வம் கதாஸர்வஸ்வமுத்தமம்

அசுரர்களுக்கு தடையாகவும், தேவர்களுக்கு தடைகள் நீங்கச் செய்யவும், இந்த உன்னதமான கதையின் சாராம்சம் முழுவதும் உங்களுக்காக கூறப்பட்டது.

யதாஶ்ருதம் மயா ஸர்வம் ப்ரஸாதாத்வஃ ஸுஶோபநம்

நான் கேட்ட அனைத்தும் உங்கள் அருளால் எனக்கு வெளிப்பட்டது; அது மிக அழகாகவும் பிரமிப்பாகவும் உள்ளது.

கதம் விநாயகோ ஜாதோ கஜவக்த்ரோ கணேஶ்வரஃ கதம் ப்ரபாவஸ்தஸ்யைவம் ஸூத வக்துமிஹார்ஹஸி

விநாயகர், கணங்களின் தலைவன், யானை முகத்துடன் எப்படி பிறந்தார்? அவருடைய பிரகாசம் எப்படி ஏற்பட்டது? சூதா, இதை இங்கு சொல்ல வேண்டும்.

ஏதஸ்மிந்நந்தரே தேவாஃ ஸேந்த்ரோபேந்த்ராஃ ஸமேத்ய தே தர்மவிக்நம் ததா கர்தும் தைத்யாநாமபவந்த்விஜாஃ

அந்த நேரத்தில், இந்திரனும் உபேந்திரனும் உட்பட தேவர்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி, அசுரர்களின் தவறான செயல்களுக்கு தடைகள் ஏற்படுத்த நினைத்தார்கள்.

அஸுரா யாதுதாநாஶ் ச ராக்ஷஸாஃ க்ரூரகர்மிணஃ தாமஸாஶ் ச ததா சாந்யே ராஜஸாஶ் ச ததா புவி

அசுரர்கள், யாத்துதானர்கள், கொடூரமான செயல்கள் செய்யும் ராக்ஷசர்கள், தமஸ்வகை உடையவர்கள், ராஜஸ்வகை உடையவர்கள் ஆகியோர் பூமியில் இருந்தனர்.

அவிக்நம் யஜ்ஞதாநாத்யைஃ ஸமப்யர்ச்ய மஹேஶ்வரம் ப்ரஹ்மாணம் ச ஹரிம் விப்ரா லப்தேப்ஸிதவரா யதஃ

யஜ்ஞம், தானம் போன்றவற்றை இடையறாது செய்து, மகேஸ்வரர், பிரம்மா, ஹரி ஆகியோரை வழிபட்டதால், அவர்கள் விரும்பிய வரங்களை பெற்றனர்.

ததோ ऽஸ்மாகம் ஸுரஶ்ரேஷ்டாஃ ஸதா விஜயஸம்பவஃ தேஷாம் ததஸ்து விக்நார்தம் அவிக்நாய திவௌகஸாம்

அதனால், தேவர்களே, எங்களுக்கு எப்போதும் வெற்றி கிடைத்தது; ஆனால், அவர்களுக்கு தடைகள் ஏற்படுத்தவும், வானவர்களுக்கு இடையறாத வெற்றி அமையவும்—

புத்ரார்தம் சைவ நாரீணாம் நராணாம் கர்மஸித்தயே விக்நேஶம் ஶங்கரம் ஸ்ரஷ்டும் கணபம் ஸ்தோதுமர்ஹத

பெண்களுக்கு மகன் பிறப்பதற்கும், ஆண்களுக்கு செயல் நிறைவேறுவதற்கும், நீங்கள் விக்னேசன் சங்கரனை உருவாக்கி, அவரை போற்றி பாட வேண்டும்.

இத்யுக்த்வாந்யோந்யமநகம் துஷ்டுவுஃ ஶிவமீஶ்வரம் நமஃ ஸர்வாத்மநே துப்யம் ஸர்வஜ்ஞாய பிநாகிநே

இவ்வாறு ஒருவருக்கொருவர் கூறி, அவர்கள் சிவபெருமானை புகழ்ந்தார்கள்: 'அனைவருக்கும் ஆத்மாவாக இருப்பவரே, எல்லாம் அறிந்தவரே, பினாகம் ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்.'

அநகாய விரிஞ்சாய தேவ்யாஃ கார்யார்ததாயிநே அகாயாயார்தகாயாய ஹரேஃ காயாபஹாரிணே

குற்றமற்றவரே, விரிஞ்சியாவே, தேவியின் காரியங்களை வழங்குபவரே, உடலற்றவரே, அர்த்தமுள்ள உருவம் கொண்டவரே, ஹரியின் உருவத்தை அகற்றுபவரே, உமக்கு வணக்கம்.

காயாந்தஸ்தாம்ரு'தாதாரமண்டலாவஸ்திதாய தே க்ரு'தாதிபேதகாலாய காலவேகாய தே நமஃ

உடலின் உள்ளே அமிர்த வட்டத்தில் இருப்பவரே, படைப்பின் வேறுபாடுகளை பிரிப்பவரே, காலத்தின் வேகமாக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

காலாக்நிருத்ரரூபாய தர்மாத்யஷ்டபதாய ச காலீவிஶுத்ததேஹாய காலிகாகாரணாய தே

காலாக்னி ரூபம் கொண்ட ருத்ரனே, தர்மம் முதலான எட்டு பாதை கொண்டவரே, காளி போல தூய உடலை உடையவரே, காளியின் காரணமாக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

காலகண்டாய முக்யாய வாஹநாய வராய தே அம்பிகாபதயே துப்யம் ஹிரண்யபதயே நமஃ

காலகண்டா, முதன்மை உடையவரே, சிறந்த வாகனமாக இருப்பவரே, அம்பிகையின் நாதனே, பொன்னின் அதிபதியே, உமக்கு வணக்கம்.

ஹிரண்யரேதஸே சைவ நமஃ ஶர்வாய ஶூலிநே கபாலதண்டபாஶாஸிசர்மாங்குஶதராய ச

பொன்னான விதையை உடையவரே, சர்வா, சூலம் ஏந்தியவரே, கபாலம், தண்டம், பாசம், வாள், மான் தோல், அங்குசம் ஆகியவற்றை ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்.

பதயே ஹைமவத்யாஶ் ச ஹேமஶுக்லாய தே நமஃ பீதஶுக்லாய ரக்ஷார்தம் ஸுராணாம் க்ரு'ஷ்ணவர்த்மநே

ஹேமவதியின் நாதனே, பொன்னிற வெண்மை உடையவரே, மஞ்சள் வெண்மை உடையவரே, தேவர்களை காப்பதற்காக, இருண்ட பாதையில் செல்லுபவரே, உமக்கு வணக்கம்.

பஞ்சமாய மஹாபஞ்சயஜ்ஞிநாம் பலதாய ச பஞ்சாஸ்யபணிஹாராய பஞ்சாக்ஷரமயாய தே

ஐந்தாவது இடம் கொண்டவரே, ஐந்து பெரிய யாகம் செய்யும்வர்களுக்கு பலன் அளிப்பவரே, ஐந்து முகங்களும் பாம்பு மாலையும் உடையவரே, ஐந்து எழுத்துகளால் ஆனவரே, உமக்கு வணக்கம்.

பஞ்சதா பஞ்சகைவல்யதேவைரர்சிதமூர்தயே பஞ்சாக்ஷரத்ரு'ஶே துப்யம் பராத்பரதராய தே

ஐந்து வகையாக, ஐந்து முக்தி பெற்ற தேவர்கள் வழிபடும் ரூபம் உடையவரே, ஐந்து எழுத்துகளைக் காண்பவரே, எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஷோடஶஸ்வரவஜ்ராங்கவக்த்ராயாக்ஷயரூபிணே காதிபஞ்சகஹஸ்தாய சாதிஹஸ்தாய தே நமஃ

பதினாறு இடியுடன் ஒத்த முகமும் உடலும் உடையவரே, அழிவில்லாத ரூபம் கொண்டவரே, 'க' முதலான ஐந்து எழுத்துகளை கையில் ஏந்தியவரே, தொடக்கமான கைகளை உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்.

டாதிபாதாய ருத்ராய தாதிபாதாய தே நமஃ பாதிமேண்ட்ராய யத்யங்கதாதுஸப்தகதாரிணே

'ட' முதல் பாதங்களை உடைய ருத்ரனே, 'த' முதல் பாதங்களை உடையவரே, அடிப்படையான பாதங்களை உடையவரே, உடலின் ஏழு தாதுக்களை ஏந்துபவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஶாந்தாத்மரூபிணே ஸாக்ஷாத் க்ஷதந்தக்ரோதிநே நமஃ லவரேபஹலாங்காய நிரங்காய ச தே நமஃ

அமைதி நிறைந்த உன் இயல்புக்கு, கோபத்தையும் ஆசையையும் நேரடியாக அழிப்பவனாகிய உனக்கு, 'ல', 'ர', 'ப' என்ற எழுத்துகளாகவும், உடல் அங்கங்கள் இன்றி நிற்பவனாகவும் இருக்கும் உனக்கு வணக்கம்.

ஸர்வேஷாம் ஏவ பூதாநாம் ஹ்ரு'தி நிஃஸ்வநகாரிணே ப்ருவோர் அந்தே ஸதா ஸத்பிர் த்ரு'ஷ்டாயாத்யந்தபாநவே

எல்லா உயிர்களின் உள்ளத்தில் அந்தராத் ஒலி எழுப்பும் உனக்கு, புருவத்தின் முடிவில் ஞானிகள் எப்போதும் காணும் உன்னத ஒளியாக இருக்கும் உனக்கு வணக்கம்.