லிங்கபுராணம்

ஸர்வே ஸஹஸ்ரஹஸ்தாஶ் ச ஜடாமுகுடதாரிணஃ சந்த்ரரேகாவதம்ஸாஶ் ச நீலகண்டாஸ் த்ரிலோசநாஃ

அனைவரும் ஆயிரம் கரங்களுடன், ஜடாமகுடம் சூடியவர்களாக, சந்திரக்கொம்பு அலங்காரம் பூண்டவர்களாக, நீலக்கண்டராக, மூன்று கண்களுடன் இருந்தார்கள்.

ஹாரகுண்டலகேயூரமுகுடாத்யைர் அலம்க்ரு'தாஃ ப்ரஹ்மேந்த்ரவிஷ்ணுஸம்காஶா அணிமாதிகுணைர்வ்ரு'தாஃ

கழுத்தணிகள், குண்டலங்கள், கையுறைகள், கிரீடங்கள் போன்ற ஆபரணங்கள் அணிந்தவர்கள், பிரம்மா, இந்திரன், விஷ்ணுவை ஒத்தவர்கள், அணிமாதி சக்திகள் கொண்டவர்கள்.

ஸூர்யகோடிப்ரதீகாஶாஸ் தத்ராஜக்முர்கணேஶ்வராஃ பாதாலசாரிணஶ்சைவ ஸர்வலோகநிவாஸிநஃ

கோடியாய சூரியனைப் போல பிரகாசிக்கும் கணேச்வரர்கள் அங்கே வந்தார்கள்; பாதாளத்தில் சஞ்சரிப்பவர்களும், எல்லா உலகிலும் வாழ்பவர்களும் வந்தார்கள்.

தும்பருர்நாரதோ ஹாஹா ஹூஹூஶ்சைவ து ஸாமகாஃ ரத்நாந்யாதாய வாத்யாம்ஶ் ச தத்ராஜக்முஸ்ததா புரம்

தும்புரு, நாரதன், ஹாஹா, ஹூஹூ மற்றும் சாமகர்கள், ரத்தினங்களும் இசைக்கருவிகளும் எடுத்துக்கொண்டு அந்த நகரத்திற்கு வந்தார்கள்.

ரு'ஷயஃ க்ரு'த்ஸ்நஶஸ்தத்ர தேவகீதாஸ்தபோதநாஃ புண்யாந் வைவாஹிகாந் மந்த்ராந் அஜபுர் ஹ்ரு'ஷ்டமாநஸாஃ

அங்கிருந்த அனைத்து முனிவர்களும், தவசில் செல்வம் பெற்றவர்கள், ஆனந்தமுடன் திருமண மந்திரங்களைப் பாடினார்கள்.

தத ஏவம் ப்ரவ்ரு'த்தே து ஸர்வதஶ் ச ஸமாகமே கிரிஜாம் தாம் அலம்க்ரு'த்ய ஸ்வயமேவ ஶுசிஸ்மிதாம்

அனைவரும் அங்கு கூடியபோது, சுத்தமான புன்னகை உடைய கிறிஜா தன்னைத் தானே அலங்கரித்தாள்.

புரம் ப்ரவேஶயாமாஸ ஸ்வயம் ஆதாய கேஶவஃ ஸதஸ்யாஹ ச தேவேஶம் நாராயணமஜோ ஹரிம்

கேசவன் தானே அவளை நகருக்குள் அழைத்துச் சென்றான்; அப்போது சபையினர் தேவதேவரின் தலைவனை, பிறவியில்லாத நாராயணனை, ஹரியை அழைத்தனர்.

பவாநக்ரே ஸமுத்பந்நோ பவாந்யா ஸஹ தைவதைஃ வாமாங்காதஸ்ய ருத்ரஸ்ய தக்ஷிணாங்காதஹம் ப்ரபோ

நீயும் பவானியுடன் தேவதைகளோடு முதலில் தோன்றினாய்; ருத்ரனின் இடப்பக்கத்திலிருந்து நீ, வலப்பக்கத்திலிருந்து நானும் தோன்றினோம், பிரபுவே.

மந்மூர்திஸ்துஹிநாத்ரீஶோ யஜ்ஞார்தம் ஸ்ரு'ஷ்ட ஏவ ஹி ஏஷா ஹைமவதீ ஜஜ்ஞே மாயயா பரமேஷ்டிநஃ

என் உருவம் இமயமலையின் இறைவன், யாகத்துக்காக உருவானவன்; இந்த ஹேமவதியின் மகள் பரமேஷ்வரனின் மாயையால் பிறந்தாள்.

ஶ்ரௌதஸ்மார்தப்ரவ்ரு'த்த்யர்தம் உத்வாஹார்தம் இஹாகதஃ அதோ ऽஸௌ ஜகதாம் தாத்ரீ தாதா தவ மமாபி ச

வேத, ஸ்மிருதி முறைகளுக்காகவும், கல்யாணத்திற்காகவும் நான் இங்கு வந்தேன்; இவள் உலகங்களுக்குத் தாயும், உனக்கும் எனக்கும் படைப்பாளியும் ஆவாள்.

அஸ்ய தேவஸ்ய ருத்ரஸ்ய மூர்திபிர் விஹிதம் ஜகத் க்ஷ்மாபக்நிகேந்துஸூர்யாத்மபவநாத்மா யதோ பவஃ

இந்த ருத்ரனின் உருவங்களால் உலகம் நிலைபெற்றது; பூமி, அக்னி, சந்திரன், சூரியன், காற்று, ஆகாயம் எல்லாம் அவனிலிருந்து தோன்றின.

ததாபி தஸ்மை தாதவ்யா வசநாச்ச கிரேர்மம ஏஷா ஹ்ய் அஜா ஶுக்லக்ரு'ஷ்ணா லோஹிதா ப்ரக்ரு'திர்பவாந்

இருப்பினும், மலைமகனும் நானும் சொன்னபடி, அவளை அவனுக்குத் தர வேண்டும்; இவள் பிறவியற்றவள், வெள்ளை, கருப்பு, சிவப்பு நிறங்களுடன், இயற்கை வடிவம் கொண்டவள், இறைவா.

ஶ்ரேயோ ऽபி ஶைலராஜேந ஸம்பந்தோ ऽயம் தவாபி ச தவ பாத்மே ஸமுத்பூதஃ கல்பே நாப்யம்புஜாதஹம்

இம்மலைமன்னருடன் உனக்கு ஏற்படும் உறவு மிகச் சிறந்தது; நீ தாமரையில் பிறந்தாய், நான் கால்பத்தில் நாபி தாமரையிலிருந்து தோன்றினேன்.

மதம்ஶஸ்யாஸ்ய ஶைலஸ்ய மமாபி ச குருர்பவாந் பாடம் இத்யஜம் ஆஹாஸௌ தேவதேவோ ஜநார்தநஃ

இந்த மலைக்கு மட்டும் அல்ல, எனக்கும் நீயே ஆசானாக இருக்கிறாய் என்று தேவாதிகள் தலைவன் ஜனார்த்தனன் உறுதியாகச் சொன்னான்.

தேவாஶ் ச முநயஃ ஸர்வே தேவதேவஶ் ச ஶங்கரஃ ததஶ்சோத்தாய வித்வாந்ஸஃ பத்மநாபஃ ப்ரணம்ய தாம்

அப்போது எல்லா தேவர்கள், முனிவர்கள், ஞானி சிவபெருமான், பத்மநாபன் ஆகியோர் எழுந்து, அவளுக்கு வணக்கம் செய்தார்கள்.

பாதௌ ப்ரக்ஷால்ய தேவஸ்ய கராப்யாம் கமலேக்ஷணஃ அப்யுக்ஷத் ஆத்மநோ மூர்த்நி ப்ரஹ்மணஶ் ச கிரேஸ் ததா

தாமரைப்போல் கண்கள் கொண்டவன், அந்த தேவனின் பாதங்களைத் தன் கைகளால் கழுவி, தன் தலையிலும், பிரம்மா மற்றும் மலையின் தலையிலும் நீர் தெளித்தான்.

த்வதீயைஷா விவாஹார்தம் மேநஜா ஹ்யநுஜா மம இத்யுக்த்வா ஸோதகம் தத்த்வா தேவீம் தேவேஶ்வராய தாம்

‘இவள் என் தங்கை, மேனாவின் மகள்; உன்னுடன் திருமணம் செய்யத் தருகிறேன்’ என்று சொல்லி, நீருடன் சேர்த்து அவளை தேவாதிகளின் தலைவனுக்கு அளித்தான்.

ஸ்வாத்மாநமபி தேவாய ஸோதகம் ப்ரததௌ ஹரிஃ அத ஸர்வே முநிஶ்ரேஷ்டாஃ ஸர்வவேதார்தபாரகாஃ

அதன்பின் ஹரி தானும் தன்னை நீருடன் அந்த தேவனுக்கு அர்ப்பணித்தான். பிறகு எல்லா வேதங்களையும் அறிந்த சிறந்த முனிவர்கள்,

ஊசுர்தாதா க்ரு'ஹீதா ச பலம் த்ரவ்யம் விசாரதஃ ஏஷ தேவோ ஹரோ நூநம் மாயயா ஹி ததோ ஜகத்

‘தாரும், பெறுபவரும், பலனும், பொருளும் — இவை அனைத்தையும் எண்ணினாலும், இந்த ஹரன் தான் தன் மாயையால் உலகமாய் நிறைந்திருக்கிறான்’ என்று கூறினார்கள்.

இத்யுக்த்வா தம் ப்ரணேமுஶ் ச ப்ரீதிகண்டகிதத்வசஃ ஸஸ்ரு'ஜுஃ புஷ்பவர்ஷாணி கேசராஃ ஸித்தசாரணாஃ

இவ்வாறு கூறி, அவர்கள் மகிழ்ச்சியில் உடல் புளகிப்புடன் அவனுக்கு வணங்கினர்; விண்ணில் வாழும் சித்தர்கள், சாரணர்கள் மலர்களை பொழிந்தனர்.

தேவதுந்துபயோ நேதுர் நந்ரு'துஶ்சாப்ஸரோகணாஃ வேதாஶ் ச மூர்திமந்தஸ்தே ப்ரணேமுஸ்தம் மஹேஶ்வரம்

தெய்வ தக்கைகள் முழங்கின, அப்சரர்கள் குழுவாக நடனமாடின, உருவமடைந்த வேதங்களும் அந்த மகேஸ்வரனுக்கு வணங்கின.

ப்ரஹ்மணா முநிபிஃ ஸார்தம் தேவதேவமுமாபதிம் தேவோ ऽபி தேவீமாலோக்ய ஸலஜ்ஜாம் ஹிமஶைலஜாம்

பிரம்மா மற்றும் முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, தேவாதிகளின் தலைவன், உமையின் கணவர், அந்த பனிமலையின் மகளை, தேவனை நோக்கி வெட்கத்துடன் இருந்தவளைக் கவனமாக பார்த்தான்.

ந த்ரு'ப்யத்யநவத்யாங்கீ ஸா ச தேவம் வ்ரு'ஷத்வஜம் வரதோ ऽஸ்மீதி தம் ப்ராஹ ஹரிம் ஸோ ऽப்யாஹ ஶங்கரம்

அவளது குறைபாடற்ற உருவத்தைப் பார்த்து அவர் திருப்தி அடையவில்லை; அவளும் நந்திக்கொடியைத் தாங்கும் தேவனை நோக்கி பார்த்தாள். அவள் ஹரியிடம், ‘நான் உனக்கு வரம் தருகிறேன்’ என்று கூற, ஹரியும் சிவனை நோக்கி உரையாடினான்.

த்வயி பக்திஃ ப்ரஸீதேதி ப்ரஹ்மாக்யாம் ச ததௌ து ஸஃ ததஸ்து புநரேவாஹ ப்ரஹ்மா விஜ்ஞாபயந்ப்ரபும்

‘உனக்கு பக்தி வளர வேண்டும்’ என்று சொல்லி, அவன் பிரம்மா என்ற பெயரையும் வழங்கினான். பின்னர் பிரம்மா மீண்டும் அந்த பிரபுவிடம் வேண்டுகோள் கூறினான்.

ஹவிர்ஜுஹோமி வஹ்நௌ து உபாத்யாயபதே ஸ்திதஃ ததாஸி மம யத்யாஜ்ஞாம் கர்தவ்யோ ஹ்யக்ரு'தோ விதிஃ

‘நான் குரு பதவியில் இருந்து, அக்கினியில் ஹோமம் செய்கிறேன். நீ எனக்கு அனுமதி அளித்தால், இதுவரை செய்யப்படாத கர்மத்தை இப்போது செய்வேன்’ என்று கூறினான்.

தமாஹ ஶங்கரோ தேவம் தேவதேவோ ஜகத்பதிஃ யத்யதிஷ்டம் ஸுரஶ்ரேஷ்ட தத்குருஷ்வ யதேப்ஸிதம்

அப்போது சிவபெருமான், உலகத்துக்குத் தலைவன், அவனை நோக்கி, ‘தேவர்களில் சிறந்தவனே, உனக்கு விருப்பமானதைச் செய்’ என்று சொன்னான்.

கர்தாஸ்மி வசநம் ஸர்வம் தேவதேவ பிதாமஹ ததஃ ப்ரணம்ய ஹ்ரு'ஷ்டாத்மா ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ

‘தேவாதிகளின் தலைவனே, பெரியவரே, நீ சொல்வதையெல்லாம் நான் செய்வேன்’ என்று கூறி, பிரம்மா உலகுக்குத் தந்தை ஆனவன், மகிழ்ச்சியுடன் வணங்கினான்.

ஹஸ்தம் தேவஸ்ய தேவ்யாஶ் ச யுயோஜ பரமம் ப்ரபுஃ ஜ்வலநஶ் ச ஸ்வயம் தத்ர க்ரு'தாஞ்ஜலிருபஸ்திதஃ

பெரிய பிரபு, அந்த தேவியும் தேவனும் இருவரது கைகளை ஒன்றிணைத்தான்; அப்போது அக்கினிதே தன் கைகளை கூப்பி அங்கு வந்தான்.

ஶ்ரௌதைரேதைர்மஹாமந்த்ரைர் மூர்திமத்பிர் உபஸ்திதைஃ யதோக்தவிதிநா ஹுத்வா லாஜாநபி யதாக்ரமம்

வேத மந்திரங்கள் உருவமாய் வந்து, விதிப்படி, அவற்றை உச்சரித்து, முறையே தானியங்களை அக்கினியில் அர்ப்பணித்தான்.