லிங்கபுராணம்

ஸோமோ கதாம் தநேஶஶ் ச தண்டம் தண்டப்ரு'தாம் வரஃ ஈஶாநஶ் ச ததா ஶூலம் தீவ்ரமுத்யம்ய ஸம்ஸ்திதஃ

சோமன் தன் கோலை, தனேசன் தன் தண்டை, தண்டம் ஏந்துபவர்களில் சிறந்தவன், ஈசானன் தன் கூரிய சூலம்—all உயர்த்தியபடியே அசையாமல் நின்றார்கள்.

ருத்ராஶ் ச ஶூலமாதித்யா முஶலம் வஸவஸ் ததா முத்கரம் ஸ்தம்பிதாஃ ஸர்வே தேவேநாஶு திவௌகஸஃ

ருதிரர்கள் தங்கள் வேலையும், ஆதித்யர்கள் தங்கள் கோலையும், வசுக்கள் தங்கள் கல்லடிகளையும் பிடித்திருந்தார்கள்; எல்லா வானிலுள்ள தேவர்களும் அந்த இறைவனால் உடனே அடக்கப்பட்டார்கள்.

ஸ்தம்பிதா தேவதேவேந ததாந்யே ச திவௌகஸஃ ஶிரஃ ப்ரகம்பயந் விஷ்ணுஶ் சக்ரம் உத்யம்ய ஸம்ஸ்திதஃ

தேவர்களின் இறைவனால் மற்ற வானிலுள்ள தேவர்களும் அதேபோல் அடக்கப்பட்டார்கள்; விஷ்ணு தன் தலையை அசைத்து, சக்கரத்தை உயர்த்தி நின்றான்.

தஸ்யாபி ஶிரஸோ பாலஃ ஸ்திரத்வம் ப்ரசகார ஹ சக்ரம் க்ஷேப்தும் ந ஶஶாக பாஹூம்ஶ்சாலயிதும் ந ச

அவருக்கும் அந்த பாலன் தலையில் உறுதியை ஏற்படுத்தினான்; அவன் சக்கரத்தை எறியவும், தன் கை들을 அசைக்கவும் முடியவில்லை.

பூஷா தந்தாந் தஶந் தந்தைர் பாலமைக்ஷத மோஹிதஃ தஸ்யாபி தஶநாஃ பேதுர் த்ரு'ஷ்டமாத்ரஸ்ய ஶம்புநா

பூஷன் தன் பற்களை கடித்து, குழப்பத்தில் அந்தப் பாலனை நோக்கினான்; சும்புவின் ஒரு பார்வையிலேயே அவனது பற்கள் எல்லாம் விழுந்துவிட்டன.

பலம் தேஜஶ் ச யோகம் ச ததைவாஸ்தம்பயத் விபுஃ அத தேஷு ஸ்திதேஷ்வேவ மந்யுமத்ஸு ஸுரேஷ்வபி

அந்த பெருமைமிக்கவன் அவர்களின் பலத்தையும், ஒளியையும், வல்லமையையும் அடக்கினான்; அப்போது அந்த தேவர்கள் கோபத்துடன் அங்கே நின்றுகொண்டிருந்தார்கள்.

ப்ரஹ்மா பரமஸம்விக்நோ த்யாநமாஸ்தாய ஶங்கரம் புபுதே தேவமீஶாநம் உமோத்ஸம்கே தமாஸ்திதம்

பிரம்மா மிகுந்த கலக்கத்துடன் சங்கரனைத் தியானித்து, உமையின் மடியில் அமர்ந்துள்ள தேவாதி தேவனை உணர்ந்தார்.

ஸ புத்த்வா தேவமீஶாநம் ஶீக்ரம் உத்தாய விஸ்மிதஃ வவந்தே சரணௌ ஶம்போர் அஸ்துவச்ச பிதாமஹஃ

அந்த தேவாதி தேவனை உணர்ந்தவுடன், பிரம்மா விரைவாக எழுந்து, ஆச்சரியத்துடன் சும்புவின் பாதங்களில் வணங்கி, அவரை புகழ்ந்தார்.

புத்திஸ்த்வம் ஸர்வலோகாநாம் அஹங்காரஸ் த்வம் ஈஶ்வரஃ பூதாநாமிந்த்ரியாணாம் ச த்வமேவேஶ ப்ரவர்த்தகஃ

நீ எல்லா உலகங்களுக்கும் புத்தி; நீயே அகந்தை, இறைவா; உயிர்களுக்கும் அவர்களின் அறிவுக்கும் நீயே காரணம், ஆண்டவரே.

தவாஹம் தக்ஷிணாத்தஸ்தாத் ஸ்ரு'ஷ்டஃ பூர்வம் புராதநஃ வாமஹஸ்தாந் மஹாபாஹோ தேவோ நாராயணஃ ப்ரபுஃ

பழமையானவனே, உன் வலது கையிலிருந்து நான் உருவானேன்; வலிமைமிக்கவனே, உன் இடது கையிலிருந்து நாராயணன் என்ற தேவன் தோன்றினார்.

இயம் ச ப்ரக்ரு'திர்தேவீ ஸதா தே ஸ்ரு'ஷ்டிகாரண பத்நீரூபம் ஸமாஸ்தாய ஜகத்காரணமாகதா

இந்தப் பிரகிருதி தேவியும் எப்போதும் உன் படைப்பின் காரணமாக இருக்கிறாள்; உன் மனைவியின் வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, உலகத்தின் காரணமாக உள்ளாள்.

நமஸ்துப்யம் மஹாதேவ மஹாதேவ்யை நமோநமஃ ப்ரஸாதாத்தவ தேவேஶ நியோகாச்ச மயா ப்ரஜாஃ

உமக்கு வணக்கம், மகாதேவா; மகாதேவியுக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். உன் அருளாலும், உன் கட்டளையாலும், நான் உயிர்களை படைத்தேன், தேவாதி தேவா.

தேவாத்யாஸ்து இமாஃ ஸ்ரு'ஷ்டா மூடாஸ்த்வத்யோகமோஹிதாஃ குரு ப்ரஸாதமேதேஷாம் யதாபூர்வம் பவந்த்விமே

இந்த தேவர்கள் மற்றும் பிறரும் என்னால் படைக்கப்பட்டவர்கள்; இப்போது அவர்கள் உன் மாயையால் குழப்பமடைந்துள்ளனர். அவர்களுக்கு அருள் செய்து, அவர்கள் முன்னதைப் போல ஆகட்டும்.

விஜ்ஞாப்யைவம் ததா ப்ரஹ்மா தேவதேவம் மஹேஶ்வரம் ஸம்ஸ்தம்பிதாம்ஸ்ததா தேந பகவாந் ஆஹ பத்மஜஃ

அப்போது பிரம்மா, அந்த மகேஸ்வரனிடம் இவ்வாறு தெரிவித்தார்; தன் வலிமையால் அடக்கப்பட்டவர்களைப் பற்றி பத்மஜன் கூறினார்.

மூடாஸ்த தேவதாஃ ஸர்வா நைவ புத்யத ஶங்கரம் தேவதேவம் இஹாயாந்தம் ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தம்

இந்த எல்லா தேவர்களும் குழப்பமடைந்து, எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் சங்கரன் இங்கு வந்துள்ளதை அறியவில்லை.

கச்சத்வம் ஶரணம் ஶீக்ரம் தேவாஃ ஶக்ரபுரோகமாஃ ஸநாராயணகாஃ ஸர்வே முநிபிஃ ஶங்கரம் ப்ரபும்

இந்திரன் தலைமையில், நாராயணனும் முனிவர்களும் உடன், எல்லா தேவர்களும் விரைவாக சங்கரன் ஆண்டவரிடம் சரணாக செல்லுங்கள்.

ஸார்தம் மயைவ தேவேஶம் பரமாத்மாநமீஶ்வரம் அநயா ஹைமவத்யா ச ப்ரக்ரு'த்யா ஸஹ ஸத்தமம்

என்னுடன், இந்த ஹிமவான் மகளான சிறந்த பிரகிருதியும் சேர்ந்து, நீங்களும் அந்த தேவாதி தேவனை, பரமாத்மாவை அணுகுங்கள்.

தத்ர தே ஸ்தம்பிதாஸ்தேந ததைவ ஸுரஸத்தமாஃ ப்ரணேமுர் மநஸா ஸர்வே ஸநாராயணகாஃ ப்ரபும்

அங்கே, அந்த முன்னணி தேவர்கள், நாராயணனுடன் சேர்ந்து, இன்னும் அடக்கப்பட்ட நிலையில், மனதிலேயே ஆண்டவரை வணங்கினார்கள்.

அத தேஷாம் ப்ரஸந்நோ பூத் தேவதேவஸ்த்ரியம்பகஃ யதாபூர்வம் சகாராஶு வசநாத்ப்ரஹ்மணஃ ப்ரபுஃ

பின்னர், அந்த மூன்று கண்கள் கொண்ட தேவாதி தேவன் அவர்களிடம் திருப்தியடைந்து, பிரம்மாவின் வார்த்தையைக் கேட்டு, அவர்களை முன்னதைப் போல விரைவாக மாற்றினார்.

தத ஏவம் ப்ரஸந்நே து ஸர்வதேவநிவாரணம் வபுஶ்சகார தேவேஶோ திவ்யம் பரமமத்புதம்

அப்போது எல்லோரும் மகிழ்ந்திருந்தபோது, தேவாதிகளின் தலைவன் ஆன இறைவன், எல்லா தேவர்களையும் அடக்கி, ஒரு தெய்வீகமானும் அதிசயமானும் உருவத்தை உருவாக்கினார்.

தேஜஸா தஸ்ய தேவாஸ்தே ஸேந்த்ரசந்த்ரதிவாகராஃ ஸப்ரஹ்மகாஃ ஸஸாத்யாஶ் ச ஸநாராயணகாஸ் ததா

அந்த இறைவனின் பிரகாசத்தால், இந்திரன், சந்திரன், சூரியன், பிரம்மா, சாத்யர்கள், நாராயணன் ஆகிய தேவர்கள் அனைவரும்,

ஸயமாஶ் ச ஸருத்ராஶ் ச சக்ஷுரப்ரார்தயந் விபும் தேப்யஶ் ச பரமம் சக்ஷுஃ ஸர்வத்ரு'ஷ்டௌ ச ஶக்திமத்

யமன், ருத்ரர்கள் உட்பட அனைவரும் அந்த பரமனை காண விழைந்தார்கள்; அவர்களுக்கு எல்லாவற்றையும் காணும் சக்தியுடன் கூடிய உயர்ந்த பார்வையை அவர் அருளினார்.

ததாவம்பாபதிஃ ஶர்வோ பவாந்யாஶ் ச சலஸ்ய ச லப்த்வா சக்ஷுஸ்ததா தேவா இந்த்ரவிஷ்ணுபுரோகமாஃ

அந்த அமுதத்தின் அதிபதி சர்வன், பவானியும் சலனும் பார்வை பெறும்படி அருளினார்; பார்வை பெற்ற அந்த தேவர்கள், இந்திரன் மற்றும் விஷ்ணுவை முன்னிலைப்படுத்தி,

ஸப்ரஹ்மகஃ ஸஶக்ராஶ் ச தமபஶ்யந்மஹேஶ்வரம் ப்ரஹ்மாத்யா நேமிரே தூர்ணம் பவாநீ ச கிரீஶ்வரஃ

பிரம்மா, சக்ரன் மற்றும் மற்றவர்கள் அந்த மஹேஸ்வரனை கண்டார்கள்; பிரம்மா முதலியோர் விரைவாக வணங்கினர், பவானியும் மலைமகனும் அப்படியே வணங்கினர்.

முநயஶ் ச மஹாதேவம் கணேஶாஃ ஶிவஸம்மதாஃ ஸஸர்ஜுஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிம் ச கேசராஃ ஸித்தசாரணாஃ

முனிவர்கள், சிவபடையினரின் தலைவர்கள், சிவனால் மதிக்கப்பட்டவர்கள், மலர்களை மழையாக பொழிந்தனர்; ஆகாயவாசிகள், சித்தர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோரும் அதையே செய்தனர்.

தேவதுந்துபயோ நேதுஸ் துஷ்டுவுர்முநயஃ ப்ரபும் ஜகுர்கந்தர்வமுக்யாஶ் ச நந்ரு'துஶ்சாப்ஸரோகணாஃ

தெய்வீகமான பறை ஒலித்தது, முனிவர்கள் இறைவனைப் புகழ்ந்தார்கள், கந்தர்வர்களில் முன்னோர்கள் பாடினர், அப்சரஸ்கள் குழுவாக நடனமாடினர்.

முமுஹுர்கணபாஃ ஸர்வே முமோதாம்பா ச பார்வதீ தஸ்ய தேவீ ததா ஹ்ரு'ஷ்டா ஸமக்ஷம் த்ரிதிவௌகஸாம்

அனைத்து படைகளும் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்தன; அன்னை பார்வதி பெரிதும் ஆனந்தமடைந்தாள்; அந்த தேவியும் விண்ணுலக வாசிகள் முன்னிலையில் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தாள்.

பாதயோஃ ஸ்தாபயாமாஸ மாலாம் திவ்யாம் ஸுகந்திநீம் ஸாது ஸாத்விதி ஸம்ப்ரோச்ய தயா தத்ரைவ சார்சிதம்

அவள் தெய்வீகமான, மணமுள்ள மாலையை அவன் பாதங்களில் வைத்து, 'அருமை, அருமை' என்று கூறி அங்கேயே அவனை அர்ச்சனை செய்தாள்.

ஸஹ தேவ்யா நமஶ்சக்ருஃ ஶிரோபிர் பூதலாஶ்ரிதைஃ ஸர்வே ஸப்ரஹ்மகா தேவாஃ ஸயக்ஷோரகராக்ஷஸாஃ

அந்த தேவியுடன் சேர்ந்து, பிரம்மா உட்பட எல்லா தேவர்கள், யக்ஷர்கள், நாகர்கள், ராக்ஷஸர்கள் ஆகியோரும் தங்கள் தலைகளை பூமியில் தொட வைத்து வணங்கினார்கள்.