லிங்கபுராணம்

அப்ஸரோபிஃ ப்ரந்ரு'த்தாபிஃ ஸர்வாபரணபூஷிதைஃ கந்தர்வஸித்தைர்விவிதைஃ கிந்நரைஶ் ச ஸுஶோபநைஃ

அவளைச் சுற்றி, ஆபரணங்கள் அணிந்த அப்சராசிகள் நடனமாடினார்கள்; கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், பலவகை கின்னரர்கள்—all அழகாக அங்கு இருந்தனர்.

பந்திபிஃ ஸ்தூயமாநா ச ஸ்திதா ஶைலஸுதா ததா ஸிதாதபத்ரம் ரத்நாம்ஶுமிஶ்ரிதம் சாவஹத்ததா

பாடகர்கள் புகழ்ந்தபடி, மலைமகள் அங்கு நின்றாள்; வெண்குடை ஒன்று, ரத்தின ஒளியுடன் கலந்தது, அவளுக்காக கொண்டு வரப்பட்டது.

மாலிநீ கிரிபுத்ர்யாஸ்து ஸம்த்யா பூர்ணேந்துமண்டலம் சாமராஸக்தஹஸ்தாபிர் திவ்யஸ்த்ரீபிஶ் ச ஸம்வ்ரு'தா

மாலினி, மலைமகளுக்காக மாலையை எடுத்திருந்தாள்; சந்தியா, முழு நிலவின் வடிவத்தை வைத்திருந்தாள்; தெய்வீக பெண்கள் காமரங்களை பிடித்து அவளைச் சுற்றி நின்றனர்.

மாலாம் க்ரு'ஹ்ய ஜயா தஸ்தௌ ஸுரத்ருமஸமுத்பவாம் விஜயா வ்யஜநம் க்ரு'ஹ்ய ஸ்திதா தேவ்யாஃ ஸமீபகா

ஜயா, தேவருக்கான மரத்தில் பிறந்த மாலையை எடுத்துக் கொண்டு நின்றாள்; விஜயா, விசிறி பிடித்து தேவியின் அருகில் நின்றாள்.

மாலாம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய தேவ்யாம் து ஸ்திதாயாம் தேவஸம்ஸதி ஶிஶுர்பூத்வா மஹாதேவஃ க்ரீடார்தம் வ்ரு'ஷபத்வஜஃ

தேவி மாலை பிடித்து தேவகணங்களின் மத்தியில் நின்றபோது, வृषபத்வஜன் மகாதேவன் விளையாட்டுக்காக குழந்தையாக மாறினார்.

உத்ஸங்கதலஸம்ஸுப்தோ பபூவ பகவாந்பவஃ அத த்ரு'ஷ்ட்வா ஶிஶும் தேவாஸ் தஸ்யா உத்ஸம்கவர்த்திநம்

பகவான் பவன், அவளது மடியில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்; அப்போது அந்தக் குழந்தை அவளது மடியில் இருப்பதை பார்த்து தேவர்கள் கவனித்தார்கள்.

கோ ऽயம் அத்ரேதி ஸம்மந்த்ர்ய சுக்ஷுபுஶ் ச ஸமாகதாஃ வஜ்ரமாஹாரயத்தஸ்ய பாஹும் உத்யம்ய வ்ரு'த்ரஹா

‘இவன் யார்?’ என்று ஆலோசித்து, அங்கு கூடியவர்கள் கலக்கம் அடைந்தார்கள்; வ்ருத்ரனை வீழ்த்தியவன், வஜ்ராயுதத்தை தூக்கி எழுப்பினான்.

ஸ பாஹுருத்யமஸ்தஸ்ய ததைவ ஸமுபஸ்திதஃ ஸ்தம்பிதஃ ஶிஶுரூபேண தேவதேவேந லீலயா

அந்தக் கை உயர்த்தப்பட்டபடியே அருகில் வந்தது; ஆனால் அந்தக் குழந்தை வடிவில் இருந்த தேவதேவன் விளையாட்டாக அதை நிறுத்தினார்.

வஜ்ரம் க்ஷேப்தும் ந ஶஶாக பாஹும் சாலயிதும் ததா வஹ்நிஃ ஶக்திம் ததா க்ஷேப்தும் ந ஶஶாக ததா ஸ்திதஃ

அவன் வஜ்ராயுதத்தை எறிய முடியவில்லை, கையையும் அசைக்க முடியவில்லை; அதுபோல், அக்கினியும் தன் சக்தியை வீச முடியாமல் அப்படியே நின்றான்.

யமோ ऽபி தண்டம் கட்கம் ச நிர்ரு'திர்முநிபுங்கவாஃ வருணோ நாகபாஶம் ச த்வஜயஷ்டிம் ஸமீரணஃ

யமனும் தன் தண்டையோ, வாளையோ எடுக்க முடியவில்லை; நிருத்தி முனிவர்களும், வருணன் நாகபாசத்தையும், சமீரன் தன் கொடியையும் அசைக்க முடியவில்லை.

ஸோமோ கதாம் தநேஶஶ் ச தண்டம் தண்டப்ரு'தாம் வரஃ ஈஶாநஶ் ச ததா ஶூலம் தீவ்ரமுத்யம்ய ஸம்ஸ்திதஃ

சோமன் தன் கோலை, தனேசன் தன் தண்டை, தண்டம் ஏந்துபவர்களில் சிறந்தவன், ஈசானன் தன் கூரிய சூலம்—all உயர்த்தியபடியே அசையாமல் நின்றார்கள்.

ருத்ராஶ் ச ஶூலமாதித்யா முஶலம் வஸவஸ் ததா முத்கரம் ஸ்தம்பிதாஃ ஸர்வே தேவேநாஶு திவௌகஸஃ

ருதிரர்கள் தங்கள் வேலையும், ஆதித்யர்கள் தங்கள் கோலையும், வசுக்கள் தங்கள் கல்லடிகளையும் பிடித்திருந்தார்கள்; எல்லா வானிலுள்ள தேவர்களும் அந்த இறைவனால் உடனே அடக்கப்பட்டார்கள்.

ஸ்தம்பிதா தேவதேவேந ததாந்யே ச திவௌகஸஃ ஶிரஃ ப்ரகம்பயந் விஷ்ணுஶ் சக்ரம் உத்யம்ய ஸம்ஸ்திதஃ

தேவர்களின் இறைவனால் மற்ற வானிலுள்ள தேவர்களும் அதேபோல் அடக்கப்பட்டார்கள்; விஷ்ணு தன் தலையை அசைத்து, சக்கரத்தை உயர்த்தி நின்றான்.

தஸ்யாபி ஶிரஸோ பாலஃ ஸ்திரத்வம் ப்ரசகார ஹ சக்ரம் க்ஷேப்தும் ந ஶஶாக பாஹூம்ஶ்சாலயிதும் ந ச

அவருக்கும் அந்த பாலன் தலையில் உறுதியை ஏற்படுத்தினான்; அவன் சக்கரத்தை எறியவும், தன் கை들을 அசைக்கவும் முடியவில்லை.

பூஷா தந்தாந் தஶந் தந்தைர் பாலமைக்ஷத மோஹிதஃ தஸ்யாபி தஶநாஃ பேதுர் த்ரு'ஷ்டமாத்ரஸ்ய ஶம்புநா

பூஷன் தன் பற்களை கடித்து, குழப்பத்தில் அந்தப் பாலனை நோக்கினான்; சும்புவின் ஒரு பார்வையிலேயே அவனது பற்கள் எல்லாம் விழுந்துவிட்டன.

பலம் தேஜஶ் ச யோகம் ச ததைவாஸ்தம்பயத் விபுஃ அத தேஷு ஸ்திதேஷ்வேவ மந்யுமத்ஸு ஸுரேஷ்வபி

அந்த பெருமைமிக்கவன் அவர்களின் பலத்தையும், ஒளியையும், வல்லமையையும் அடக்கினான்; அப்போது அந்த தேவர்கள் கோபத்துடன் அங்கே நின்றுகொண்டிருந்தார்கள்.

ப்ரஹ்மா பரமஸம்விக்நோ த்யாநமாஸ்தாய ஶங்கரம் புபுதே தேவமீஶாநம் உமோத்ஸம்கே தமாஸ்திதம்

பிரம்மா மிகுந்த கலக்கத்துடன் சங்கரனைத் தியானித்து, உமையின் மடியில் அமர்ந்துள்ள தேவாதி தேவனை உணர்ந்தார்.

ஸ புத்த்வா தேவமீஶாநம் ஶீக்ரம் உத்தாய விஸ்மிதஃ வவந்தே சரணௌ ஶம்போர் அஸ்துவச்ச பிதாமஹஃ

அந்த தேவாதி தேவனை உணர்ந்தவுடன், பிரம்மா விரைவாக எழுந்து, ஆச்சரியத்துடன் சும்புவின் பாதங்களில் வணங்கி, அவரை புகழ்ந்தார்.

புத்திஸ்த்வம் ஸர்வலோகாநாம் அஹங்காரஸ் த்வம் ஈஶ்வரஃ பூதாநாமிந்த்ரியாணாம் ச த்வமேவேஶ ப்ரவர்த்தகஃ

நீ எல்லா உலகங்களுக்கும் புத்தி; நீயே அகந்தை, இறைவா; உயிர்களுக்கும் அவர்களின் அறிவுக்கும் நீயே காரணம், ஆண்டவரே.

தவாஹம் தக்ஷிணாத்தஸ்தாத் ஸ்ரு'ஷ்டஃ பூர்வம் புராதநஃ வாமஹஸ்தாந் மஹாபாஹோ தேவோ நாராயணஃ ப்ரபுஃ

பழமையானவனே, உன் வலது கையிலிருந்து நான் உருவானேன்; வலிமைமிக்கவனே, உன் இடது கையிலிருந்து நாராயணன் என்ற தேவன் தோன்றினார்.

இயம் ச ப்ரக்ரு'திர்தேவீ ஸதா தே ஸ்ரு'ஷ்டிகாரண பத்நீரூபம் ஸமாஸ்தாய ஜகத்காரணமாகதா

இந்தப் பிரகிருதி தேவியும் எப்போதும் உன் படைப்பின் காரணமாக இருக்கிறாள்; உன் மனைவியின் வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, உலகத்தின் காரணமாக உள்ளாள்.

நமஸ்துப்யம் மஹாதேவ மஹாதேவ்யை நமோநமஃ ப்ரஸாதாத்தவ தேவேஶ நியோகாச்ச மயா ப்ரஜாஃ

உமக்கு வணக்கம், மகாதேவா; மகாதேவியுக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். உன் அருளாலும், உன் கட்டளையாலும், நான் உயிர்களை படைத்தேன், தேவாதி தேவா.

தேவாத்யாஸ்து இமாஃ ஸ்ரு'ஷ்டா மூடாஸ்த்வத்யோகமோஹிதாஃ குரு ப்ரஸாதமேதேஷாம் யதாபூர்வம் பவந்த்விமே

இந்த தேவர்கள் மற்றும் பிறரும் என்னால் படைக்கப்பட்டவர்கள்; இப்போது அவர்கள் உன் மாயையால் குழப்பமடைந்துள்ளனர். அவர்களுக்கு அருள் செய்து, அவர்கள் முன்னதைப் போல ஆகட்டும்.

விஜ்ஞாப்யைவம் ததா ப்ரஹ்மா தேவதேவம் மஹேஶ்வரம் ஸம்ஸ்தம்பிதாம்ஸ்ததா தேந பகவாந் ஆஹ பத்மஜஃ

அப்போது பிரம்மா, அந்த மகேஸ்வரனிடம் இவ்வாறு தெரிவித்தார்; தன் வலிமையால் அடக்கப்பட்டவர்களைப் பற்றி பத்மஜன் கூறினார்.

மூடாஸ்த தேவதாஃ ஸர்வா நைவ புத்யத ஶங்கரம் தேவதேவம் இஹாயாந்தம் ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தம்

இந்த எல்லா தேவர்களும் குழப்பமடைந்து, எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் சங்கரன் இங்கு வந்துள்ளதை அறியவில்லை.

கச்சத்வம் ஶரணம் ஶீக்ரம் தேவாஃ ஶக்ரபுரோகமாஃ ஸநாராயணகாஃ ஸர்வே முநிபிஃ ஶங்கரம் ப்ரபும்

இந்திரன் தலைமையில், நாராயணனும் முனிவர்களும் உடன், எல்லா தேவர்களும் விரைவாக சங்கரன் ஆண்டவரிடம் சரணாக செல்லுங்கள்.

ஸார்தம் மயைவ தேவேஶம் பரமாத்மாநமீஶ்வரம் அநயா ஹைமவத்யா ச ப்ரக்ரு'த்யா ஸஹ ஸத்தமம்

என்னுடன், இந்த ஹிமவான் மகளான சிறந்த பிரகிருதியும் சேர்ந்து, நீங்களும் அந்த தேவாதி தேவனை, பரமாத்மாவை அணுகுங்கள்.

தத்ர தே ஸ்தம்பிதாஸ்தேந ததைவ ஸுரஸத்தமாஃ ப்ரணேமுர் மநஸா ஸர்வே ஸநாராயணகாஃ ப்ரபும்

அங்கே, அந்த முன்னணி தேவர்கள், நாராயணனுடன் சேர்ந்து, இன்னும் அடக்கப்பட்ட நிலையில், மனதிலேயே ஆண்டவரை வணங்கினார்கள்.

அத தேஷாம் ப்ரஸந்நோ பூத் தேவதேவஸ்த்ரியம்பகஃ யதாபூர்வம் சகாராஶு வசநாத்ப்ரஹ்மணஃ ப்ரபுஃ

பின்னர், அந்த மூன்று கண்கள் கொண்ட தேவாதி தேவன் அவர்களிடம் திருப்தியடைந்து, பிரம்மாவின் வார்த்தையைக் கேட்டு, அவர்களை முன்னதைப் போல விரைவாக மாற்றினார்.