லிங்கபுராணம்

ஆஸ்தாய ரூபம் யத்ஸௌம்யம் ஸமேஷ்யே ऽஹம் ஸஹ த்வயா இத்யுக்த்வா தாம் ஸமாலோக்ய தேவோ திவ்யேந சக்ஷுஷா

அழகான, மென்மையான உருவம் எடுத்து, நான் உன்னுடன் சேர்வேன். இப்படிச் சொல்லி, அந்த தேவன் தெய்வீகக் கண்களால் அவளை நோக்கினார்.

ஜகாமேஷ்டம் ததா திவ்யம் ஸ்வபுரம் ப்ரயயௌ ச ஸா த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'ஷ்டஸ்ததா தேவீம் மேநயா துஹிநாசலஃ

பின்னர் அவர் தன் விருப்பமான தெய்வீக நகரத்திற்குச் சென்றார்; அவளும் புறப்பட்டாள். தேவியை பார்த்ததும், மேனா, இந்த பனிமலை, மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.

ஆலிங்க்யாக்ராய ஸம்பூஜ்ய புத்ரீம் ஸாக்ஷாத்தபஸ்விநீம் துஹிதுர்தேவதேவேந ந ஜாநந்நபிமந்த்ரிதம்

மகளை அணைத்து, மணம் வீசி, மரியாதை செய்து, நேரில் தவசியாக இருந்த தன் மகளை, தேவாதி தேவனால் மயக்கப்பட்டதை அந்த மலையப்பா அறியவில்லை.

ஸ்வயம்வரம் ததா தேவ்யாஃ ஸர்வலோகேஷ்வகோஷயத் அத ப்ரஹ்மா ச பகவாந் விஷ்ணுஃ ஸாக்ஷாஜ்ஜநார்தநஃ

அந்த சமயம், தேவியின் விருப்பத்தேர்வு விழா எல்லா உலகங்களிலும் அறிவிக்கப்பட்டது. பிறகு, பரமபிரமா மற்றும் விஷ்ணு எனும் ஜனார்த்தனன் அங்கு வந்தார்கள்.

ஶக்ரஶ் ச பகவாந் வஹ்நிர் பாஸ்கரோ பக ஏவ ச த்வஷ்டார்யமா விவஸ்வாம்ஶ் ச யமோ வருண ஏவ ச

பெரிய இந்திரன், அக்கினி, சூரியன், பகன், த்வஷ்டா, அரியமன், விவஸ்வான், யமன், வருணன் ஆகியோரும் அங்கு வந்தார்கள்.

வாயுஃ ஸோமஸ்ததேஶாநோ ருத்ராஶ் ச முநயஸ் ததா அஶ்விநௌ த்வாதஶாதித்யா கந்தர்வா கருடஸ் ததா

வாயு, சோமன், ஈசானன், ருத்ரர்கள், முனிவர்கள், அசுவினிகள், பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள், கந்தர்வர்கள், கருடன் ஆகியோரும் அங்கு வந்தனர்.

யக்ஷாஃ ஸித்தாஸ்ததா ஸாத்யா தைத்யாஃ கிம்புருஷோரகாஃ ஸமுத்ராஶ் ச நதா வேதா மந்த்ராஃ ஸ்தோத்ராதயஃ க்ஷணாஃ

யக்ஷர்கள், சித்தர்கள், சாத்யர்கள், தைத்யர்கள், கிம்புருஷர்கள், பாம்புகள், கடல்கள், நதிகள், வேதங்கள், மந்திரங்கள், ஸ்தோத்திரங்கள், காலத்தின் கணங்கள் எல்லாம் அங்கு இருந்தன.

நாகாஶ் ச பர்வதாஃ ஸர்வே யஜ்ஞாஃ ஸூர்யாதயோ க்ரஹாஃ த்ரயஸ்த்ரிம்ஶச்ச தேவாநாம் த்ரயஶ் ச த்ரிஶதம் ததா

நாகர்கள், எல்லா மலைகளும், யாகங்கள், சூரியன் மற்றும் மற்ற கிரகங்கள், முப்பத்து மூன்று தேவர்கள், மேலும் மூன்று முறை மூன்று நூறு எனும் தேவர்கள் கூட அங்கு சேர்ந்தனர்.

த்ரயஶ் ச த்ரிஸஹஸ்ரம் ச ததாந்யே பஹவஃ ஸுரா ஜக்முர் கிரீந்த்ரபுத்ர்யாஸ்து ஸ்வயம்வரமநுத்தமம்

மூன்று முறை மூன்று ஆயிரம் மற்றும் பல்வேறு மற்ற தேவர்கள் கூட அந்த மலைமகளின் ஒப்பற்ற விருப்பத்தேர்வு விழாவிற்கு வந்தார்கள்.

அத ஶைலஸுதா தேவீ ஹைமமாருஹ்ய ஶோபநம் விமாநம் ஸர்வதோபத்ரம் ஸர்வரத்நைர் அலம்க்ரு'தம்

பின்னர், மலைமகள் தேவியார் ஒளிவீசும் பொன்னால் செய்யப்பட்ட, எல்லா பக்கமும் நல்வாழ்க்கை தரும், அனைத்து ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட விமானத்தில் ஏறினாள்.

அப்ஸரோபிஃ ப்ரந்ரு'த்தாபிஃ ஸர்வாபரணபூஷிதைஃ கந்தர்வஸித்தைர்விவிதைஃ கிந்நரைஶ் ச ஸுஶோபநைஃ

அவளைச் சுற்றி, ஆபரணங்கள் அணிந்த அப்சராசிகள் நடனமாடினார்கள்; கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், பலவகை கின்னரர்கள்—all அழகாக அங்கு இருந்தனர்.

பந்திபிஃ ஸ்தூயமாநா ச ஸ்திதா ஶைலஸுதா ததா ஸிதாதபத்ரம் ரத்நாம்ஶுமிஶ்ரிதம் சாவஹத்ததா

பாடகர்கள் புகழ்ந்தபடி, மலைமகள் அங்கு நின்றாள்; வெண்குடை ஒன்று, ரத்தின ஒளியுடன் கலந்தது, அவளுக்காக கொண்டு வரப்பட்டது.

மாலிநீ கிரிபுத்ர்யாஸ்து ஸம்த்யா பூர்ணேந்துமண்டலம் சாமராஸக்தஹஸ்தாபிர் திவ்யஸ்த்ரீபிஶ் ச ஸம்வ்ரு'தா

மாலினி, மலைமகளுக்காக மாலையை எடுத்திருந்தாள்; சந்தியா, முழு நிலவின் வடிவத்தை வைத்திருந்தாள்; தெய்வீக பெண்கள் காமரங்களை பிடித்து அவளைச் சுற்றி நின்றனர்.

மாலாம் க்ரு'ஹ்ய ஜயா தஸ்தௌ ஸுரத்ருமஸமுத்பவாம் விஜயா வ்யஜநம் க்ரு'ஹ்ய ஸ்திதா தேவ்யாஃ ஸமீபகா

ஜயா, தேவருக்கான மரத்தில் பிறந்த மாலையை எடுத்துக் கொண்டு நின்றாள்; விஜயா, விசிறி பிடித்து தேவியின் அருகில் நின்றாள்.

மாலாம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய தேவ்யாம் து ஸ்திதாயாம் தேவஸம்ஸதி ஶிஶுர்பூத்வா மஹாதேவஃ க்ரீடார்தம் வ்ரு'ஷபத்வஜஃ

தேவி மாலை பிடித்து தேவகணங்களின் மத்தியில் நின்றபோது, வृषபத்வஜன் மகாதேவன் விளையாட்டுக்காக குழந்தையாக மாறினார்.

உத்ஸங்கதலஸம்ஸுப்தோ பபூவ பகவாந்பவஃ அத த்ரு'ஷ்ட்வா ஶிஶும் தேவாஸ் தஸ்யா உத்ஸம்கவர்த்திநம்

பகவான் பவன், அவளது மடியில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்; அப்போது அந்தக் குழந்தை அவளது மடியில் இருப்பதை பார்த்து தேவர்கள் கவனித்தார்கள்.

கோ ऽயம் அத்ரேதி ஸம்மந்த்ர்ய சுக்ஷுபுஶ் ச ஸமாகதாஃ வஜ்ரமாஹாரயத்தஸ்ய பாஹும் உத்யம்ய வ்ரு'த்ரஹா

‘இவன் யார்?’ என்று ஆலோசித்து, அங்கு கூடியவர்கள் கலக்கம் அடைந்தார்கள்; வ்ருத்ரனை வீழ்த்தியவன், வஜ்ராயுதத்தை தூக்கி எழுப்பினான்.

ஸ பாஹுருத்யமஸ்தஸ்ய ததைவ ஸமுபஸ்திதஃ ஸ்தம்பிதஃ ஶிஶுரூபேண தேவதேவேந லீலயா

அந்தக் கை உயர்த்தப்பட்டபடியே அருகில் வந்தது; ஆனால் அந்தக் குழந்தை வடிவில் இருந்த தேவதேவன் விளையாட்டாக அதை நிறுத்தினார்.

வஜ்ரம் க்ஷேப்தும் ந ஶஶாக பாஹும் சாலயிதும் ததா வஹ்நிஃ ஶக்திம் ததா க்ஷேப்தும் ந ஶஶாக ததா ஸ்திதஃ

அவன் வஜ்ராயுதத்தை எறிய முடியவில்லை, கையையும் அசைக்க முடியவில்லை; அதுபோல், அக்கினியும் தன் சக்தியை வீச முடியாமல் அப்படியே நின்றான்.

யமோ ऽபி தண்டம் கட்கம் ச நிர்ரு'திர்முநிபுங்கவாஃ வருணோ நாகபாஶம் ச த்வஜயஷ்டிம் ஸமீரணஃ

யமனும் தன் தண்டையோ, வாளையோ எடுக்க முடியவில்லை; நிருத்தி முனிவர்களும், வருணன் நாகபாசத்தையும், சமீரன் தன் கொடியையும் அசைக்க முடியவில்லை.

ஸோமோ கதாம் தநேஶஶ் ச தண்டம் தண்டப்ரு'தாம் வரஃ ஈஶாநஶ் ச ததா ஶூலம் தீவ்ரமுத்யம்ய ஸம்ஸ்திதஃ

சோமன் தன் கோலை, தனேசன் தன் தண்டை, தண்டம் ஏந்துபவர்களில் சிறந்தவன், ஈசானன் தன் கூரிய சூலம்—all உயர்த்தியபடியே அசையாமல் நின்றார்கள்.

ருத்ராஶ் ச ஶூலமாதித்யா முஶலம் வஸவஸ் ததா முத்கரம் ஸ்தம்பிதாஃ ஸர்வே தேவேநாஶு திவௌகஸஃ

ருதிரர்கள் தங்கள் வேலையும், ஆதித்யர்கள் தங்கள் கோலையும், வசுக்கள் தங்கள் கல்லடிகளையும் பிடித்திருந்தார்கள்; எல்லா வானிலுள்ள தேவர்களும் அந்த இறைவனால் உடனே அடக்கப்பட்டார்கள்.

ஸ்தம்பிதா தேவதேவேந ததாந்யே ச திவௌகஸஃ ஶிரஃ ப்ரகம்பயந் விஷ்ணுஶ் சக்ரம் உத்யம்ய ஸம்ஸ்திதஃ

தேவர்களின் இறைவனால் மற்ற வானிலுள்ள தேவர்களும் அதேபோல் அடக்கப்பட்டார்கள்; விஷ்ணு தன் தலையை அசைத்து, சக்கரத்தை உயர்த்தி நின்றான்.

தஸ்யாபி ஶிரஸோ பாலஃ ஸ்திரத்வம் ப்ரசகார ஹ சக்ரம் க்ஷேப்தும் ந ஶஶாக பாஹூம்ஶ்சாலயிதும் ந ச

அவருக்கும் அந்த பாலன் தலையில் உறுதியை ஏற்படுத்தினான்; அவன் சக்கரத்தை எறியவும், தன் கை들을 அசைக்கவும் முடியவில்லை.

பூஷா தந்தாந் தஶந் தந்தைர் பாலமைக்ஷத மோஹிதஃ தஸ்யாபி தஶநாஃ பேதுர் த்ரு'ஷ்டமாத்ரஸ்ய ஶம்புநா

பூஷன் தன் பற்களை கடித்து, குழப்பத்தில் அந்தப் பாலனை நோக்கினான்; சும்புவின் ஒரு பார்வையிலேயே அவனது பற்கள் எல்லாம் விழுந்துவிட்டன.

பலம் தேஜஶ் ச யோகம் ச ததைவாஸ்தம்பயத் விபுஃ அத தேஷு ஸ்திதேஷ்வேவ மந்யுமத்ஸு ஸுரேஷ்வபி

அந்த பெருமைமிக்கவன் அவர்களின் பலத்தையும், ஒளியையும், வல்லமையையும் அடக்கினான்; அப்போது அந்த தேவர்கள் கோபத்துடன் அங்கே நின்றுகொண்டிருந்தார்கள்.

ப்ரஹ்மா பரமஸம்விக்நோ த்யாநமாஸ்தாய ஶங்கரம் புபுதே தேவமீஶாநம் உமோத்ஸம்கே தமாஸ்திதம்

பிரம்மா மிகுந்த கலக்கத்துடன் சங்கரனைத் தியானித்து, உமையின் மடியில் அமர்ந்துள்ள தேவாதி தேவனை உணர்ந்தார்.

ஸ புத்த்வா தேவமீஶாநம் ஶீக்ரம் உத்தாய விஸ்மிதஃ வவந்தே சரணௌ ஶம்போர் அஸ்துவச்ச பிதாமஹஃ

அந்த தேவாதி தேவனை உணர்ந்தவுடன், பிரம்மா விரைவாக எழுந்து, ஆச்சரியத்துடன் சும்புவின் பாதங்களில் வணங்கி, அவரை புகழ்ந்தார்.

புத்திஸ்த்வம் ஸர்வலோகாநாம் அஹங்காரஸ் த்வம் ஈஶ்வரஃ பூதாநாமிந்த்ரியாணாம் ச த்வமேவேஶ ப்ரவர்த்தகஃ

நீ எல்லா உலகங்களுக்கும் புத்தி; நீயே அகந்தை, இறைவா; உயிர்களுக்கும் அவர்களின் அறிவுக்கும் நீயே காரணம், ஆண்டவரே.