லிங்கபுராணம்

ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய ச தாம் தேவீம் ஸ ஜகதோ ऽரணீம் கிம் அர்தம் தபஸா லோகாந் ஸம்தாபயஸி ஶைலஜே

அந்த தேவியை சுற்றி வணங்கி, உலகங்களுக்கு தீபமாக இருப்பவர், "ஏ மலையம்மை, நீ தவம் செய்து உலகங்களை ஏன் துன்புறுத்துகிறாய்?" என்று கேட்டார்.

த்வயா ஸ்ரு'ஷ்டம் ஜகத்ஸர்வம் மாதஸ்த்வம் மா விநாஶய த்வம் ஹி ஸம்தாரயேல்லோகாந் இமாந் ஸர்வாந் ஸ்வதேஜஸா

அம்மா, இந்த உலகம் அனைத்தும் உன்னால் உருவாக்கப்பட்டது; அதை அழிக்க வேண்டாம். உன் ஒளியால் இந்த உலகங்கள் அனைத்தும் நிலைத்து நிற்கின்றன.

ஸர்வதேவேஶ்வரஃ ஶ்ரீமாந் ஸர்வலோகபதிர்பவஃ யஸ்ய வை தேவதேவஸ்ய வயம் கிங்கரவாதிநஃ

பவனே, எல்லா தேவதைகளுக்கும் தலைவனும், எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவனும், எங்களான தேவாதி தேவர்களும் உனக்கு பணிவோம் என்று சொல்கிறோம்.

ஸ ஏவம் பரமேஶாநஃ ஸ்வயம் ச வரயிஷ்யதி வரதே யேந ஸ்ரு'ஷ்டாஸி ந விநா யஸ்த்வயாம்பிகே

அந்த பரமாத்மா, உன்னைத் தானே தேர்ந்தெடுப்பார், வரங்களை வழங்கும் தேவியே. உன்னை இல்லாமல் அவர் இல்லை; உன்னால்தான் நீ உருவானாய்.

வர்ததே நாத்ர ஸம்தேஹஸ் தவ பர்த்தா பவிஷ்யதி இத்யுக்த்வா தாம் நமஸ்க்ரு'த்ய முஹுஃ ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய பார்வதீம்

இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை; அவர் உன் கணவராக இருப்பார். இப்படிச் சொல்லி, பலமுறை வணங்கி, பார்வதியை நோக்கி பார்த்தார்.

கதே பிதாமஹே தேவோ பகவாந் பரமேஶ்வரஃ ஜகாமாநுக்ரஹம் கர்தும் த்விஜரூபேண சாஶ்ரமம்

பிதாமகன் அங்கிருந்து புறப்பட்டபோது, பரமசிவன், அருள் செய்யும் பொருட்டு, இருமுறை பிறந்தவரின் வடிவத்தில் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.

ஸா ச த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேவம் த்விஜரூபேண ஸம்ஸ்திதம் ப்ரதிபாத்யைஃ ப்ரபும் ஜ்ஞாத்வா நநாம வ்ரு'ஷபத்வஜம்

மகாதேவனை இருமுறை பிறந்தவராக நிற்கும்姿ியில் பார்த்ததும், அவன் அடையாளங்களால் ஆண்டவரை அறிந்து, வृषபத்வஜனை வணங்கினாள்.

ஸம்பூஜ்ய வரதம் தேவம் ப்ராஹ்மணச்சத்மநாகதம் துஷ்டாவ பரமேஶாநம் பார்வதீ பரமேஶ்வரம்

வரங்களை வழங்கும் தேவனை, பிராமண வடிவில் வந்தவரை மரியாதை செய்து, பார்வதி, பரமேஸ்வரனைப் புகழ்ந்தாள்.

அநுக்ரு'ஹ்ய ததா தேவீம் உவாச ப்ரஹஸந்நிவ குலதர்மாஶ்ரயம் ரக்ஷந் பூதரஸ்ய மஹாத்மநஃ

அப்போது, அந்த தேவியை ஆசீர்வதித்து, புன்னகையுடன், மலைமகனின் குடும்ப மரபை காத்து, அவர் பேசினார்.

க்ரீடார்தம் ச ஸதாம் மத்யே ஸர்வதேவபதிர்பவஃ ஸ்வயம்வரே மஹாதேவீ தவ திவ்யஸுஶோபநே

நல்லவர்களிடையே விளையாட்டுக்காக, தெய்வீக அழகுடைய மகாதேவி, உன் சுயம்வரத்தில் எல்லா தேவதைகளுக்கும் ஆண்டவன் வருவான்.

ஆஸ்தாய ரூபம் யத்ஸௌம்யம் ஸமேஷ்யே ऽஹம் ஸஹ த்வயா இத்யுக்த்வா தாம் ஸமாலோக்ய தேவோ திவ்யேந சக்ஷுஷா

அழகான, மென்மையான உருவம் எடுத்து, நான் உன்னுடன் சேர்வேன். இப்படிச் சொல்லி, அந்த தேவன் தெய்வீகக் கண்களால் அவளை நோக்கினார்.

ஜகாமேஷ்டம் ததா திவ்யம் ஸ்வபுரம் ப்ரயயௌ ச ஸா த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'ஷ்டஸ்ததா தேவீம் மேநயா துஹிநாசலஃ

பின்னர் அவர் தன் விருப்பமான தெய்வீக நகரத்திற்குச் சென்றார்; அவளும் புறப்பட்டாள். தேவியை பார்த்ததும், மேனா, இந்த பனிமலை, மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.

ஆலிங்க்யாக்ராய ஸம்பூஜ்ய புத்ரீம் ஸாக்ஷாத்தபஸ்விநீம் துஹிதுர்தேவதேவேந ந ஜாநந்நபிமந்த்ரிதம்

மகளை அணைத்து, மணம் வீசி, மரியாதை செய்து, நேரில் தவசியாக இருந்த தன் மகளை, தேவாதி தேவனால் மயக்கப்பட்டதை அந்த மலையப்பா அறியவில்லை.

ஸ்வயம்வரம் ததா தேவ்யாஃ ஸர்வலோகேஷ்வகோஷயத் அத ப்ரஹ்மா ச பகவாந் விஷ்ணுஃ ஸாக்ஷாஜ்ஜநார்தநஃ

அந்த சமயம், தேவியின் விருப்பத்தேர்வு விழா எல்லா உலகங்களிலும் அறிவிக்கப்பட்டது. பிறகு, பரமபிரமா மற்றும் விஷ்ணு எனும் ஜனார்த்தனன் அங்கு வந்தார்கள்.

ஶக்ரஶ் ச பகவாந் வஹ்நிர் பாஸ்கரோ பக ஏவ ச த்வஷ்டார்யமா விவஸ்வாம்ஶ் ச யமோ வருண ஏவ ச

பெரிய இந்திரன், அக்கினி, சூரியன், பகன், த்வஷ்டா, அரியமன், விவஸ்வான், யமன், வருணன் ஆகியோரும் அங்கு வந்தார்கள்.

வாயுஃ ஸோமஸ்ததேஶாநோ ருத்ராஶ் ச முநயஸ் ததா அஶ்விநௌ த்வாதஶாதித்யா கந்தர்வா கருடஸ் ததா

வாயு, சோமன், ஈசானன், ருத்ரர்கள், முனிவர்கள், அசுவினிகள், பன்னிரண்டு ஆதித்யர்கள், கந்தர்வர்கள், கருடன் ஆகியோரும் அங்கு வந்தனர்.

யக்ஷாஃ ஸித்தாஸ்ததா ஸாத்யா தைத்யாஃ கிம்புருஷோரகாஃ ஸமுத்ராஶ் ச நதா வேதா மந்த்ராஃ ஸ்தோத்ராதயஃ க்ஷணாஃ

யக்ஷர்கள், சித்தர்கள், சாத்யர்கள், தைத்யர்கள், கிம்புருஷர்கள், பாம்புகள், கடல்கள், நதிகள், வேதங்கள், மந்திரங்கள், ஸ்தோத்திரங்கள், காலத்தின் கணங்கள் எல்லாம் அங்கு இருந்தன.

நாகாஶ் ச பர்வதாஃ ஸர்வே யஜ்ஞாஃ ஸூர்யாதயோ க்ரஹாஃ த்ரயஸ்த்ரிம்ஶச்ச தேவாநாம் த்ரயஶ் ச த்ரிஶதம் ததா

நாகர்கள், எல்லா மலைகளும், யாகங்கள், சூரியன் மற்றும் மற்ற கிரகங்கள், முப்பத்து மூன்று தேவர்கள், மேலும் மூன்று முறை மூன்று நூறு எனும் தேவர்கள் கூட அங்கு சேர்ந்தனர்.

த்ரயஶ் ச த்ரிஸஹஸ்ரம் ச ததாந்யே பஹவஃ ஸுரா ஜக்முர் கிரீந்த்ரபுத்ர்யாஸ்து ஸ்வயம்வரமநுத்தமம்

மூன்று முறை மூன்று ஆயிரம் மற்றும் பல்வேறு மற்ற தேவர்கள் கூட அந்த மலைமகளின் ஒப்பற்ற விருப்பத்தேர்வு விழாவிற்கு வந்தார்கள்.

அத ஶைலஸுதா தேவீ ஹைமமாருஹ்ய ஶோபநம் விமாநம் ஸர்வதோபத்ரம் ஸர்வரத்நைர் அலம்க்ரு'தம்

பின்னர், மலைமகள் தேவியார் ஒளிவீசும் பொன்னால் செய்யப்பட்ட, எல்லா பக்கமும் நல்வாழ்க்கை தரும், அனைத்து ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட விமானத்தில் ஏறினாள்.

அப்ஸரோபிஃ ப்ரந்ரு'த்தாபிஃ ஸர்வாபரணபூஷிதைஃ கந்தர்வஸித்தைர்விவிதைஃ கிந்நரைஶ் ச ஸுஶோபநைஃ

அவளைச் சுற்றி, ஆபரணங்கள் அணிந்த அப்சராசிகள் நடனமாடினார்கள்; கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், பலவகை கின்னரர்கள்—all அழகாக அங்கு இருந்தனர்.

பந்திபிஃ ஸ்தூயமாநா ச ஸ்திதா ஶைலஸுதா ததா ஸிதாதபத்ரம் ரத்நாம்ஶுமிஶ்ரிதம் சாவஹத்ததா

பாடகர்கள் புகழ்ந்தபடி, மலைமகள் அங்கு நின்றாள்; வெண்குடை ஒன்று, ரத்தின ஒளியுடன் கலந்தது, அவளுக்காக கொண்டு வரப்பட்டது.

மாலிநீ கிரிபுத்ர்யாஸ்து ஸம்த்யா பூர்ணேந்துமண்டலம் சாமராஸக்தஹஸ்தாபிர் திவ்யஸ்த்ரீபிஶ் ச ஸம்வ்ரு'தா

மாலினி, மலைமகளுக்காக மாலையை எடுத்திருந்தாள்; சந்தியா, முழு நிலவின் வடிவத்தை வைத்திருந்தாள்; தெய்வீக பெண்கள் காமரங்களை பிடித்து அவளைச் சுற்றி நின்றனர்.

மாலாம் க்ரு'ஹ்ய ஜயா தஸ்தௌ ஸுரத்ருமஸமுத்பவாம் விஜயா வ்யஜநம் க்ரு'ஹ்ய ஸ்திதா தேவ்யாஃ ஸமீபகா

ஜயா, தேவருக்கான மரத்தில் பிறந்த மாலையை எடுத்துக் கொண்டு நின்றாள்; விஜயா, விசிறி பிடித்து தேவியின் அருகில் நின்றாள்.

மாலாம் ப்ரக்ரு'ஹ்ய தேவ்யாம் து ஸ்திதாயாம் தேவஸம்ஸதி ஶிஶுர்பூத்வா மஹாதேவஃ க்ரீடார்தம் வ்ரு'ஷபத்வஜஃ

தேவி மாலை பிடித்து தேவகணங்களின் மத்தியில் நின்றபோது, வृषபத்வஜன் மகாதேவன் விளையாட்டுக்காக குழந்தையாக மாறினார்.

உத்ஸங்கதலஸம்ஸுப்தோ பபூவ பகவாந்பவஃ அத த்ரு'ஷ்ட்வா ஶிஶும் தேவாஸ் தஸ்யா உத்ஸம்கவர்த்திநம்

பகவான் பவன், அவளது மடியில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்; அப்போது அந்தக் குழந்தை அவளது மடியில் இருப்பதை பார்த்து தேவர்கள் கவனித்தார்கள்.

கோ ऽயம் அத்ரேதி ஸம்மந்த்ர்ய சுக்ஷுபுஶ் ச ஸமாகதாஃ வஜ்ரமாஹாரயத்தஸ்ய பாஹும் உத்யம்ய வ்ரு'த்ரஹா

‘இவன் யார்?’ என்று ஆலோசித்து, அங்கு கூடியவர்கள் கலக்கம் அடைந்தார்கள்; வ்ருத்ரனை வீழ்த்தியவன், வஜ்ராயுதத்தை தூக்கி எழுப்பினான்.

ஸ பாஹுருத்யமஸ்தஸ்ய ததைவ ஸமுபஸ்திதஃ ஸ்தம்பிதஃ ஶிஶுரூபேண தேவதேவேந லீலயா

அந்தக் கை உயர்த்தப்பட்டபடியே அருகில் வந்தது; ஆனால் அந்தக் குழந்தை வடிவில் இருந்த தேவதேவன் விளையாட்டாக அதை நிறுத்தினார்.

வஜ்ரம் க்ஷேப்தும் ந ஶஶாக பாஹும் சாலயிதும் ததா வஹ்நிஃ ஶக்திம் ததா க்ஷேப்தும் ந ஶஶாக ததா ஸ்திதஃ

அவன் வஜ்ராயுதத்தை எறிய முடியவில்லை, கையையும் அசைக்க முடியவில்லை; அதுபோல், அக்கினியும் தன் சக்தியை வீச முடியாமல் அப்படியே நின்றான்.