லிங்கபுராணம்

ப்ரஸீத க்ஷம்யதாம் ஸர்வம் ரோமஜைஃ ஸஹ ஸுவ்ரத ஸோ ऽபி பத்ரஃ ப்ரபாவேண ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ

'கருணை காட்டு, எல்லாம் மன்னிக்கப்படட்டும், முடி வழி பிறந்தவர்களுடன் சேர்ந்து, உறுதியானவனே,' என்றார். பின் பத்திரன், பரமபிரம்மாவின் சக்தியால் அமைதியடைந்தான்.

ஶமம் ஜகாம ஶநகைஃ ஶாந்தஸ்தஸ்தௌ ததாஜ்ஞயா தேவோ ऽபி தத்ர பகவாந் அந்தரிக்ஷே வ்ரு'ஷத்வஜஃ

அழுக்காறாக அமைதி திரும்பியது; அந்த கட்டளைக்கேட்டு, வृषத்வஜன் எனும் இறைவனும், அந்த இடத்தில் ஆகாயத்தில் அமைதியுடன் நின்றார்.

ஸகணஃ ஸர்வதஃ ஶர்வஃ ஸர்வலோகமஹேஶ்வரஃ ப்ரார்திதஶ்சைவ தேவேந ப்ரஹ்மணா பகவாந் பவஃ

எல்லாவற்றையும் அருளும் சர்வன், உலகங்களின் பெரிய ஆண்டவன், தன் கூட்டத்துடன் இருந்தபோது, பிரம்மா தேவனால் மனமார வேண்டப்பட்டார்.

ஹதாநாம் ச ததா தேஷாம் ப்ரததௌ பூர்வவத்தநும் இந்த்ரஸ்ய ச ஶிரஸ்தஸ்ய விஷ்ணோஶ்சைவ மஹாத்மநஃ

அப்போது, இறைவன், கொல்லப்பட்டவர்களின் உடல்களையும், இந்திரனின் தலை மற்றும் பெரிய ஆன்மாவான விஷ்ணுவின் தலை ஆகியவற்றையும் பழையபடியே மீட்டளித்தார்.

தக்ஷஸ்ய ச முநீந்த்ரஸ்ய ததாந்யேஷாம் மஹேஶ்வரஃ வாகீஶ்யாஶ்சைவ நாஸாக்ரம் தேவமாதுஸ்ததைவ ச

மகா ஈசுவரன், முனிவர்களில் தலைவனான தக்ஷனுக்கும், மற்றவர்களுக்கும், வாகீசியுக்கும், தேவமாதாவுக்கும் மூக்கின் முனையைப் போன்று தேவைப்பட்ட உறுப்புகளையும் மீண்டும் அளித்தார்.

நஷ்டாநாம் ஜீவிதம் சைவ வராணி விவிதாநி ச தக்ஷஸ்ய த்வஸ்தவக்த்ரஸ்ய ஶிரஸா பகவாந்ப்ரபுஃ

இறந்தவர்களுக்கு உயிரையும், பல்வேறு வரங்களையும் அருளினார்; முகம் அழிந்த தக்ஷனுக்கு, புனிதமான இறைவன் ஒரு தலை வழங்கினார்.

கல்பயாமாஸ வை வக்த்ரம் லீலயா ச மஹாந் பவஃ தக்ஷோ ऽபி லப்தஸம்ஜ்ஞஶ் ச ஸமுத்தாய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

பெரிய பவனே தனது விளையாட்டால் தக்ஷனுக்காக ஒரு முகத்தை உருவாக்கினார்; தக்ஷனும் புத்தி திரும்பி, கைகூப்பி எழுந்தார்.

துஷ்டாவ தேவதேவேஶம் ஶங்கரம் வ்ரு'ஷபத்வஜம் ஸ்துதஸ்தேந மஹாதேஜாஃ ப்ரதாய விவிதாந்வராந்

அவர், தேவதைகளின் தலைவனான சங்கரனை, வृषபம் கொடியாக கொண்டவரை புகழ்ந்தார்; அவ்வாறு புகழப்பட்ட மகா தேஜஸ்வி பல்வேறு வரங்களை வழங்கினார்.

காணபத்யம் ததௌ தஸ்மை தக்ஷாயாக்லிஷ்டகர்மணே தேவாஶ் ச ஸர்வே தேவேஶம் துஷ்டுவுஃ பரமேஶ்வரம்

கழுக்காத செயல்கள் கொண்ட தக்ஷனுக்கு, கணாதிபதியாகும் பதவியை அளித்தார்; எல்லா தேவதைகளும் பரம ஈசுவரனை மகிழ்ச்சியுடன் புகழ்ந்தார்கள்.

நாராயணஶ் ச பகவாந் துஷ்டாவ ச க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ ப்ரஹ்மா ச முநயஃ ஸர்வே ப்ரு'தக்ப்ரு'தகஜோத்பவம்

பகவான் நாராயணனும், கைகூப்பி அவரை புகழ்ந்தார்; பிரம்மாவும், எல்லா முனிவர்களும் தனித்தனியாக யானை முகத்திலிருந்து பிறந்தவரை வணங்கி புகழ்ந்தார்கள்.

துஷ்டுவுர் தேவதேவேஶம் நீலகண்டம் வ்ரு'ஷத்வஜம் தாந் தேவாந் அநுக்ரு'ஹ்யைவ பவோ ऽப்யந்தரதீயத

அவர்கள், தேவதைகளின் தலைவனான நீலகண்டனை, வृषத்வஜனை புகழ்ந்தார்கள்; அந்த தேவதைகளுக்கு அருள் செய்து, பவனும் மறைந்தார்.

கதம் ஹிமவதஃ புத்ரீ பபூவாம்பா ஸதீ ஶுபா கதம் வா தேவதேவேஶம் அவாப பதிமீஶ்வரம்

எப்படி இமயமலையின் மகளாக புனிதமான சதீ பிறந்தாள்? எவ்வாறு அவள் தேவதைகளின் தலைவனை கணவனாக பெற்றாள்?

ஸா மேநாதநும் ஆஶ்ரித்ய ஸ்வேச்சயைவ வராங்கநா ததா ஹைமவதீ ஜஜ்ஞே தபஸா ச த்விஜோத்தமாஃ

அந்த சிறந்த பெண், தன் விருப்பப்படி மேனாவின் உடலை எடுத்துக் கொண்டு, தவம் செய்து, அப்போது இமயமலையின் மகளாக பிறந்தாள்.

ஜாதகர்மாதிகாஃ ஸர்வாஶ் சகார ச கிரீஶ்வரஃ த்வாதஶே ச ததா வர்ஷே பூர்ணே ஹைமவதீ ஶுபா

மலையாண்டவன், பிறப்பு முதலான எல்லா சடங்குகளையும் செய்தார்; பன்னிரண்டாவது ஆண்டில், அந்த இமயமகளான சுபமானவள்—

தபஸ்தேபே தயா ஸார்தம் அநுஜா ச ஶுபாநநா அந்யா ச தேவீ ஹ்யநுஜா ஸர்வலோகே நமஸ்க்ரு'தா

அவளுடன் சேர்ந்து தவம் செய்தாள்; அவளுடைய இளைய சகோதரி அழகான முகமுடையவளும், மற்றொரு தேவி, உலகம் முழுவதும் வணங்கப்படும் இளைய சகோதரியும் இருந்தார்கள்.

ரு'ஷயஶ் ச ததா ஸர்வே ஸர்வலோகமஹேஶ்வரீம் துஷ்டுவுஸ் தபஸா தேவீம் ஸமாவ்ரு'த்ய ஸமந்ததஃ

அப்போது எல்லா முனிவர்களும், உலகங்களின் பெரிய தாயான தேவியைச் சுற்றி நிற்க, அவள் செய்த தவத்திற்கு எல்லா பக்கங்களிலும் புகழ்ந்தார்கள்.

ஜ்யேஷ்டா ஹ்யபர்ணா ஹ்யநுஜா சைகபர்ணா ஶுபாநநா த்ரு'தீயா ச வராரோஹா ததா சைவைகபாடலா

மூத்தவள் அபர்ணா, இளையவள் ஏகபர்ணா, அழகான முகமுடையவள்; மூன்றாவது வராரோகா, மேலும் ஏகபாடலா என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.

தபஸா ச மஹாதேவ்யாஃ பார்வத்யாஃ பரமேஶ்வரஃ வஶீக்ரு'தோ மஹாதேவஃ ஸர்வபூதபதிர்பவஃ

பெரிய தேவியான பார்வதியின் தவத்தால், பரம ஈசுவரனும், எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவனும், அவளால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டார்.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து தாரகோ நாம தாநவஃ தாராத்மஜோ மஹாதேஜா பபூவ திதிநந்தநஃ

அதே சமயத்தில், தாரகன் என்ற பெயருடைய அசுரன், தாராவின் மகனாக, திதியின் பிரகாசமான மகனாகப் பிறந்தான்.

தஸ்ய புத்ராஸ்த்ரயஶ்சாபி தாரகாக்ஷோ மஹாஸுரஃ வித்யுந்மாலீ ச பகவாந் கமலாக்ஷஶ் ச வீர்யவாந்

அவருக்கு மூன்று மகன்கள் இருந்தார்கள்: தாரகாட்சன் என்ற பெரிய அசுரன், வித்தியுமாலி என்ற புகழ்பெற்றவன், மற்றும் கமலாட்சன் என்ற வலிமைசாலி.

பிதாமஹஸ் ததா சைஷாம் தாரோ நாம மஹாபலஃ தபஸா லப்தவீர்யஶ் ச ப்ரஸாதாத்ப்ரஹ்மணஃ ப்ரபோஃ

அவர்களின் தந்தை தாரன் என்பவர், மிகுந்த பலத்துடன், தவமாற்றிலும் பிரம்மாவின் அருளாலும் வலிமை பெற்றவர்.

ஸோ ऽபி தாரோ மஹாதேஜாஸ் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் விஜித்ய ஸமரே பூர்வம் விஷ்ணும் ச ஜிதவாந் அஸௌ

அந்த தாரன், பெரும் ஒளியுடன், மூன்று உலகங்களையும், உயிருள்ளவையும் உயிரில்லாதவையும் வென்று, முன்பு விஷ்ணுவையும் போரில் தோற்கடித்தான்.

தயோஃ ஸமபவத்யுத்தம் ஸுகோரம் ரோமஹர்ஷணம் திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து திவாராத்ரம் அவிஶ்ரமம்

அவர்களுக்குள் ஒரு கொடூரமான, உடம்பு புலர வைக்கும் போர் எழுந்தது; அது ஆயிரம் தெய்வீக ஆண்டுகள், பகலும் இரவும் ஓயாமல் நடந்தது.

ஸரதம் விஷ்ணுமாதாய சிக்ஷேப ஶதயோஜநம் தாரேண விஜிதஃ ஸம்க்யே துத்ராவ கருடத்வஜஃ

தாரன், விஷ்ணுவையும் அவரது ரதத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு நூறு யோஜனை தள்ளி வீசினான்; போரில் தோற்கப்பட்ட கருடன் கொடியை உடையவன் ஓடிவிட்டான்.

தாரோ வராஞ்சதகுணம் லப்த்வா ஶதகுணம் பலம் பிதாமஹாஜ்ஜகத்ஸர்வம் அவாப திதிநந்தநஃ

தாரன், எல்லோருக்கும் மூதாதையாகிய பிரம்மாவிடம் இருந்து நூறு மடங்கு வலிமை பெற்ற பின், இந்த உலகமெங்கும் ஆட்சி பெற்றான், ஓ திதியின் மகனே.

தேவேந்த்ரப்ரமுகாஞ்ஜித்வா தேவாந்தேவேஶ்வரேஶ்வரஃ வாரயாமாஸ தைர் தேவாந் ஸர்வலோகேஷு மாயயா

இந்திரன் முதலிய தேவர்களை வென்று, தேவர்களின் தலைவன், எல்லா உலகங்களிலும் தனது மாயையால் அவர்களை அடக்கி வைத்தான்.

தேவதாஶ் ச ஸஹேந்த்ரேண தாரகாத்பயபீடிதாஃ ந ஶாந்திம் லேபிரே ஶூராஃ ஶரணம் வா பயார்திதாஃ

தேவர்கள், இந்திரனுடன் சேர்ந்து, தாரனால் பயந்தும் துன்புறுத்தப்பட்டும், பயத்தில் அமைதியோ, அடைக்கலமோ எதுவும் பெற முடியாமல் தவித்தார்கள்.

ததாமரபதிஃ ஶ்ரீமாந் ஸம்நிபத்யாமரப்ரபுஃ உவாசாங்கிரஸம் தேவோ தேவாநாமபி ஸம்நிதௌ

அப்போது, அமரர்களின் தலைவன், பெருமையுடன், மற்ற அமரர்களுடன் கூடி, தேவர்களின் முன்னிலையில் அங்கிரசரை நோக்கி உரைத்தான்.

பகவம்ஸ்தாரகோ நாம தாரஜோ தாநவோத்தமஃ தேந ஸம்நிஹதா யுத்தே வத்ஸா கோபதிநா யதா

பெரியவரே, தாரனின் மகனும் அசுரர்களில் சிறந்தவனுமான தாரகன், எங்களைப் போரில் எதிர்த்து, மேய்ப்பாரைப் போலக் கன்றுகளை அடக்குகிறான்.