லிங்கபுராணம்

த்ரிபிஶ் ச தர்ஷிதம் ஶார்ங்கம் த்ரிதாபூதம் ப்ரபோஸ்ததா ஶார்ங்ககோடிப்ரஸங்காத் வை சிசேத ச ஶிரஃ ப்ரபோஃ

அப்போது ஆண்டவனின் சார்ங்கம் என்ற வில் மூன்று இடங்களில் உடைந்தது; சார்ங்கத்தின் கூர்மையால், ஆண்டவனின் தலை துண்டிக்கப்பட்டது.

சிந்நம் ச நிபபாதாஸு ஶிரஸ்தஸ்ய ரஸாதலே வாயுநா ப்ரேரிதம் சைவ ப்ராணஜேந பிநாகிநா

அந்தத் துண்டிக்கப்பட்ட தலையோ, வானில் பினாகி எழுப்பிய காற்றால் தள்ளப்பட்டு, பாதாளத்தில் விழுந்தது.

ப்ரவிவேஶ ததா சைவ ததீயாஹவநீயகம் தத் ப்ரதித்வஸ்தகலஶம் பக்நயூபம் ஸதோரணம்

அந்த நேரத்தில், அது அவனுடைய யாகவேள்விக்குள் புகுந்தது; அந்த வேள்வி மேடை சிதைந்தது, யூபஸ்தம்பங்கள் உடைந்தன, வாயிலும் விழுந்தது.

ப்ரதீபிதமஹாஶாலம் த்ரு'ஷ்ட்வா யஜ்ஞோ ऽபி துத்ருவே தம் ததா ம்ரு'கரூபேண தாவந்தம் ககநம் ப்ரதி

பெரும் மண்டபம் தீப்பிடித்ததைப் பார்த்து, அந்த யாகமும் மான் உருவில் ஆகி, ஆகாயத்தை நோக்கி ஓடியது.

வீரபத்ரஃ ஸமாதாய விஶிரஸ்கமதாகரோத் ததஃ ப்ரஜாபதிம் தர்மம் கஶ்யபம் ச ஜகத்குரும்

வீரபத்திரன் அவனைப் பிடித்து, தலையைக் கழற்றினான்; பிறகு பிரஜாபதி தர்மனையும், உலகுக்கு குருவான கசியபனையும் வீழ்த்தினான்.

அரிஷ்டநேமிநம் வீரோ பஹுபுத்ரம் முநீஶ்வரம் முநிம் அங்கிரஸம் சைவ க்ரு'ஷ்ணாஶ்வம் ச மஹாபலஃ

பெரும் பலம் கொண்ட வீரன், பல புத்திரர்களுக்குத் தலைவனான அரிஷ்டநேமியையும், அங்கிரசு முனிவரையும், க்ருஷ்ணாஷ்வனையும் தாக்கினான்.

ஜகாந மூர்த்நி பாதேந தக்ஷம் சைவ யஶஸ்விநம் சிசேத ச ஶிரஸ்தஸ்ய ததாஹாக்நௌ த்விஜோத்தமாஃ

புகழ்பெற்ற தட்சனை, தலையில் காலால் அடித்தான்; அவன் தலையை வெட்டினான், அதை சிறந்த பிராமணர்கள் அக்கினியில் எரித்தனர்.

ஸரஸ்வத்யாஶ் ச நாஸாக்ரம் தேவமாதுஸ்ததைவ ச நிக்ரு'த்ய கரஜாக்ரேண வீரபத்ரஃ ப்ரதாபவாந்

வீரபத்திரன், தைரியசாலி, சரஸ்வதியின் மூக்கின் முனையையும், தேவர்களின் தாயாரின் முனையையும், விரலின் முனையால் வெட்டினான்.

தஸ்தௌ ஶ்ரியா வ்ரு'தோ மத்யே ப்ரேதஸ்தாநே யதா பவஃ ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து பகவாந்பத்மஸம்பவஃ

அழகால் சூழப்பட்டு, அவன் சிதை இடத்தில் நடுவில் நின்றான், எப்படிப் பரமசிவன் நிற்பாரோ அப்படியே; அந்த நேரத்தில், தாமரையிலிருந்து பிறந்த அருளாளர் தோன்றினார்.

பத்ரமாஹ மஹாதேஜாஃ ப்ரார்தயந்ப்ரணதஃ ப்ரபுஃ அலம் க்ரோதேந வை பத்ர நஷ்டாஶ்சைவ திவௌகஸஃ

பெரும் ஒளியுடன் கூடியவன், வணங்கி வேண்டி, அமைதியான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: 'போதும் கோபம், பத்திரா; தேவர்கள் கூட அழிந்துவிட்டார்கள்.'

ப்ரஸீத க்ஷம்யதாம் ஸர்வம் ரோமஜைஃ ஸஹ ஸுவ்ரத ஸோ ऽபி பத்ரஃ ப்ரபாவேண ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ

'கருணை காட்டு, எல்லாம் மன்னிக்கப்படட்டும், முடி வழி பிறந்தவர்களுடன் சேர்ந்து, உறுதியானவனே,' என்றார். பின் பத்திரன், பரமபிரம்மாவின் சக்தியால் அமைதியடைந்தான்.

ஶமம் ஜகாம ஶநகைஃ ஶாந்தஸ்தஸ்தௌ ததாஜ்ஞயா தேவோ ऽபி தத்ர பகவாந் அந்தரிக்ஷே வ்ரு'ஷத்வஜஃ

அழுக்காறாக அமைதி திரும்பியது; அந்த கட்டளைக்கேட்டு, வृषத்வஜன் எனும் இறைவனும், அந்த இடத்தில் ஆகாயத்தில் அமைதியுடன் நின்றார்.

ஸகணஃ ஸர்வதஃ ஶர்வஃ ஸர்வலோகமஹேஶ்வரஃ ப்ரார்திதஶ்சைவ தேவேந ப்ரஹ்மணா பகவாந் பவஃ

எல்லாவற்றையும் அருளும் சர்வன், உலகங்களின் பெரிய ஆண்டவன், தன் கூட்டத்துடன் இருந்தபோது, பிரம்மா தேவனால் மனமார வேண்டப்பட்டார்.

ஹதாநாம் ச ததா தேஷாம் ப்ரததௌ பூர்வவத்தநும் இந்த்ரஸ்ய ச ஶிரஸ்தஸ்ய விஷ்ணோஶ்சைவ மஹாத்மநஃ

அப்போது, இறைவன், கொல்லப்பட்டவர்களின் உடல்களையும், இந்திரனின் தலை மற்றும் பெரிய ஆன்மாவான விஷ்ணுவின் தலை ஆகியவற்றையும் பழையபடியே மீட்டளித்தார்.

தக்ஷஸ்ய ச முநீந்த்ரஸ்ய ததாந்யேஷாம் மஹேஶ்வரஃ வாகீஶ்யாஶ்சைவ நாஸாக்ரம் தேவமாதுஸ்ததைவ ச

மகா ஈசுவரன், முனிவர்களில் தலைவனான தக்ஷனுக்கும், மற்றவர்களுக்கும், வாகீசியுக்கும், தேவமாதாவுக்கும் மூக்கின் முனையைப் போன்று தேவைப்பட்ட உறுப்புகளையும் மீண்டும் அளித்தார்.

நஷ்டாநாம் ஜீவிதம் சைவ வராணி விவிதாநி ச தக்ஷஸ்ய த்வஸ்தவக்த்ரஸ்ய ஶிரஸா பகவாந்ப்ரபுஃ

இறந்தவர்களுக்கு உயிரையும், பல்வேறு வரங்களையும் அருளினார்; முகம் அழிந்த தக்ஷனுக்கு, புனிதமான இறைவன் ஒரு தலை வழங்கினார்.

கல்பயாமாஸ வை வக்த்ரம் லீலயா ச மஹாந் பவஃ தக்ஷோ ऽபி லப்தஸம்ஜ்ஞஶ் ச ஸமுத்தாய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

பெரிய பவனே தனது விளையாட்டால் தக்ஷனுக்காக ஒரு முகத்தை உருவாக்கினார்; தக்ஷனும் புத்தி திரும்பி, கைகூப்பி எழுந்தார்.

துஷ்டாவ தேவதேவேஶம் ஶங்கரம் வ்ரு'ஷபத்வஜம் ஸ்துதஸ்தேந மஹாதேஜாஃ ப்ரதாய விவிதாந்வராந்

அவர், தேவதைகளின் தலைவனான சங்கரனை, வृषபம் கொடியாக கொண்டவரை புகழ்ந்தார்; அவ்வாறு புகழப்பட்ட மகா தேஜஸ்வி பல்வேறு வரங்களை வழங்கினார்.

காணபத்யம் ததௌ தஸ்மை தக்ஷாயாக்லிஷ்டகர்மணே தேவாஶ் ச ஸர்வே தேவேஶம் துஷ்டுவுஃ பரமேஶ்வரம்

கழுக்காத செயல்கள் கொண்ட தக்ஷனுக்கு, கணாதிபதியாகும் பதவியை அளித்தார்; எல்லா தேவதைகளும் பரம ஈசுவரனை மகிழ்ச்சியுடன் புகழ்ந்தார்கள்.

நாராயணஶ் ச பகவாந் துஷ்டாவ ச க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ ப்ரஹ்மா ச முநயஃ ஸர்வே ப்ரு'தக்ப்ரு'தகஜோத்பவம்

பகவான் நாராயணனும், கைகூப்பி அவரை புகழ்ந்தார்; பிரம்மாவும், எல்லா முனிவர்களும் தனித்தனியாக யானை முகத்திலிருந்து பிறந்தவரை வணங்கி புகழ்ந்தார்கள்.

துஷ்டுவுர் தேவதேவேஶம் நீலகண்டம் வ்ரு'ஷத்வஜம் தாந் தேவாந் அநுக்ரு'ஹ்யைவ பவோ ऽப்யந்தரதீயத

அவர்கள், தேவதைகளின் தலைவனான நீலகண்டனை, வृषத்வஜனை புகழ்ந்தார்கள்; அந்த தேவதைகளுக்கு அருள் செய்து, பவனும் மறைந்தார்.

கதம் ஹிமவதஃ புத்ரீ பபூவாம்பா ஸதீ ஶுபா கதம் வா தேவதேவேஶம் அவாப பதிமீஶ்வரம்

எப்படி இமயமலையின் மகளாக புனிதமான சதீ பிறந்தாள்? எவ்வாறு அவள் தேவதைகளின் தலைவனை கணவனாக பெற்றாள்?

ஸா மேநாதநும் ஆஶ்ரித்ய ஸ்வேச்சயைவ வராங்கநா ததா ஹைமவதீ ஜஜ்ஞே தபஸா ச த்விஜோத்தமாஃ

அந்த சிறந்த பெண், தன் விருப்பப்படி மேனாவின் உடலை எடுத்துக் கொண்டு, தவம் செய்து, அப்போது இமயமலையின் மகளாக பிறந்தாள்.

ஜாதகர்மாதிகாஃ ஸர்வாஶ் சகார ச கிரீஶ்வரஃ த்வாதஶே ச ததா வர்ஷே பூர்ணே ஹைமவதீ ஶுபா

மலையாண்டவன், பிறப்பு முதலான எல்லா சடங்குகளையும் செய்தார்; பன்னிரண்டாவது ஆண்டில், அந்த இமயமகளான சுபமானவள்—

தபஸ்தேபே தயா ஸார்தம் அநுஜா ச ஶுபாநநா அந்யா ச தேவீ ஹ்யநுஜா ஸர்வலோகே நமஸ்க்ரு'தா

அவளுடன் சேர்ந்து தவம் செய்தாள்; அவளுடைய இளைய சகோதரி அழகான முகமுடையவளும், மற்றொரு தேவி, உலகம் முழுவதும் வணங்கப்படும் இளைய சகோதரியும் இருந்தார்கள்.

ரு'ஷயஶ் ச ததா ஸர்வே ஸர்வலோகமஹேஶ்வரீம் துஷ்டுவுஸ் தபஸா தேவீம் ஸமாவ்ரு'த்ய ஸமந்ததஃ

அப்போது எல்லா முனிவர்களும், உலகங்களின் பெரிய தாயான தேவியைச் சுற்றி நிற்க, அவள் செய்த தவத்திற்கு எல்லா பக்கங்களிலும் புகழ்ந்தார்கள்.

ஜ்யேஷ்டா ஹ்யபர்ணா ஹ்யநுஜா சைகபர்ணா ஶுபாநநா த்ரு'தீயா ச வராரோஹா ததா சைவைகபாடலா

மூத்தவள் அபர்ணா, இளையவள் ஏகபர்ணா, அழகான முகமுடையவள்; மூன்றாவது வராரோகா, மேலும் ஏகபாடலா என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.

தபஸா ச மஹாதேவ்யாஃ பார்வத்யாஃ பரமேஶ்வரஃ வஶீக்ரு'தோ மஹாதேவஃ ஸர்வபூதபதிர்பவஃ

பெரிய தேவியான பார்வதியின் தவத்தால், பரம ஈசுவரனும், எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவனும், அவளால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டார்.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து தாரகோ நாம தாநவஃ தாராத்மஜோ மஹாதேஜா பபூவ திதிநந்தநஃ

அதே சமயத்தில், தாரகன் என்ற பெயருடைய அசுரன், தாராவின் மகனாக, திதியின் பிரகாசமான மகனாகப் பிறந்தான்.