லிங்கபுராணம்

த்ரயஸ்த்ரிம்ஶத்ஸுராநேவம் விநிஹத்யாப்ரயத்நதஃ த்ரயஶ் ச த்ரிஶதம் தேஷாம் த்ரிஸாஹஸ்ரம் ச லீலயா

அவன் எளிதாக முப்பத்து மூன்று தேவதைகளையும், மூன்று நூறு பேரையும், மூன்று ஆயிரம் பேரையும் அழித்தான்.

த்ரயம் சைவ ஸுரேந்த்ராணாம் ஜகாந ச முநீஶ்வராந் அந்யாம்ஶ் ச தேவாந் தேவோ ऽஸௌ ஸர்வாந்யுத்தாய ஸம்ஸ்திதாந்

அவன் மூன்று தேவாதிபதிகளையும், முனிவர்களையும், யுத்தத்துக்காக வந்த மற்ற தேவதைகளையும் அழித்தான்.

ஜகாந பகவாந் ருத்ரஃ கட்கமுஷ்ட்யாதிஸாயகைஃ அத விஷ்ணுர்மஹாதேஜாஶ் சக்ரம் உத்யம்ய மூர்சிதஃ

பாக்கியசாலி ருத்ரன் வாள், கை, அம்பு கொண்டு தாக்கினான்; பிறகு வலிமைமிக்க விஷ்ணு சக்கரத்தை உயர்த்தி கோபமடைந்தான்.

யுயோத பகவாம்ஸ்தேந ருத்ரேண ஸஹ மாதவஃ தயோஃ ஸமபவத்யுத்தம் ஸுகோரம் ரோமஹர்ஷணம்

அருளாளன் மாதவன், ருத்ரனுடன் போரிட்டான்; இருவருக்கிடையே மிகவும் பயங்கரமான, முடி புல்லும் அளவுக்கு அச்சமூட்டும் ஒரு போர் எழுந்தது.

விஷ்ணோர்யோகபலாத்தஸ்ய திவ்யதேஹாஃ ஸுதாருணாஃ

விஷ்ணுவின் யோகசக்தியால், எண்ணிக்கையற்ற கடுமையான தெய்வீக உருவங்கள் தோன்றின.

ஶங்கசக்ரகதாஹஸ்தா அஸம்க்யாதாஶ் ச ஜஜ்ஞிரே தாந்ஸர்வாநபி தேவோ ऽஸௌ நாராயணஸமப்ரபாந்

சங்கு, சக்கரம், கேடயம் கையில் கொண்ட எண்ணற்ற உருவங்கள் பிறந்தன; அவை எல்லாம் நாராயணனின் ஒளியைப்போல் பிரகாசித்தன.

நிஹத்ய கதயா விஷ்ணும் தாடயாமாஸ மூர்தநி ததஶ்சோரஸி தம் தேவம் லீலயைவ ரணாஜிரே

அந்த தேவன், விஷ்ணுவை கேடயத்தால் தலையில் அடித்தான்; பிறகு போர் நடுவே அவனை மார்பிலும் சிரிப்போடு அடித்தான்.

பபாத ச ததா பூமௌ விஸம்ஜ்ஞஃ புருஷோத்தமஃ புநருத்தாய தம் ஹந்தும் சக்ரமுத்யம்ய ஸ ப்ரபுஃ

அந்த நேரத்தில், உயர்ந்தவன் நிலத்தில் விழுந்து உணர்விழந்தான்; பிறகு எழுந்து, அவனை அழிக்க சக்கரத்தை உயர்த்தினான்.

க்ரோதரக்தேக்ஷணஃ ஶ்ரீமாந் அதிஷ்டத் புருஷர்ஷபஃ தஸ்ய சக்ரம் ச யத்ரௌத்ரம் காலாதித்யஸமப்ரபம்

கோபத்தில் கண்கள் சிவந்த, புகழ்மிக்க மனிதர்களில் சிறந்தவன் அங்கே உறுதியாக நின்றான்; அவன் கடும் சக்கரம், காலத்தின் முடிவில் சூரியனைப்போல் பிரகாசித்தது.

வ்யஷ்டம்பயத் அதீநாத்மா கரஸ்தம் ந சசால ஸஃ அதிஷ்டத் ஸ்தம்பிதஸ்தேந ஶ்ரு'ங்கவாநிவ நிஶ்சலஃ

அஞ்சாதவன் கையில் இருந்த சக்கரத்தை தடுத்தான்; அது அசையவில்லை, அவன் அந்த சக்தியால் அசையாமல், சிகரமுள்ள மலைபோல் நின்றான்.

த்ரிபிஶ் ச தர்ஷிதம் ஶார்ங்கம் த்ரிதாபூதம் ப்ரபோஸ்ததா ஶார்ங்ககோடிப்ரஸங்காத் வை சிசேத ச ஶிரஃ ப்ரபோஃ

அப்போது ஆண்டவனின் சார்ங்கம் என்ற வில் மூன்று இடங்களில் உடைந்தது; சார்ங்கத்தின் கூர்மையால், ஆண்டவனின் தலை துண்டிக்கப்பட்டது.

சிந்நம் ச நிபபாதாஸு ஶிரஸ்தஸ்ய ரஸாதலே வாயுநா ப்ரேரிதம் சைவ ப்ராணஜேந பிநாகிநா

அந்தத் துண்டிக்கப்பட்ட தலையோ, வானில் பினாகி எழுப்பிய காற்றால் தள்ளப்பட்டு, பாதாளத்தில் விழுந்தது.

ப்ரவிவேஶ ததா சைவ ததீயாஹவநீயகம் தத் ப்ரதித்வஸ்தகலஶம் பக்நயூபம் ஸதோரணம்

அந்த நேரத்தில், அது அவனுடைய யாகவேள்விக்குள் புகுந்தது; அந்த வேள்வி மேடை சிதைந்தது, யூபஸ்தம்பங்கள் உடைந்தன, வாயிலும் விழுந்தது.

ப்ரதீபிதமஹாஶாலம் த்ரு'ஷ்ட்வா யஜ்ஞோ ऽபி துத்ருவே தம் ததா ம்ரு'கரூபேண தாவந்தம் ககநம் ப்ரதி

பெரும் மண்டபம் தீப்பிடித்ததைப் பார்த்து, அந்த யாகமும் மான் உருவில் ஆகி, ஆகாயத்தை நோக்கி ஓடியது.

வீரபத்ரஃ ஸமாதாய விஶிரஸ்கமதாகரோத் ததஃ ப்ரஜாபதிம் தர்மம் கஶ்யபம் ச ஜகத்குரும்

வீரபத்திரன் அவனைப் பிடித்து, தலையைக் கழற்றினான்; பிறகு பிரஜாபதி தர்மனையும், உலகுக்கு குருவான கசியபனையும் வீழ்த்தினான்.

அரிஷ்டநேமிநம் வீரோ பஹுபுத்ரம் முநீஶ்வரம் முநிம் அங்கிரஸம் சைவ க்ரு'ஷ்ணாஶ்வம் ச மஹாபலஃ

பெரும் பலம் கொண்ட வீரன், பல புத்திரர்களுக்குத் தலைவனான அரிஷ்டநேமியையும், அங்கிரசு முனிவரையும், க்ருஷ்ணாஷ்வனையும் தாக்கினான்.

ஜகாந மூர்த்நி பாதேந தக்ஷம் சைவ யஶஸ்விநம் சிசேத ச ஶிரஸ்தஸ்ய ததாஹாக்நௌ த்விஜோத்தமாஃ

புகழ்பெற்ற தட்சனை, தலையில் காலால் அடித்தான்; அவன் தலையை வெட்டினான், அதை சிறந்த பிராமணர்கள் அக்கினியில் எரித்தனர்.

ஸரஸ்வத்யாஶ் ச நாஸாக்ரம் தேவமாதுஸ்ததைவ ச நிக்ரு'த்ய கரஜாக்ரேண வீரபத்ரஃ ப்ரதாபவாந்

வீரபத்திரன், தைரியசாலி, சரஸ்வதியின் மூக்கின் முனையையும், தேவர்களின் தாயாரின் முனையையும், விரலின் முனையால் வெட்டினான்.

தஸ்தௌ ஶ்ரியா வ்ரு'தோ மத்யே ப்ரேதஸ்தாநே யதா பவஃ ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து பகவாந்பத்மஸம்பவஃ

அழகால் சூழப்பட்டு, அவன் சிதை இடத்தில் நடுவில் நின்றான், எப்படிப் பரமசிவன் நிற்பாரோ அப்படியே; அந்த நேரத்தில், தாமரையிலிருந்து பிறந்த அருளாளர் தோன்றினார்.

பத்ரமாஹ மஹாதேஜாஃ ப்ரார்தயந்ப்ரணதஃ ப்ரபுஃ அலம் க்ரோதேந வை பத்ர நஷ்டாஶ்சைவ திவௌகஸஃ

பெரும் ஒளியுடன் கூடியவன், வணங்கி வேண்டி, அமைதியான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: 'போதும் கோபம், பத்திரா; தேவர்கள் கூட அழிந்துவிட்டார்கள்.'

ப்ரஸீத க்ஷம்யதாம் ஸர்வம் ரோமஜைஃ ஸஹ ஸுவ்ரத ஸோ ऽபி பத்ரஃ ப்ரபாவேண ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ

'கருணை காட்டு, எல்லாம் மன்னிக்கப்படட்டும், முடி வழி பிறந்தவர்களுடன் சேர்ந்து, உறுதியானவனே,' என்றார். பின் பத்திரன், பரமபிரம்மாவின் சக்தியால் அமைதியடைந்தான்.

ஶமம் ஜகாம ஶநகைஃ ஶாந்தஸ்தஸ்தௌ ததாஜ்ஞயா தேவோ ऽபி தத்ர பகவாந் அந்தரிக்ஷே வ்ரு'ஷத்வஜஃ

அழுக்காறாக அமைதி திரும்பியது; அந்த கட்டளைக்கேட்டு, வृषத்வஜன் எனும் இறைவனும், அந்த இடத்தில் ஆகாயத்தில் அமைதியுடன் நின்றார்.

ஸகணஃ ஸர்வதஃ ஶர்வஃ ஸர்வலோகமஹேஶ்வரஃ ப்ரார்திதஶ்சைவ தேவேந ப்ரஹ்மணா பகவாந் பவஃ

எல்லாவற்றையும் அருளும் சர்வன், உலகங்களின் பெரிய ஆண்டவன், தன் கூட்டத்துடன் இருந்தபோது, பிரம்மா தேவனால் மனமார வேண்டப்பட்டார்.

ஹதாநாம் ச ததா தேஷாம் ப்ரததௌ பூர்வவத்தநும் இந்த்ரஸ்ய ச ஶிரஸ்தஸ்ய விஷ்ணோஶ்சைவ மஹாத்மநஃ

அப்போது, இறைவன், கொல்லப்பட்டவர்களின் உடல்களையும், இந்திரனின் தலை மற்றும் பெரிய ஆன்மாவான விஷ்ணுவின் தலை ஆகியவற்றையும் பழையபடியே மீட்டளித்தார்.

தக்ஷஸ்ய ச முநீந்த்ரஸ்ய ததாந்யேஷாம் மஹேஶ்வரஃ வாகீஶ்யாஶ்சைவ நாஸாக்ரம் தேவமாதுஸ்ததைவ ச

மகா ஈசுவரன், முனிவர்களில் தலைவனான தக்ஷனுக்கும், மற்றவர்களுக்கும், வாகீசியுக்கும், தேவமாதாவுக்கும் மூக்கின் முனையைப் போன்று தேவைப்பட்ட உறுப்புகளையும் மீண்டும் அளித்தார்.

நஷ்டாநாம் ஜீவிதம் சைவ வராணி விவிதாநி ச தக்ஷஸ்ய த்வஸ்தவக்த்ரஸ்ய ஶிரஸா பகவாந்ப்ரபுஃ

இறந்தவர்களுக்கு உயிரையும், பல்வேறு வரங்களையும் அருளினார்; முகம் அழிந்த தக்ஷனுக்கு, புனிதமான இறைவன் ஒரு தலை வழங்கினார்.

கல்பயாமாஸ வை வக்த்ரம் லீலயா ச மஹாந் பவஃ தக்ஷோ ऽபி லப்தஸம்ஜ்ஞஶ் ச ஸமுத்தாய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

பெரிய பவனே தனது விளையாட்டால் தக்ஷனுக்காக ஒரு முகத்தை உருவாக்கினார்; தக்ஷனும் புத்தி திரும்பி, கைகூப்பி எழுந்தார்.

துஷ்டாவ தேவதேவேஶம் ஶங்கரம் வ்ரு'ஷபத்வஜம் ஸ்துதஸ்தேந மஹாதேஜாஃ ப்ரதாய விவிதாந்வராந்

அவர், தேவதைகளின் தலைவனான சங்கரனை, வृषபம் கொடியாக கொண்டவரை புகழ்ந்தார்; அவ்வாறு புகழப்பட்ட மகா தேஜஸ்வி பல்வேறு வரங்களை வழங்கினார்.

காணபத்யம் ததௌ தஸ்மை தக்ஷாயாக்லிஷ்டகர்மணே தேவாஶ் ச ஸர்வே தேவேஶம் துஷ்டுவுஃ பரமேஶ்வரம்

கழுக்காத செயல்கள் கொண்ட தக்ஷனுக்கு, கணாதிபதியாகும் பதவியை அளித்தார்; எல்லா தேவதைகளும் பரம ஈசுவரனை மகிழ்ச்சியுடன் புகழ்ந்தார்கள்.