லிங்கபுராணம்

இத்தம்பூதம் ததா த்ரு'ஷ்ட்வா பவம் பஸ்மவிபூஷிதம் ஹ்ரு'ஷ்டோ நமஶ்சகாராஶு தேவதேவம் ஜநார்தநஃ

அந்த வகையில் பசுமை பூசி அலங்கரிக்கப்பட்ட பவனை பார்த்த ஜனார்த்தனன் மகிழ்ச்சியுடன் உடனே தேவதேவனை வணங்கினான்.

துத்ருவுஸ்தம் பரிக்ரம்ய ஸேந்த்ரா தேவாஸ்த்ரிலோசநம் சசால ப்ரஹ்மபுவநம் சகம்பே ச வஸும்தரா

இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள், மூன்று கண்கள் உடையவரை சுற்றி வணங்கி, அங்கிருந்து ஓடினர். பிரம்மாவின் உலகம் நடுங்கியது, பூமியும் அதிர்ந்தது.

ததாஹ தேஜஸ்தச்சம்போஃ ப்ராந்தம் வை ஶதயோஜநம் அதஸ்தாச்சோர்த்வதஶ்சைவ ஹாஹேத்யக்ரு'த பூதலே

சம்புவின் ஒளி, மேலும் கீழும், பூமியிலும், நூறு யோஜனை தூரம் எரிந்தது; பூமியில் 'அய்யோ!' என்ற அழுகை எழுந்தது.

ததா ப்ராஹ மஹாதேவஃ ப்ரஹஸந்நிவ ஶங்கரஃ ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய ப்ரணயாத்விஷ்ணும் க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடம் ஸ்திதம்

அப்போது மகாதேவன் சங்கரன், புன்னகையுடன், கை கூப்பி நின்ற விஷ்ணுவை அன்புடன் பார்த்து பேசினார்.

ஜ்ஞாதம் மயேதமதுநா தேவகார்யம் ஜநார்தந ஸுதர்ஶநாக்யம் சக்ரம் ச ததாமி தவ ஶோபநம்

இப்போது இந்த தெய்வீகக் காரியம் எனக்குப் புரிந்தது ஜனார்த்தனா; சுதர்சன என்ற அழகிய சக்கரத்தை உனக்கு அளிக்கிறேன்.

யத்ரூபம் பவதா த்ரு'ஷ்டம் ஸர்வலோகபயம்கரம் ஹிதாய தவ யத்நேந தவ பாவாய ஸுவ்ரத

நீ கண்ட அந்த உருவம், எல்லா உலகங்களுக்கும் பயங்கரமானது, உன் நன்மைக்காகவும், உன் ஆன்மாவின் வளர்ச்சிக்காகவும் தோன்றியது, உறுதியானவரே.

ஶாந்தம் ரணாஜிரே விஷ்ணோ தேவாநாம் துஃகஸாதநம் ஶாந்தஸ்ய சாஸ்த்ரம் ஶாந்தஃ ஸ்யாச் சாந்தேநாஸ்த்ரேண கிம் பலம்

போர்க்களத்தில் அமைதி, விஷ்ணுவே, தேவர்களுக்கு துன்பத்தை உண்டாக்கும்; அமைதியானவருக்கு ஆயுதமும் அமைதியே; அமைதியான ஆயுதத்தால் என்ன பலன்?

ஶாந்தஸ்ய ஸமரே சாஸ்த்ரம் ஶாந்திரேவ தபஸ்விநாம் யோத்துஃ ஶாந்த்யா பலச்சேதஃ பரஸ்ய பலவ்ரு'த்திதஃ

போரில் அமைதியானவர்களுக்கு ஆயுதம் அமைதியே; தவமுள்ளவர்களுக்கு அமைதி தான் பலம்; அமைதியால் போராளி எதிரியின் பலத்தை குறைத்து, தன் பலத்தை அதிகரிக்கிறான்.

தேவைரஶாந்தைர்யத்ரூபம் மதீயம் பாவயாவ்யயம் கிமாயுதேந கார்யம் வை யோத்தும் தேவாரிஸூதந

தேவர்கள் அமைதியின்றி இருக்கும்போது, என் அழியாத உருவத்தை தியானிக்க வேண்டும்; தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவரே, போரிட ஆயுதம் கொண்டு என்ன பயன்?

க்ஷமா யுதி ந கார்யம் வை யோத்தும் தேவாரிஸூதந அநாகதே வ்யதீதே ச தௌர்பல்யே ஸ்வஜநோத்கரே

போரில் பொறுமை காட்ட வேண்டியதில்லை, தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவரே; எதிர்காலம், கடந்த காலம், பலவீனம், அல்லது சொந்தவர்கள் சூழ்ந்திருக்கும்போதும் அது பொருந்தாது.

அகாலிகே த்வதர்மே ச அநர்தே வாரிஸூதந ஏவமுக்த்வா ததௌ சக்ரம் ஸூர்யாயுதஸமப்ரபம்

சரியான காலமல்லாதபோது, அல்லது தர்மம் இல்லாதபோது, அல்லது பேராபத்தில், பகைவரை அழிப்பவரே, இவ்வாறு கூறி, பத்து ஆயிரம் சூரியனுக்கு ஒப்பான சக்கரத்தை அளித்தார்.

நேத்ரம் ச நேதா ஜகதாம் ப்ரபுர்வை பத்மஸந்நிபம் ததாப்ரப்ரு'தி தம் ப்ராஹுஃ பத்மாக்ஷமிதி ஸுவ்ரதம்

உலகங்களுக்குத் தலைவரானவர், தாமரையைப் போன்ற கணத்தை அளித்தார்; அந்த நாளிலிருந்து, உறுதியானவரே, அவரை 'பத்மாக்ஷன்' என்று அழைக்கத் தொடங்கினர்.

தத்த்வைநம் நயநம் சக்ரம் விஷ்ணவே நீலலோஹிதஃ பஸ்பர்ஶ ச கராப்யாம் வை ஸுஶுபாப்யாமுவாச ஹ

அந்த கணமும் சக்கரமும் விஷ்ணுவுக்கு அளித்த பின், நீலலோஹிதன் தனது அழகிய கைகளால் அவரைத் தொடந்து பேசினார்.

வரதோ ऽஹம் வரஶ்ரேஷ்ட வராந்வரய சேப்ஸிதாந் பக்த்யா வஶீக்ரு'தோ நூநம் த்வயாஹம் புருஷோத்தம

நான் வரங்களை வழங்குகிறவன், நீ விரும்பும் உயர்ந்த வரங்களைத் தேர்ந்தெடு; உன் பக்தியால், மனிதர்களில் சிறந்தவரே, நான் உண்மையில் உனக்கு வசியமானேன்.

இத்யுக்தோ தேவதேவேந தேவதேவம் ப்ரணம்ய தம் த்வயி பக்திர்மஹாதேவ ப்ரஸீத வரமுத்தமம்

இவ்வாறு தேவதேவனால் கூடியபோது, அவர் அவரை வணங்கி, 'மகாதேவா, எனக்கு உன்னிடம் பக்தி கிடைக்கட்டும்; உன்னதமான வரம் தாரும்' என்றார்.

நாந்யமிச்சாமி பக்தாநாம் ஆர்தயோ நாஸ்தி யத்ப்ரபோ தச்ச்ருத்வா வசநம் தஸ்ய தயாவாந் ஸுதராம் பவஃ

வேறு எதையும் நான் விரும்பவில்லை; உன் பக்தர்களுக்கு, பிரபுவே, துன்பம் எதுவும் இல்லை. இதைக் கேட்டபோது, அவர் மிகுந்த தயையுடன் ஆனார்.

பஸ்பர்ஶ ச ததௌ தஸ்மை ஶ்ரத்தாம் ஶீதாம்ஶுபூஷணஃ ப்ராஹ சைவம் மஹாதேவஃ பரமாத்மாநமச்யுதம்

அவர் அவரைத் தொடந்து, பக்தியை அளித்தார்; குளிர்ந்த சந்திரனை அலங்கரித்தவரும், மகாதேவனும், அச்யுதனுக்கு இவ்வாறு உரைத்தார்.

மயி பக்தஶ் ச வந்த்யஶ் ச பூஜ்யஶ்சைவ ஸுராஸுரைஃ பவிஷ்யஸி ந ஸம்தேஹோ மத்ப்ரஸாதாத்ஸுரோத்தம

என் அருளால், நீ எனக்கு பக்தனாகவும், தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் வணங்கப்படுபவனாகவும், மதிப்பிடப்படுபவனாகவும் இருப்பாய், தேவர்களில் சிறந்தவரே; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

யதா ஸதீ தக்ஷபுத்ரீ விநிந்த்யைவ ஸுலோசநா மாதரம் பிதரம் தக்ஷம் பவிஷ்யதி ஸுரேஶ்வரீ

தக்ஷனின் மகளான சதீ, அழகிய கண்கள் உடையவள், தன் தாயையும் தக்ஷனையும் குறை கூறும் போது, அவள் தேவர்களின் அரசியாக இருப்பாள்.

திவ்யா ஹைமவதீ விஷ்ணோ ததா த்வமபி ஸுவ்ரத பகிநீம் தவ கல்யாணீம் தேவீம் ஹைமவதீமுமாம்

அந்நேரத்தில், நல்லொழுக்கமுள்ள விஷ்ணுவே, உன் சகோதரியாகிய, இமவான் மகளான, உமாதேவி, உனக்கு நல்லதாய், தெய்வீகமாகக் கிடைப்பாள்.

நியோகாத் ப்ரஹ்மணஃ ஸாத்வீம் ப்ரதாஸ்யஸி மமைவ தாம் மத்ஸம்பந்தீ ச லோகாநாம் மத்யே பூஜ்யோ பவிஷ்யஸி

பிரம்மாவின் ஆணையின்படி, நீ அந்த நல்லவளைக் கையளிப்பாய்; அப்பொழுது எனது உறவினராகி, எல்லா உலகத்தாரிடையிலும் நீ மதிப்புப் பெறுவாய்.

மாம் திவ்யேந ச பாவேந ததாப்ரப்ரு'தி ஶங்கரம் த்ரக்ஷ்யஸே ச ப்ரஸந்நேந மித்ரபூதமிவாத்மநா

அந்தக் காலத்திலிருந்து, நீ என்னை, சங்கரனை, தெய்வீக வடிவில், உனக்கு நண்பனாகவும், அருளோடு காண்பாய்.

இத்யுக்த்வாந்தர்ததே ருத்ரோ பகவாந்நீலலோஹிதஃ ஜநார்தநோ ऽபி பகவாந் தேவாநாமபி ஸம்நிதௌ

இவ்வாறு கூறி, நீலமும் சிவப்பும் கலந்த திருமேனி கொண்ட பகவான் ருத்ரன் மறைந்தார்; பகவான் ஜனார்த்தனனும் தேவர்களின் முன்னிலையில்,

அயாசத மஹாதேவம் ப்ரஹ்மாணம் முநிபிஃ ஸமம் மயா ப்ரோக்தம் ஸ்தவம் திவ்யம் பத்மயோநே ஸுஶோபநம்

முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, மகாதேவனாகிய பிரம்மாவிடம், நான் கூறிய அந்த அழகிய தெய்வீக ஸ்தோத்ரத்தைப் பெற வேண்டினார்.

யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி ஶ்ராவயேத்வா த்விஜோத்தமாந் ப்ரதிநாம்நி ஹிரண்யஸ்ய தத் தஸ்ய பலம் ஆப்நுயாத்

யார் இதை ஓதினாலும், கேட்டாலும், அல்லது சிறந்த பிராமணர்களுக்குக் கேட்பித்தாலும், ஒவ்வொரு பெயருக்கும் பொன்னின் பலன் கிடைக்கும்.

அஶ்வமேதஸஹஸ்ரேண பலம் பவதி தஸ்ய வை க்ரு'தாத்யைஃ ஸ்நாபயேத்ருத்ரம் ஸ்தால்யா வை கலஶைஃ ஶுபைஃ

அவன் ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்களுக்குச் சமமான பலனை அடைவான்; மேலும், நல்ல பாத்திரத்தில் அல்லது கலசத்தில் நெய் முதலானவற்றால் ருத்ரனை அபிஷேகம் செய்தால்,

நாம்நாம் ஸஹஸ்ரேணாநேந ஶ்ரத்தயா ஶிவமீஶ்வரம் ஸோ ऽபி யஜ்ஞஸஹஸ்ரஸ்ய பலம் லப்த்வாஸுரேஶ்வரைஃ

இந்த ஆயிரம் நாமங்களால், பக்தியுடன் சிவபெருமானை வழிபட்டால், அவனும் அசுரர்களின் தலைவர்களைப்போல ஆயிரம் யாகங்களின் பலனைப் பெறுவான்.

பூஜ்யோ பவதி ருத்ரஸ்ய ப்ரீதிர்பவதி தஸ்ய வை ததாஸ்த்விதி ததா ப்ராஹ பத்மயோநேர்ஜநார்தநம்

அவன் ருத்ரனின் பூஜைக்குத் தகுதியானவராகி, அவனுடைய அருளையும் பெறுவான்; இப்படியே பத்மயோனி ஜனார்த்தனனிடம் கூறினார்.

ஜக்மதுஃ ப்ரணிபத்யைநம் தேவதேவம் ஜகத்குரும் தஸ்மாந்நாம்நாம் ஸஹஸ்ரேண பூஜயேத் அநகோ த்விஜாஃ

அவர்கள் அந்த தேவாதி தேவனை, உலகுக்குத் தெய்வீக ஆசானை வணங்கி, புறப்பட்டார்கள்; ஆகையால், பாவமில்லாத பிராமணரே, ஆயிரம் நாமங்களால் வழிபட வேண்டும்.