லிங்கபுராணம்

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா க்ரோதேநாதீப்தலோசநஃ ப்ரதஹந்நிவ நேத்ராப்யாம் ப்ராஹாலோக்ய ஜகத்த்ரயம்

அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவன் கோபத்தால் கண்கள் தீப்பற்றி எரியும் போல், மூன்று உலகங்களையும் பார்த்து பேசினான்.

கதாமுத்த்ரு'த்ய ஹத்வா ச நந்திநம் த்வாம் ச ஶங்கர ஹத்வா லோகாந்ஸுரைஃ ஸார்தம் டுண்டுபாந் கருடோ யதா

'நான் என் கேடாயை தூக்கி, நந்தியையும் உன்னையும், சங்கரா, கொன்று, தேவர்களோடு உலகங்களையும் அழித்து, கருடன் போல தண்டுபி முழங்குவேன்.'

ஹந்தும் சராசரம் ஸர்வம் ஸமர்தோ ऽஹம் ஸவாஸவம் கோ மஹேஶ்வர மத்பாணைர் அச்சேத்யோ புவநத்ரயே

'நடக்கும், நிலைக்கும் அனைத்தையும், இந்திரனையும் அவனுடைய கூட்டத்தாரையும் சேர்த்து அழிக்க வல்லவன் நானே. மகேஸ்வரா, மூன்று உலகங்களிலும் என் அம்புகளால் காயப்படாதவர் யார்?'

பாலபாவே ச பகவாந் தபஸைவ விநிர்ஜிதஃ ப்ரஹ்மா பலீ யௌவநே வை முநயஃ ஸுரபுங்கவைஃ

'குழந்தை பருவத்திலேயே பாக்கியசாலி ஆண்டவன் தவத்தால் வெல்லப்பட்டான்; இளமை வயதில் வலிமை கொண்ட பிரம்மா, முனிவர்களாலும் சிறந்த தேவர்களாலும் வெல்லப்பட்டான்.'

தக்தம் க்ஷணேந ஸகலம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் தபஸா கிம் த்வயா ருத்ர நிர்ஜிதோ பகவாநபி

'ஒரு கணத்தில், மூன்று உலகங்களும், நடக்கும், நிலைக்கும் அனைத்தும் தவத்தால் எரிந்துவிட்டன. ஆனால், ருத்ரா, நீ பாக்கியசாலி என்றாலும் ஏன் வெல்லப்படவில்லை?'

இந்த்ராக்நியமவித்தேஶவாயுவாரீஶ்வராதயஃ ந ஸேஹிரே யதா நாகா கந்தம் பக்ஷிபதேரிவ

'இந்திரன், அக்னி, யமன், குபேரன், வாயு, வருணன் மற்றும் பிறரும், கருடன் வாசனை வந்தால் பாம்புகள் தாங்க முடியாதது போல, தாங்க முடியவில்லை.'

ந லப்த்வா திவி பூமௌ ச பாஹவோ மம ஶங்கர ஸமஸ்தாந்பர்வதாந்ப்ராப்ய கர்ஷிதாஶ் ச கணேஶ்வர

'சங்கரா, விண்ணிலும் பூமியிலும் என் புயங்களை காணவில்லை; ஆகவே, கணேசுவரா, எல்லா மலைகளிலும் என் புயங்களை உரசி விட்டேன்.'

கிரீந்த்ரோ மந்தரஃ ஶ்ரீமாந் நீலோ மேருஃ ஸுஶோபநஃ கர்ஷிதோ பாஹுதண்டேந கண்டூநோதார்தம் ஆபதத்

'மலைகளின் அரசன் மந்தரன், அழகிய நீலமலை, மேரு ஆகியவை, என் புயத்தால் உரசப்பட்டன; அது ஒரு அரிப்பு தீர்க்கத்துக்காகவே.'

கங்கா நிருத்தா பாஹுப்யாம் லீலார்தம் ஹிமவத்கிரௌ நாரீணாம் மம ப்ரு'த்யைஶ் ச வஜ்ரோ பத்தோ திவௌகஸாம்

'கங்கையை என் புயங்களால் விளையாட்டாக இமயமலையில் அடைத்தேன்; என் பெண்செயலாளர்களுக்காக, தேவர்களின் வஜ்ராயுதத்தை கட்டினேன்.'

வடவாயா முகம் பக்நம் க்ரு'ஹீத்வா வை கரேண து தத்க்ஷணாதேவ ஸகலம் சைகார்ணவமபூதிதம்

'வடவா அக்கினியின் வாயை என் கையால் உடைத்து பிடித்தேன்; அப்போதே, எல்லாமும் ஒரே பெருங்கடலாக ஆனது.'

ஐராவதாதயோ நாகாஃ க்ஷிப்தாஃ ஸிந்துஜலோபரி ஸரதோ பகவாநிந்த்ரஃ க்ஷிப்தஶ் ச ஶதயோஜநம்

'ஐராவதம் போன்ற யானைகள் கடல் நீரில் எறியப்பட்டன; பகவான் இந்திரனும், அவன் ரதத்தோடு, நூறு யோஜனை தள்ளப்பட்டான்.'

கருடோ ऽபி மயா பத்தோ நாகபாஶேந விஷ்ணுநா உர்வஶ்யாத்யா மயா நீதா நார்யஃ காராக்ரு'ஹாந்தரம்

கருடன் கூட என் பாம்புப் பாசத்தால் விஷ்ணுவால் கட்டப்பட்டான்; உர்வசி போன்ற நல்ல பெண்கள் என் காரணமாக வேறு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்கள்.

கதம்சில்லப்தவாந் ஶக்ரஃ ஶசீமேகாம் ப்ரணம்ய மாம் மாம் ந ஜாநாஸி தைத்யேந்த்ரம் ஜலந்தரமுமாபதே

ஏதோவொரு விதத்தில், இந்திரன் என் முன் வணங்கி, சகியை மட்டும் மீண்டும் பெற்றான். 'நீ என்னை அறியவில்லையா, உமையின் கணவரே? நான் ஜலந்தரன், அசுரர்களின் தலைவன்.'

ஏவமுக்தோ மஹாதேவஃ ப்ராதஹத்வை ரதம் ததா தஸ்ய நேத்ராக்நிபாகைககலார்தார்தேந சாகுலம்

இவ்வாறு கேட்டபோது, மகாதேவன் தனது கண்களில் இருந்து ஒரு சிறு தீயால் ஒரு ரதத்தை உருவாக்கினார்.

தைத்யாநாமதுலபலைர்ஹயைஶ் ச நாகைர் தைத்யேந்த்ராஸ் த்ரிபுரரிபோர் நிரீக்ஷணேந நாகாத் வைஶஸம் அநுஸம்வ்ரு'தஶ் ச நாகைர் தேவேஶம் வசநமுவாச சால்பபுத்திஃ

அசுரர்களின் அதீத வலிமை கொண்ட குதிரைகள், யானைகள், பாம்புகள் சூழ, அசுரர்களின் தலைவன், திரிபுரனை எதிர்த்து நிற்கும் தேவாதிபதியிடம், குறைந்த அறிவுடன் பேசினான்.

கிம் கார்யம் மம யுதி தேவதைத்யஸம்கைர் ஹந்தும் யத்ஸகலமிதம் க்ஷணாத்ஸமர்தஃ யத்தஸ்மாத்பயமிஹநாஸ்தி யோத்தும் ஈஶ வாஞ்சைஷா விபுலதரா ந ஸம்ஶயோ ऽத்ர

தேவர்களும் அசுரர்களும் சேர்ந்து என்னுடன் யுத்தம் செய்ய என்ன அவசியம்? நான் இதை எல்லாம் ஒரு கணத்தில் அழிக்க வல்லவன். எனவே, எனக்கு இங்கு போரில் எந்த பயமும் இல்லை, ஆண்டவரே; ஆனாலும், போரிடும் ஆசை மிக அதிகம் – இதில் சந்தேகம் இல்லை.

தஸ்மாத்த்வம் மம மதநாரிதக்ஷஶத்ரோ யஜ்ஞாரே த்ரிபுரரிபோ மமைவ வீரைஃ பூதேந்த்ரைர்ஹரிவதநேந தேவஸம்கைர் யோத்தும் தே பலமிஹ சாஸ்தி சேத்தி திஷ்ட

அதனால், மன்மதனை, தக்ஷனை, யாகம் செய்பவரை வென்றவனே, திரிபுரனை எதிர்த்தவனே, என் வீரர்களும், பூதங்களின் தலைவர்களும், ஹரியும், தேவகணங்களும் சேர்ந்து என்னுடன் போரிட வல்லமை உனக்கு இருந்தால், இங்கு நிலைத்திரு.

இத்யுக்த்வாத மஹாதேவம் மஹாதேவாரிநந்தநஃ ந சசால ந ஸஸ்மார நிஹதாந்பாந்தவாந்யுதி

இவ்வாறு மகாதேவனிடம் கூறியபின், மகாதேவனின் பகைவரின் மகன் அசையவில்லை; போரில் உயிரிழந்த உறவினர்களை நினைவுகூட செய்யவில்லை.

துர்மதேநாவிநீதாத்மா தோர்ப்யாமாஸ்போட்ய தோர்பலாத் ஸுதர்ஶநாக்யம் யச்சக்ரம் தேந ஹந்தும் ஸமுத்யதஃ

அகந்தையால், அடக்கமில்லாத மனத்துடன், தன் கைகளை ஒருவருக்கொருவர் அடித்து, தன்னுடைய பலவீனத்தில் சுதர்சன சக்கரத்தை எடுத்து கொல்ல முனைந்தான்.

துர்தரேண ரதாங்கேந க்ரு'ச்ச்ரேணாபி த்விஜோத்தமாஃ ஸ்தாபயாமாஸ வை ஸ்கந்தே த்விதாபூதஶ் ச தேந வை

அதிக சக்தி கொண்ட அந்த ரத சக்கரத்தால் மிகுந்த சிரமத்துடன், அவன் இரண்டாகப் பிளந்து, அதன் மூலம் தோள்களில் நிறுத்தப்பட்டான்.

குலிஶேந யதா சிந்நோ த்விதா கிரிவரோ த்விஜாஃ பபாத தைத்யோ பலவாந் அஞ்ஜநாத்ரிரிவாபரஃ

வெற்றிடத்தால் பெரிய மலை இரண்டாகப் பிளக்கப்படுவது போல, அந்த வலிமைமிக்க அசுரன், அஞ்சனமலையைப் போலவே, கீழே விழுந்தான்.

தஸ்ய ரக்தேந ரௌத்ரேண ஸம்பூர்ணம் அபவத்க்ஷணாத் தத்ரக்தமகிலம் ருத்ரநியோகாந்மாம்ஸமேவ ச

ஒரு கணத்தில் அவனது கொடிய இரத்தம் பூமியில் நிரம்பியது; ருத்ரனின் கட்டளையால் அந்த இரத்தமும் இறையும் எல்லாம் சாதாரண இறைச்சியாக மாறியது.

மஹாரௌரவமாஸாத்ய ரக்தகுண்டமபூதஹோ ஜலந்தரம் ஹதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவகந்தர்வபார்ஷதாஃ

பெரிய பயங்கரமான இரத்தக் குளம் தோன்றியது; ஜலந்தரன் வீழ்ந்ததைப் பார்த்து, தேவர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்கள் மகிழ்ந்தனர்.

ஸிம்ஹநாதம் மஹத்க்ரு'த்வா ஸாது தேவேதி சாப்ருவந் யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி ஜலந்தரவிமர்தநம்

அவர்கள் சிங்கம் கர்ஜிக்கும் போல் பெரும் ஓசை எழுப்பி, 'சிறப்பாக செய்தாய், தேவனே!' என்று கூறினர். ஜலந்தரனை அழித்த கதையை யார் படிப்பாரோ, கேட்பாரோ—

ஶ்ராவயேத்வா யதாந்யாயம் காணபத்யமவாப்நுயாத்

அல்லது முறையாக மற்றவர்களுக்கு வாசிக்கச் செய்வாரோ, அவர்கள் கணபதியின் அருளை பெறுவர்.

கதம் தேவேந வை ஸூத தேவதேவாந்மஹேஶ்வராத் ஸுதர்ஶநாக்யம் வை லப்தம் வக்துமர்ஹஸி விஷ்ணுநா

விஷ்ணு, தேவாதி தேவனான மகேஸ்வரனிடமிருந்து சுதர்சன சக்கரத்தை எவ்வாறு பெற்றார் என்பதை நீ கூற வேண்டும், சூதா.

தேவாநாம் அஸுரேந்த்ராணாம் அபவச்ச ஸுதாருணஃ ஸர்வேஷாமேவ பூதாநாம் விநாஶகரணோ மஹாந்

அப்போது தேவர்களுக்கும் அசுரர்களின் தலைவர்களுக்கும் இடையே மிகக் கொடிய போர் ஏற்பட்டது; அது எல்லா உயிரினங்களுக்கும் அழிவை உண்டாக்கியது.

தே தேவாஃ ஶக்திமுஶலைஃ ஸாயகைர்நதபர்வபிஃ ப்ரபித்யமாநாஃ குந்தைஶ் ச துத்ருவுர்பயவிஹ்வலாஃ

அசுரர்களின் ஆயுதங்கள், கோல்கள், அம்புகள், ஈட்டிகள் மூலம் தாக்கப்பட்ட தேவர்கள், பயத்தில் கலங்கி, ஓடினர்.

பராஜிதாஸ்ததா தேவா தேவதேவேஶ்வரம் ஹரிம் ப்ரணேமுஸ்தம் ஸுரேஶாநம் ஶோகஸம்விக்நமாநஸாஃ

அப்போது தோற்ற தேவர்கள், துயரத்தில் மனம் கலங்க, தேவர்களின் தலைவனும், எல்லாத் தேவாதி தேவனும் ஆன ஹரியை வணங்கினர்.