லிங்கபுராணம்

ய இதம் பரமாக்யாநம் புண்யம் வேதைஃ ஸமந்விதம் படித்வா ஶ்ரு'ணுதே சைவ ஸர்வதுஃகவிநாஶநம்

இந்த உயர்ந்த, புனிதமான கதையை வேதங்களோடு சேர்த்து யார் படித்தாலும், கேட்டாலும், அவர்களின் எல்லா துயரங்களும் நீங்கும்.

தந்யம் யஶஸ்யம் ஆயுஷ்யம் ஆரோக்யம் புஷ்டிவர்தநம் ஸர்வவிக்நப்ரஶமநம் ஸர்வவ்யாதிவிநாஶநம்

இது செல்வம், புகழ், நீண்ட ஆயுள், ஆரோக்கியம், வலிமை ஆகியவற்றை அளிக்கும்; எல்லா தடைகளையும் நீக்கும், எல்லா நோய்களையும் அழிக்கும்.

அபம்ரு'த்யுப்ரஶமநம் மஹாஶாந்திகரம் ஶுபம் அரிசக்ரப்ரஶமநம் ஸர்வாதிப்ரவிநாஶநம்

இது அகால மரணத்தைத் தடுக்கிறது, பெரிய அமைதியும் நல்லதையும் தருகிறது, பகைவர்களை அகற்றுகிறது, எல்லா அரசர்களையும் அழிக்கிறது.

ததோ துஃஸ்வப்நஶமநம் ஸர்வபூதநிவாரணம் விஷக்ரஹக்ஷயகரம் புத்ரபௌத்ராதிவர்தநம்

இது கெட்ட கனவுகளை நீக்கும், எல்லா உயிர்களையும் விலக்குகிறது, விஷங்களையும் கிரகங்களையும் அழிக்கிறது, மகன்கள், பேரர்கள் போன்றவற்றை அதிகரிக்கிறது.

யோகஸித்திப்ரதம் ஸம்யக் ஶிவஜ்ஞாநப்ரகாஶகம் ஶேஷலோகஸ்ய ஸோபாநம் வாஞ்சிதார்தைகஸாதநம்

இது முழுமையான யோகசித்தியை அளிக்கிறது, சிவஞானத்தை வெளிப்படுத்துகிறது, உயர்ந்த உலகிற்குச் செல்லும் படிக்கட்டாகும், விரும்பிய எல்லா இலக்குகளையும் அடைய ஒரே வழியாகும்.

விஷ்ணுமாயாநிரஸநம் தேவதாபரமார்ததம் வாஞ்சாஸித்திப்ரதம் சைவ ரு'த்திப்ரஜ்ஞாதிஸாதநம்

விஷ்ணுவின் மாயையை நீக்கி, தேவதைகளின் உன்னதமான உண்மையை அருளும் இத் துதி, விரும்பிய அனைத்தையும் பெற்றுத் தரும். செல்வம், ஞானம் போன்ற பலன்களை அடையவும் இது வழியாய் அமைகிறது.

இதம் து ஶரபாகாரம் பரம் ரூபம் பிநாகிநஃ ப்ரகாஶிதவ்யம் பக்தேஷு சிரேஷூத்யமிதேஷு ச

பிணாகம் ஏந்தும் பரமன், சரபம் வடிவில் எடுத்துள்ள இந்த உயர்ந்த ரூபத்தை, நீண்ட நாட்கள் பக்தியோடு முயற்சி செய்பவர்களுக்கு வெளிப்படுத்த வேண்டும்.

தைரேவ படிதவ்யம் ச ஶ்ரோதவ்யம் ச ஶிவாத்மபிஃ ஶிவோத்ஸவேஷு ஸர்வேஷு சதுர்தஶ்யஷ்டமீஷு ச

இதை சிவனையே உயிராகக் கொண்டவர்கள், எல்லா சிவ திருவிழாக்களிலும், சதுர்தசி, அஷ்டமி நாட்களிலும் ஓதி கேட்க வேண்டும்.

படேத்ப்ரதிஷ்டாகாலேஷு ஶிவஸந்நிதிகாரணம் சோரவ்யாக்ராஹிஸிம்ஹாந்தக்ரு'தோ ராஜபயேஷு ச

பிரதிஷ்டை நேரங்களில், சிவன் அருளை பெறும் பொருட்டும், திருடர்கள், புலிகள், பாம்புகள், சிங்கங்கள், அரசர் ஆகியோரிடமிருந்து பயம் ஏற்பட்ட போதும் இதை ஓத வேண்டும்.

அத்ராந்யோத்பாதபூகம்பதவாக்நிபாம்ஸுவ்ரு'ஷ்டிஷு உல்காபாதே மஹாவாதே விநா வ்ரு'ஷ்ட்யாதிவ்ரு'ஷ்டிஷு

மற்ற அபாயங்களில் — நிலநடுக்கம், காட்டுத்தீ, மணல் மழை, விண்மீன் விழுதல், பெரும் காற்று, வறட்சி, மிகுந்த மழை போன்றவற்றிலும்,

அதஸ்தத்ர படேத்வித்வாஞ் சிவபக்தோ த்ரு'டவ்ரதஃ யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்வாபி ஸ்தவம் ஸர்வமநுத்தமம்

அத்தகைய நேரங்களில், உறுதியான விரதம் கொண்ட சிவ பக்தரும், ஞானியும், இந்த உயர்ந்த ஸ்தோத்திரத்தை முழுவதும் ஓதினாலும், கேட்டாலும்,

ஸ ருத்ரத்வம் ஸமாஸாத்ய ருத்ரஸ்யாநுசரோ பவேத்

அவர் ருத்ரனாகி, ருத்ரனின் சேவகராக உயர்வை அடைவார்.

ஜலந்தரம் ஜடாமௌலிஃ புரா ஜம்பாரிவிக்ரமம் கதம் ஜகாந பகவாந் பகநேத்ரஹரோ ஹரஃ

ஜடாமுடி சிவபெருமான், பகனின் கண் அழித்தவரும், ஜம்பனைப் போல வலிமை கொண்ட ஜலந்தரனை எவ்வாறு வதம் செய்தார்?

வக்துமர்ஹஸி சாஸ்மாகம் ரோமஹர்ஷண ஸுவ்ரத ஜலந்தர இதி க்யாதோ ஜலமண்டலஸம்பவஃ

அறநெறி கடைப்பிடிப்பவரே, ரோமஹர்ஷணா, நீ எங்களுக்கு, நீர்வட்டத்திலிருந்து பிறந்த ஜலந்தரனின் கதையைச் சொல்ல வேண்டும்.

ஆஸீதந்தகஸம்காஶஸ் தபஸா லப்தவிக்ரமஃ தேந தேவாஃ ஸகந்தர்வாஃ ஸயக்ஷோரகராக்ஷஸாஃ

அவன், இறப்பை ஒத்த உருவில், தவத்தால் பெரும் வலிமை பெற்றவன். அவனால் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், நாகர்கள், ராட்சதர்கள் எல்லோரும்

நிர்ஜிதாஃ ஸமரே ஸர்வே ப்ரஹ்மா ச பகவாநஜஃ ஜித்வைவ தேவஸம்காதம் ப்ரஹ்மாணம் வை ஜலந்தரஃ

போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள்; பிறப்பில்லாத பிரம்மாவும் கூட. தேவர்களை வென்று, ஜலந்தரன் பிரம்மாவையும் அடக்கியான்.

ஜகாம தேவதேவேஶம் விஷ்ணும் விஶ்வஹரம் குரும் தயோஃ ஸமபவத்யுத்தம் திவாராத்ரம் அவிஶ்ரமம்

அவன், தேவர்களின் தலைவனும், உலகத்தை அழிப்பவனும், குருவுமான விஷ்ணுவிடம் சென்றான். இருவருக்கும் பகல், இரவு என இடையறாது போர் நடந்தது.

ஜலந்தரேஶயோஸ்தேந நிர்ஜிதோ மதுஸூதநஃ ஜலந்தரோ ऽபி தம் ஜித்வா தேவதேவம் ஜநார்தநம்

அப் போரில் ஜலந்தரனும், அந்த ஆண்டவரும் மோதினர். மதுசூதனன் தோற்கொண்டான்; ஜலந்தரன் அவனை வென்று, ஜனார்த்தனனையும் அடக்கினான்.

ப்ரோவாசேதம் திதேஃ புத்ராந் ந்யாயதீர்ஜேதுமீஶ்வரம் ஸர்வே ஜிதா மயா யுத்தே ஶங்கரோ ஹ்யஜிதோ ரணே

அவன், நீதிமிகு திதியின் மகன்களிடம், 'போரில் எல்லோரும் என்னால் தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள்; சங்கரன் மட்டும் போரில் வெல்ல முடியாதவன்' என்று சொன்னான்.

தம் ஜித்வா ஸர்வமீஶாநம் கணபைர் நந்திநா க்ஷணாத் அஹமேவ பவத்வம் ச ப்ரஹ்மத்வம் வைஷ்ணவம் ததா

ஈசனையும், அவன் கணபதிகளையும், நந்தியையும் ஒரே கணத்தில் வென்று, 'நானே நீயும், பிரம்மாவும், விஷ்ணுவும் ஆகிவிடுவேன்' என்றான்.

வாஸவத்வம் ச யுஷ்மாகம் தாஸ்யே தாநவபுங்கவாஃ ஜலந்தரவசஃ ஶ்ருத்வா ஸர்வே தே தாநவாதமாஃ

'உங்களுக்கே இந்திர பதவியையும் தருவேன்' என்று கூறினான். ஜலந்தரனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த அசுரர்களெல்லாம்,

ஜகர்ஜுருச்சைஃ பாபிஷ்டா ம்ரு'த்யுதர்ஶநதத்பராஃ தைத்யைரேதைஸ்ததாந்யைஶ் ச ரதநாகதுரங்கமைஃ

அந்த தீய அசுரர்கள், மரணத்தை எதிர்கொள்ளத் துணிந்தவர்கள், பெரிதும் ஆரவாரம் செய்தார்கள். அவர்கள், மற்ற அசுரர்களும், ரதம், யானை, குதிரை ஆகியவற்றோடும்,

ஸம்நத்தைஃ ஸஹ ஸம்நஹ்ய ஶர்வம் ப்ரதி யயௌ பலீ பவோ ऽபி த்ரு'ஷ்ட்வா தைத்யேந்த்ரம் மேருகூடமிவ ஸ்திதம்

போருக்கு ஆயத்தமாக ஆயுதம் ஏந்தி, சேர்ந்து சென்று சர்வனை எதிர்த்து எழுந்தனர். பவனும், மேரு மலைச் சிகரத்தைப் போல நிலைத்து நின்ற அசுரராஜனைப் பார்த்தான்.

அவத்யத்வம் அபி ஶ்ருத்வா ததாந்யைர் பகநேத்ரஹா ப்ரஹ்மணோ வசநம் ரக்ஷந் ரக்ஷகோ ஜகதாம் ப்ரபுஃ

அவன் அழிக்க முடியாதவன் என்று கேட்டும், பாகனும் நெத்ரனும் கண்களை இழந்ததை அறிந்தும், உலகங்களை காக்கும் ஆண்டவன், பிரம்மாவின் கட்டளையை மதித்து காத்தான்.

ஸாம்பஃ ஸநந்தீ ஸகணஃ ப்ரோவாச ப்ரஹஸந்நிவ கிம் க்ரு'த்யமஸுரேஶாந யுத்தேநாநேந ஸாம்ப்ரதம்

சாம்பனும் சனந்தியும் தங்கள் கூட்டத்தாருடன் சிரித்தபடி, 'அசுரர்களின் தலைவனே, இப்போ இந்தப் போருக்கு என்ன பயன்?' என்று கேட்டார்கள்.

மத்பாணைர்பிந்நஸர்வாங்கோ மர்துமப்யுத்யதே முதா ஜலந்தரோ ऽபி தத்வாக்யம் ஶ்ருத்வா ஶ்ரோத்ரவிதாரணம்

என் அம்புகளால் உடல் முழுவதும் கிழிக்கப்பட்டு, ஆனந்தத்துடன் மரணத்தை எதிர்நோக்கும் ஜலந்தரன், அந்தக் கடுமையான வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அது செவிகளை வெட்டுவது போல் இருந்தது.

ஸுரேஶ்வரமுவாசேதம் ஸுரேதரபலேஶ்வரஃ வாக்யேநாலம் மஹாபாஹோ தேவதேவ வ்ரு'ஷத்வஜ

தேவரல்லாதவர்களின் படைத் தலைவன், தேவர்களின் ஆண்டவனை நோக்கி, 'வார்த்தை போதும், பெரும் புயலே, தேவர்களின் தேவனே, நந்திக்கொடியை ஏந்துபவனே!' என்று சொன்னான்.

சந்த்ராம்ஶுஸந்நிபைஃ ஶஸ்த்ரைர் ஹர யோத்துமிஹாகதஃ நிஶம்யாஸ்ய வசஃ ஶூலீ பாதாங்குஷ்டேந லீலயா மஹாம்பஸி சகாராஶு ரதாங்கம் ரௌத்ரமாயுதம்

சந்திரனின் ஒளிபோல் பிரகாசிக்கும் ஆயுதங்களுடன் போரிட வருகிறேன், ஹரனே! அவன் சொன்னதை கேட்டதும், சூலம் ஏந்துபவன், தனது பெரிய விரலால் விளையாட்டாகவே, அந்தப் பெருங்கடலில் ஒரு பயங்கரமான சக்கராயுதத்தை உருவாக்கினான்.

க்ரு'த்வார்ணவாம்பஸி ஸிதம் பகவாந் ரதாங்கம் ஸ்ம்ரு'த்வா ஜகத்த்ரயமநேந ஹதாஃ ஸுராஶ் ச தக்ஷாந்தகாந்தகபுரத்ரயயஜ்ஞஹர்தா லோகத்ரயாந்தககரஃ ப்ரஹஸம்ததாஹ

அந்தப் பெருங்கடலில் வெண்மையான சக்கரத்தை உருவாக்கிய பாக்கியசாலியான ஆண்டவன், இதன் மூலம் மூன்று உலகங்களையும், தேவர்களையும், தக்ஷனையும், அந்தகனையும், மூன்று நகரங்களையும், யாகங்களையும் அழித்ததை நினைத்து, மூன்று உலகங்களையும் முடிவுக்கு கொண்டுவந்தவன், சிரித்தபடி பேசினான்.