லிங்கபுராணம்

ஸ ம்ரு'கார்தஶரீரேண பக்ஷாப்யாம் சஞ்சுநா த்விஜாஃ அதிதீக்ஷ்ணமஹாதம்ஷ்ட்ரோ வஜ்ரதுல்யநகாயுதஃ

அவர் மிருகத்தின் பாதி உடலுடன், இரு சிறகும் அலகும் உடையவராக, மிகவும் கூர்மையான பெரிய பற்கள், வஜ்ரம் போன்ற நக ஆயுதங்கள் உடையவராக இருந்தார், துவிஜர்களே.

கண்டே காலோ மஹாபாஹுஶ் சதுஷ்பாத் வஹ்நிஸம்பவஃ யுகாந்தோத்யதஜீமூதபீமகம்பீரநிஃஸ்வநஃ

அவன் கழுத்தில் காலம் பாம்புபோல் சுற்றி, வலிமை மிகுந்த கரங்களை உடையவன், நான்கு கால்கள் கொண்டவன், நெருப்பில் தோன்றியவன், யுகம் முடிவில் எழும் மேகங்களின் பேரிரண்டும் ஒலியுடன் கூடியவன்.

ஸமம் குபிதவ்ரு'த்தாக்நிவ்யாவ்ரு'த்தநயநத்ரயஃ ஸ்பஷ்டதம்ஷ்ட்ரோ ऽதரோஷ்டஶ் ச ஹுங்காரேண யுதோ ஹரஃ

அவன் உருவம் கொடூரமானது, மூன்று கண்கள் தீப்போல் வெளியில் திரும்பியுள்ளன, பற்கள் வெளிப்பட்டுள்ளன, கீழ்த் உதடு பெரிதாக உள்ளது, ஹரன் உரக்க ஆர்ப்பரித்து நிற்கிறான்.

ஹரிஸ்தத்தர்ஶநாதேவ விநஷ்டபலவிக்ரமஃ பிப்ரத் ஔர்ம்யம் ஸஹஸ்ராம்ஶோர் அதஃ கத்யோதவிப்ரமம்

அவனைப் பார்த்தவுடன் ஹரி சக்தியும் வலிமையும் இழந்தான்; மேலே சூரியனைப் போல் பிரகாசம் கொண்டவன், கீழே நெருப்புப் பூச்சிகளின் ஒளிபோல் மங்கலாக இருந்தான்.

அத விப்ரம்ய பக்ஷாப்யாம் நாபிபாதே ऽப்யுதாரயந் பாதாவாபத்ய புச்சேந பாஹுப்யாம் பாஹுமண்டலம்

பிறகு, தனது இறக்கைகளை சுழற்றி, ஹரியை நாபி மற்றும் கால்களில் தூக்கி, கால்களை வால் கொண்டு கட்டி, கரங்களைத் தன் கரங்களால் சுற்றினான்.

பிந்தந்நுரஸி பாஹுப்யாம் நிஜக்ராஹ ஹரோ ஹரிம் ததோ ஜகாம ககநம் தேவைஃ ஸஹ மஹர்ஷிபிஃ

அவன் தனது கரங்களால் ஹரியின் மார்பில் அடித்து, ஹரனைப் பிடித்தான்; பின்னர் தேவர்களும் மகரிஷிகளும் உடன் வானில் ஏறினான்.

ஸஹஸைவ பயாத்விஷ்ணும் விஹகஶ் ச யதோரகம் உத்க்ஷிப்யோத்க்ஷிப்ய ஸம்க்ரு'ஹ்ய நிபாத்ய ச நிபாத்ய ச

அவசரமாக பயத்தில் அந்த பறவை விஷ்ணுவை மீண்டும் மீண்டும் தூக்கி, பிடித்து கீழே வீசினான், மீண்டும் மீண்டும் வீசினான்.

உட்டீயோட்டீய பகவாந் பக்ஷாகாதவிமோஹிதம் ஹரிம் ஹரந்தம் வ்ரு'ஷபம் விஶ்வேஶாநம் தமீஶ்வரம்

பறந்து பறந்து, பகவான் தனது இறக்கை அடிகளால் மயங்கி, ஹரியை, ரிஷபத்வஜனை, உலகத்தையெல்லாம் ஆளும் ஆண்டவனை எடுத்துச் சென்றான்.

அநுயாந்தி ஸுராஃ ஸர்வே நமோவாக்யேந துஷ்டுவுஃ நீயமாநஃ பரவஶோ தீநவக்த்ரஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

அனைத்து தேவர்களும் பின்தொடர்ந்து, வணக்க வார்த்தைகளால் புகழ்ந்தார்கள்; விஷ்ணு கட்டுப்பாடின்றி, முகம் தளர்ந்து, கையைக் கூப்பி அழைத்தான்.

துஷ்டாவ பரமேஶாநம் ஹரிஸ்தம் லலிதாக்ஷரைஃ நமோ ருத்ராய ஶர்வாய மஹாக்ராஸாய விஷ்ணவே

ஹரி, பரம ஈசனை இனிய சொற்களால் புகழ்ந்தான்: 'ருத்ரா, சர்வா, பெரிய உண்ணும் வல்லவா, விஷ்ணுவே, உமக்கு வணக்கம்.'

நம உக்ராய பீமாய நமஃ க்ரோதாய மந்யவே நமோ பவாய ஶர்வாய ஶங்கராய ஶிவாய தே

உக்ரா, பீமா, கோபம் நிறைந்தவா, மனம் கொண்டவா, பவா, சர்வா, சங்கரா, சிவா, உமக்கு வணக்கம்.

காலகாலாய காலாய மஹாகாலாய ம்ரு'த்யவே வீராய வீரபத்ராய க்ஷயத்வீராய ஶூலிநே

காலத்தின் காலா, காலா, மகாகாலா, மரணம், வீரா, வீரபத்திரா, வீரர்களை அழிப்பவா, சூலம் ஏந்தியவா, உமக்கு வணக்கம்.

மஹாதேவாய மஹதே பஶூநாம் பதயே நமஃ ஏகாய நீலகண்டாய ஶ்ரீகண்டாய பிநாகிநே

மகாதேவா, பெரியவா, எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவா, ஒரேவனே, நீலக்கண்டா, அழகிய கண்டா, வில்லோடு இருப்பவா, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ ऽநந்தாய ஸூக்ஷ்மாய நமஸ்தே ம்ரு'த்யுமந்யவே பராய பரமேஶாய பராத்பரதராய தே

அனந்தா, சூட்சுமமானவா, மரணத்தின் கோபமே, பரமானவா, பரமேசா, எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவா, உமக்கு வணக்கம்.

பராத்பராய விஶ்வாய நமஸ்தே விஶ்வமூர்த்தயே நமோ விஷ்ணுகலத்ராய விஷ்ணுக்ஷேத்ராய பாநவே

எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவா, உலகமே, உலகமூர்த்தி, விஷ்ணுவின் துணைவா, விஷ்ணுவின் நிலம், ஒளிரும் ஒருவா, உமக்கு வணக்கம்.

கைவர்தாய கிராதாய மஹாவ்யாதாய ஶாஶ்வதே பைரவாய ஶரண்யாய மஹாபைரவரூபிணே

தோணியோட்டும் வன்காரா, வேட்டைக்காரா, பெரிய வியாதி, என்றும் நிலைத்தவா, பைரவா, சரணாகதி தரும் ஒருவா, மகாபைரவ ரூபம் கொண்டவா.

நமோ ந்ரு'ஸிம்ஹஸம்ஹர்த்ரே காமகாலபுராரயே மஹாபாஶௌகஸம்ஹர்த்ரே விஷ்ணுமாயாந்தகாரிணே

நரசிம்மனை அழிப்பவா, காமனும் காலனும் புரனும் அழித்தவா, பெரிய பாசங்களை அறுக்கும் ஒருவா, விஷ்ணுவின் மாயையை முடிவுக்கு கொண்டுவரும் ஒருவா, உமக்கு வணக்கம்.

த்ர்யம்பகாய த்ர்யக்ஷராய ஶிபிவிஷ்டாய மீடுஷே ம்ரு'த்யுஞ்ஜயாய ஶர்வாய ஸர்வஜ்ஞாய மகாரயே

திரயம்பகா, மூன்று எழுத்து கொண்டவா, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவா, அருளாளா, மரணத்தை வென்றவா, சர்வா, எல்லாம் அறிந்தவா, யாகங்களை அழிப்பவா, உமக்கு வணக்கம்.

மகேஶாய வரேண்யாய நமஸ்தே வஹ்நிரூபிணே மஹாக்ராணாய ஜிஹ்வாய ப்ராணாபாநப்ரவர்திநே

யாகங்களின் ஆண்டவா, சிறந்தவா, நெருப்பாகியவா, பெரிய மூக்கு, நாக்கு, உயிரும் வெளியும் இயக்குபவா, உமக்கு வணக்கம்.

த்ரிகுணாய த்ரிஶூலாய குணாதீதாய யோகிநே ஸம்ஸாராய ப்ரவாஹாய மஹாயந்த்ரப்ரவர்திநே

மூன்று இயல்புகளைக் கொண்டவரே, திரிசூலம் ஏந்தியவரே, எல்லா இயல்புகளையும் கடந்தவரே, யோகி, இந்த உலக வாழ்க்கையின் ஓட்டமாக இருப்பவரே, பெரிய இயந்திரத்தை இயக்குபவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஶ்சந்த்ராக்நிஸூர்யாய முக்திவைசித்ர்யஹேதவே வரதாயாவதாராய ஸர்வகாரணஹேதவே

சந்திரன், அக்னி, சூரியன் ஆகிய மூவராக இருப்பவரே, விடுதலையின் பல்வேறு வகைகளுக்கு காரணமானவரே, வரங்களை அளிப்பவரே, அவதாரம் எடுப்பவரே, எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணமானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

கபாலிநே கராலாய பதயே புண்யகீர்த்தயே அமோகாயாக்நிநேத்ராய லகுலீஶாய ஶம்பவே

முட்கலசம் ஏந்தியவரே, பயங்கரமானவரே, எல்லாம் ஆளும் இறைவனே, நல்ல பெயர் பெற்றவரே, எப்போதும் தோல்வியில்லாதவரே, கண்களில் அக்னி கொண்டவரே, கம்பு ஏந்தியவரே, மங்களகரமானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

பிஷக்தமாய முண்டாய தண்டிநே யோகரூபிணே மேகவாஹாய தேவாய பார்வதீபதயே நமஃ

மிகச் சிறந்த வைத்தியரே, முட்கலசம் ஏந்தியவரே, தண்டம் பிடித்தவரே, யோகத்தின் உருவானவரே, மேகத்தில் பயணிப்பவரே, தேவனே, பார்வதி தேவியின் கணவரே, உமக்கு வணக்கம்.

அவ்யக்தாய விஶோகாய ஸ்திராய ஸ்திரதந்விநே ஸ்தாணவே க்ரு'த்திவாஸாய நமஃ பஞ்சார்தஹேதவே

காண முடியாதவரே, துக்கமில்லாதவரே, நிலையானவரே, உறுதியான வில் கொண்டவரே, அசையாதவரே, தோல் உடை அணிந்தவரே, ஐந்து அர்த்தங்களுக்கு காரணமானவரே, உமக்கு வணக்கம்.

வரதாயைகபாதாய நமஶ்சந்த்ரார்தமௌலிநே நமஸ்தே ऽத்வரராஜாய வயஸாம் பதயே நமஃ

வரங்களை அளிப்பவரே, ஒரு காலால் நிற்பவரே, பிறைச்சந்திரம் மௌலியில் அணிந்தவரே, யாகங்களின் தலைவரே, காலத்தின் ஆண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்.

யோகீஶ்வராய நித்யாய ஸத்யாய பரமேஷ்டிநே ஸர்வாத்மநே நமஸ்துப்யம் நமஃ ஸர்வேஶ்வராய தே

யோகிகளின் இறைவனே, எப்போதும் இருப்பவரே, உண்மையானவரே, உயர்ந்தவரே, எல்லா உயிர்களின் ஆத்மாவே, உமக்கு வணக்கம், எல்லாம் ஆளும் இறைவனே, உமக்கு வணக்கம்.

ஏகத்வித்ரிசதுஃபஞ்சக்ரு'த்வஸ் தே ऽஸ்து நமோநமஃ தஶக்ரு'த்வஸ்து ஸாஹஸ்ரக்ரு'த்வஸ்தே ச நமோநமஃ

ஒருமுறை, இருமுறை, மூன்று, நான்கு, ஐந்து, பத்து முறை உமக்கு வணக்கம்; ஆயிரமுறை உமக்கு வணக்கம்.

நமோ ऽபரிமிதம் க்ரு'த்வா-நந்தக்ரு'த்வோ நமோநமஃ நமோநமோ நமோ பூயஃ புநர்பூயோ நமோநமஃ

எண்ணற்ற முறை, முடிவில்லாமல் மீண்டும் மீண்டும் உமக்கு வணக்கம், மீண்டும் மீண்டும் உமக்கு வணக்கம்.

நாம்நாமஷ்டஶதேநைவம் ஸ்துத்வாம்ரு'தமயேந து புநஸ்து ப்ரார்தயாமாஸ ந்ரு'ஸிம்ஹஃ ஶரபேஶ்வரம்

இவ்வாறு எட்டு நூறு அமுதமான பெயர்களால் உமக்கு புகழ்ச்சி பாடி, நரசிம்மர் மீண்டும் சரபேஸ்வரனை வேண்டினார்.